Marka Magirus od dziesięcioleci jest synonimem innowacyjnych i niezawodnych pojazdów pożarniczych, stanowiąc kluczowy element wyposażenia straży pożarnej na całym świecie. Od specjalistycznych drabin mechanicznych po wszechstronne wozy gaśnicze i ciężkie pojazdy ratownicze, Magirus oferuje rozwiązania dostosowane do najtrudniejszych wyzwań. Współczesne i klasyczne modele, często w kooperacji z firmą Iveco, charakteryzują się zaawansowaną technologią, doskonałą manewrowością oraz imponującymi zdolnościami bojowymi.
Nowoczesne Rozwiązania Magirus
SCD-30 Magirus Iveco
SCD-30 MAGIRUS IVECO to samochód specjalny wyposażony w drabinę mechaniczną o wysięgu 30 m. Jest to pojazd, który doskonale sprawdza się w miejskich warunkach, co potwierdzają jego możliwości. Samochód posiada skrętną tylną oś, co zapewnia duże możliwości manewrowe, nawet w zwartej zabudowie miast takich jak Kraków. Dodatkowym atutem jest jego wysokość wynosząca 3 m, umożliwiająca wjazd m.in. na Dziedziniec Arkadowy Zamku Królewskiego na Wawelu. Na wyposażeniu samochodu znajdują się m.in. pilarki łańcuchowe, aparaty powietrzne, agregat prądotwórczy, armatura wodna oraz sprzęt burzący. Pojazd daje możliwość prowadzenia działań gaśniczych z wysokości oraz ewakuacji poszkodowanych przy pomocy kosza drabiny. W kabinie przewidziano miejsce dla kierowcy, dowódcy oraz jednego ratownika. Samochód SCD-30 został wyprodukowany w 2000 roku.
Magirus MultiStar
Magirus MultiStar to unikalne połączenie samochodu gaśniczego i drabiny ratowniczej, będące jedynym na świecie tego typu pojazdem z masztem teleskopowym i koszem ratowniczym. Podczas akcji straż pożarna może tym pojazdem jednocześnie gasić pożar oraz używać masztu teleskopowego do ratowania ludzi na dużej wysokości. Nawet w modelach zabawkowych, takich jak te firmy Siku, maszt pojazdu może być wielokrotnie składany i obracany o 360 stopni, co odzwierciedla funkcjonalność rzeczywistego sprzętu.
Super Dragon 2 8x8 (Iveco)
Choć nie jest to bezpośrednio Magirus, Super Dragon 2 8x8 firmy Iveco, ze względu na bliską współpracę i podobną funkcjonalność w segmencie ciężkich pojazdów pożarniczych, stanowi ważny przykład zaawansowanych rozwiązań. Jest to największy samochód strażacki tego typu stosowany w portach lotniczych w Polsce. Pojazd posiada napęd 8x8, jego długość to 13,1 metra, szerokość 3 m, a wysokość 3,6 m. Super Dragon jest przystosowany do przewozu całej gamy środków gaśniczych, przy pomocy których jego załoga może szybko i skutecznie opanować pożar nawet największego statku powietrznego. Pomimo znacznej wagi ponad 50 ton, pojazd rozpędza się do 80 km/h w zaledwie 21 sekund, a jego maksymalna prędkość to 150 km/h. Na dachu samochodu znajduje się działko wodno-pianowe o wydajności 8 000 l/min, natomiast z przodu działko zderzakowe o wydajności 2 000 l/min. Obydwa działka są sterowane przez kierowcę pojazdu lub dowódcę za pomocą specjalnych joysticków.
Zakup Super Dragona został współfinansowany ze środków unijnych z Programu Operacyjnego „Infrastruktura i Środowisko”, z działania Bezpieczeństwo i ochrona transportu lotniczego w ramach Priorytetu VIII Bezpieczeństwo transportu i krajowe sieci transportowe. Z tego programu Lotniskowa Straż Pożarna otrzymała również dofinansowanie na zakup samochodu ratowniczo-gaśniczego Lentner Avenger oraz samochodu Mercedes Sprinter, pełniącego rolę ruchomego stanowiska dowodzenia. Procentowy udział środków przyznanych przez Unię Europejską wyniósł 85%, zaś wkład własny Portu Lotniczego Łódź to 15%. Koszt zakupu Super Dragona przekroczył 1,16 mln Euro. Firma Iveco wyprodukowała dotychczas tylko dwa egzemplarze Super Dragon 2 8x8; jeden znajduje się na lotnisku w Tokio, drugi - w Porcie Lotniczym Łódź. Zakup tych samochodów umożliwi Portowi Lotniczemu w Łodzi obsługę coraz większych samolotów, a co najważniejsze, podniesie bezpieczeństwo pasażerów korzystających z łódzkiego lotniska.
Klasyczne Modele Magirus-Deutz
Magirus-Deutz Uranus
Magirus-Deutz Uranus był modelem ciężarówki niemieckiego producenta pojazdów użytkowych Magirus-Deutz z Ulm. Ten ciężki, trójosiowy pojazd pojawił się na rynku w 1954 roku jako A12000 Uranus i był wówczas najmocniejszą ciężarówką produkowaną w Niemczech. Wyposażony w chłodzony powietrzem silnik V12 firmy Klöckner-Humboldt-Deutz o mocy 250 KM, służył jako podwozie dla samochodów pożarniczych, wojskowych pojazdów dźwigowych, a także dla ciężkich ciągników siodłowych. Istniały również wersje jako ciągniki siodłowe i wywrotki, głównie na eksport.
Przykładem klasycznego egzemplarza może być model z 1964 roku o mocy 184 kW (250,17 KM), masie całkowitej 25 000 kg i konfiguracji osi 6x6. Często pojawiały się jako samochody dźwigowe typu F Uranus 7, z udźwigiem dźwigu 16 000 kg i możliwością obrotu o 360°. Egzemplarze kolekcjonerskie, takie jak ten pochodzący ze straży pożarnej Ulm, zachowują doskonały, oryginalny stan wnętrza, co często wynika z bardzo niskiego przebiegu. Pełna dokumentacja, oryginalna lista części zamiennych, instrukcja obsługi i opis są często dołączane do takich pojazdów. Wiele z nich zostało odrestaurowanych za znaczne kwoty, co świadczy o ich wartości historycznej i technicznej. Długość takiego pojazdu to 8200 mm, szerokość 2500 mm, a wysokość 3300 mm.
Magirus-Deutz 170 D11F / 170D11 Doka
Pojazdy Magirus-Deutz 170 D11F oraz 170D11 Doka to kolejne cenione klasyki, które wciąż można spotkać w aktywnej służbie lub jako pojazdy kolekcjonerskie. Samochód 170D11 Doka z napędem na wszystkie koła i blokadą mechanizmu różnicowego jest w pełni terenowy i często rejestrowany jako zabytek. Charakteryzuje się wytrzymałością i wszechstronnością, a w niektórych przypadkach został zaadaptowany nawet na pojazdy kempingowe, oferując komfortowe wnętrza z łóżkiem (np. o wymiarach 1,95x1,40 m), toaletą, prysznicem z ciepłą wodą (podgrzewaną gazowym przepływowym podgrzewaczem), ogrzewaniem gazowym i lodówką. Takie modyfikacje obejmują również montaż pontonu na dachu, który można opuścić za pomocą zamontowanego żurawia. Układ elektryczny często zawiera przetwornice ładowania z 24 na 12 V, separację galwaniczną oraz przetwornice 12V na 230V.
W Polsce pojazdy takie jak wyprodukowany w 1978 roku Magirus-Deutz 170 D11F przez długie lata służyły w Ochotniczych Strażach Pożarnych, przykładem jest OSP w Łękach Dukielskich, gdzie trafił w 2001 roku. Ich długa żywotność sprawia, że są sukcesywnie zastępowane przez nowsze konstrukcje, jednak ich dziedzictwo pozostaje. Przykładowo, w Żelistrzewie 47-letni pojazd marki Magirus-Deutz z 1976 roku został zastąpiony nowym samochodem ratowniczo-gaśniczym Renault.
Znaczenie i Dziedzictwo Magirus
Od innowacyjnych rozwiązań, takich jak połączenie wozu gaśniczego z drabiną w modelu MultiStar, po legendarne, ciężkie pojazdy takie jak Uranus czy wszechstronne 170 D11F, Magirus konsekwentnie dostarcza sprzęt, który odgrywa kluczową rolę w zapewnieniu bezpieczeństwa i skuteczności działań ratowniczo-gaśniczych. Trwałość i adaptacyjność tych pojazdów sprawiają, że są one cenione zarówno w nowoczesnych jednostkach, jak i wśród kolekcjonerów klasycznego sprzętu pożarniczego.