Historia i działalność Ochotniczej Straży Pożarnej w Gieble

Ochotnicza Straż Pożarna w Gieble to jednostka o bogatej, niemal stuletniej tradycji, której początki sięgają okresu międzywojennego. Przez dziesięciolecia strażacy z Giebła nie tylko dbali o bezpieczeństwo pożarowe, ale również stanowili centrum życia kulturalnego i społecznego swojej miejscowości.

Początki jednostki i rejestracja statutu (1927)

Ochotnicza Straż Pożarna w Gieble powstała 20 lipca 1927 roku. W Statucie Towarzystwa Ochotniczej Straży Pożarnej z 1927 roku czytamy, że Stowarzyszenie zostało zarejestrowane w Urzędzie Wojewódzkim w Kielcach w dniu 16 grudnia 1927 roku i wpisane pod numerem 1464. Postanowienie to podpisał Wojewoda Kielecki Dr Kroebl.

Pod dokumentem założycielskim własnoręczne podpisy złożyli mieszkańcy wsi Giebło:

• ksiądz Jan Flis - proboszcz Parafii Giebło,
• Tomasz Fabian,
• Jan Kijas - sołtys wsi,
• Henryk Żurawski,
• Błażej Gałecki,
• Piotr Piwowarski,
• Jan Owcarz,
• Franciszek Podsiedlik,
• Jan Kula,
• Franciszek Grzebieluch.

Inicjatorami powstania pierwszych organizacji w Gieble, czyli Towarzystwa Straży Pożarnej i Kółka Rolniczego, byli ks. Jan Flis i sołtys Jan Kijas. Na zebranie organizacyjne w dniu 20 lipca 1927 roku przyszło 57 osób. Okręg działalności OSP obejmował wówczas miejscowości: Giebło, Gulzów, Mokrus, Owczarnia, Kiełkowice i Kocikowa.

Pierwszy Zarząd i rozwój wyposażenia

W skład pierwszego Zarządu weszli: jako Prezes ksiądz Jan Flis oraz druhowie: Wiceprezes Tomasz Fabian, Naczelnik Stanisław Zaborowski, Zastępca Naczelnika Józef Kopeć, Adiutant Stanisław Grzebieluch, Sekretarz Błażej Gałecki, Skarbnik Franciszek Grzebieluch, Gospodarz Piotr Kijas, Członek Zarządu Jan Kijas oraz Przewodniczący Komisji Rewizyjnej Piotr Karoń.

Na początku 1928 roku zakupiono pierwszą sikawkę ze składek społeczności za kwotę 850 zł. Pierwszy występ strażaków giebelskich miał miejsce w maju 1928 roku na terenie gminy Pilica, w Szypowicach. Choć strażacy nie posiadali wtedy mundurów, ich zaangażowanie w akcję w lesie zostało dostrzeżone przez leśniczego, który zgłosił ochotników do nagrody w Dyrekcji Lasów Państwowych.

Początkowo brakowało miejsca na sprzęt. Wówczas miejscowy dzierżawca majątku i Naczelnik, druh Stanisław Zaborowski, pozwolił na przechowywanie go w dworskiej szopie. Moment ten uwiecznił w swoim wierszu druh Aleksander Kotliński:

„... Gdy sprzęt przywieziono okazał się problem nie mały / Nie było żadnego pomieszczenia dla sprzętu schronienia / Wtedy delegację do Jaśnie Pana Dziedzica z prośbą wysłano. / Pan Dziedzic dzierżawca dworu giebelskiego łaskawy się okazał / i sprzęt strażacki w szopie dworskiej złożyć kazał.”

Budowa remizy i działalność kulturalna

W 1930 roku, po zakończeniu komasacji gruntów w Gieble, wydzielono plac w środku wsi pod szkołę i straż pożarną. 17 stycznia 1932 roku ks. Jan Flis poruszył kwestię budowy Remizy oraz Domu Ludowego. Aby pozyskać fundusze, druhowie przekazywali kamień, organizowali przedstawienia, loterie fantowe oraz zbierali pieniądze za postój karuzeli i kramów.

W maju 1932 roku zakupiono beczkowóz za 95 zł, trąbkę, znaczki i apteczkę. W październiku 1933 roku wykonana została pierwsza pamiątkowa fotografia jednostki. Strażacy angażowali się również w życie artystyczne - 26 grudnia 1933 roku zaprezentowali jasełka w sali szkolnej.

12 września 1937 roku oddano do użytku remizę strażacką, którą poświęcił ks. Franciszek Kudełko. Wydarzenie odbyło się pod honorowym protektoratem Starosty Olkuskiego Czesława Brzostyńskiego. Z tej okazji wystawiono przedstawienie pt. „Flisacy”. W tym samym roku w szeregi straży, pod przewodnictwem Heleny Zembalowej, wstąpiły kobiety.

Okres wojenny i powojenna odbudowa

Ostatni protokół przed II wojną światową spisano 15 sierpnia 1939 roku. W okresie okupacji, od 6 października 1940 roku, zlikwidowano samodzielne jednostki ochotnicze, tworząc straż pod nadzorem gminnym. Mimo to strażacy postanowili trwać w organizacji. Prezesem został wtedy Julian Kowalski.

Po wyzwoleniu wioski (18 stycznia 1945 r.), pierwsze walne zebranie w Odrodzonej Ojczyźnie odbyło się 3 maja 1945 roku. Funkcjonowanie jednostki przywrócono według regulaminu przedwojennego. W 1948 roku funkcję Prezesa, co było ewenementem, pełniła kobieta - Witolda Urbanowska.

Jubileusze i nowoczesna infrastruktura

Kolejne dekady przyniosły rozwój techniczny i infrastrukturalny:

• 1953: Przekazanie pierwszej motopompy pożarniczej.
• 1957: Uroczystość 30-lecia OSP połączona z poświęceniem motopompy „Leopolia”.
• 1967: Jubileusz 40-lecia i przekazanie Sztandaru ufundowanego przez społeczeństwo.
• 1977: Obchody 50-lecia, odznaczenie Sztandaru Złotym Medalem za Zasługi dla Pożarnictwa oraz wmurowanie kamienia węgielnego pod nową remizo-świetlicę.

W dniu 6 lipca 1980 roku uroczyście przekazano nową remizę oraz samochód bojowy. Rok później, dzięki darowiźnie Henryka Kijasa, powstała tablica zasłużonych przy budowie obiektu, a Władysław Szlachta ufundował krzyż do sali głównej.

OSP Giebło w strukturach KSRG

Lata 90. to czas wymiany taboru samochodowego. W 1994 roku jednostka otrzymała samochód bojowy JELCZ, a w 1999 roku pojazd marki NYSA. Przełomowym momentem był rok 2000, kiedy to Ochotnicza Straż Pożarna w Gieble została włączona do Krajowego Systemu Ratowniczo-Gaśniczego (KSRG), co potwierdziło jej wysoki profesjonalizm i gotowość do działań ratowniczych.

Struktura organizacyjna i Orkiestra Dęta

Współczesna jednostka liczy 70 druhów. Ważną częścią OSP jest Strażacka Orkiestra Dęta, której historia sięga lat 30. XX wieku. Założycielem pierwszej orkiestry był Henryk Żurawski, a w 1953 roku reaktywował ją Stefan Żurawski.

Poniższa tabela przedstawia skład Zarządu OSP Giebło w latach 2005-2009:

Warto wspomnieć, że z OSP Giebło na przestrzeni lat wyłoniły się samodzielne jednostki w sąsiednich miejscowościach: OSP Kiełkowice (1932), OSP Mokrus (1956) oraz OSP Gulzów (1966). Przez wiele lat kronikę jednostki z wielką starannością prowadził Józef Szlachta.

tags: #beblo #osp #obchody #100 #lecia