W poniedziałek, 19 listopada, przed południem doszło do pożaru w jednym z pomieszczeń socjalnych sklepu Biedronka zlokalizowanego na warszawskim Dworcu Centralnym.
Przebieg zdarzenia
Według informacji przekazanych przez rzecznika Państwowej Straży Pożarnej (PSP), asp. Kapsę, zgłoszenie o zdarzeniu wpłynęło po godzinie 9:00. Ogień pojawił się w pomieszczeniu socjalnym, gdzie spłonęły ubrania. Sytuacja, ze względu na lokalizację sklepu, mogła wydawać się poważna, jednak strażacy szybko opanowali sytuację.
Ewakuacja i poszkodowani
W wyniku pożaru konieczna była ewakuacja 50 osób. Wśród ewakuowanych znaleźli się zarówno pracownicy sklepu, jak i klienci, którzy w tym czasie przebywali w pobliżu miejsca zdarzenia. Na szczęście, nikt nie odniósł obrażeń.
Działania ratownicze
Na miejscu zdarzenia pracowało sześć zastępów Państwowej Straży Pożarnej. Działania strażaków polegały na ugaszeniu płonących ubrań i zabezpieczeniu terenu. Asp. Kapsa podkreślił, że zagrożenie, mimo początkowych obaw, nie było tak duże, jak mogło się wydawać, a działania zostały sprawnie zakończone.
Kontekst historyczny: Centralny Dom Towarowy
Centralny Dom Towarowy (CDT), obecnie znany jako Cedet, to budynek o bogatej historii, znajdujący się w Warszawie przy ulicy Brackiej 15/19. Zaprojektowany w latach 1947-1948 przez Zbigniewa Ihnatowicza i Jerzego Romańskiego, został otwarty 22 lipca 1951 roku. Był to jeden z pierwszych budynków w PRL wyposażonych w podziemny garaż i stanowił przykład architektury powojennego modernizmu, choć jego forma spotkała się z krytyką ze względu na wprowadzenie doktryny realizmu socjalistycznego.
Budynek składał się z trzech brył: przeszklonej fasady od strony Alej Jerozolimskich unoszącej się na słupach, planowanej hali spożywczej oraz biurowca. Charakteryzował się wielkimi dębowymi oknami z giętym szkłem i był wyposażony w nowoczesne jak na owe czasy urządzenia, w tym przeciwsłoneczne. Fasada od strony Alej Jerozolimskich ozdobiona była neonem w kształcie serpentyny. Na antresoli znajdował się taras z widokiem na Aleje Jerozolimskie, dawniej wykorzystywany przez kawiarnię.
Komunikację wewnątrz budynku zapewniało sześć wind ośmioosobowych, niezależne schody ruchome na każdym piętrze (drugie w Warszawie) oraz cztery windy towarowe. Budynek posiadał również cztery klatki schodowe, z których dwie skrajne służyły jako schody bezpieczeństwa, wyprowadzając bezpośrednio na ulice Bracką i Kruczą. Autorem logotypu CDT był Karol Śliwka.
Pożar CDT w 1975 roku
W niedzielę, 21 września 1975 roku, około godziny 20:00 w budynku Centralnego Domu Towarowego wybuchł pożar. Ogień objął szóste piętro, gdzie znajdowały się dywany, wykładziny podłogowe i tkaniny, a następnie przeniósł się na niższe piętra, obejmując łącznie trzy kondygnacje. Pożar został opanowany około północy.
Za przyczynę pożaru przyjęto zatarcie łożysk niewyłączonego mechanizmu schodów ruchomych. W wyniku zdarzenia spaleniu uległy znaczące ilości towarów, a konstrukcja budynku doznała uszkodzeń. Po tym zdarzeniu przeprowadzono remont, podczas którego zmieniono wiele z pierwotnego wyglądu budowli, upraszczając fasadę i rezygnując z niektórych detali wykończenia.
Przemiany i współczesność
Po remoncie dawny Centralny Dom Dziecka nazywano „Smyk” i stał się częścią Domów Towarowych Centrum. W 2000 roku DH Smyk został wydzielony ze spółki Domy Towarowe Centrum i powołano spółkę Smyk Sp. z o.o. W 2014 roku nieruchomość nabyła spółka Immobel, która rozpoczęła przebudowę budynku na biurowiec. Obiekt został w dużej mierze zburzony, zachowując jedynie żelazobetonową konstrukcję od strony Alej Jerozolimskich. Budynek pod nazwą Cedet został oddany do użytku w maju 2018 roku, z dobudowanym nowym skrzydłem od strony północnej. Około 7 tys. m² przeznaczono na handel i usługi, a 15 tys. m² na biura.
Centralny Dom Towarowy pojawia się również na kartach powieści „Zły” (1955) Leopolda Tyrmanda, stanowiąc jeden z punktów odniesienia w opisie powojennej Warszawy.