Pożar kościoła św. Antoniego w Braniewie
W Braniewie (woj. warmińsko-mazurskie) wybuchł ogromny pożar, który strawił dach i wnętrze zabytkowego kościoła św. Antoniego przy ul. Królewieckiej. Straż pożarna poinformowała o dramatycznych wydarzeniach, które rozegrały się w niedzielne popołudnie. Pożar zaczął się około godziny 15, prawdopodobnie na poddaszu. Drewniana konstrukcja szybko zajęła się ogniem, a strażacy od początku przyznawali, że sytuacja jest dynamiczna i przegrywają z płomieniami.
Pożar w pewnym momencie był już tak rozległy, że ze względów bezpieczeństwa konieczne było wycofanie strażaków z wnętrza świątyni. Część dachu się zawaliła, a drewniane wnętrze uległo zniszczeniu. Nad ranem, po kilkunastogodzinnej akcji, strażacy zdołali ugasić pożar XIX-wiecznego kościoła. Udało się uratować jedynie część ołtarza, zabytkowe organy i konfesjonał.
Burmistrz Braniewa Monika Trzcińska podkreśliła, że wielu mieszkańców płakało, ponieważ ich pieniądze były w tym kościele - ze swoich datków remontowali dach, elewację i organy. Zadeklarowała, że miasto zrobi wszystko, by pomóc w odbudowie świątyni, zwracając się do lokalnych przedsiębiorstw budowlanych o pomoc przy zabezpieczeniu obiektu.
Budowę kościoła w stylu późnoklasycystycznym ukończono w 1838 roku. Do 1945 roku służył ewangelikom. Świątynia wpisana jest do rejestru zabytków. Na jej wyposażeniu znajdowały się m.in. krucyfiks późnogotycki z ok. 1520 r. oraz obraz Ukamienowanie św. Szczepana z II poł. XIX w.
Pożar klasztoru redemptorystów w Braniewie
W sobotni poranek, 9 listopada, o godzinie 6:00 na dachu klasztoru braci redemptorystów w Braniewie pojawiły się płomienie. Strażacy od rana walczyli z pożarem, na miejscu pracowało 10 jednostek i 40 strażaków. Budynek klasztoru, o długości i szerokości 26 metrów, przylega do Kościoła Krzyża Świętego.
Ogień strawił około 500 metrów kwadratowych czterospadowego dachu. Jęzory ognia zostały ugaszone, trwało dogaszanie pogorzeliska i rozbiórka dachu. Strażakom udało się wynieść z budynku cenne mienie sakralne. W budynku mieszkały siostry zakonne, które nie będą mogły do niego wrócić i zapewne znajdą schronienie w innym klasztorze w Braniewie. Władze miasta i przedstawiciele wydziału zarządzania kryzysowego podjęli kroki w celu zapewnienia schronienia pogorzelcom.
Strażacy nie wypowiadali się na temat przyczyn pożaru, wskazując, że ustalą je biegli i śledczy po ugaszeniu pogorzeliska. W budynku znajdował się piec do centralnego ogrzewania w piwnicy, co może być jedną z hipotez.
Na szczęście ogień nie przedostał się do przyległego kościoła, mimo że budynki są połączone. Parafia Krzyża Świętego w Braniewie, prowadzona przez redemptorystów, ma bogatą historię.
Pożar cerkwi na Ukrainie w wyniku działań wojennych
Ukraiński Kościół Prawosławny Patriarchatu Moskiewskiego poinformował o rosyjskim ostrzale jednej z cerkwi na terenie Wszechświętej Ławry Zaśnięcia Matki Bożej Świętogórskiej, który doprowadził do pożaru na dużą skalę. Płomienie całkowicie pochłonęły cerkiew pw. Wszystkich Świętych. Nie ma doniesień o zabitych lub rannych w wyniku samego pożaru.
W wyniku ostrzału zginęły cztery osoby, w tym archimandryta, mnich i mniszka, a pięciu zostało poważnie rannych. Uszkodzone zostały budynki ośrodka. W oświadczeniu eparchii donieckiej UKP PM podkreślono, że ostrzał klasztoru, w którym przebywało około 300 uchodźców, w tym osoby niepełnosprawne, starsi i około 60 dzieci, jest "poza rozsądkiem i zrozumieniem".
12 marca rosyjskie lotnictwo zbombardowało Ławrę, znaną ze swojej promoskiewskiej i antyukraińskiej postawy. Wcześniej na jej terenie ukrywali się rosyjscy separatyści. W czasie pierwszego ostrzału wewnątrz znajdowało się 520 uchodźców.
Cerkiew pw. Wszystkich Świętych została zbudowana w 1912 roku i jest największą drewnianą świątynią na Ukrainie.
Historia i pożary cerkwi prawosławnych w Polsce
Dzieje niektórych świątyń w Polsce były zmienne i burzliwe, często wiążąc się z pożarami i przebudowami.
Cerkiew Prawosławna p.w. Narodzenia Najświętszej Marii Panny we Włodawie
Pierwotna cerkiew, wzmiankowana w 1564 r., od końca XVI w. była obrządku grekokatolickiego. Wzmiankowana w 1726 r., uległa spaleniu w 1790 r. Unici zbudowali nową, ale ta również szybko uległa zniszczeniu i była za ciasna. W 1821 r. zaprzestano odprawiania w niej nabożeństw, a kilka lat później ją rozebrano.
W lipcu 1840 r. rozpoczęto budowę murowanej, greckokatolickiej cerkwi, która została konsekrowana w 1842 roku. Była to zasługa księdza Nikona Zielińskiego. W 1875 roku cerkiew przejęli prawosławni. W 1893 roku zaniedbaną świątynię poddano remontowi, ale jej stan był już tak fatalny, że ją rozebrano.
W latach 1893-1895 przebudowano ją od podstaw według projektu Wiktora N. Syczugowa, w stylu bizantyjsko-klasycystycznym. Wewnątrz znajduje się klasycystyczna polichromia z końca XIX w. oraz ikonostas z 1843 r. W roku 1946 została na dziesięć lat zamknięta po tym, jak wysiedlono stąd Ukraińców.
Murowana plebania prawosławna została wzniesiona w latach 1846-1850.
Drewniana cerkiew grecko-katolicka p.w. Podwyższenia Krzyża Świętego w Sosnowicy
Dawna cerkiew parafialna greckokatolicka, zbudowana na miejscu wcześniejszej około 1702 r. Była restaurowana przed 1793 r., a następnie wielokrotnie odnawiana. W 1875 r. została zamieniona na cerkiew prawosławną.
Posiada nawę na rzucie prostokąta, węższe prezbiterium z przybudówkami, babiniec i chór muzyczny od zachodu. Korpus nakryty jest dachem pięciopłatowym. W cerkwi znajduje się ikonostas późnoklasycystyczny z 1880 r.
Drewniana dzwonnica została zbudowana w 1861 r.
Drewniana cerkiew greckokatolicka p.w. św. Praksedy Męczenniczki
Została zbudowana na miejscu wcześniejszej w latach 1846-47. W 1875 r. została zamieniona na prawosławną, a w 1878 r. przebudowana. W 1941 r. w wyniku pożaru strop, szczyt i dach zostały zniszczone, odbudowane w zmienionej formie w latach 1943-44.
Jest budowlą prostokątną, z wnętrzem salowym, krytym nowym stropem. W cerkwi znajduje się ikonostas z drugiej połowy XIX w. oraz feretron z 1762 r.
Cmentarz cerkiewny otoczony jest częściowo starym murem z kamienia polnego. Na cmentarzu znajdują się liczne groby z ludowymi drewnianymi krzyżami.
Kaplica z przełomu XVIII/XIX w. kilkakrotnie była restaurowana. Wewnątrz znajduje się ikona św. Praksedy Męczenniczki malowana na desce, prawdopodobnie z XVII w.
W miejscowości znajduje się również niewielki skansen gromadzący zabytki miejscowej kultury materialnej.
Cerkiew p.w. św. Pierwszych Apostołów Piotra i Pawła w Sosnowicy
Została wzniesiona w latach 1891-1893 wg projektu prof. Wiktora Iwanowicza Syczugowa, w stylu bizantyjsko-klasycystycznym. Poświęcona przez biskupa Lubelskiego Gedeona Pokrowskiego.
Od 1918 r. cerkiew była nieczynna, a w latach pięćdziesiątych XX w. budynek służył jako magazyn gromadzki, przez co wyposażenie świątyni uległo dewastacji. Obecnie cerkiew wymaga gruntownego remontu.
Za cerkwią znajduje się prawosławny cmentarz.
Cerkiew Ikony Kazańskiej Matki Bożej w Suchawie
Świątynia została wybudowana w latach 1909-1913. Na planie krzyża greckiego, z trójbocznym prezbiterium i wieżą z kruchtą. Wyróżniają ją umieszczone na zewnętrznych ścianach, malowane na blasze wizerunki Matki Boskiej, Chrystusa i świętych.
Służyła potrzebom duchowym mieszkańców aż do akcji "Wisła". W latach 1947-1997 stała opuszczona i była używana m.in. jako magazyn. Obecnie służy jako kościół rzymskokatolicki.
tags: #cerkiew #pozar #zakrystii #na #pojezierzu