Zastosowanie wody w gaszeniu pożarów

portalcenter.cl

Woda jest najbardziej rozpowszechnionym środkiem gaśniczym i odgrywa kluczową rolę w zwalczaniu pożarów, chroniąc życie i mienie. Jej skuteczność w zmniejszaniu intensywności pożarów uznawano już w starożytności, a prymitywne metody gaszenia polegały na ręcznym gaszeniu płomieni wiadrami. Z biegiem czasu techniki i sprzęt ewoluowały, jednak woda pozostała podstawową bronią w walce z pożarami.

Strażacy, jadąc do pożaru, wiozą ze sobą zapas wody do jego gaszenia. Samochody ratowniczo-gaśnicze wyposażone są w specjalne zbiorniki na środki gaśnicze, mieszczące - w zależności od modelu - od około 2 000 litrów wody i 200 litrów środka pianotwórczego, do nawet kilkunastu tysięcy litrów wody (specjalne pojazdy-cysterny). Pojazdy te wyposażone są również w pompy o różnej wydajności, nawet do około 10 000 litrów na minutę, zasilające także zamontowane na nich działka wodno-pianowe. Zakładając, że do pożaru przyjeżdża samochód ratowniczo-gaśniczy ze zbiornikiem o pojemności 3 000 litrów wody, wyposażony w autopompę o wydajności 1 500 litrów na minutę, zbiornik wody można opróżnić w zaledwie 2 minuty. Jest to istotne, biorąc pod uwagę, że Polska Norma przewiduje czas trwania pożaru na 120 minut.

Właściwości fizyczne i chemiczne wody

Woda to lekko niebieska (w niewielkich ilościach wydaje się bezbarwna), bezzapachowa ciecz, występująca w trzech stanach skupienia: ciekłym, lotnym (jako para) oraz stałym (w postaci lodu lub śniegu). Zachodzące pomiędzy nimi przemiany to topnienie, krzepnięcie, parowanie, skraplanie, sublimacja i resublimacja. Temperatury dwóch najbardziej rozpoznawalnych przemian, topnienia oraz wrzenia - przy ciśnieniu 1 atmosfery - wynoszą 0°C oraz 100°C. Wrzenie to parowanie w całej objętości cieczy przy stałej temperaturze (przy ustalonym ciśnieniu).

Właściwości wody jako środka gaśniczego

Woda jest powszechnie preferowana do gaszenia pożarów z kilku ważnych powodów, wynikających z jej unikalnych właściwości, które pomagają w stłumieniu pożaru. Jej podstawowym zadaniem jest przerwanie palenia, odprowadzenie ciepła oraz ograniczenie dostępu powietrza do płonącego przedmiotu.

• Absorpcja ciepła: Jedną z istotnych zalet wody jest jej duża zdolność pochłaniania ciepła. Woda w kontakcie z płomieniem pochłania ciepło, co powoduje obniżenie temperatury płomienia. Obniżając temperaturę, strażacy mogą zapobiec rozprzestrzenianiu się i intensyfikacji pożaru.
• Odparowanie: Kolejną istotną cechą wody jest jej zdolność do parowania. Woda dodana do ognia ulega odparowaniu, przekształcając się w parę. Przemiana wody w parę pochłania duże ilości energii cieplnej z ognia i jego otoczenia. Proces ten skutecznie chłodzi zarówno płomienie, jak i otaczające materiały, zmniejszając ryzyko ponownego zapłonu. Z jednego litra odparowanej wody powstaje ponad 1700 litrów pary, co powoduje obniżenie stężenia tlenu w strefie spalania.
• Działanie mechaniczne: Duży efekt gaśniczy wywołuje również działanie mechaniczne wody wprowadzonej do ognia pod odpowiednio dużym ciśnieniem. Woda porywa i gasi cząstki płonącego materiału oraz, przenikając do wnętrza tego materiału, utrudnia proces palenia.
• Zdolności zwilżające: Duże znaczenie mają również zdolności zwilżające wody. Woda rozpływa się po powierzchni płonącego elementu, przywierając cienką warstwą, co utrudnia dalsze rozprzestrzenianie się pożaru.

Modyfikacja właściwości wody

Istnieje możliwość zmiany właściwości fizycznych wody dzięki dodaniu do niej odpowiednich dodatków.

• Można uzyskać tzw. wodę mętną poprzez dodanie do niej tlenków niklu lub cynku. Ten zabieg zwiększa możliwość pochłaniania ciepła przez omawiane medium gaśnicze.
• Aby obniżyć opory przepływu podczas przetłaczania wody na znaczne odległości, można dozować odpowiednie polimery.
• W celu poprawy właściwości wody w zakresie gaszenia materiałów hydrofobowych można do niej dodać środki zwilżające.

Zalety i uniwersalność wody w gaszeniu pożarów

Woda jest powszechnie preferowana do gaszenia pożarów z kilku ważnych powodów.

• Szybkie chłodzenie: Wyjątkowe zdolności wody do pochłaniania ciepła i parowania przyczyniają się do jej szybkiego efektu chłodzenia podczas pożarów. Dzięki szybkiemu schłodzeniu płomieni, strażacy mogą skuteczniej kontrolować i gasić pożar. Bezpośrednie podanie wody na płonące materiały pomaga zapobiec rozprzestrzenianiu się pożaru i zużyciu dodatkowych źródeł paliwa.
• Uniwersalna dostępność i opłacalność: Woda jest wszechobecna i łatwo dostępna na większości obszarów miejskich i wiejskich, co czyni ją niezawodnym zasobem do gaszenia pożarów. Hydranty przeciwpożarowe, rzeki, jeziora i przenośne zbiorniki na wodę zapewniają strażakom szybki dostęp do źródeł wody w sytuacjach awaryjnych. Co więcej, woda jest stosunkowo tańsza w porównaniu z niektórymi środkami gaśniczymi, co czyni ją opłacalnym wyborem dla organizacji straży pożarnej o ograniczonych budżetach.
• Nietoksyczność i przyjazność dla środowiska: Woda jest przyjaznym dla środowiska środkiem gaśniczym. W przeciwieństwie do niektórych gaśnic chemicznych, woda jest nietoksyczna i nie wytwarza szkodliwych produktów ubocznych podczas gaszenia pożarów. Jej powszechna dostępność i naturalny cykl uzupełniania sprawiają, że jej użytkowanie nie wpływa znacząco na środowisko.
• Wszechstronność: Oprócz konwencjonalnych pożarów, woda jest skuteczna w zwalczaniu różnych rodzajów pożarów, w tym pożarów wywołanych materiałami stałymi (klasa A). Można nią gasić pożary drewna, papieru, tekstyliów, a nawet sprzętu elektrycznego (przy zachowaniu odpowiednich środków ostrożności). Uniwersalność wody umożliwia strażakom skuteczne radzenie sobie z szeroką gamą pożarów.
• Bariera fizyczna: Woda może również działać jako bariera zapobiegająca rozprzestrzenianiu się ognia. Strażacy, tworząc warstwę wody na powierzchni materiałów palnych, eliminują dopływ tlenu niezbędnego do podtrzymania pożaru. Pozbawienie ognia tlenu powoduje jego uduszenie i zapobiega dalszemu rozprzestrzenianiu się.

Ograniczenia i wady wody jako środka gaśniczego

Poza zaletami, woda, jako środek gaśniczy, ma również wady i nie zawsze jest odpowiednim wyborem. Dolewanie wody do niektórych pożarów może potencjalnie spowodować dalsze rozprzestrzenianie się łatwopalnej cieczy lub niebezpieczne reakcje.

Reakcje chemiczne z substancjami

Woda może wchodzić w reakcje chemiczne z niektórymi ciałami, w wyniku czego mogą powstawać palne i wybuchowe gazy lub też proces chemiczny przebiega z wydzielaniem dużej ilości ciepła.

• Metale alkaliczne i alkaliczno-ziemne: Sód, potas, wapń (pożary grupy D) rozkładają wodę, łącząc się z wchodzącym w jej skład tlenem i zapalają się. Powstały w tej reakcji wolny wodór tworzy z tlenem zawartym w powietrzu mieszaninę wybuchową. W przypadku spalania się w wysokiej temperaturze metali może dojść do rozkładu cząsteczek wody i powstania atmosfery wybuchowej.
• Węgliki: Związki metali z węglem (np. karbid, węglik glinu) w połączeniu z wodą wydzielają palne i wybuchowe gazy, takie jak acetylen czy metan.
• Kwasy: Zetknięcie się wody z kwasami, takimi jak siarkowy, azotowy, solny, nie powoduje co prawda bezpośredniego zapalenia się i rozkładu, ale sprzyja wydzielaniu dużych ilości ciepła. Ma to miejsce zwłaszcza w odniesieniu do stężonego kwasu siarkowego.

Gaszenie cieczy palnych lżejszych od wody

Trudność gaszenia strumieniem wody płynnych materiałów palnych, które są lżejsze od wody i nie rozpuszczają się w niej (np. benzyna, nafta, ropa naftowa). Trudność ta polega na niedostatecznym oziębianiu i działaniu izolującym wody, gdyż płonące płyny, jako lżejsze od wody, utrzymują się na jej powierzchni, przez co nie oziębiają się i nie tracą kontaktu z powietrzem.

Pożary tłuszczów i olejów

Oleje i tłuszcze wrzące w temperaturach rzędu kilkuset stopni C (pożary grupy F), w zetknięciu ze zwartym prądem wody - wskutek jej intensywnego parowania - kipią, co powoduje ich gwałtowny wyrzut z naczyń i zbiorników, w których się znajdują. To najczęściej prowadzi do rozprzestrzenienia się pożaru oraz może doprowadzić do oparzeń znajdujących się w pobliżu ludzi. Takie zachowanie się olejów i tłuszczów wynika stąd, że woda, jako cięższa, opada na dno, powodując gromadzenie się dużej ilości pary w masie rozgrzanej cieczy.

Przewodzenie prądu elektrycznego

Wadą wody jest także przewodzenie prądu. Gaszenie pożarów wodą w sytuacji, gdy w obrębie płomieni znajdują się urządzenia bądź przewody będące pod napięciem elektrycznym, może stanowić poważne niebezpieczeństwo dla osób gaszących pożar. Niebezpieczeństwo to wynika z możliwości przepływu prądu elektrycznego. Przewodnictwo prądu elektrycznego przez wodę i jego natężenie uzależnione jest od wielu czynników, w tym od: rozpuszczonych w wodzie soli mineralnych (ich rodzajów i stężeń), wysokości napięcia prądu elektrycznego, rodzaju prądu elektrycznego (zmienny czy stały), rodzaju strumienia wodnego (zwarty czy rozproszony), średnicy strumienia, a także odległości człowieka gaszącego strumieniem wody od urządzenia będącego pod napięciem elektrycznym. Dla zachowania pełnego bezpieczeństwa pracy strażaków, należy stosować się do wyznaczonych minimalnych odległości bezpieczeństwa.

Ryzyko "pułapki wodnej" i uszkodzeń konstrukcji

Zastosowanie zbyt dużej ilości wody do gaszenia pożaru wewnętrznego może prowadzić do powstania tzw. pułapki wodnej, czyli zbyt dużej ilości powstałej pary wodnej, co stanowi zagrożenie dla ratowników i poszkodowanych. Nagłe działanie zimną wodą na rozgrzane elementy nośne, szczególnie metalowe, może prowadzić do ich osłabienia lub uszkodzenia konstrukcyjnego.

Atakowanie pożarów substancji-pyłów

Atakowanie pożarów substancji-pyłów (np. drobnych trocin) prądem zwartym wody jest niewskazane, gdyż może spowodować rozproszenie pyłu i w konsekwencji wybuch.

Prawne aspekty zaopatrzenia w wodę do celów przeciwpożarowych

Polskie prawo precyzyjnie określa podstawowe parametry dotyczące dostępnej ilości wody do zewnętrznego gaszenia pożaru, zachowując jednocześnie elastyczność w zastosowaniu. Zgodnie z Ustawą z dnia 24 sierpnia 1992 r. o ochronie przeciwpożarowej (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2057) właściciel, zarządca lub użytkownik budynku, obiektu budowlanego lub terenu, zapewniając ich ochronę przeciwpożarową, jest obowiązany m.in. przygotować budynek, obiekt budowlany lub teren do prowadzenia akcji ratowniczej. Oznacza to, że to na właścicielu, zarządcy lub użytkowniku spoczywa obowiązek zapewnienia jednostkom ochrony przeciwpożarowej wystarczającej ilości wody do gaszenia pożaru przez 120 minut, zgodnie z Polską Normą.

Obowiązki właścicieli i zarządców

Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 lipca 2009 r. w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych (Dz. U. z 2009 r. nr 124, poz. 1030) precyzuje te obowiązki.

Źródła wody do celów przeciwpożarowych

Woda do celów przeciwpożarowych powinna być dostępna w szczególności z urządzeń zaopatrujących w wodę ludność, zgodnie z regulaminem dostarczania wody i odprowadzania ścieków. Wymaganą ilość wody do celów przeciwpożarowych powinna zapewniać sieć wodociągowa, doprowadzająca wodę do jednostki osadniczej.

W przypadku braku wymaganej ilości wody do zewnętrznego gaszenia pożaru dopuszcza się jej uzupełnienie z:

• studni,
• punktu czerpania wody przy naturalnym lub sztucznym zbiorniku wodnym,
• przeciwpożarowego zbiornika wody.

Wodę dla obiektów budowlanych produkcyjnych i magazynowych (PM), w ilości wymaganej do celów przeciwpożarowych do zewnętrznego gaszenia pożaru, należy zapewnić z urządzeń dostarczających ją do celów bytowo-gospodarczych i technologicznych lub z innych zasobów służących do tego celu. Miejsce usytuowania hydrantu zewnętrznego należy oznakować znakami zgodnymi z Polskimi Normami.

Rola Państwowej Straży Pożarnej (PSP)

Organy PSP mają duże możliwości działania w kształtowaniu zaopatrzenia w wodę do zewnętrznego gaszenia pożaru. Rozumieją, że nie zawsze jest możliwe, by tę wodę zapewnić w sposób przewidziany wprost w przepisach, i dysponują narzędziami prawnymi, by to zrozumienie znalazło wymiar praktyczny.

Właściwy miejscowo komendant powiatowy (miejski) Państwowej Straży Pożarnej (KP/KM PSP), na wniosek właściciela budynku, obiektu budowlanego lub terenu, może dopuścić na czas określony zastępcze źródło wody do celów przeciwpożarowych, w szczególności naturalny lub sztuczny zbiornik wody, studnię lub ciek wodny, wyposażone w stanowisko czerpania wody wraz z dojazdem. Zastępcze źródło wody powinno zapewniać możliwość prowadzenia działań gaśniczych z użyciem sił i środków dostępnych w rejonie działania najbliższej jednostki ochrony przeciwpożarowej.

KP/KM PSP odpowiada za zadania rozpoznawcze, mające zapobiegać zdarzeniom niebezpiecznym, oraz interwencyjne, prowadzone już w razie wystąpienia pożaru. Uprawnienia do kontroli (czynności kontrolno-rozpoznawczych z zakresu ochrony przeciwpożarowej) wynikają z art. 23 Ustawy o PSP. W procesie odbioru obiektów budowlanych komendant zajmuje stanowisko w sprawie zgodności wykonania obiektu z projektem budowlanym. Jeśli obiekt jest wykonany niezgodnie z projektem, stanowisko KP/KM PSP ma formę sprzeciwu lub uwag.

Po stwierdzeniu nieprawidłowości KP/KM PSP jest uprawniony do wydania decyzji administracyjnej (art. 26 Ustawy o PSP). Adresatem decyzji może być właściciel obiektu lub, w przypadku ogólnych nieprawidłowości (np. niedziałający hydrant), właściciel wodociągu (gmina, miasto) lub podmiot zarządzający siecią wodociągową. Sądy orzekają, że to podmioty zarządzające siecią wodociągową są zobowiązane zapewnić odpowiedni stan techniczny sieci, w tym urządzeń do pobierania wody przez sprzęt straży pożarnych.

Komendant wojewódzki PSP ma prawo usankcjonować rozwiązania zastępcze, nawet jeśli formalnie nie są zgodne z przepisami, w sytuacji, gdy wody nie da się zapewnić w sposób zgodny z przepisami, a źródło zastępcze musiałoby przyjąć formę docelową. Komendant Główny PSP zajmuje merytoryczne stanowisko w sprawach indywidualnych tylko w trybach odwoławczych lub nadzwyczajnych.

Wymagania dla różnych typów obiektów

Zaobserwować można pewien schemat postępowania organów PSP. Wymagania w zakresie zaopatrzenia w wodę dla budynków mieszkalnych (w tym wielorodzinnych) są zazwyczaj łagodniejsze niż w przypadku:

• budynków użyteczności publicznej (biurowców, obiektów sportowych, kin, teatrów, dyskotek),
• zamieszkania zbiorowego (hoteli, moteli, pensjonatów),
• szpitali,
• obiektów przemysłowo-magazynowych.

Dla tej drugiej grupy komendanci PSP z reguły żądają potwierdzenia wydajności sieci hydrantowej oraz restrykcyjnie pilnują kwestii zapewnienia uzupełniających źródeł wody, ponieważ pożary takich obiektów są zwykle większe i często wymagają wydajności 20 dm³/s.

Wydajność hydrantów

Minimalna wydajność hydrantu wiejskiego to możliwość stałego zasilania, za pomocą strażackich urządzeń zwiększających ciśnienie, zaledwie dwóch prądownic. Każdy hydrant miejski powinien zasilić trzy prądownice. Wymagania te oznaczają, że sieć ma zapewnić wydajność do gaszenia jednego pożaru na dany odcinek wodociągu, osiedle lub wieś. Straż pożarna wymaga zatem naprawdę niezbędnego minimum.

Stałe wodne instalacje gaśnicze

Woda jako środek gaśniczy występuje w wielu urządzeniach przeciwpożarowych, a jej podstawowym zadaniem jest ugasić potencjalny pożar. W obiektach takich jak galerie handlowe, magazyny, chłodnie czy zakłady przemysłowe, gdzie istotna jest możliwość ograniczenia akcji gaśniczej i dostęp do strefy pożaru, doskonale sprawdzają się wodne systemy gaśnicze. Główne stałe wodne instalacje gaśnicze to:

• instalacje tryskaczowe,
• instalacje zraszaczowe,
• instalacje pianowe,
• instalacje mgły wodnej.

Instalacje tryskaczowe

Instalacje tryskaczowe to stałe urządzenia gaśnicze przeznaczone do wykrywania i zwalczania pożarów w początkowej fazie oraz zapobiegania ich rozprzestrzenianiu się. Główną zaletą tryskaczy jest selektywne działanie, pozwalające na ograniczenie akcji gaśniczej tylko do miejsca wystąpienia pożaru, co wiąże się ze zredukowaniem strat spowodowanych działaniem wody. Są niezawodne, bezpieczne i stosunkowo łatwe w eksploatacji.

W zależności od panującej w pomieszczeniu temperatury stosuje się różne systemy urządzeń tryskaczowych. Systemy wodne są używane, jeżeli temperatura w pomieszczeniu nie spada poniżej +4°C; do pomieszczeń narażonych na spadek temperatury przeznaczone są systemy powietrzne.

Kluczowym elementem systemu gaśniczego jest tryskacz, przez który wypływa woda. Wylot z tryskacza najczęściej jest blokowany szklaną ampułką, którą wypełnia ciecz i pęcherzyk powietrzny. Podczas pożaru wydzielające się ciepło powoduje zwiększenie ciśnienia w ampułkach tryskaczy, co skutkuje rozsadzeniem elementu i uruchomieniem gaszenia. Otwierają się tylko tryskacze znajdujące się bezpośrednio w strefie pożaru, co minimalizuje zakres szkód spowodowanych działaniem wody oraz spadkiem ciśnienia w całej instalacji. System pracuje do momentu ręcznego wyłączenia pomp przez straż pożarną.

Instalacje zraszaczowe

Instalacje zraszaczowe stosowane są do zabezpieczania budynków oraz chłodzenia obiektów i urządzeń technologicznych. Zraszacze montuje się głównie w rafineriach, zbiornikach cieczy palnych, transformatorach zlokalizowanych na wolnym powietrzu, urządzeniach wydobywczych, tunelach kablowych, zakładach przeróbki drewna, hangarach dla samolotów itp. Instalacja może być uruchamiana ręcznie lub automatycznie, z wykorzystaniem systemu sygnalizacji pożaru. Gaszenie odbywa się poprzez wchłonięcie ciepła, schłodzenie płonącego materiału oraz odcięcie tlenu za pomocą wytwarzającej się pary wodnej.

Instalacje pianowe

Pianowe instalacje gaśnicze znajdują szerokie zastosowanie przy gaszeniu pożarów substancji stałych oraz ciekłych. W wyniku dodania do strumienia wody ściśle określonej, stałej procentowej ilości środka pianotwórczego otrzymujemy bardzo skuteczne narzędzie do walki z ogniem. Działanie gaśnicze piany polega na pokryciu warstwą izolującą powierzchni płonącego materiału i odcięciu dostępu powietrza.

W zależności od liczby spienienia (stosunku objętości piany do ilości wodnego roztworu środka pianotwórczego, zużytego do wytworzenia piany) rozróżnia się trzy rodzaje pian gaśniczych:

• Piana ciężka (o liczbie spienienia do 20) - stosowana do gaszenia płonących cieczy, takich jak paliwa płynne i rozpuszczalniki. Rozlewając się na powierzchni płonącej cieczy, obniża jej temperaturę oraz tworzy cienki film, tym samym uniemożliwiając parowanie oraz ograniczając dostęp tlenu, co skutecznie opanowuje i w konsekwencji tłumi ogień.
• Piana średnia (o liczbie spienienia od 20 do 200) - znajduje zastosowanie przy ochronie magazynów cieczy palnych, gdzie pożar może wystąpić na niewielkiej wysokości od posadzki. Generatory piany zamontowane pod stropem pokrywają pianą armaturę przesyłową cieczy oraz rozlaną ciecz, tworząc barierę oddzielającą ciecz od dostępu powietrza i izolując ogniska ognia.
• Piana lekka (o liczbie spienienia powyżej 200) - wysoki współczynnik spienienia pozwala w kilka minut wypełnić pianą nawet bardzo duże pomieszczenia hal produkcyjnych czy magazynowych. Zapewnia to bardzo szybką i skuteczną ochronę przeciwpożarową.

Gaszenie mgłą wodną

Instalacja gaśnicza wykorzystująca mgłę wodną montowana jest głównie w obiektach hotelowych, budynkach zabytkowych, galeriach sztuki, obiektach użyteczności publicznej oraz w przemyśle. System ten opanowuje pożar poprzez schładzanie przestrzeni oraz lokalne zobojętnianie atmosfery (wypieranie tlenu). Istotą sukcesu gaszenia jest odpowiednio dobrana wielkość kropelek wody oraz ich energia kinetyczna. Do gaszenia używa się do 90% mniej wody niż w systemach tryskaczowych lub zraszaczowych.

Projektowanie, wykonanie i serwis instalacji przeciwpożarowych

Stałe zabezpieczenia gaśnicze mają za zadanie lać wodę krótko, ale efektywnie. Instalacje przeciwpożarowe mogą być tylko tak pewne, jak pewny jest wykonawca. Jeśli w sytuacji kryzysowej zawiodą, nie da się naprawić wcześniej popełnionych błędów.

Właściwy projekt

Projektowanie instalacji gaśniczych zależy od wielu czynników, które determinują parametry ochrony. Należy uwzględnić m.in. rodzaj budynku, mienia oraz sposób składowania towarów. Błędne założenia na tym etapie mogą spowodować, że projektowane zabezpieczenie w przyszłości nie spełni swojej funkcji. Zasadniczo wymaganą wydajność instalacji należy w całości obliczyć hydraulicznie.

Błędy, które mogą powstać podczas projektowania instalacji przeciwpożarowych, to najczęściej:

• nieprawidłowy wybór zagrożenia pożarowego,
• wybieranie najtańszych lub najłatwiejszych w instalacji elementów z różnych norm (m.in. VdS, NFPA, FM lub PN-EN), co może skutkować zawodnością działania takich urządzeń gaśniczych,
• brak ważnych dodatkowych informacji w dokumentacji projektowej (np. dotyczących instalacji oddymiających),
• błędne rozmieszczenie tryskaczy w odniesieniu do powierzchni chronionych.

Dobry wykonawca

Nieprawidłowości w stadium wykonania wynikają z błędnego projektu oraz braku odpowiednich kwalifikacji personelu montażowego. Renomowane firmy montażowe kładą nacisk na stałe doskonalenie i podnoszenie kwalifikacji inżynierów, techników i monterów. Tylko wybór firm posiadających odpowiednie certyfikaty (np. VdS) może zagwarantować, że instalacja przeciwpożarowa zostanie wykonana zgodnie z normami i przyjętymi standardami.

Do najczęściej występujących błędów wykonawczych, na przykładzie instalacji tryskaczowych, należą:

• nieprawidłowy montaż tryskaczy,
• zakłócenia w prawidłowym rozkładzie wody z tryskaczy wskutek przeszkód,
• pomalowanie lub uszkodzenie tryskaczy,
• przekroczone odległości tryskaczy od stropu lub ścian,
• nieprawidłowe zachowanie odległości mocowań rurociągów tryskaczowych,
• przekroczenie wysokości składowania lub minimalnej odległości składowanego towaru od tryskaczy,
• brak ochrony tryskaczowej w regałach lub całych obszarach.

Serwis i przeglądy

Serwis oraz przeglądy instalacji przeciwpożarowych powinny być prowadzone przez firmy posiadające odpowiednie kwalifikacje oraz doświadczenie w zakresie instalacji przeciwpożarowych. Wszelkie działania prowadzone przy omawianych instalacjach powinny być wykonywane zgodnie z wytycznymi producenta.

Każdorazowy przegląd powinien zostać potwierdzony pisemnym raportem, w którym wskazuje się stan instalacji oraz jej przydatność do użycia. Według rozporządzenia MSWiA w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów i terenów urządzenia przeciwpożarowe powinny być poddawane przeglądom technicznym i czynnościom konserwacyjnym według stosownych norm, dokumentacji techniczno-ruchowych oraz instrukcji obsługi, opracowanych przez ich producentów. Przeglądy techniczne i czynności konserwacyjne powinny być przeprowadzone w okresach ustalonych przez producenta urządzenia, jednak nie rzadziej niż raz w roku.

Niewątpliwie systemy takie jak tryskaczowe, zraszaczowe czy mgłowe są najlepszymi dostępnymi technicznymi zabezpieczeniami obiektu przed pożarem.

tags: #gasi #pozar #woda