Ochotnicza Straż Pożarna w Potępie to jednostka z długą i bogatą tradycją, której początki sięgają końca XIX wieku. Jej historia jest nierozerwalnie związana z rozwojem i potrzebami lokalnej społeczności.
Początki i rola OSP w Potępie
Ochotnicza Straż Pożarna w Potępie powstała w 1887 roku. Od momentu swojego utworzenia pełni kluczową rolę w systemie bezpieczeństwa. Obecnie jest to jedyna jednostka ochrony przeciwpożarowej na terenie Gminy Krupski Młyn, która funkcjonuje w strukturach Krajowego Systemu Ratowniczo-Gaśniczego (KSRG), stanowiąc podstawowy filar zabezpieczenia operacyjnego.
Obszar gminy, w której działa OSP Potępa, cechuje się dużym zalesieniem oraz obecnością zakładów prowadzących działalność przemysłową, w tym zakładu dużego ryzyka powstania poważnej awarii przemysłowej - NITROERG S.A. To sprawia, że rola jednostki w zapewnianiu bezpieczeństwa jest szczególnie istotna.
Współczesność i wyposażenie
Aktualnie jednostka liczy 108 członków, w tym 31 członków Dziecięcej i Młodzieżowej Drużyny Pożarniczej, co świadczy o jej dynamicznym rozwoju i zaangażowaniu w edukację młodego pokolenia. OSP w Potępie posiada na wyposażeniu trzy nowoczesne samochody ratowniczo-gaśnicze:
- ciężkiego Jelcza,
- średnią Scanię z 2017 roku,
- lekkiego Mana z 2022 roku.
Drużyny Pożarnicze OSP Potępa
Wśród aktywnych członków OSP Potępa wyróżnia się Kobieca Drużyna Pożarnicza, która ma już na swoim koncie liczne osiągnięcia, choć szczegóły tych sukcesów nie zostały ujęte w niniejszym opracowaniu. Reprezentacja drużyny przedstawia się następująco:
- dowódca - Karolina Gruszka,
- rota I - Karolina Pyka i Katarzyna Ślimak,
- rota II - Kinga Klak i Klaudia Spałek,
- rozdzielaczowy - Emilia Dawczak,
- łącznik - Natalia Puchała,
- mechanik - Patrycja Gnielczyk,
- zawodnik rezerwowy - Małgorzata Dawczak.
Statutowe cele i zadania Ochotniczej Straży Pożarnej
Zgodnie ze statutem, Ochotnicza Straż Pożarna w Potępie, podobnie jak inne jednostki, realizuje szereg zadań mających na celu ochronę życia, zdrowia i mienia. Do głównych celów i zadań należą:
- Prowadzenie działalności mającej na celu zapobieganie pożarom oraz współdziałanie w tym zakresie z państwową strażą pożarną, organami samorządowymi i innymi podmiotami.
- Udział w akcjach ratowniczych przeprowadzanych w czasie pożarów, zagrożeń ekologicznych związanych z ochroną środowiska oraz innych klęsk i zdarzeń.
- Informowanie ludności o istniejących zagrożeniach pożarowych i ekologicznych oraz sposobach ochrony przed nimi.
- Rozwijanie wśród członków ochotniczej straży pożarnej kultury fizycznej i sportu oraz prowadzenia działalności kulturalno-oświatowej i rozrywkowej.
- Wykonywanie innych zadań wynikających z przepisów o ochronie przeciwpożarowej oraz statutu.
- Działania na rzecz ochrony środowiska.
Rys historyczny miejscowości Potępa i jej otoczenia
Historia samej miejscowości Potępa jest równie fascynująca i wpływa na kontekst działalności lokalnej straży. O historii Potępy i okolic opowiadał Michał Dramski, który mówił o dwóch wersjach pochodzenia nazwy. Jedna wskazuje na to, że wioska była tak zniszczona po wojnach, że była jak potępiona. W dawnym herbie miała nawet trzy postaci w ogniu piekielnym. Być może nazwa odnosi się także do właścicieli tutejszego młyna - Potępów. W miejscowości były też m.in. młyny.
Istotnym punktem w historii regionu jest powstanie kaplicy Grobu Pańskiego w Potępie, zbudowanej na wzór grobu w Jerozolimie. Jej historia zaczęła się od polowania i ataku watahy wilków na hrabiego Jerzego Leonarda de Colonny w lasach w okolicy Żyłki. Kiedy wydawało się, że pożegna się z życiem, udało mu się wspiąć na lipę. W miejscu, w którym rosła, w 1672 roku, hrabia zlecił budowę kaplicy. Kazał mieszkańcowi Świniowic jechać do Głogówka, żeby podpatrzył, jak wygląda tamtejsza kaplica. Dziś jednak ta z Potępy jest cenniejsza, ponieważ zachowała się w oryginalnym kształcie - jak podkreślał proboszcz parafii w Kotach.
Lokalna historia wiąże się również z pięknem przyrody. Uczestników jednego z wydarzeń, spacer po okolicy zabrał Czesław Tyrol. Trasa wiodła głównie wzdłuż rzek Stoły i Małej Panwi, często przez malownicze, dzikie tereny. Czesław Tyrol wyjaśniał, że nad Stołą działało kilka kuźni, tworzonych w przewężeniach pradoliny - dzięki czemu było mniej pracy przy sypaniu grobli. W pewnym momencie uczestnicy znaleźli się również w międzyrzeczu - między Stołą a Małą Panwią. Mała Panew to jedyna rzeka nizinna w Europie o takich walorach przyrodniczych: meandruje, nie jest uregulowana, a w jej korycie znajduje się dużo głazów narzutowych.
Jeden ze spacerów po okolicy, połączony z opowieściami o historii, zakończył się grillowaniem w remizie OSP, co pokazuje bliskie związki jednostki ze społecznością lokalną i jej rolę jako centrum życia wiejskiego.