Certyfikat Zgodności i Wymagania dla Hydrantów Wewnętrznych DN33

W dziedzinie ochrony przeciwpożarowej, hydranty wewnętrzne stanowią kluczowy element systemów bezpieczeństwa. Chociaż mogłoby się wydawać, że ich przeznaczenie i zasady działania są powszechnie znane, w praktyce często pojawiają się wątpliwości dotyczące ich kwalifikacji, wymogów stosowania oraz procedur odbioru. Niniejszy artykuł nakreśla ogólne zasady dotyczące hydrantów wewnętrznych, ze szczególnym uwzględnieniem wymagań dotyczących certyfikacji i zgodności, w kontekście hydrantów DN33.

Definicja i Klasyfikacja Hydrantów Wewnętrznych

Hydranty Wewnętrzne jako Stałe Urządzenia Gaśnicze (SUG)

Wiele osób określa hydranty wewnętrzne jako urządzenia gaśnicze półstałe lub nie zalicza ich do grupy stałych urządzeń gaśniczych (SUG). Wątpliwość ta wynika z Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r., w którym czytamy: „Stosowanie stałych urządzeń gaśniczych związanych na stałe z obiektem, zawierających zapas środka gaśniczego i uruchamianych samoczynnie we wczesnej fazie rozwoju pożaru, jest wymagane w [...]”. Ponieważ hydranty wewnętrzne nie są uruchamiane automatycznie, nie wpisują się w zakres określony przez to rozporządzenie.

Jednakże, hydranty wewnętrzne, będące częścią instalacji wodociągowej przeciwpożarowej, są według nomenklatury europejskiej stałymi urządzeniami gaśniczymi. Świadczy o tym fakt, że normy europejskie dotyczące hydrantów wewnętrznych opracowuje Komitet Techniczny CEN/TC 191 „Stałe urządzenia gaśnicze”, a same normy noszą tytuł „Stałe urządzenia gaśnicze. Hydranty wewnętrzne”.

Zgodnie z normą PN-ISO 8421-4, omawiającą terminologię z zakresu ochrony przeciwpożarowej: „Stałe urządzenie gaśnicze - zamontowane na stałe urządzenia zawierające określoną ilość środka gaśniczego, połączone ze stałą dyszą (stałymi dyszami), przez którą środek gaśniczy jest podawany do gaszenia pożaru, uruchamiane ręcznie lub samoczynnie”. Zatem, hydrant wewnętrzny jest bez wątpienia stałym urządzeniem gaśniczym wodnym, a pojawiające się wątpliwości są jedynie niewłaściwą interpretacją zapisów rozporządzenia.

Rodzaje Hydrantów Wewnętrznych i Ograniczenia w Stosowaniu

W budynkach stosuje się różne rodzaje punktów poboru wody do celów przeciwpożarowych. Jeden z nich stanowią hydranty DN33. Oprócz nich, w zależności od takich czynników jak kategoria zagrożenia ludzi ZL, wielkość strefy pożarowej czy gęstość obciążenia ogniowego, stosuje się również hydranty wewnętrzne DN25 i DN52. Wymagania dla nich określa Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r.

Zgodnie z normami przedmiotowymi, hydranty wewnętrzne możemy podzielić na: hydranty wewnętrzne z wężem półsztywnym i hydranty wewnętrzne z wężem płasko składanym. Należy jednak zaznaczyć, że rozporządzenie nie przewiduje możliwości stosowania hydrantów wewnętrznych HW 19, a więc nie należy ich stosować do celów przeciwpożarowych.

Wymagania Dotyczące Umiejscowienia i Parametrów

Obowiązek Stosowania Hydrantów DN52

Zgodnie z przepisami Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r., hydranty DN52 muszą być stosowane w następujących warunkach:

• W strefie pożarowej produkcyjnej i magazynowej o gęstości obciążenia ogniowego przekraczającej 500 MJ/m² i powierzchni przekraczającej 200 m².
• Przy wejściu do pomieszczeń magazynowych lub technicznych o powierzchni przekraczającej 200 m² i gęstości obciążenia ogniowego przekraczającej 500 MJ/m², usytuowanych w strefie pożarowej zakwalifikowanej do kategorii zagrożenia ludzi ZL I, ZL II, ZL III lub ZL V, znajdującej się w budynku niskim lub średniowysokim.

Ponadto, w przypadku pomieszczeń i stref pożarowych produkcyjnych i magazynowych, hydranty te służą do zabezpieczenia miejsc, z których odległość do najbliższego wyjścia ewakuacyjnego lub innego wyjścia na przestrzeń otwartą przekracza 30 m.

Wymagania Ciśnieniowe Instalacji

Maksymalne ciśnienie robocze w instalacji wodociągowej przeciwpożarowej oraz na zaworze odcinającym hydrantu wewnętrznego nie powinno przekraczać 1,2 MPa. Ciśnienie na zaworze odcinającym hydrantu wewnętrznego powinno również zapewniać wydajność określoną w przepisach.

Certyfikacja, Znakowanie i Elementy Bezpieczeństwa

Normy PN-EN 671 i Znakowanie CE

Normy serii PN-EN 671 nie wymagają określonych wymiarów hydrantów, lecz stawiają wymagania dotyczące parametrów wytrzymałościowych, znakowania i innych kluczowych cech. Wymagania dotyczące znakowania hydrantów wewnętrznych są określone w normach PN-EN 671-1 oraz PN-EN 671-2.

Ponieważ hydranty wewnętrzne są objęte normą zharmonizowaną, wymagane jest dla nich znakowanie CE, potwierdzające zgodność wyrobu z odpowiednimi dyrektywami Unii Europejskiej. Przykład poprawnego oznakowania przedstawia załącznik ZA.3 w normach PN-EN 671-1 i PN-EN 671-2.

Warto podkreślić, że nie każdy hydrant wewnętrzny noszący oznakowanie CE zgodnie z normami przedmiotowymi PN-EN 671-1:2012 oraz PN-EN 671-2:2012 może zostać zastosowany w obiekcie jako stałe urządzenie gaśnicze. Wynika to z zapisów wspomnianego rozporządzenia, które dopuszcza do stosowania wyłącznie hydranty określonej wielkości, w zależności od specyfiki strefy pożarowej.

Wymogi Znakowania Szafki Hydrantowej

Szafka hydrantowa powinna być opatrzona znakiem "Hydrant wewnętrzny" (numer referencyjny F002 w ISO 7010). Jest to kluczowy element informacyjny, ułatwiający szybką identyfikację urządzenia w sytuacji zagrożenia.

Urządzenie do Awaryjnego Otwierania

Zamykane szafki hydrantu powinny zostać wyposażone w urządzenia do awaryjnego otwierania. Zgodnie z pkt 4.7 normy PN-EN 671-1:2012 oraz pkt 4.6 normy PN-EN 671-2:2012, mogą one być zabezpieczone jedynie kruchym, przezroczystym materiałem. Jeśli od czoła znajduje się krucha szybka, należy zastosować materiał takiego rodzaju, aby po jej rozbiciu nie pozostawały postrzępione bądź ostre krawędzie, które mogłyby spowodować zranienie przy uruchamianiu urządzenia awaryjnego.

Procedury Odbioru Instalacji Hydrantowych

Właściwie przygotowane i przeprowadzone odbiory stałego urządzenia gaśniczego są gwarantem zastosowania komponentów o określonych właściwościach, które wynikają z projektu instalacji. Ogólne zasady odbioru instalacji hydrantowych powinny być podstawą stworzenia harmonogramu odbiorów.

Pomiary Ciśnienia i Przepływu Wody

Podczas odbioru instalacji dokonuje się pomiaru ciśnienia statycznego i dynamicznego oraz wartości przepływu wody. Pomiaru dokonuje się poprzez przyłączenie odpowiednio zmontowanego zestawu pomiarowego do zaworu badanego hydrantu. Procedura zakłada maksymalne odkręcenie zaworu odcinającego. Ciśnienie na zaworze odcinającym hydrantu wewnętrznego powinno zapewniać wydajność określoną w przepisach.

Dokumentacja Odbioru

Po przeprowadzonych próbach należy wystawić odpowiedni protokół zaświadczający o wykonaniu pomiarów. Dokument ten jest niezbędny do potwierdzenia zgodności instalacji z obowiązującymi normami i przepisami.

tags: #certyfikat #zgodnosci #hydrant #wewnetrzny #33