Firma Magirus została założona w latach 60. XIX wieku przez Conrada Dietricha Magirusa, komendanta straży pożarnej w Ulm, który rozpoczął produkcję maszyn pożarniczych. W 1866 roku firma przyjęła nazwę Feuerwehr-Requisiten-Fabrik C. D. Magirus. Działalność firmy szybko się rozwijała, a w 1887 roku przeszła pod zarząd synów Conrada - Henryka, Otto i Hermana Magirusa. Przed I wojną światową, po różnych przekształceniach, firma przyjęła nazwę "C. D. Magirus AG" i skoncentrowała się na produkcji samochodów pożarniczych, które stały się jej specjalnością. Od 1919 roku rozpoczęto montaż autobusów i samochodów ciężarowych innych typów.
W okresie wielkiego kryzysu firma została przejęta przez Humboldt-Deutz Motorenfabrik (późniejszy Deutz AG). Nazwa Magirus została zachowana, a od 1949 roku ciężarówki koncernu Deutz otrzymywały nazwę Magirus-Deutz. W 1974 roku utworzono spółkę Magirus-Deutz AG, która w 1975 roku weszła w skład europejskiej spółki Iveco. Firma utrzymała swoją odrębność pomimo zmian własnościowych w koncernie Iveco.
Ewolucja marki Magirus-Deutz
Największy rozwój firma odnotowała w latach 50. XX wieku. Warto wspomnieć, że podczas II wojny światowej samochody tej marki były wykorzystywane do celów związanych z transportem więźniów, w tym do gazowania ich spalinami, na przykład w obozie w Chełmnie nad Nerem.
Obecnie marka Magirus jest nadal obecna na rynku, choć zarządzana przez IVECO, i pozostaje ceniona wśród strażaków na całym świecie.
Magirus-Deutz w służbie strażackiej - współczesne przykłady
Współcześnie samochody strażackie Magirus-Deutz nadal znajdują zastosowanie w jednostkach straży pożarnej. Przykładem jest sytuacja strażaków z OSP Kostrze, którzy wystawili na sprzedaż na jednej z platform ogłoszeniowych swój wysłużony samochód gaśniczy Magirus Deutz. Po otrzymaniu nowego pojazdu, pieniądze ze sprzedaży starego chcą przeznaczyć na doposażenie nowego wozu w sprzęt ratownictwa technicznego-drogowego, taki jak nożyce i rozpieraki hydrauliczne.
Magirus Deutz, ze względu na swoje właściwości terenowe, może być atrakcyjnym nabytkiem dla innych jednostek OSP działających w trudnym terenie, gdzie wymagany jest napęd 4x4. Jak podkreślają strażacy, ten konkretny egzemplarz jest w pełni sprawny i nie boi się wjechać w najbardziej wymagający teren. Jego zaletą jest brak elektronicznych blokad, co ułatwia jazdę w trudnych warunkach. Cena wywoławcza wynosiła 30 tys. zł, z możliwością negocjacji, a potencjalni nabywcy to nie tylko inne jednostki straży pożarnej, ale także pasjonaci czy muzea.
Historia konkretnego egzemplarza z OSP Kostrze
Nowy fabrycznie samochód bojowy Volvo FL280, który zastąpił Magirusa w OSP Kostrze, został przekazany jednostce 15 grudnia. Magirus, który był w jednostce od 2008 roku, wcześniej służył w JRG 7 Kraków od 2004 roku. Jeszcze wcześniej, w latach 1974-2004, był użytkowany przez Berufsfeuerwehr Innsbruck w Austrii. Auto zostało wyprodukowane w 1974 roku i do momentu sprzedaży przejechało 122 tys. kilometrów.
Magirus Deutz Rosenbauer z OSP Kostrze posiada silnik o mocy 305 KM. Kabina mieści trzy osoby. Zbiornik na wodę ma pojemność 4500 litrów, a zbiornik na środek pianotwórczy - 500 litrów. Wydajność autopompy wynosi 1600 l/min. Samochód ten, mimo swojego wieku, nadal imponuje sprawnością i możliwościami terenowymi.
Magirus-Deutz to nie tylko wozy strażackie
Magirus-Deutz jako pojazd zabytkowy i kolekcjonerski
Wiele egzemplarzy samochodów Magirus-Deutz, ze względu na swoją historię i solidną konstrukcję, jest cenionych jako pojazdy zabytkowe i kolekcjonerskie. Przykładem jest Magirus-Deutz 170D 12F z 1975 roku, który trafił do zbiorów fundacji Stalowa Historia i jest eksponowany w muzeum. Ten konkretny pojazd został zakupiony w 1975 roku przez Kombinat Huta Stalowa Wola i służył w Zawodowej Zakładowej Straży Pożarnej.
Charakterystyczną cechą tego modelu jest hydrauliczna obsługa drabiny, która działa płynnie nawet po wielu latach od produkcji. Konstrukcja drabiny DL 30m, wykonana z wysokogatunkowej stali profilowej, zapewnia dużą sztywność i odporność na zginanie. Wysuw i zsuwanie części drabiny odbywa się za pomocą systemu rolek i lin, co gwarantuje płynne ruchy. Kosz drabiny, wykonany z lekkich stopów stali i aluminium, jest bezpieczny i wyposażony w mechanizmy zapobiegające samoistnemu wypięciu.
Silnik i właściwości jezdne
W omawianym egzemplarzu zastosowano dieslowską, chłodzoną powietrzem jednostkę FL413, typową dla Magirusów z tego okresu. Właściwości jezdne tego Magirusa są oceniane jako całkiem niezłe, a niski przebieg (poniżej 40 tys. km w tym przypadku) przyczynia się do przyjemności z jazdy.
Warto zaznaczyć, że silniki chłodzone powietrzem, choć mają swoje specyficzne cechy (dłuższe nagrzewanie, brak przyspieszenia na zimnym silniku), są praktycznie nie do przegrzania i nie wymagają martwienia się o zamarzającą wodę w chłodnicy zimą. Pomimo tego, że mogą być postrzegane jako nieco słabsze, spisują się nieźle, nie wykazując wycieków i nie wymagając dolewania oleju między wymianami.
Jednakże, Magirusy, nawet z napędem przednim, mogą mieć problemy na terenie piaszczystym i bagnistym ze względu na ograniczoną moc i szerokość opon.
Specyficzne cechy i możliwości Magirus-Deutz
W dyskusjach na forach internetowych poświęconych samochodom strażackim często pojawiają się opinie na temat Magirus-Deutz. Użytkownicy podkreślają ich solidność i niezawodność, zwłaszcza w trudnych warunkach terenowych. Pojazdy te są cenione za prostą konstrukcję, brak zbędnej elektroniki, co ułatwia obsługę i ewentualne naprawy.
Przykładem jest Magirus Deutz 170D11 Doka z napędem na wszystkie koła i blokadą mechanizmu różnicowego, który został przystosowany do użytku jako kamper. Posiada on zredukowaną dopuszczalną masę całkowitą do 7,5 tony i jest zarejestrowany jako zabytek. Wnętrze oferuje miejsce dla 2 osób (lub 4 po złożeniu łóżka), toaletę z prysznicem, ogrzewanie gazowe, lodówkę i dużo miejsca do przechowywania. Na dachu znajduje się ponton, który można opuścić za pomocą zamontowanego żurawia.
Wspomniany jest również Magirus-Deutz Uranus, który był najmocniejszą ciężarówką produkowaną w Niemczech w swoim czasie, wyposażony w chłodzony powietrzem silnik V12 o mocy 250 KM. Modele te, często z zabudową typu dźwigowego, były wykorzystywane nie tylko w straży pożarnej, ale także jako pojazdy wojskowe.
Problemy i uwagi użytkowników
Niektórzy użytkownicy zgłaszają pewne problemy, np. z odpalaniem w zimie, gdy samochód jest zimny i kopci na biało. Może to być spowodowane różnymi czynnikami, w tym stanem filtrów paliwa, a w skrajnych przypadkach nawet uszczelką pod głowicą, choć w przypadku silników chłodzonych powietrzem problem z płynem chłodzącym jest wykluczony.
Pojawiają się również pytania dotyczące sposobu przewożenia określonego wyposażenia, np. "niagary" w modelu Magirus 170 D 11, co świadczy o specyfice użytkowania tych pojazdów i potrzebie dostosowania ich do konkretnych zadań.
Warto również zwrócić uwagę na oferty sprzedaży używanych samochodów Magirus-Deutz. Niemieckie firmy specjalizujące się w handlu pojazdami użytkowymi oferują często odrestaurowane egzemplarze z gwarantowanym przebiegiem i po przeglądach technicznych. Ceny takich pojazdów mogą być zróżnicowane, od kilkudziesięciu tysięcy euro za modele po generalnym remoncie, do niższych kwot za pojazdy wymagające jeszcze pracy.
Firma ACR Juretzki Nutzfahrzeughandels GmbH oferuje pojazdy z gwarantowanym przebiegiem, po renowacji w profesjonalnych warsztatach. Warto jednak pamiętać, że podane na stronach internetowych ceny są zazwyczaj cenami netto, a sprzedaż może być kierowana do przedsiębiorców lub na eksport.
