Orzecznictwo w sprawach pożarów spowodowanych nieumyślnie: Analiza przypadku

Poniższa analiza orzecznictwa skupia się na sprawie karnej dotyczącej nieumyślnego sprowadzenia pożaru, który zagroził mieniu w wielkich rozmiarach. Przedstawione szczegóły pozwalają na zrozumienie procesu sądowego, oceny dowodów oraz kwalifikacji prawnej czynu, ze szczególnym uwzględnieniem ustalenia wartości szkód, co jest kluczowe w kontekście prewencji potencjalnych prób oszustwa lub zawyżania roszczeń.

Wprowadzenie do sprawy: Sygnatura i strony

Sprawa prowadzona była pod sygnaturą akt II K. w obecności oskarżyciela A., Prok. Rej. Oskarżonymi w niniejszej sprawie byli: B. D., syn A. i E., S. H., syn J. i J., oraz P. S., syn R. i G.

Okoliczności zdarzenia: Przyczyna i przebieg pożaru

W dniu 26 października 2019 roku w M., województwo (...)-(...), oskarżeni, działając wspólnie i w porozumieniu, nieumyślnie sprowadzili pożar zagrażający mieniu w wielkich rozmiarach. Czynność ta miała na celu usunięcie awarii maszyny do granulatu, polegającej na zablokowaniu talerza od linii granulacyjnej. Oskarżeni użyli palnika gazowego do rozgrzania zastygniętego zlepu plastikowego. W wyniku tego działania doszło do spalenia się hali produkcyjno - magazynowej z linią technologiczną oraz szeregu innych ruchomości.

Zarzuty i kwalifikacja prawna czynu

Oskarżonym zarzucono przestępstwo z art. 163 § 1 pkt 1 Kodeksu Karnego (kk) w związku z art. 163 § 2 kk, czyli sprowadzenie zdarzenia, które zagraża życiu lub zdrowiu wielu osób albo mieniu w wielkich rozmiarach. Sąd uznał oskarżonych B. D., S. H. i P. S. za winnych popełnienia zarzucanego im czynu.

Mienie objęte szkodą

Początkowo w akcie oskarżenia wskazano następujące zniszczenia:

• Hala produkcyjno - magazynowa z linią technologiczną o wartości 500.000 złotych.
• Wózek widłowy gazowy Y. (...) maszt D. o wartości około 40.000 złotych.
• 19 ton polietylenu o wartości 102.600 złotych.
• Linia myjąca o wartości 30.000 złotych.
• Linia granulacyjna o wartości 260.000 złotych.
• Szlifierka płaszczyzn o wartości 8.000,01 złotych.

Szkodę poniosły podmioty: O. S., (...) sp. z o.o. z siedzibą w T. oraz (...) (...) z/s we W.

Ustalenia sądu w sprawie wartości mienia

Sąd, rozpoznając sprawę na podstawie zeznań świadków oraz pozostałego materiału dowodowego, ustalił inne wartości nieruchomości oraz ruchomości, które uległy zniszczeniu. Zmieniono opis czynu zarzucanego oskarżonym, uszczegóławiając, iż w wyniku pożaru doszło do spalenia:

• Hali produkcyjno-magazynowej o wartości nie mniejszej niż 150.000 zł. Sąd nie mógł określić dokładnej wartości, gdyż dwóch powołanych biegłych nie podjęło się sporządzenia opinii. Kwotę tę ustalono na podstawie zeznań świadka J. K. oraz własnego doświadczenia życiowego sądu, przyjmując najkorzystniejszą dla oskarżonych wartość, jednocześnie umożliwiając pokrzywdzonym dochodzenie roszczeń cywilnych.
• Wózka widłowego gazowego Y. (...) maszt D. o wartości nie mniejszej niż 40.000 zł.
• 19 ton polietylenu o wartości nie mniejszej niż 43.700 zł. Sąd przyjął, że 1 kilogram surowca kosztuje 2,30 zł, korygując zeznania świadka J. K., który nie przedstawił dokumentów na potwierdzenie swojej wyceny.
• Linii myjącej o wartości nie mniejszej niż 30.000 zł.
• Linii granulacyjnej o wartości nie mniejszej niż 212.100 zł netto.
• Szlifierki płaszczyznowej o wartości nie mniejszej niż 8.000 zł.

Proces szacowania szkód i dowody

Wartość wózka widłowego, linii myjącej oraz szlifierki płaszczyznowej sąd ustalił w oparciu o faktury przedstawione przez pokrzywdzonego oraz zeznania świadka J. K. Sąd postanowieniem z dnia 29 listopada 2022 roku dopuścił dowód z opinii biegłego K. F. z dziedziny wyceny ruchomości i nieruchomości. Biegły ten jednak odmówił przyjęcia zlecenia z powodu braku odpowiedniego doświadczenia i wiedzy. W związku z tym, postanowieniem z dnia 31 lipca 2023 roku, sąd powołał biegłego Ł. do sporządzenia opinii.

Opinia biegłego Ł. została uznana przez sąd za wyczerpującą, szczegółową i opartą na stosownych badaniach, precyzyjnie wyjaśniającą metodologię tych badań. W pełni odpowiadała wymogom z art. 200 § 1 kpk, a sąd w całości podzielił jej wnioski. Opinia ta stanowiła kompletną odpowiedź na pytania dotyczące źródła ognia i przyczyny jego powstania. Dodatkowo, uzyskano informacje specjalistyczne w celu ustalenia, jakie zasady bezpieczeństwa zostały naruszone i czy zastosowanie palnika do podgrzewania zlepu plastikowego było zgodne z tymi zasadami.

Ocena dowodów

Sąd starannie ocenił zgromadzony materiał dowodowy, uznając wiarygodność poszczególnych elementów.

Wyjaśnienia oskarżonych

Wyjaśnienia oskarżonych B. D., P. S. i S. H. zostały uznane za w pełni wiarygodne. Były one spójne z pozostałym materiałem dowodowym i analogiczne do wyjaśnień złożonych przez pozostałych oskarżonych. Oskarżeni przedstawili sądowi szczegółowy przebieg zdarzenia i swój udział w popełnieniu czynu zabronionego.

Zeznania świadków

• Zeznania świadka C. uznano za wiarygodne, ponieważ zeznawał on wyłącznie co do faktów, na temat których posiadał wiedzę, i przedstawił wygląd hali przed pożarem oraz jej szacunkową wartość.
• Zeznania świadka O. S. uznano za wiarygodne, spójne, logiczne i zgodne z materiałem dowodowym. Świadek zeznawała wyłącznie co do faktów, na temat których posiadała wiedzę.
• Zeznania świadka S. R. uznano za wiarygodne, spójne i logiczne, zgodne z pozostałym materiałem dowodowym. Świadek nie był naocznym świadkiem zdarzenia, jego zeznania dotyczyły głównie stanu posiadania spółki i zawartości hali.
• Zeznania świadka J. K. (prezesa zarządu spółki (...) sp. z o.o.) uznano za w pełni wiarygodne. J. K. poinformowany o pożarze przez S. R., nie był na miejscu zdarzenia, ale przedstawił sądowi przybliżoną wartość nieruchomości i ruchomości zniszczonych w pożarze. Jego zeznania były spójne, logiczne i zgodne z pozostałym materiałem dowodowym.

Dokumentacja i opinie biegłych

Wiele dokumentów urzędowych, takich jak dokumentacja z czynności na miejscu pożaru z dnia 29.10.2019 r., dane o karalności oskarżonych, pismo (...) sp. k., pismo (...) G. oraz faktury, zostało uznanych za wiarygodne. Ich prawdziwość nie była kwestionowana przez żadną ze stron. Dokumentacja ta potwierdziła zeznania świadków i oskarżonych na temat stanu posiadania i wartości surowców oraz ruchomości. Faktury wskazywały m.in., że spółka posiadała linię myjącą do odpadów z tworzywa sztucznego (o wartości 30.750 zł), szlifierkę do płaszczyzn (o wartości 8.000,01 zł) oraz surowiec w postaci odpadu chemii gospodarczej (o łącznej wartości 47.036 zł).

Dowody te były kluczowe dla ustalenia rzeczywistych strat i potwierdzenia braku celowego działania lub próby oszustwa w zakresie deklarowanej wartości mienia.

Kwalifikacja prawna i odpowiedzialność

Sąd ustalił, że oskarżeni działali nieumyślnie. Zgodnie z art. 9 § 2 kk, czyn zabroniony popełniony jest nieumyślnie, jeżeli sprawca, nie mając zamiaru jego popełnienia, popełnia go jednak na skutek niezachowania ostrożności wymaganej w danych okolicznościach, mimo że możliwość popełnienia tego czynu przewidywał albo mógł przewidzieć.

Z zebranego materiału dowodowego wynikało wprost, iż oskarżeni nie mieli zamiaru popełnienia czynu zabronionego. Ich działanie miało na celu usunięcie zlepu plastikowego w celu ponownego uruchomienia maszyny. Jednakże, dokonując tej czynności, nie zachowali ostrożności wymaganej w tych okolicznościach. Zgodnie z opinią biegłego, powinni byli wykonać czynności „na zimno”, rozkręcając maszynę, lub, jeżeli zdecydowali się na użycie palnika, zastosować się do przepisów wymaganych podczas prowadzenia prac pożarowo niebezpiecznych.

Sąd uznał oskarżonych winnych popełnienia czynu zabronionego określonego w art. 163 § 1 pkt 1 kk w związku z art. 163 § 2 kk. Na mocy art. 69 § 1 i 2 kk w związku z art. 72 § 1 pkt 4 kk, oskarżeni P. S. i B. D. zostali zobowiązani do określonych świadczeń, a oskarżony S. H. na mocy art. 72 § 1 pkt 1 kk. Zasądzono również od oskarżonych B. D., S. H. i P. S. na rzecz Skarbu Państwa kwotę po 180 złotych tytułem opłaty sądowej i obciążono każdego z nich kosztami postępowania w 1/3 części.

tags: #pozar #a #oszustwo #orzecznictwo