Stanowisko gaśnicze: hydrant wewnętrzny – kluczowe informacje

Hydranty wewnętrzne to urządzenia przeciwpożarowe, które służą do gaszenia pożarów wewnątrz budynków. Widzisz je codziennie na korytarzach biur, w garażach podziemnych czy galeriach handlowych. Mówiąc najprościej, hydrant wewnętrzny to punkt poboru wody z sieci wodociągowej, wyposażony w zawór i wąż, służący do gaszenia pożarów grupy A (ciała stałe) wewnątrz budynku.

Czym jest hydrant wewnętrzny i jak działa?

Hydranty wewnętrzne składają się z rury wodnej pod ciśnieniem, zaworu kulowego, prądownicy i węża strażackiego. Zawór kulowy służy do otwierania i zamykania przepływu wody, a prądownica umożliwia regulowanie ciśnienia i kierunku strumienia wody. Urządzenia te są zazwyczaj podłączone do systemu hydrantowego, który zapewnia stały dostęp do wody pod ciśnieniem.

Warto wyjaśnić kwestię klasyfikacji: hydranty wewnętrzne jako część instalacji wodociągowej przeciwpożarowej są według nomenklatury europejskiej stałymi urządzeniami gaśniczymi (SUG). Wynika to z faktu, że normy europejskie dotyczące hydrantów wewnętrznych opracowuje Komitet Techniczny CEN/TC 191 „Stałe urządzenia gaśnicze”.

Rodzaje hydrantów wewnętrznych

Polskie przepisy i normy (w tym PN-EN 671) wyróżniają trzy główne rodzaje hydrantów wewnętrznych, które różnią się średnicą węża:

• Hydrant DN 25 - z wężem półsztywnym.
• Hydrant DN 33 - z wężem półsztywnym.
• Hydrant DN 52 - zazwyczaj z wężem płasko składanym.

Ważne: Hydranty wewnętrzne 25 i 33 są zaprojektowane tak, aby mogła je obsłużyć osoba bez przeszkolenia strażackiego. Wymagają one stosowania węży półsztywnych, które umożliwiają podawanie wody bez konieczności ich pełnego rozwijania.

Wymagania prawne i montaż

To, jaki hydrant musisz zamontować, nie jest kwestią wyboru, a twardych regulacji prawnych. Podstawą jest tu Rozporządzenie MSWiA z dnia 7 czerwca 2010 r. (z późn. zm.).

Zasady rozmieszczenia

• Hydranty powinny być umiejscowione w taki sposób, by zasięgiem obejmowały całą powierzchnię budynku.
• Projektując rozmieszczenie, musisz wziąć pod uwagę tzw. zasięg rzeczywisty. Przykład: jeśli masz hydrant z wężem 30 m w biurowcu, jego efektywny zasięg to 33 metry.
• W budynkach niskich (do 12 m wysokości) w strefie użyteczności publicznej (ZL III) hydranty są wymagane dopiero, gdy strefa pożarowa przekracza 1000 m².

Oznakowanie

Szafka hydrantowa powinna być czerwona i opatrzona znakiem „Hydrant wewnętrzny” (numer referencyjny F002 w ISO 7010). W miejscach, gdzie montaż zwykłego znaku jest utrudniony, warto stosować oznakowanie przestrzenne 3D. Pamiętaj, że hydranty objęte normą zharmonizowaną wymagają znakowania CE.

Eksploatacja i obowiązki właściciela

Jako właściciel obiektu lub zarządca odpowiadasz za to, by w razie pożaru z węża poleciała woda pod odpowiednim ciśnieniem. Ciśnienie na zaworze odcinającym hydrantu wewnętrznego powinno zapewniać minimalną wydajność i nie powinno być mniejsze niż 0,2 MPa.

Obowiązki w zakresie utrzymania sprawności:

1. Przeglądy: Muszą być wykonywane przez osoby kompetentne, posiadające odpowiednią wiedzę i sprzęt pomiarowy (np. hydrotest). Zaleca się, aby byli to konserwatorzy sprzętu ppoż.
2. Urządzenia awaryjne: Zamykane szafki hydrantowe powinny posiadać urządzenia do awaryjnego otwierania, zabezpieczone kruchym, przezroczystym materiałem.
3. Konserwacja: Za niesprawną instalację przeciwpożarową (w tym brak ciśnienia) grozi mandat karny nakładany przez Państwową Straż Pożarną.
4. Ochrona przed mrozem: W nieogrzewanych budynkach przewody zasilające należy zabezpieczyć przed zamarznięciem.

tags: #stanowisko #gasnicze #hydrant #wewnetrzny