W wieku 79 lat zmarł Piotr Janczerski (właściwie Piotr Janik), wybitny polski wokalista, autor tekstów piosenek, kompozytor, aktor, scenarzysta i reżyser, znany przede wszystkim z działalności w zespołach „Niebiesko-Czarni” oraz „No To Co”. Artysta zmarł 6 marca 2018 roku w Łodzi po chorobie. Pogrzeb muzyka odbył się 13 marca na cmentarzu w Rudzie Pabianickiej przy ulicy Pabianickiej. Janczerski przez całe swoje życie twórcze fascynował się teatrem i muzyką, pozostawiając po sobie bogaty dorobek artystyczny.
Wczesne Życie i Początki Kariery
Piotr Janczerski urodził się 8 września 1938 roku w Łodzi. Tam też ukończył Państwową Szkołę Instruktorów Teatralnych, a w 1961 roku uzyskał uprawnienia aktora estradowego, kończąc Wydział Reżyserii Państwowej Szkoły Instruktorów Teatrów Amatorskich. Artysta rozpoczął swoją karierę w 1962 roku jako konferansjer w zespole „Niebiesko-Czarni”, z którym związał się na lata 1963-1967. Dwa lata później, w 1964 roku, został również wokalistą tej grupy. W 1965 roku zaśpiewał piosenkę „Mój przyjaciel cień” na jednym z koncertów festiwalu opolskiego, co przyniosło mu wyróżnienie. Z „Niebiesko-Czarnymi” wystąpił także w filmie „Mocne uderzenie” w reżyserii Jerzego Passendorfera w 1967 roku.
Fenomen Zespołu „No To Co”
W 1967 roku Piotr Janczerski podjął decyzję o założeniu własnej formacji. 27 sierpnia 1967 roku rozpoczął próby z samodzielną grupą, która zadebiutowała 5 grudnia 1967 roku w programie telewizyjnym „Młodzieżowy Klub Piosenki ‘Po szóstej’”. Podczas występu ogłoszono konkurs na nazwę zespołu, a spośród tysięcy propozycji ostatecznie wybrano nazwę „No To Co” (początkowo „Grupa Skifflowa No To Co i Piotr Janczerski”, od 1970 roku „No To Co i Piotr Janczerski”). Do składu grupy wchodzili m.in. Jerzy Grunwald (gitara, śpiew), Jerzy Krzemiński (gitara, śpiew), Bogdan Borkowski (gitara basowa, bandżo, harmonijka ustna, śpiew), Aleksander Kawecki (perkusja), Jerzy Rybiński (gitara basowa, śpiew) i Jan Stefanek (organy, pianino). Zespół zwrócił uwagę widzów oryginalnym repertuarem, łączącym folklor z muzyką skifflową.
Lata 1968-1970 to najlepszy okres w karierze „No To Co”. Zespół często koncertował w kraju i za granicą, występując m.in. we Francji, na Węgrzech, w Czechosłowacji, ZSRR, Bułgarii, Rumunii, USA, Kanadzie, RFN i Wielkiej Brytanii. W kwietniu 1968 roku zespół wyjechał do Montreux na festiwal „Złota Róża”, a miesiąc później wystąpił w Rzymie na I Europejskim Festiwalu Muzyki Rozrywkowej. Formacja zdobyła wiele nagród, w tym za piosenki „Po ten kwiat czerwony” i „Te opolskie dziouchy” na VI Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu. W 1969 roku zespół otrzymał „Złotą Płytę” za album „Nikifor”.
„No To Co” było jedyną grupą beatową, której przyznano Nagrodę Państwową 3 stopnia „za propagandę polskiego folkloru i twórcze wykorzystanie rodzimej muzyki ludowej”. Do największych przebojów zespołu, które nucono na imprezach, biwakach i rodzinnych biesiadach, należały: „Te opolskie dziouchy”, „Pożar w Kwaśniewicach”, „Po ten kwiat czerwony”, „Gdy chciałem być żołnierzem”, „Zielony mosteczek”, „Franek - lodziarz”, „Ach, Franka Franka”, „Lubię patrzeć w twoje oczy”, „Gramofon” oraz „Defilady”.
Zespół występował w filmach (m.in. „Milion za Laurę”) i widowiskach telewizyjnych („No To Co na przedmieściu”, „Przyśpiewki ludowe”, „Te opolskie dziouchy - przeboje No To Co”). Z myślą o rynkach zagranicznych „No To Co” nagrało singiel dla CBS oraz album „So What”.
Inne Projekty Muzyczne i Działalność Artystyczna
We wrześniu 1971 roku Piotr Janczerski założył zespół wokalno-instrumentalny „Bractwo Kurkowe 1791” pod patronatem klubu „Pod Witrażem” w Łodzi. Grupa zadebiutowała 2 kwietnia 1972 roku w programie „Tele-Echo”. Janczerski wraz z zespołem tworzył teatr piosenki, prezentując widowiska takie jak „Pejzaże polskie” i nagrywając debiutancką płytę długogrającą „Polskie dzwony”. „Bractwo Kurkowe 1791” uczestniczyło w XI KFPP w Opolu (1973), gdzie nagrodzono utwór „Koleiny”, oraz na VII Festiwalu Piosenki Żołnierskiej w Kołobrzegu (1973), zdobywając „Srebrny Pierścień” za piosenkę „W wojsku nie jest źle”. Zespół występował również na X Światowym Festiwalu Młodzieży i Studentów w Berlinie oraz Festiwalu Mody w Gdańsku, gdzie otrzymał „Złoty Medal” za program „Muzyka i moda”.
W czerwcu 1977 roku grupa po raz drugi wyjechała do USA, gdzie podczas serii koncertów dla Polonii amerykańskiej zespół zmienił nazwę na „Bractwo”. W 1979 roku grupa jeszcze raz zmieniła nazwę na „Express Band” i wkrótce przestała istnieć. Od tej pory Piotr Janczerski działał samodzielnie, powołując od czasu do czasu okazjonalne zespoły. W 1980 roku stworzył grupę „Fraction”, z którą dokonał nagrań radiowych. W latach 1983-1985 współpracował z grupą Babsztyl, a w latach 80. założył w Łodzi Country Club.
Od połowy lat osiemdziesiątych Piotr Janczerski zajmował się również reżyserowaniem widowisk plenerowych. Za przygotowane dla Polonii amerykańskiej widowiska „Wieczerza wigilijna u księcia Radziwiłła” oraz „Panie Kochanku” otrzymał m.in. medal 200-lecia USA.
Reaktywacja „No To Co” i Dalsza Twórczość
We wrześniu 1993 roku Piotr Janczerski powrócił na estradę z reaktywowaną grupą „No To Co”, w której skład weszli m.in. Jerzy Krzemiński, Bogdan Borkowski, Jan Stefanek, Jerzy Rybiński, Aleksander Kawecki oraz Dariusz Król (instrumenty klawiszowe) i tercet wokalny. W sierpniu grupa dokonała nagrań radiowych, a 21 września 1993 roku wyruszyła w trasę koncertową „No To Co - Tour of Poland ‘93”, koncertując również w USA i Kanadzie. W 2016 roku zrealizował 1. część tryptyku „Z mojego śpiewnika domowego”, wydając solowy, autorski album zawierający 11 piosenek premierowych i 1 cover, zatytułowany „Piotr Janczerski. Powracamy tak jak ptaki”.
Nagrody i Uznanie
Piotr Janczerski był laureatem wielu nagród, zarówno zespołowych (z „No To Co” i „Bractwem Kurkowym 1791”), jak i indywidualnych. Otrzymał Medal 200-lecia USA za widowiska dla Polonii amerykańskiej oraz nagrodę państwową III stopnia Ministra Kultury i Sztuki za popularyzację polskiego folkloru. Został również uhonorowany nagrodą Przewodniczącego Komitetu ds. (pełna nazwa nie została podana w materiałach źródłowych). Jego dorobek artystyczny, obejmujący dziesiątki skomponowanych utworów i napisanych tekstów piosenek, świadczy o jego wszechstronności i znaczącym wpływie na polską scenę muzyczną i estradową.
tags: #piotr #janczerski #pozar #w #kwasniewicach