Historia niemieckich hełmów wojskowych i służb cywilnych jest bogata i skomplikowana. Wśród wielu modeli, szczególne miejsce zajmują hełmy używane przez straż pożarną oraz te, które były prototypami późniejszych rozwiązań. Poniższa analiza koncentruje się na charakterystyce, przeznaczeniu i ewolucji tych konstrukcji.
Hełm M34: Uniwersalny Kask Służb Cywilnych i Pożarniczych
Hełm M34 został zaprojektowany z myślą o różnorodnych służbach, obejmujących formacje policji (Ordnungspolizei), obrony przeciwlotniczej (Luftschutz), Czerwonego Krzyża oraz straży pożarnej. Produkowano go już od 1934 roku, a jego konstrukcja była bardzo zbliżona kształtem do późniejszego modelu M35.
Osobną wersją hełmu M34, z wyraźnie zmienionym kształtem, były te przeznaczone dla cywilnej obrony przeciwlotniczej (Luftschutz).
Charakterystyczne emblematy
Poza standardowym malowaniem, na hełmy M34 nanoszono również charakterystyczne emblematy-kalkomanie. Miały one postać dwóch tarcz herbowych, umieszczanych po przeciwległych bokach hełmu, około 4 mm poniżej otworu wentylacyjnego. Po prawej stronie znajdowała się tarcza w barwach narodowych, natomiast po lewej - z symbolem danej służby lub sił zbrojnych.
Dalsze użytkowanie po wojnie
Co ciekawe, model M34 był używany również po II wojnie światowej, zarówno w Republice Federalnej Niemiec (RFN), jak i Niemieckiej Republice Demokratycznej (NRD), przede wszystkim w straży pożarnej. Istnieją nawet doniesienia, że do dziś w niektórych niemieckich wioskowych remizach hełmy te są nadal w użyciu, co świadczy o ich trwałości i funkcjonalności.
Ewolucja Konstrukcji: Od M42 do Tajemniczych Prototypów Wojennych
Oprócz dobrze znanych modeli, w okresie wojennym powstały również prototypowe wersje hełmów, które stanowią fascynujący rozdział w historii niemieckiego uzbrojenia ochronnego. Zidentyfikowano trzy główne rodzaje prototypów, z których tylko jeden, właściwie nazwany M45, został oddany do użytku w tym konkretnym roku.
Prototyp A (Wersja M42 bez wywietrzników)
Prototyp A to w zasadzie zmodyfikowana wersja hełmu M42. Prawdopodobnie był tłoczony pod koniec produkcji standardowego modelu M42, jednak z nieco cieńszej blachy. Kształt czerepu był identyczny jak w M42, ale pozbawiono go wywietrzników, zastępując je jedynie nitem. Wersje tego hełmu powstały najprawdopodobniej już w czasie, gdy standardowy M42 był w użyciu. Spotykane malowania to: zielony, szary oraz kolor "błotnisty" (prawdopodobnie Dunkelgelb). Istnieją również doniesienia o wersji zimowej, która była "wapnowana".
Prototyp B (M44): Rozwój Brytyjskiego Kształtu
Prototyp B, znany również jako M44, stanowił hełm z nowej linii produkcyjnej. Był to rozwój brytyjskiego hełmu Mk. III „Turtle”, lecz o znacznie smuklejszych i gładszych kształtach. Ciekawą zmianą był powrót do wywietrzników (tłoczonych, podobnie jak w M40/M42), a nit także był obecny. Wprowadzono go najprawdopodobniej niedługo po prototypie A, ale przed prototypem B2, co miało miejsce na przełomie roku 1943/1944. Znane malowania to zielony i błotnisty.
Prototyp B2 (M45): Uproszczenie i Nowy Kształt Rantu
Hełm nazywany M45 to w rzeczywistości Prototyp B2 (spotykany także jako BII lub B/II). Zgodnie z opisem patentszrifta, którego wiarygodność bywa kwestionowana, wersja ta została zatwierdzona 7 grudnia 1943 roku. Uproszczenie konstrukcji polegało na nietłoczeniu otworów wentylacyjnych oraz na jeszcze prostszym sposobie wygładzania i wywijania pod spód rantu. Zmieniono również kształt linii brzegu hełmu, wycinając charakterystyczny „daszek” - podnosząc przód - co miało zapewnić taką samą widoczność po ewentualnym zsunięciu się hełmu. Znane malowania obejmują zielony, zgniłozielony, bagnisty oraz szary.
Hełmy niemieckie cz. 1
Podsumowanie i Perspektywa Badawcza
Przedstawione informacje stanowią rezultat długotrwałych badań nad tymi hełmami. Należy zaznaczyć, że jest to w dużej mierze wynik analizy i opinii bazującej na zebranych danych, jednak w około 95% przypadków zgadzają się one z dostępnymi przedstawieniami tych trzech prototypów hełmów. Ewolucja od uniwersalnego M34, przez drobne modyfikacje M42, aż po rewolucyjne prototypy M44 i M45, ukazuje ciągłe dążenie do optymalizacji ochrony i funkcjonalności w warunkach wojennych i powojennych.