Bezpieczeństwo pożarowe budynków to szerokie zagadnienie, ściśle związane z ochroną przeciwpożarową. Ramy prawne w tym obszarze wyznaczają Ustawa o ochronie przeciwpożarowej oraz Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów. Zgodnie z tymi przepisami, każda wielokondygnacyjna klatka schodowa przeznaczona do ewakuacji musi być zabezpieczona urządzeniami oddymiającymi lub systemem różnicy ciśnień. System oddymiania stanowi zestaw podzespołów, takich jak klapy dymowe, czujniki dymu, siłowniki, centrala sterująca, zasilanie i okablowanie, dobranych do wspólnego działania w celu usuwania dymu z pionowej drogi ewakuacyjnej.
System musi uruchamiać się automatycznie po wykryciu dymu, co zapewnia bezpieczeństwo ewakuowanym osobom oraz ratownikom. Kluczowe jest spełnienie wymagań technicznych (WT, PN-EN) oraz rekomendacji CNBOP-PIB (wytyczne W-0003:2016), które określają parametry urządzeń, np. minimalną powierzchnię klapy dymowej, czas otwarcia czy prędkość przepływu. Skuteczny i efektywny system odprowadzania dymu, gazów pożarowych oraz ciepła chroni nie tylko budynek, ale przede wszystkim zdrowie i życie ludzkie.
Znaczenie Urządzeń Oddymiających dla Bezpieczeństwa
Urządzenia oddymiające stanowią bardzo ważny element ochrony przeciwpożarowej budynków, znacząco ograniczając negatywne oddziaływanie pożaru na nieruchomość. Umożliwiają one utrzymanie bezpiecznych warunków ewakuacji na pionowych lub poziomych drogach ewakuacyjnych, a także zabezpieczenie konstrukcji budynku przed uszkodzeniem związanym z działaniem wysokiej temperatury. Zmniejszają również prawdopodobieństwo wystąpienia zjawiska rozgorzenia pożaru.
Statystyki wskazują, że o ile oddziaływanie termiczne pożaru przyczynia się do obrażeń w 23% przypadków, to aż 66% obrażeń jest spowodowanych toksycznymi produktami rozkładu termicznego materiałów palnych. Skuteczny system oddymiania ma zatem fundamentalne znaczenie dla ochrony życia i zdrowia ludzi znajdujących się w budynku podczas pożaru.
Wpływ Dymu na Ewakuację i Zdrowie Ludzkie
Ewakuację ludzi z budynku objętego pożarem utrudniają przede wszystkim toksyczne produkty spalania, niedostatek tlenu, wysoka temperatura gazów pożarowych, płomienie oraz ograniczenie widoczności spowodowane dymem. Skład dymu pożarowego jest złożony i obejmuje szereg niebezpiecznych substancji:
- Dwutlenek węgla (CO₂): W zamkniętych pomieszczeniach może okazać się niebezpieczny dla ludzi, mimo że sam w sobie nie jest trujący.
- Tlenek węgla (CO), znany jako czad: Wywołuje unieczynnienie hemoglobiny w organizmie, uniemożliwiając krwi pobieranie tlenu.
- Cyjanowodory: Działają bardzo silnie trująco na układ oddechowy i naczyniowo-ruchowy.
- Dwutlenek siarki: Niebezpieczny dla śluzówek oczu i górnych dróg oddechowych.
Gorące gazy pożarowe mogą powodować poparzenia ciała i dróg oddechowych. Dym utrudnia także prowadzenie działań ratowniczo-gaśniczych, wymagając od służb ratowniczych stosowania specjalnych środków ochrony dróg oddechowych i ubrań ochronnych. Najważniejszym celem systemów bezpieczeństwa pożarowego budynków jest ochrona życia i zdrowia ludzkiego, stąd wymóg zapewnienia właściwych warunków ewakuacji.

Wymagania dla Dróg Ewakuacyjnych
Wymagania te dotyczą utrzymania warunków, w których dym nie utrudnia ewakuacji. W określonym przepisami czasie (od 15 minut do godziny) na drogach ewakuacyjnych:
- Nie może utrzymywać się warstwa dymu o temperaturze powyżej 60°C.
- Warstwa dymu nie powinna spadać poniżej 1,8 m od poziomu podłogi.
- Znaki ewakuacyjne odbijające światło i elementy budowlane znajdujące się w odległości 10 m muszą być widoczne.
- Stężenie gazów toksycznych nie powinno przekraczać norm (np. tlenku węgla - 700 ppm, dwutlenku węgla - 5% objętości), a zawartość tlenu nie może spaść poniżej 14% objętości.
Utrzymanie takich parametrów na drodze ewakuacyjnej w czasie pożaru jest niemożliwe bez stosowania odpowiednich urządzeń przeciwpożarowych, które zapobiegają zadymieniu lub służą do usuwania dymu.
Rodzaje Systemów Oddymiania
Wyróżnia się dwa główne rodzaje systemów oddymiania:
- Oddymianie grawitacyjne
- Oddymianie mechaniczne (nawiew mechaniczny lub układ nadciśnieniowy)
Oddymianie Grawitacyjne
Oddymianie grawitacyjne wykorzystuje naturalny ciąg termiczny, znany jako efekt kominowy. Po otwarciu klapy dymowej na dachu klatki schodowej, gorące gazy pożarowe wypływają do góry, a jednocześnie powietrze do wnętrza jest wciągane przez dolne otwory napływowe. Jest to rozwiązanie proste i nie wymaga zasilania podczas właściwej akcji oddymiania (po otwarciu klap i otworów czerpnych system działa na zasadzie grawitacji).
Swobodna konwekcja ciepła wiąże się z ruchem powietrza wynikającym z różnicy temperatur pomiędzy źródłem ciepła a otaczającym powietrzem. Im większa wymiana ciepła, tym intensywniejszy ruch powietrza. Aby system działał poprawnie, należy sterować ruchem powietrza za pomocą otworów wentylacyjnych umieszczonych w dolnej i górnej części pomieszczenia. Usuwanie powietrza poprzez otwory usytuowane w górnej części oddymianej przestrzeni nastąpi, gdy ciśnienie w tym obszarze będzie wyższe od ciśnienia zewnętrznego. Podobnie, aby zapewnić napływ powietrza do dolnej części, ciśnienie w tym obszarze musi być niższe niż na zewnątrz obiektu.

Ograniczenia Oddymiania Grawitacyjnego
Mimo swojej prostoty, oddymianie grawitacyjne ma pewne ograniczenia praktyczne. Może być niewystarczające przy niskiej temperaturze powietrza (słaby ciąg termiczny), przy silnym wietrze lub w bardzo wysokich budynkach. Wytyczne projektowe CNBOP-PIB zalecają stosowanie systemów grawitacyjnych przede wszystkim w relatywnie niskich obiektach (do około 5 kondygnacji). Działanie systemu grawitacyjnego jest skuteczne w obiektach do dwóch, trzech kondygnacji. Ponadto wykazuje niską skuteczność przy niewielkiej mocy pożaru (niskich temperaturach dymu), wysoką bezwładność działania oraz podatność na oddziaływanie warunków atmosferycznych.
Istotnym aspektem jest również strefa ciśnienia neutralnego, czyli wysokość, na której ciśnienie wewnętrzne jest równe ciśnieniu zewnętrznemu. Usytuowanie otworów na wysokości tej strefy nie przyniesie przepływu powietrza. Strefa neutralna jest wrażliwa na działanie wiatru, który może obniżyć jej poziom, powodując zadymienie najwyższych kondygnacji. Wiatr przepływający nad otworami może wpływać na skuteczność wentylacji grawitacyjnej, choć otwory wentylacyjne zainstalowane na płaskim dachu (o wysokości podstawy klapy co najmniej 0,2 m) są mniej narażone na jego niekorzystne działanie.
Typy Oddymiania Grawitacyjnego: Pneumatyczne i Elektryczne
W ramach systemów oddymiania grawitacyjnego rozróżnia się systemy z napędem pneumatycznym i elektrycznym. Wybór między nimi często zależy od warunków technicznych budynku, wymagań prawnych oraz budżetu inwestora.
System Oddymiania Pneumatycznego
Składa się z klap oddymiających zainstalowanych na dachu, które otwierane są za pomocą siłowników pneumatycznych. Gazem roboczym jest dwutlenek węgla (CO₂), uwalniany z naboju. Uwolnienie gazu następuje w wyniku pęknięcia ampułki alkoholowej w termowyzwalaczu w klapie lub aktywacji skrzynki alarmowej (np. sygnałem z systemu sygnalizacji pożaru - SSP lub instalacji tryskaczowej). Dystrybucja gazu odbywa się grubościenną rurką miedzianą. Centrala oddymiania, po przyjęciu sygnału, wysyła sygnał zwrotny, który aktywuje system napowietrzania (otwarcie drzwi lub bram napowietrzających).
System Oddymiania Elektrycznego
W tym systemie klapy oddymiające (punktowe lub w paśmie) są sterowane prądem elektrycznym 24V DC. Siłowniki w klapach są elektryczne. Systemem sterują centrale sterowania oddymianiem (CSO), a w jego skład wchodzą również optyczne czujki dymu, ręczne przyciski oddymiania, przyciski przewietrzania oraz automatyka do otwierania drzwi lub okien napowietrzających. Aktywacja następuje po wykryciu zadymienia przez czujkę, za pośrednictwem SSP lub manualnie (ręcznym przyciskiem oddymiania, instalowanym na klatce schodowej co drugiej kondygnacji, obowiązkowo na pierwszej i ostatniej). Po otwarciu klapy oddymiającej aktywowane są siłowniki w drzwiach lub oknach napowietrzających. Kluczowym elementem jest okablowanie wykonane z certyfikowanych kabli niepalnych w klasie PH90 oraz ekranowanych kabli pomiędzy czujkami dymu a centralą sterującą. Elektryczne systemy oddymiania często mają opcję przewietrzania i moduły pogodowe, zapewniające automatyczne zamknięcie otworów przy silnym wietrze lub deszczu.
Elektrycznie sterowane urządzenia do odprowadzania dymu i gorąca mogą również służyć do codziennej, naturalnej wentylacji pomieszczeń. Charakteryzują się szybkim automatycznym wyzwalaniem, stałym monitoringiem stanu, optymalną integracją z innymi systemami obiektu, wygodną wentylacją bez dodatkowych kosztów oraz konserwacją bez zużycia dodatkowych materiałów.
Oddymianie Mechaniczne (Nawiew Mechaniczny)
Nawiew mechaniczny to aktywne rozwiązanie, w którym wentylator podaje zewnętrzne powietrze na najniższy poziom klatki schodowej, utrzymując tam stały, regulowany przepływ. W wytycznych CNBOP-PIB definiuje się go jako układ o zmiennym wydatku, zapewniający stały przepływ objętości mieszaniny powietrza i dymu przez urządzenie oddymiające, niezależnie od warunków rozwoju pożaru. Wentylator automatycznie dopasowuje obroty, aby zachować określoną prędkość wypływu przez klapę dymową, niezależnie od nieszczelności (np. otwieranie drzwi) czy zmian gęstości gazów.
System wspomagany mechanicznie jest bardziej odporny na zakłócenia i niesprzyjające warunki atmosferyczne (wiatr, temperatura). Wentylator zapewnia wypchnięcie dymu ku górze nawet przy znacznej różnicy temperatur czy silnym wietrze. Mechaniczny nawiew pozwala na skuteczne oczyszczenie klatki schodowej z dymu z dolnych kondygnacji aż do poziomu pożaru, co jest niezbędne w nowoczesnych budynkach o złożonej architekturze lub w strefach o dużym parciu wiatru.

Porównanie Systemów Oddymiania
| Parametr | Oddymianie grawitacyjne | Oddymianie z nawiewem mechanicznym |
|---|---|---|
| Zasada działania | Wykorzystuje naturalny ciąg termiczny - gorące powietrze wypychane przez otwartą klapę dachową, zimne wchodzi od dołu. | Wentylator wtłacza zewnętrzne powietrze na parter, wypychając dym przez klapę dymową. |
| Zasilanie | Nie wymaga zasilania podczas działania (po otwarciu klap). | Wymaga ciągłego zasilania wentylatora i systemu sterowania. |
| Odporność na warunki atmosferyczne | Niska - efektywność zależy od temperatury, ciśnienia i wiatru. | Wysoka - wentylator zapewnia stabilny przepływ niezależnie od warunków zewnętrznych. |
| Zakres zastosowania | Budynki niskie (do ok. 5 kondygnacji). | Budynki średniej i dużej wysokości, złożone architektonicznie, narażone na wiatr. |
| Wydajność w sytuacjach krytycznych | Może być niewystarczająca przy niskim ciągu, braku bezpośredniego wyjścia lub wysokim zadymieniu. | Utrzymuje przepływ dymu nawet przy otwieraniu drzwi i zmiennej gęstości gazów pożarowych. |
| Złożoność techniczna | Prosty system, mniej elementów sterujących. | Bardziej złożony - wymaga wentylatora, automatyki i precyzyjnego sterowania. |
| Rekomendacje CNBOP-PIB | Preferowany w budynkach niskich o nieskomplikowanej ewakuacji. | Zalecany przy podwyższonych wymaganiach niezawodności systemu oddymiania. |
Elementy Składowe Systemu Oddymiania
Typowa instalacja oddymiania składa się z kilku kluczowych elementów, które są starannie dobierane pod kątem kompatybilności i zgodności z warunkami technicznymi budynku oraz przepisami przeciwpożarowymi.
Testowanie i uruchamianie systemów kontroli dymu, obejmuje proces CX i procesy testowania. CX-31
- Klapy dymowe / Urządzenia oddymiające: Odpowiadają za wypływ gorących gazów pożarowych. Klapy dymowe dachowe lub okna oddymiające są montowane w najwyższym punkcie klatki schodowej lub na dachu. W przypadku systemów grawitacyjnych, wytyczne CNBOP-PIB nie zalecają stosowania otwieranych okien lub urządzeń zlokalizowanych na elewacjach ze względu na zwiększoną podatność na parcie wiatru.
- Centrala sterująca oddymianiem (CSO): Urządzenie zarządzające pracą całego systemu. Odbiera sygnały z czujek dymu i systemów sygnalizacji pożarowej, a następnie zarządza wszystkimi elementami wykonawczymi, takimi jak klapy, siłowniki, wentylatory i żaluzje. W systemach grawitacyjnych centrala jest zazwyczaj instalowana w górnej części klatki, natomiast w systemach z nawiewem mechanicznym - w dolnych, chłodniejszych częściach lub w osobnym, zabezpieczonym pomieszczeniu, aby zapewnić ciągłość zasilania przez cały okres ewakuacji. Centrala kontroluje i steruje systemem, reguluje czas przewietrzania, sygnalizuje alarm w przypadku zakłóceń oraz może posiadać zintegrowany service timer do kontroli przeglądów konserwacyjnych.
- Zasilacz rezerwowy: Podstawowe źródło awaryjnego zasilania dla instalacji oddymiającej, automatycznie przełączające się z zasilania podstawowego na rezerwowe w sytuacji awarii. Musi być zgodny z PN-EN 12101-10.
- Otwory napływu powietrza kompensacyjnego: Element pasywny lub aktywny systemu oddymiania. Na najniższej kondygnacji klatki schodowej (parter) muszą znajdować się otwory doprowadzające powietrze z zewnątrz (np. drzwi, specjalny wlot powietrza w ścianie, okno z automatycznymi żaluzjami). Ich włączenie powinno wymusić jednoczesne otwarcie tych otworów w ciągu 60 sekund od alarmu. Dzięki nim utrzymywane jest zrównoważone ciśnienie, a powietrze napływa w miarę usuwania dymu, przyspieszając wypychanie gorących gazów. Otwory powinny być umieszczone możliwie najniżej i być zabezpieczone przed zadymieniem.
- Wentylator nawiewu mechanicznego: Alternatywa dla pasywnych otworów kompensacyjnych. Dostarcza świeże powietrze do klatki schodowej z regulowaną wydajnością, stabilizując przepływ objętościowy mieszanki powietrza i dymu niezależnie od warunków pożaru (wiatru, zmiennej gęstości gazów, otwierania drzwi).
- Czujki dymowe: Automatycznie wyzwalają system oddymiania w przypadku wykrycia pożaru.
- Ręczne przyciski oddymiania: Umożliwiają manualne wyzwolenie alarmu i uruchomienie systemu. Poprzez diody sygnalizują stan pracy urządzeń.
- Urządzenia alarmowe: Dzwonki, syreny, lampy błyskowe, które akustycznie i optycznie powiadamiają o zagrożeniu pożarowym.
- Czujki pogodowe: Uzupełniające elementy dla systemów oddymiania i przewietrzania, umożliwiające kontrolowaną wentylację pomieszczeń poprzez stałe monitorowanie pogody.
- Przyciski przewietrzania: Służą do ręcznego uruchamiania naturalnej wentylacji, otwierając i zamykając grupę przewietrzania.
Powszechne Błędy w Wykonaniu Systemów Oddymiania
Mimo rygorystycznych przepisów, w praktyce często występują błędy w instalacjach oddymiania, które mogą znacząco obniżyć ich skuteczność:
- Brak automatycznego otwierania otworów napływu powietrza kompensacyjnego: Jest to częsty problem, zwłaszcza w starszych systemach, gdzie zakładano manualne otwarcie drzwi lub okien. Obecne przepisy jasno wskazują na obowiązek pełnej automatyzacji uruchamiania, ponieważ system oparty na obsłudze manualnej nie zapewnia wymaganej skuteczności.
- Niewystarczająca liczba czujek dymu: Zgodnie z przepisami, system oddymiania musi aktywować się automatycznie po wykryciu dymu przez system detekcji, co oznacza, że czujki dymu powinny być rozmieszczone na każdej kondygnacji. Niestety, często montuje się tylko jedną czujkę przy klapie dymowej, co może skutkować niewykryciem dymu na niższych piętrach i tzw. „zawieszeniem dymu”.
- Stosowanie niewłaściwych zamków w drzwiach napowietrzających: Mechaniczne zamki z ryglem ręcznym, nie zintegrowane z automatyką systemu oddymiania, mogą uniemożliwić otwarcie drzwi przez siłowniki, co w sytuacji pożarowej blokuje drogę ewakuacyjną i stanowi bezpośrednie zagrożenie życia.
Aby uniknąć tych błędów, należy stosować siłowniki otwierające drzwi lub okna kompensacyjne zintegrowane z centralą, zamki elektromagnetyczne lub elektrozaczepy, które automatycznie zwalniają się po otrzymaniu sygnału z systemu. Konieczne jest również przeprowadzanie testów dynamicznych drzwi z siłownikiem, aby upewnić się, że nie występują mechaniczne przeszkody.
Dopuszczenie do Eksploatacji i Nadzór Techniczny
Każda instalacja oddymiania musi przed przekazaniem do użytkowania przejść serię prób i testów funkcjonalnych, potwierdzających prawidłowe działanie wszystkich elementów. Obowiązek utrzymywania systemów oddymiania w sprawności, jako elementu ochrony przeciwpożarowej budynku, ciąży na właścicielu lub zarządcy obiektu budowlanego.
Zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, przeglądy techniczne i czynności konserwacyjne powinny być przeprowadzane w okresach ustalonych przez producenta, nie rzadziej jednak niż raz w roku. Profesjonalny serwis, najlepiej autoryzowany przez producenta, powinien być realizowany przez cały czas użytkowania obiektu. Każdorazowo przeprowadzony przegląd powinien być wpisany do Książki Obiektu Budowlanego, a jego brak może być podstawą do odmowy wypłacenia odszkodowania przez ubezpieczyciela po wystąpieniu pożaru.
Wpływ na Projektowanie Budynków i Standardy
Oddymianie klatek schodowych i dróg ewakuacyjnych zapewnia bezpieczeństwo ludzi w budynku, chroniąc przed zatruciem toksycznymi gazami, wysoką temperaturą i ograniczoną widocznością. Przepisy kładą nacisk na stosowanie nie tylko systemów wentylacji pożarowej, ale również odpowiednich materiałów budowlanych oraz instalacji alarmowania. Wentylacja pożarowa (często pełniąca też funkcję wentylacji bytowej) reguluje przepływ powietrza i dymów, aby jak najszybciej usunąć trujące gazy na zewnątrz.
Stosowanie samoczynnych urządzeń oddymiających, uruchamianych za pomocą systemu wykrywania dymu, jest obligatoryjne w wielu grupach obiektów. Niekiedy ich zastosowanie umożliwia złagodzenie wymagań dotyczących klasy odporności pożarowej budynków, dopuszczalnej powierzchni stref pożarowych czy długości dojść i przejść ewakuacyjnych. Przepisy techniczno-budowlane określają, że instalacja wentylacji oddymiającej, w tym system grawitacyjny, powinien zapewnić, że w czasie ewakuacji ludzi nie wystąpi zadymienie lub temperatura uniemożliwiające bezpieczną ewakuację. Musi mieć stały dopływ powietrza zewnętrznego uzupełniającego jego braki.
Przykładowe Systemy i Rozwiązania
Wśród systemów chroniących drogi ewakuacyjne i klatki schodowe przed zadymieniem wyróżnia się:
- Wentylację oddymiającą: Skutecznie usuwa dym zgromadzony pod stropem, umożliwiając ewakuację i akcję ratunkową.
- Systemy kontroli dymu i ciepła: Ich działanie skupia się na utrzymaniu dymu w wyznaczonych obszarach, ułatwiając służbom ratowniczym dostęp do miejsc pożaru.
- Systemy oczyszczania z dymu: Usuwają dym i mieszają go z napływającym powietrzem kompensacyjnym, obniżając temperaturę i toksyczność gazów.
- Systemy zabezpieczające drogi ewakuacji: Zapewniają ochronę przed zadymieniem.
Przykładem systemu do oddymiania klatek schodowych jest ZODIC, który zapewnia automatyczne wykrycie i sygnalizację pożaru, oddymianie klatki schodowej oraz opcjonalną wentylację bytową. Jest przeznaczony dla budynków niskich (N), średniowysokich (SW) oraz, pod pewnymi warunkami, wysokich (W). Z kolei zestaw wyrobów iSWAY-FC® służy do różnicowania ciśnienia i jest przykładem kompleksowego rozwiązania do nadciśnieniowej ochrony przed zadymieniem dróg ewakuacyjnych.
Producenci Systemów Oddymiania
Na polskim rynku działa wielu producentów systemów oddymiania. Do najbardziej znanych należą:
- UNIMA: Prekursor systemów oddymiania grawitacyjnego w Polsce.
- MERCOR: Gdańska firma z dominującym udziałem w polskim i europejskim rynku.
- Inni polscy producenci, np. Kera Awak (Wielkopolska) czy Rewa (Podkarpacie).
- Zagraniczni producenci obecni w Polsce, np. Lamilux, Kingspan (który nabył firmę Essmann) oraz Colt.
Producenci ci często korzystają z własnej automatyki lub z rozwiązań firm specjalizujących się w tej dziedzinie, takich jak poznańska firma AFG czy niemiecka D+H.
tags: #oddymianie #urzadzenia #w #suficie