Lokalizacja hydrantu przeciwpożarowego na prywatnym terenie podlega ścisłym przepisom prawnym, które mają na celu zapewnienie bezpieczeństwa oraz efektywności w przypadku wystąpienia pożaru. W artykule przyjrzymy się, jakie przepisy regulują lokalizację hydrantów, jakie są wymagania dotyczące ich zabezpieczenia i konserwacji oraz jakie korzyści płyną z ich posiadania na własnym terenie. Poruszymy również złożone kwestie prawne związane z instalacją hydrantów na prywatnych posesjach oraz możliwościami przyłączenia się do sieci wodociągowej, gdy napotykamy na opór ze strony sąsiada lub gminy.
Wprowadzenie do Problemów z Hydrantami na Prywatnych Posesjach
Często spotykaną sytuacją jest, gdy gmina postawiła hydrant na posesji sąsiada, a w pobliżu stoją jeszcze dwa budynki, w tym jeden prywatny. Wystąpienie do gminy o przyłącze wodociągowe, w takim przypadku, może spotkać się z odmową z powodu braku zgody sąsiada, co uniemożliwia gminie podjęcie dalszych działań. Taka sytuacja budzi uzasadnione pytania dotyczące bezpieczeństwa, zwłaszcza w obliczu zagrożenia pożarowego, a także o prawne podstawy lokalizacji hydrantów na prywatnym terenie.
Pobieranie wody z hydrantu przez organizacje inne niż straż pożarna, wodociągi i ekipa oczyszczania miasta jest niedozwolone i stanowi kradzież, chyba że uzyska się pozwolenie z gminy. W przypadku hydrantów z niebieskimi nasadami i zaworem, uruchomienie ich wymaga specjalnych zabezpieczeń. Straż pożarna rzadko korzysta z hydrantów znajdujących się na terenie prywatnym. Jeżeli już to robią, starają się nie wyrządzać szkód, ponieważ ich celem jest ratowanie, a nie niszczenie. Przepisy nie precyzują jednoznacznie, czy straż pożarna może korzystać z hydrantów na prywatnym terenie, dlatego często unika się takich sytuacji.
Podstawy Prawne i Wymogi Ogólne
Kluczowe Akty Prawne
Kluczowym dokumentem określającym wymagania dla sieci wodociągowej przeciwpożarowej, w tym hydrantów zewnętrznych, jest Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 lipca 2009 roku w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych (Dz.U. 2009 nr 124 poz. 1030). Ten akt prawny zawiera szczegółowe regulacje dotyczące niemal każdego aspektu związanego z hydrantami zewnętrznymi, w tym średnic nominalnych sieci przeciwpożarowego zaopatrzenia wodnego, wytycznych dotyczących średnic nominalnych samych hydrantów zewnętrznych, a także dokładnych regulacji co do lokalizacji i oznaczania hydrantów zewnętrznych.
Przepisy dotyczące sieci hydrantowych - hydrantów zewnętrznych i hydrantów wewnętrznych - są uszczegółowieniem regulacji, jakie znajdziemy w Prawie budowlanym, które warunkuje możliwość wznoszenia niektórych obiektów budowlanych od zapewnienia im przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę do zewnętrznego gaszenia pożaru.
Dokumentacja Techniczna Hydrantów
Każdy zainstalowany hydrant zewnętrzny musi odpowiadać nie tylko regulacjom prawnym, ale także posiadać niezbędną dokumentację techniczną. Hydranty zewnętrzne, montowane na sieciach wodociągowych, muszą legitymować się co najmniej w dniu produkcji:
- aprobatą techniczną (lub Krajową Oceną Techniczną - KOT),
- atestem higienicznym Państwowego Zakładu Higieny (PZH) oraz
- świadectwem dopuszczenia CNBOP-PIB do użytkowania w ochronie przeciwpożarowej.
Brak któregokolwiek z tych dokumentów uniemożliwia wprowadzenie danego hydrantu do użytku.
Rodzaje Hydrantów i Ich Przeznaczenie
Hydranty Zewnętrzne
Hydrant zewnętrzny jest urządzeniem umieszczonym na sieci wodociągowej, którego głównym zadaniem jest dostarczenie wody do celów gaśniczych. Umożliwia on podłączenie wozów strażackich do źródła wody. Hydranty zewnętrzne są bezpośrednio połączone z miejską siecią wodociągową. Zazwyczaj dzieli się je na nadziemne i podziemne. Najczęściej spotykane urządzenia to te o średnicy DN 80 i DN 100. Podczas poboru wody przy ciśnieniu 0,2 MPa wydajność nominalna hydrantu zależy od wybranej średnicy i wynosi 10 dm³/s dla DN 80, a przy DN 100 jest równa 15 dm³/s. Dodatkowym parametrem rozróżniającym hydranty jest zakres ciśnień, w jakich mogą pracować. Spotkać można hydranty PN 10 (o ciśnieniu nominalnym 10 bar/1 MPa) lub PN 16 (o ciśnieniu nominalnym 16 bar/1,6 MPa).
Hydranty Wewnętrzne
Podobnie jak hydranty zewnętrzne, te wewnętrzne służą do gaszenia pożaru, jednak jak sama nazwa wskazuje, są przeznaczone do użytku wewnątrz budynku. Są one wymagane przy większej zabudowie. Do obiektów, które według przepisów prawa mają wymóg posiadania takiej instalacji, należą budynki mieszkalne wielorodzinne, większość budynków biurowych, magazyny oraz budynki przemysłowe. Hydranty wewnętrzne stanowią ochronę na wypadek wybuchu pożaru wewnątrz budynku, umożliwiając natychmiastowe przystąpienie do akcji gaśniczej - jeszcze zanim na miejsce dotrze straż pożarna.
W praktyce spotyka się trzy podstawowe typy hydrantów wewnętrznych: DN25, DN33 oraz DN52. Hydrant DN25, z wężem półsztywnym, znajduje zastosowanie w budynkach mieszkalnych i biurowych o niższej kategorii zagrożenia. Dla DN25 wymaga się minimum 1,0 l/s przy ciśnieniu 0,2 MPa, dla DN33 - 1,5 l/s, a dla DN52 - 2,5 l/s.
Dlaczego Hydranty są Ważne?
Hydranty są najważniejszym elementem sieci pożarniczej, stanowiącym zabezpieczenie w przypadku wybuchu pożaru. Umożliwiają one proces gaszenia ognia oraz ograniczenie jego rozprzestrzeniania. Wozy strażackie dysponują ograniczonymi zbiornikami wody, a w przypadku długotrwałych działań konieczne jest szybkie ich podpięcie pod stałe źródło zasilania, jakim jest hydrant zewnętrzny. Szybka lokalizacja hydrantu warunkuje zapewnienie stałego dostępu do wody i sprawne ugaszenie pożaru.
Kiedy i Gdzie Hydranty Muszą Być Zainstalowane?
Wymogi Lokalizacyjne dla Hydrantów Zewnętrznych
Przepisy jednoznacznie określają, kiedy i gdzie hydrant zewnętrzny powinien być zainstalowany. Hydranty muszą być stosowane w jednostkach osadniczych o liczbie mieszkańców przekraczającej 100 osób, które nie stanowią zabudowy kolonijnej. Dodatkowo, w hydranty wyposażone powinny być położone w ich granicach budynki użyteczności publicznej, budynki zamieszkania zbiorowego, obiekty produkcyjne i magazynowe. Te ostatnie muszą posiadać dostęp do hydrantów niezależnie od miejsca położenia, jeśli ich kubatura przekracza 2500 m³ lub ich powierzchnia przekracza 500 m² (wymagania mogą zależeć od gęstości obciążenia ogniowego i powierzchni strefy pożarowej, zgodnie z §6 i tabelą nr 2 rozporządzenia).
Ponadto hydranty są niezbędnym elementem każdej stacji paliw płynnych ze zbiornikami o łącznej pojemności do 200m³ i stacji gazu płynnego - niezależnie od ich charakterystyki (§6 ust. 4 rozporządzenia wymaga 10 dm³/s). Obowiązek przyłączenia do sieci hydrantowej dotyczy również obiektów użyteczności publicznej lub zamieszkania zbiorowego, w których jednocześnie może przebywać ponad 50 osób, jeśli posiadają wyznaczoną strefę pożarową o powierzchni ponad 1000 m².
Lokalizacja i Odległości Hydrantów Zewnętrznych
Hydranty zewnętrzne - niezależnie od tego, czy jest to hydrant podziemny, czy hydrant nadziemny - muszą znajdować się w odpowiednich odległościach zarówno od budynków, jak i od siebie. Na terenach miejskich, hydranty umieszczane są wzdłuż ulic i dróg oraz przy ich skrzyżowaniach. Zgodnie z §10 ust. 4 Rozporządzenia MSWiA z 2009 r., należy zachować następujące odległości:
- Odległość pomiędzy dwoma sąsiadującymi ze sobą hydrantami nie powinna przekraczać 150 metrów.
- Odległość od zewnętrznej krawędzi jezdni lub drogi wyznaczona została na maksymalnie 15 metrów.
- Jeśli hydranty zewnętrzne przeznaczone są do chronienia konkretnego obiektu, pierwszy (najbliższy) z nich umieszczony powinien być w odległości do 75 metrów od obiektu.
- Kolejne hydranty wymagane do ochrony obiektu powinny być rozmieszczone w odległości do 150 metrów od siebie.
- Hydrant zawsze powinien być odsunięty od ściany chronionego budynku na minimum 5 metrów (wynika to pośrednio z wymagań dla dróg pożarowych §12 ust. 2).
- Jeśli hydranty umieszczane są poza obszarami miejskimi, odległości między nimi powinny być dostosowane do gęstości zaludnienia i planowanej zabudowy.
Zalety Hydrantów Nadziemnych kontra Podziemnych
Co do zasady, zalecanym jest - w miarę możliwości - instalowanie na sieci wodociągowej hydrantów zewnętrznych nadziemnych (§10 ust. 1 rozporządzenia wskazuje na stosowanie hydrantów nadziemnych DN 80). Są one zdecydowanie łatwiejsze do zlokalizowania, a do skorzystania z hydrantu nadziemnego nie jest konieczne stosowanie dodatkowego sprzętu, co zapewnia szybszy dostęp do zasobów wody.
Stosowanie hydrantów zewnętrznych podziemnych jest dopuszczalne, jeśli hydrant nadziemny powodowałby utrudnienia (np. utrudnienia w ruchu drogowym, utrudnienia w ruchu pieszych, uniemożliwienie dojazdu służb ratunkowych) lub byłoby niewskazane.
Oznakowanie i Dostępność Hydrantów
Znaki Wskazujące na Hydranty
Oznakowanie hydrantów powinno być zgodne z Polskimi Normami (PN-EN 14384:2009 dla hydrantów nadziemnych, PN-EN 14339 dla hydrantów podziemnych). Każde zatem oznakowanie hydrantu oraz znaki wskazujące jego umiejscowienie - niezależnie od miejscowości, w której się znajdujemy - będą takie same. Na znakach wskazujących miejsce położenia hydratu znajdą się ponadto informacje o jego parametrach. Szybka lokalizacja hydrantu warunkuje zapewnienie stałego dostępu do wody i szybkie ugaszenie pożaru.
Oznakowanie Hydrantu Podziemnego
Hydrant podziemny to kolumna umieszczona w rurociągu, która umożliwia przyłączenie stojaka hydrantowego. Cała konstrukcja hydrantu umieszczona jest pod płaszczyzną chodnika, drogi, parkingu czy podjazdu. Miejsce, w którym znajduje się do niego dostęp, przykryte jest specjalną pokrywą - klapą z literą W - a do skorzystania z hydrantu podziemnego konieczne jest posiadanie specjalnego klucza do hydrantu podziemnego, jaki znajduje się na wyposażeniu straży pożarnej.
Hydrant zewnętrzny podziemny oznaczany jest tablicą orientacyjną - tablicą z informacjami umożliwiającymi dokładne zlokalizowanie miejsca, w którym umieszczona jest klapa zakrywająca dostęp do hydrantu. Na czerwonym znaku z białą obwódką umieszczone są białe piktogramy informujące o obecności hydrantu - biała litera H - średnicy zaworu hydrantu podziemnego oraz kierunku położenia względem znaku i odległości, jaką trzeba pokonać, by znaleźć hydrant.
Oznakowanie Hydrantu Nadziemnego
Hydrant zewnętrzny nadziemny jest łatwy do zauważenia. Jest to kolumna, obustronnie zakończona nasadami wylotowymi, umożliwiającymi pobór wody z rurociągu. Najczęściej ma kolor czerwony (niekiedy spotkać można hydranty w kolorze czarnym lub szarym), co wyróżnia go z otoczenia. Hydrant zewnętrzny oznakowany jest tabliczką płaską lub przestrzenną (znak hydrant na trzech płaszczyznach połączonych w trójścian), co zapewnia jej widoczność z każdej strony. Znak hydrant zewnętrzny nadziemny znajduje się bądź na samym hydrancie, bądź na wysięgniku - takie rozwiązanie zdecydowanie zwiększa widoczność hydrantu.
Znak hydrant zewnętrzny nadziemny to kwadratowa tabliczka w kolorze białym i dużą, czarną literą H w środku. Po obu stronach litery umieszczone są dwa czerwone prostokąty.
Korzystanie z Hydrantów przez Straż Pożarną
Pobieranie wody z hydrantu przez organizacje inne niż straż pożarna, wodociągi i ekipa oczyszczania miasta (chyba) jest niedozwolone, jest to zwykła kradzież, chyba że ma pozwolenie z gminy. Co do korzystania z hydrantów przez straż pożarną na terenie prywatnym, zdarza się to rzadko. Jeżeli już to nastąpi, straż pożarna nie robi szkód, ponieważ jest po to, by ratować, a nie niszczyć. Przepisy nie precyzują jednoznacznie, czy straż pożarna może korzystać z hydrantu na terenie prywatnym, dlatego strażacy unikają takich sytuacji. Hydranty te nie są zazwyczaj uszkodzone.
Konserwacja i Przeglądy Hydrantów
Dlaczego Konserwacja jest Kluczowa?
Zabezpieczenie i konserwacja hydrantów na prywatnych posesjach są kluczowe dla zapewnienia ich niezawodnego działania w razie potrzeby. Przeglądy techniczne hydrantów są najważniejszym elementem sieci pożarniczej. Regularna konserwacja hydrantów obejmuje przede wszystkim kontrolę elementów mechanicznych oraz usuwanie wszelkich przeszkód utrudniających dostęp. Przy konserwacji ważne jest również regularne testowanie hydrantu przeciwpożarowego, aby upewnić się, że woda przepływa bez zakłóceń. Właściciele powinni być świadomi, że zaniedbanie konserwacji może skutkować nie tylko uszkodzeniem sprzętu, ale również narażeniem mieszkańców na niebezpieczeństwo w sytuacjach awaryjnych.
Odpowiedzialność za Konserwację i Przeglądy
Niezwykle istotnym aspektem podczas użytkowania hydrantów jest ich odpowiednia konserwacja oraz wykonywanie przeglądu w celu upewnienia się, że są one w dobrym stanie technicznym i będą spełniały swoje zadanie. Jedną z kwestii, której nie każdy ma świadomość, jest to, że za urządzenia te odpowiadają właściciele gruntów w przypadku umieszczenia ich na działce prywatnej. W sytuacji umieszczenia ich na terenie publicznym konserwacja oraz przegląd hydrantów jest obowiązkiem zarządcy sieci.
Trzeba również pamiętać, że taki proces musi być przeprowadzony przynajmniej raz w roku. Reguluje to Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, które dotyczy szczegółowo przepisów o zaopatrzeniu w wodę na cele przeciwpożarowe.
Zakres Przeglądu Hydrantów
Przegląd hydrantów polega na sprawdzeniu takich parametrów jak:
- oznakowanie hydrantu - czy jest widoczny i łatwo go zlokalizować;
- dostępność oraz możliwości łatwego otwarcia w sytuacji zagrożenia;
- stan techniczny - czy wszystko jest sprawne i działa bez zarzutu oraz, czy są wszystkie elementy wyposażenia;
- ciśnienie statyczne, dynamiczne;
- określenie wydajności.
Z każdego przeglądu sporządza się protokół, gdzie umieszcza się dane uzyskane z kontroli. Dodatkowo możliwe jest umieszczenie zaleceń, które mają zostać wdrożone i posłużyć usprawnieniu pracy urządzenia oraz jego obsługi. Taka legalizacja hydrantów pomaga w dalszym dobrym funkcjonowaniu systemu gaśniczego. Na samym hydrancie umieszcza się oznakowanie z informacją, czy został sprawdzony i czy jest sprawny. W przypadku hydrantów wewnętrznych, raz na pięć lat trzeba przeprowadzić próbę ciśnieniową węża.
Oprócz podstawowych danych, technik przeprowadzający przegląd sprawdza, czy hydrant znajduje się w odpowiednim miejscu, jest widoczny i czy aranżacja wnętrza nie powoduje zakłóceń w funkcjonowaniu systemu gaśniczego. Sprawdzany jest również dostęp do urządzenia oraz czy nie nastąpiło uszkodzenie w sposób mechaniczny lub czy nie dokonano sabotażu. Pracownicy mogą również udzielić instruktażu lub dać wskazówki, które pomogą w lepszym zorganizowaniu przestrzeni ze względu na bezpieczeństwo oraz umożliwienie dostępu do hydrantu wewnętrznego.
Kwalifikacje Osób Wykonujących Przegląd
Sama czynność polegająca na przeglądzie i konserwacji musi zostać przeprowadzona przez osobę posiadającą odpowiednie przeszkolenie, doświadczenie, wiedzę oraz narzędzia. Sam proces zdobywania odpowiednich certyfikatów zajmuje dużo czasu i wymaga poświęcenia dużej ilości energii.
Hydrant na Prywatnej Działce - Aspekty Prawne i Roszczenia
Kwestia Lokalizacji Hydrantu na Granicy lub Poza Nią
Urządzenia takie jak ogrodzenia można budować na granicy nieruchomości. Zgodnie z art. 154 § 1 Kodeksu cywilnego domniemywa się, że mury, płoty, miedze, rowy i inne urządzenia podobne, znajdujące się na granicy gruntów sąsiadujących, służą do wspólnego użytku sąsiadów. Brak natomiast ustawowego domniemania co do własności miedzy. Jeżeli hydrant znajduje się częściowo na prywatnej nieruchomości, poza jej granicą, stanowi to naruszenie prawa własności.
Domniemanie faktyczne, że granica biegnie środkiem miedzy, wynika najczęściej ze zwyczaju zostawiania przez sąsiadów jakiejś szerokości pasa gruntu w celu utworzenia miedzy pozostającej we wspólnym użytku. Domniemanie to wynika z zasad prawa sąsiedzkiego i jego funkcją jest niedopuszczenie do konfliktów sąsiedzkich na tle korzystania z urządzeń umieszczonych na granicy. Oznacza to, że samo rozgraniczenie nieruchomości według innej linii granicznej niż faktyczna niweczy domniemanie z art. 154 z chwilą przesunięcia granicy. Na skutek tego obiekty przestaną znajdować się „na granicy”, a wejdą w skład którejś sąsiadującej ze sobą działki.
Żądanie Przesunięcia lub Usunięcia Hydrantu
Jeśli hydrant znajduje się częściowo na Pana nieruchomości, może Pan żądać jego przesunięcia lub usunięcia. W takiej sytuacji należałoby wezwać właściciela hydrantu (np. gminę) do jego niezwłocznego usunięcia lub przeniesienia. Gmina nie miała prawa postawić hydrantu na prywatnej posesji bez odpowiedniej zgody lub ustanowienia służebności, gdyż powinien stać on na granicy działki lub na terenie publicznym.
Wynagrodzenie za Bezumowne Korzystanie z Nieruchomości
Dodatkowo, z tytułu bezumownego korzystania z fragmentu prywatnej nieruchomości, można żądać wynagrodzenia. Należy rozróżnić obowiązek wynagrodzenia w zależności od tego, czy posiadacz tego fragmentu nieruchomości był w dobrej, czy złej wierze. Posiadaczem w złej wierze jest zarówno ten, kto wie o tym, że nie przysługuje mu prawo własności, jak i ten, kto na podstawie towarzyszących okoliczności powinien przypuszczać, że posiadana przezeń rzecz stanowi własność innej osoby. W dobrej wierze jest ten, kto powołując się na przysługujące mu prawo, błędnie przypuszcza, że prawo to mu przysługuje, jeśli tylko owo błędne przypuszczenie w danych okolicznościach sprawy uznać należy za usprawiedliwione.
Stan dobrej wiary powinien istnieć przez cały czas korzystania z nieruchomości, gdyż z brzmienia art. 224 i art. 225 Kodeksu cywilnego wynika możliwość przekształcenia się dobrej wiary w złą wiarę. W złej wierze jest ten, kto powołując się na przysługujące mu prawo, wie, że prawo to mu nie przysługuje, albo też ten, kto wprawdzie ma świadomość co do nieprzysługiwania mu określonego prawa, jednakże jego niewiedza nie jest usprawiedliwiona w świetle okoliczności danej sprawy. Dobrą wiarę wyłącza zarówno pozytywna wiedza o braku przysługującego prawa, jak i brak takiej wiedzy wynikający z braku należytej staranności, a więc niedbalstwa.
Zgodnie z art. 225 Kodeksu cywilnego, obowiązki samoistnego posiadacza w złej wierze względem właściciela są takie same jak obowiązki samoistnego posiadacza w dobrej wierze od chwili, w której ten dowiedział się o wytoczeniu przeciwko niemu powództwa o wydanie rzeczy. Zgodnie z art. 224 § 2, od chwili, w której samoistny posiadacz w dobrej wierze dowiedział się o wytoczeniu przeciwko niemu powództwa o wydanie rzeczy, jest on obowiązany do wynagrodzenia za korzystanie z rzeczy i jest odpowiedzialny za jej zużycie, pogorszenie lub utratę, chyba że pogorszenie lub utrata nastąpiła bez jego winy.
Okres, za jaki można dochodzić wynagrodzenia za korzystanie z nieruchomości bez umowy, wynosi aktualnie 6 lat. Zgodnie z art. 118 Kodeksu cywilnego, jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi sześć lat, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej - trzy lata.
Służebność Gruntowa jako Rozwiązanie
Jeżeli gmina lub inna instytucja jest właścicielem hydrantu i nie chce go usunąć, jedną z dróg rozwiązania problemu może być ustanowienie służebności przesyłu. Służebność taka uregulowałaby prawnie kwestię korzystania z fragmentu prywatnej nieruchomości na potrzeby eksploatacji urządzenia przesyłowego, jakim jest hydrant, w zamian za odpowiednie wynagrodzenie dla właściciela działki.
Podłączenie do Sieci Wodociągowej i Problem Zgody Sąsiada
Brak Zgody na Przyłącze a Możliwości Działania
W sytuacji, gdy gmina informuje, że sąsiad nie wyraził zgody na przyłącze wodociągowe przez jego posesję i gmina nie może nic w tej sprawie zrobić, powstaje poważny problem. Taka odmowa może skutecznie uniemożliwić dostęp do sieci wodociągowej, co jest istotne nie tylko dla codziennego użytkowania, ale i w kontekście bezpieczeństwa przeciwpożarowego. W przypadku pożaru, odległość do najbliższej miejscowości wynosząca około kilometra, bez możliwości podłączenia do sieci, może mieć poważne konsekwencje.
Woda do celów przeciwpożarowych dla obiektów powinna być dostępna w szczególności z urządzeń zaopatrujących w wodę ludność, zgodnie z regulaminem dostarczania wody i odprowadzania ścieków. Brak możliwości przyłączenia do sieci wodociągowej z powodu braku zgody sąsiada to problem, który wymaga podjęcia dalszych kroków prawnych. Warto skonsultować się z wykwalifikowanym specjalistą ds. ochrony przeciwpożarowej lub rzeczoznawcą ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych, a także z adwokatem specjalizującym się w prawie nieruchomości, aby ustalić, jakich podstaw prawnych użyć w takiej sytuacji.
Poszukiwanie Alternatywnych Rozwiązań
W przypadku odmowy ze strony sąsiada, należy zbadać możliwość przyłączenia się do sieci wodociągowej inną drogą, nawet jeśli miałoby to wiązać się z większymi kosztami lub dłuższą trasą przyłącza. Warto również ponownie podjąć rozmowy z gminą, przedstawiając zagrożenia związane z brakiem dostępu do wody w przypadku pożaru i poszukać wspólnych rozwiązań lub wsparcia prawnego w celu uzyskania niezbędnych zgód lub ustanowienia służebności.