Zarząd OSP Szalowa
Aktualny zarząd Ochotniczej Straży Pożarnej w Szalowej składa się z następujących osób:
- Prezes - Walenty Żarnowski
- Naczelnik - Marcin Barczyk
- Zastępca Naczelnika - Sławomir Drożdż
- Skarbnik - Radosław Myśliwiec
- Gospodarz - Tadeusz Żarnowski
Historia OSP Szalowa
Początki i Powstanie (1906-1910)
OSP Szalowa powstała w 1906 roku z inicjatywy mieszkańców, umiejętnie pokierowanej przez aktyw Szalowej i ówczesnego wójta - Michała Gawlika. Inicjatywa ta zrodziła się podczas zebrania Kółka Rolniczego. Wydatki związane z założeniem straży pokryło Kółko Rolnicze. Straż liczyła wówczas od 12 do 18 umundurowanych członków.
W cztery lata po założeniu straży, mieszkańcy wsi ufundowali członkom sztandar, który poświęcił ksiądz proboszcz Stanisław Niepokój 22 maja 1910 roku, w dzień odpustu Św. Trójcy. Sztandar ten do tej pory znajduje się w pamiątkowej gablocie w strażnicy.
Trudne Lata i Odnowa (1910-1922)
Początki powstania straży były bardzo trudne ze względu na fakt, że Polska była wówczas pod zaborem. Lata przed I wojną światową i okres wojenny nie przysparzały straży sukcesów, ale należy to usprawiedliwić istniejącymi wówczas warunkami społeczno-polityczno-ekonomicznymi.
Dopiero w kilka lat po wojnie, dokładnie 25 kwietnia 1922 roku, ponownie na zebraniu Kółka Rolniczego, które odbyło się pod przewodnictwem wójta Piotra Tubka, na wniosek Aleksandra Mordawskiego postawiono sprawę odnowienia straży ogniowej.
Okres Międzywojenny (1922-1938)
Odnowiona straż ogniowa liczyła 15 członków. Naczelnikiem wtedy był Jan Jerzak. O innych władzach, kierujących wówczas strażą, nie ma żadnych wzmianek w zapiskach. Członkowie straży otrzymali 100 złotych i 50 groszy subwencji od Kółka Rolniczego na zakup mundurów.
Nie brakowało w szeregach OSP ofiarnych, oddanych sprawie działaczy, i dlatego w roku 1933 OSP Szalowa zdobyła na zawodach pożarniczych pierwsze miejsce.
Na przestrzeni następnych lat OSP pokonała szereg trudności, służąc społeczeństwu. Z własnych składek i funduszy z imprez OSP pomnożyła swój majątek, gromadząc sprzęt przeciwpożarowy. Wyposażenie to, chociaż bardzo skromne i prymitywne, w rękach ofiarnych członków, służyło mieszkańcom Szalowej i okolicznych wiosek. Lokum na swój sprzęt strażacy mieli w starej kancelarii, która swym zewnętrznym wyglądem przypominała galicyjską dymną zapomnianą chatkę.
W zawilgoconym pomieszczeniu o powierzchni kilkunastu metrów kwadratowych mieścił się cały majątek OSP w postaci dwóch sikawek ręcznych, kilku metrów węży, drabinek, bosaków, mundurów strażackich, syreny ręcznej i innego drobnego sprzętu.
Okres pierwszej wojny światowej i lata powojenne niewiele mówią o istnieniu straży. Jedynie z książki Kółka Rolniczego można się dowiedzieć, jak na zebraniach wiejskich strażacy zabierali głos w ważnych sprawach społecznych. W latach 1930-1938 komendantem straży był druh Franciszek Szura, a w latach 1938-1947 druh Stanisław Kurcab.
2 stycznia 1938 roku pierwszym prezesem straży został Marian Rylski - pan szalowskiego dworu. Funkcję tę pełnił do śmierci w 1963 roku.
Lata Powojenne i Modernizacja (1947-1964)
W latach 1947-1985 obowiązki komendanta OSP w Szalowej pełnił druh Stanisław Kostrzewa. W tym czasie jednostka otrzymała od Komendy Straży Pożarnej z Gorlic starą motopompę M-400. Okres powojenny to czas odnowy w ruchu strażackim, do organizacji wkracza nowy duch. Przede wszystkim nastąpiła modernizacja sprzętu. W 1955 roku Komenda Straży Pożarnej z Gorlic przekazała jednostce motopompę M-800.
W tym samym czasie ze składek społeczeństwa ufundowany został dla Straży wóz strażacki konny. Jako środek lokomocji do pożaru wytypowane zostały z wioski dwie pary koni. Pierwszą z nich tworzyły konie druha Franciszka Barczyka, a drugą koń druha Józefa Gawlika i druha Izydora Koperniaka.
Budowa Nowej Remizy (1958-1967)
W związku z rozwojem społeczności i gminy, zwiększały się zadania członków OSP. Nie sposób było wywiązać się z nałożonych na organizację zadań w istniejących warunkach lokalowych. Na zebraniu OSP w 1958 roku padła propozycja stworzenia lepszej bazy lokalowej dla sprzętu pożarowego. Myśl ta została zrealizowana w 1964 roku.
W tym samym roku uzyskano parcelę z gruntu plebańskiego za zgodą Kurii Diecezjalnej w Tarnowie i powołano Społeczny Komitet Budowy Remizy, w skład którego weszli komendant straży Stanisław Kostrzewa, prezes OSP Franciszek Wojtas oraz druhowie: Maciej Lisowski, Stefan Wojna, Kazimierz Wojtas, Stanisław Dąbrowski i Władysław Kozioł. Strażacy dysponowali parcelą, kwotą 22 000 zł (porównywalną na chwilę obecną), która była zgromadzona w latach poprzednich, a przede wszystkim szczerymi chęciami.
Należy podkreślić, że ogół mieszkańców wsi w pełni zaakceptował i poparł słuszny wniosek budowy remizy dla OSP w Szalowej. Dano temu wyraz na zebraniu wiejskim, podejmując zobowiązanie świadczenia na rzecz budowy w postaci gotówki, materiałów i robocizny niefachowej. Zobowiązania te potwierdziła uchwała Prezydium Gromadzkiej Rady Narodowej w Szalowej Nr 3 z 12 sierpnia 1965 roku, która ustaliła świadczenia ludności w wysokości 500 zł na rzecz budowy remizy OSP w Szalowej czynem społecznym. Rozpoczęcie prac budowlanych nastąpiło w 1965 roku, a uroczyste oddanie remizy w roku 1967.
Działalność i Znaczenie OSP Szalowa
Od momentu oddania do użytku nowej remizy, jest ona miejscem spotkań nie tylko strażaków. Z jej pomieszczeń korzystają też inne organizacje i mieszkańcy, którzy organizują imprezy okolicznościowe. Po oddaniu do użytku nowej remizy jednostka otrzymała od Komendy Rejonowej Straży Pożarnej w Gorlicach starszy samochód pożarniczy marki Star-25, posiadający zbiornik i nową motopompę M-800. Otrzymany sprzęt przyczynił się do tego, że działania gaśnicze prowadzone przez jednostkę stały się bardziej skuteczne.
Rok 1966 jest dla OSP Szalowa szczególnie uroczysty. Ze składek Polonii zagranicznej z Chicago zostaje ufundowany nowy sztandar z wizerunkiem Matki Boskiej i Św. Floriana. Pod tym sztandarem jednostka kroczyła do dnia 3 września 2006 roku.
Jednostka służyła i służy całemu społeczeństwu, niosąc pomoc w trakcie pożarów, powodzi oraz w innych potrzebach. Członkowie OSP są aktywni w życiu społecznym, uczestniczą w ważnych uroczystościach państwowych i kościelnych, czuwając równocześnie nad ich bezpieczeństwem.
- Poczet sztandarowy brał udział w mszy żałobnej w intencji Jana Pawła II przy Kościele Św. Floriana w Krakowie (kwiecień 2006).
- Strażacy pełnili i pełnią wartę przy Grobie Pańskim w okresie Świąt Wielkanocnych w Wielkim Tygodniu, strzegąc tym samym zabytku sakralnego, jakim jest Kościół z I połowy XVIII wieku.
Organizacja była wielokrotnym koordynatorem i organizatorem imprez kulturalno-rozrywkowych, takich jak dożynki, zabawy sylwestrowe i karnawałowe. Straż Pożarna to organizacja apolityczna, która niezależnie od następujących zmian zachowała swoją tożsamość i ma wciąż ten sam cel - ratować ludzi i ich mienie.
W roku 1996 zostało dobudowane skrzydło do budynku remizy, celem powiększenia obecnej sali o scenę z wyjściem ewakuacyjnym i zapleczem socjalnym. Na ten cel OSP z własnych funduszy zakupiła 25 tysięcy kopii.