7 września br. w Woli Skarbkowej odbyła się uroczystość stulecia miejscowej szkoły podstawowej. Uczestniczyło w niej wielu gości, wśród nich: absolwenci, dawni nauczyciele, dobroczyńcy i przyjaciele szkoły.
Początki szkoły i Komitet Obchodów
Przygotowania do uroczystości wiązały się z objęciem stanowiska dyrektora szkoły (z dniem 1 września 2000 r.) przez Elżbietę Maliszewską. Pani Dyrektor przeglądała dokumenty szkolne i kroniki. W jednej z nich przeczytała, że placówka powstała w roku szkolnym 1902/1903. Niebawem został powołany Komitet Obchodów 100. Rocznicy Szkoły Podstawowej im. Józefa hr. Skarbka w Woli Skarbkowej, a jego przewodniczącym został absolwent szkoły, Janusz Zaremba. Od początku stał się on dobrym duchem wszystkich poczynań komitetu. Aktywnie wspomagany przez członków komitetu, a szczególnie przez Marka Kosudę, przy wydatnej pomocy Pani Dyrektor, a także przy przychylnym nastawieniu Rady Gminy w Osięcinach i wójta gminy Jerzego Izydorskiego, doprowadził do tego, że szkoła w dniu jubileuszu wyglądała naprawdę imponująco.
Józef hr. Skarbek - Patron Szkoły
Cztery lata temu, 21 maja 1998 r., uchwałą Rady Gminy w Osięcinach, szkole nadano imię Józefa hr. Skarbka, dawnego właściciela Osięcin, Bartłomiejowic, Samszyc i Woli Skarbkowej. U schyłku swojego życia, 12 września 1895 r., sporządził on testament, w którym cały swój majątek przeznaczył na cele dobroczynne, głównie na rzecz mieszkańców z tych majątków. Stuletnia historia i taki Patron zobowiązywały komitet do starannego przygotowania szkoły do jubileuszu.
Uroczystości Jubileuszowe - Przebieg
Była sobota, 7 września. Wokół ołtarza polowego, ustawionego przy szkole, zaczęły się gromadzić poczty sztandarowe. Słychać było marszową muzykę w wykonaniu Orkiestry Dętej OSP w Osięcinach. Wkrótce przybył bp R. Andrzejewski, któremu towarzyszył proboszcz parafii pw. Opieki Matki Bożej w Osiecinach - ks. Zbigniew Cabański. Z Księdzem Biskupem Najświętszą Ofiarę sprawowali: dziekan dekanatu bądkowskiego - ks. kan. Stanisław Mazurski, proboszcz parafii Najświętszej Maryi Panny Częstochowskiej w Lekarzewicach - ks. kan. Henryk Baszczyk, ks. kan. Teodor Grzegórski (absolwent szkoły), ks. Zbigniew Cabański i ks. Przemysław Malinowski - wikariusz parafii w Osięcinach.
Witając wszystkich, Ksiądz Proboszcz zwrócił się do ks. Teodora Grzegórskiego, którego katechetą był jeden z grona 108 Męczenników za wiarę, bł. ks. Józef Kurzawa. W homilii bp Andrzejewski odniósł się do wielkiego dzieła dobroczynnego Józefa hr. Skarbka. Przypomniał, że cztery lata temu był na uroczystości nadania szkole imienia Józefa hr. Skarbka, a dwa lata temu na uroczystości setnej rocznicy śmierci tego wielkiego społecznika.
Ksiądz Biskup powiedział, że powtórnie wczytywał się w historię szkoły, w okoliczności jej powstania, w etapy rozwoju, trudności, które były jej udziałem i stwierdził, że szkoła ta była bardzo potrzebna. Trzeba się też radować, że uroczystość odbywa się w wolnej Polsce i nie ma żadnych zakazów do jej zorganizowania. Dalej Ksiądz Biskup mówił: "Ta świadomość każe nam jednak przypomnieć, że były takie lata, iż kazano tu mówić dzieciom po rosyjsku lub niemiecku, a dzieci i nauczyciele chcieli mówić, pisać i śpiewać po polsku."
Nadanie Sztandaru i Przemówienia
W dalszej części Mszy św., na prośbę przewodniczącego Rady Gminy w Osięcinach Janusza Zaremby, bp Andrzejewski poświęcił sztandar szkoły. Wójt gminy odczytał akt jego nadania, po czym sztandar został przekazany Pani Dyrektor, która wręczyła go przedstawicielom młodzieży.
Po Mszy św. dyrektor E. Maliszewska dziękowała wszystkim za udział w uroczystości i okazaną pomoc. Po przybliżeniu przez dwie nauczycielki: Renatę Rozpędowską i Katarzynę Trząsalską historii szkoły, nastąpiły okolicznościowe przemówienia. Jako pierwszy głos zabrał bp R. Andrzejewski, a po nim kolejno: kierownik Delegatury Kujawsko-Pomorskiego Urzędu Wojewódzkiego Daniel Woźniak, wicekurator Kazimierz Mikulski, wójt Gminy Osięciny Jerzy Izydorski i starosta radziejowski Roman Szczerbiak.
Po wbiciu gwoździ w drzewiec sztandaru głos zabrał przewodniczący Komitetu Obchodów Jubileuszu Janusz Zaremba, a po nim przewodnicząca Rady Rodziców Elżbieta Chaberska.
Część Artystyczna i Podsumowanie
Po odśpiewaniu hymnu szkoły i wyprowadzeniu sztandarów odbyła się część artystyczna, w której zaprezentował się zespół taneczny z Gminnego Ośrodka Kultury w Osięcinach oraz dzieci ze szkoły w Woli Skarbkowej. Przedstawiły one montaż słowno-muzyczny. Po części artystycznej goście zwiedzali szkołę i wpisywali się do księgi pamiątkowej.
Historia Szkoły Podstawowej w Woli Skarbkowej w szerszym kontekście
Szkoła w Woli Skarbkowej, obchodząca swoje stulecie, jest częścią bogatej historii regionu. Warto wspomnieć o podobnych placówkach i ich patronach, którzy kształtowali tożsamość lokalnych społeczności.
Historia Korczyny jako przykład
Ks. Władysław Sarna w swoim dziele "Opis powiatu krośnieńskiego" opisuje dzieje Korczyny, miasteczka o długiej i zróżnicowanej historii. Pierwotnie Korczyna nazywała się "Kothczina" i zdaje się, że została założona w XV wieku jako kolonia niemiecka. W dokumencie z 1420 roku pojawia się wzmianka o polach "Kotkenhaw", które najprawdopodobniej należy rozumieć jako Korczynę.
Przez wieki Korczyna przechodziła z rąk do rąk różnych rodów szlacheckich, takich jak Kamieńieccy, Firlejowie, Bonarowie, Szeptyccy czy Fredrowie. W 1448 roku Korczyna wraz z zamkiem kamienieckim i innymi wsiami trafiła do Henryka Kamienieckiego. W 1502 roku Mikołaj Kamieniecki, hetman, zabezpieczał dług na połowie wsi Korczyny.
W 1593 roku Piotr Firlej, wojewoda lubelski, posiadał Odrzykoń i Korczynę. Następnie właścicielami byli Mikołaj i Jan Firlejowie. Jan Firlej, kasztelan sanocki, miał syna Andrzeja, a jego córka Werennę poślubiła Scypiona, Marszałka Wielko Litewskiego. Ich syn Ignacy oraz córki Anna i Magdalena odziedziczyli dobra. Magdalena poślubiła Rocha Jabłonowskiego, starostę wiślickiego, który w ten sposób stał się właścicielem Korczyny.
Około 1658 roku właścicielem Korczyny był Zygmunt z Pleszowic Fredro, kasztelan sanocki. Jego syn Jan Karol był starostą krośnieńskim, podobnie jak drugi syn, Andrzej. Syn Rocha, Józef Jabłonowski, starosta Korsuński, odziedziczył zamek Odrzykoń i Korczynę. Po nim dobra odziedziczyli jego syn Leon i córka Zofia. Zofia, poślubiona najpierw Stanisławowi hr. Skarbkowi, a następnie Aleksandrowi hr. Fredrze, otrzymała Korczynę, Węglówkę i Sporne. Jej córka, hr. Zofia, poślubiła hr. Jana Szeptyckiego i w 1861 roku została właścicielką Korczyny z przyległościami.
Historia Parafii i Kościoła w Korczynie
Parafia w Korczynie, choć dokładna data jej założenia nie jest znana, istniała przed początkiem XVI wieku. Akta biskupie wspominają ją po raz pierwszy w 1506 roku. W XVI wieku Firlejowie, przyjmując kalwinizm, zajęli kościół i jego uposażenie na 30 lat, co spowodowało zaginięcie dokumentów.
W 1621 roku Sebastian Pelczar, zagrodnik korczyński, wybudował nowy, drewniany kościół, który został poświęcony 24 kwietnia 1622 roku przez biskupa przemyskiego Jana Wężyka pod wezwaniem św. Apostołów Piotra i Pawła. Kościół ten posiadał pięć ołtarzy: Wielki ołtarz z obrazem św. Piotra oraz boczne z obrazami św. Józefa, św. Krzyża, Najświętszej Maryi Panny i św. Anioła Stróża. Parafia obejmowała wieś Korczynę, Sporne i Podzamcze, licząc 800 dusz.
Piotr Firlej, kasztelan lubliński, ufundował w 1643 roku prebendę św. Aniołów Stróżów wraz z bractwem, uposażając nią kapelana zamku niższego. Przy kościele istniał szpital, założony i wyposażony przez Mikołaja Henryka Firleja, kanonika krakowskiego, w 1694 roku. Fundacja ta obejmowała bogate uposażenie dla dwunastu ubogich.
Obecny kościół murowany wybudowano w 1810 roku. Poświęcił go w 1882 roku biskup Ignacy Łobos. Parafia, obejmująca oprócz Korczyny Czarnorzeki i Węglówkę, liczyła 5438 dusz.
Rozwój Tkactwa w Korczynie
Korczyna była ośrodkiem tkackim. W przeszłości produkowała znaczną ilość płótna, które trafiało m.in. do komisji mundurowej w Jarosławiu. Pomimo okresowych trudności, w 1882 roku zawiązano spółkę tkaczy pod nazwą "Towarzystwo tkaczy pod opieką św. Sylwestra", co przyczyniło się do poprawy jakości wyrobów i ich uznania na wystawach.
W 1886 roku założono szkołę dla wykształcenia tkaczy. W 1893 roku uczęszczało do niej 15 uczniów. Obecnie przemysł tkacki w Korczynie odzyskał dawną świetność, a zasługi w jego podniesieniu przypisuje się miejscowemu proboszczowi, ks. Kań.
CIEMNA STRONA RED BULLA dokument pl
Jubileusz OSP w Woli Skarbkowej
Warto zauważyć, że w Woli Skarbkowej odbywają się również inne ważne uroczystości. Niedzielę, 17 września 2023 roku, upamiętniły uroczystości jubileuszowe z okazji 105. rocznicy powstania jednostki OSP w Woli Skarbkowej. W ich trakcie przekazano nowy wóz bojowo-pożarniczy, który został sfinansowany dzięki pomocy kujawskich parlamentarzystów i wsparciu finansowemu w kwocie 200 tys. zł.
Uroczystości rozpoczęły się od przemarszu do parafialnej świątyni pw. NMP Częstochowskiej w Lekarzewicach, gdzie odbyła się msza święta. Następnie przed remizą w Woli Skarbkowej miało miejsce uroczyste przekazanie wozu strażackiego.
W jubileuszu uczestniczyli m.in.: komendant wojewódzki PSP w Toruniu, komendanci powiatowi PSP w Radziejowie i Aleksandrowie Kujawskim, komendant powiatowy policji w Radziejowie, senator Józef Łyczak oraz posłanki Joanna Borowiak i Anna Gembicka. Uroczystość uświetniła orkiestra dęta Semper Fidelis z Gminnego Ośrodka Kultury w Osięcinach. Imprezę zakończono wspólnym obiadem, a wszystko było możliwe dzięki staraniom Sebastiana Zaremby, sołtysa Woli Skarbkowej i Romana Chrząszcza, prezesa miejscowej OSP, przy wsparciu kujawskich parlamentarzystów.