Historia polskiego dziennikarstwa naznaczona jest zarówno odwagą i poświęceniem, jak i osobistymi tragediami. Wśród nich wyróżniają się dramatyczne wydarzenia związane z pożarami, które dotknęły cenionych dziennikarzy, w tym związanych z „Gazetą Wyborczą”. Niniejszy artykuł przedstawia sylwetki i tragiczne losy Jerzego Jachowicza oraz Andrzeja Romana, których życie zakończyło się lub zostało dramatycznie zmienione w wyniku pożarów.
Jerzy Jachowicz: Dziennikarz śledczy i tragiczny pożar mieszkania
Jerzy Jachowicz, urodzony 15 maja 1938 roku w Sochaczewie, był wybitnym dziennikarzem, publicystą oraz działaczem opozycji antykomunistycznej w PRL. Jego życie naznaczyły trudne doświadczenia wojenne; podczas II wojny światowej jego ojciec, Feliks, został aresztowany i więziony, umierając kilka tygodni po zakończeniu wojny. Po wojnie rodzina przeprowadziła się do Koszalina, a chłopiec był wychowywany przez mamę i ojczyma.
Wczesne życie i działalność opozycyjna
W 1956 roku, wkraczając w dorosłość, Jerzy Jachowicz wspólnie z kolegami, pod patronatem Jerzego Patana, utworzył organizację niepodległościową „Młoda Polska”. W ramach tej działalności m.in. kolportował antykomunistyczne ulotki w Koszalinie. 25 kwietnia 1958 roku został aresztowany, a 28 października 1958 roku skazany. Studiował na Wydziale Filozofii Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu oraz Uniwersytetu Warszawskiego w Warszawie. W latach 1968-1975 był redaktorem tygodnika „Ekran”. Następnie, w latach 1975-1983, pracował jako asystent na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej. Stan wojenny zastał go w Kijowie, gdzie przebywał na kilkumiesięcznym stypendium doktoranckim. W 1983 roku został zwolniony z pracy za pomoc w organizowaniu NZS. Po powrocie do kraju rozpoczął współpracę z „Wiadomościami Dnia”, „Głosem” i wydawnictwem „Pomost” w latach 1983-1989. Był także współautorem książki „Komedianci”.
Kariera w "Gazecie Wyborczej" i późniejsze publikacje
Kiedy w 1989 roku powstawała redakcja „Gazety Wyborczej”, Jerzy Jachowicz został jej dziennikarzem śledczym, pełniąc tę funkcję do 2005 roku. Pisał m.in. o śledztwach dotyczących śmierci księdza Sylwestra Zycha i Grzegorza Przemyka. Po odejściu z „Gazety Wyborczej” publikował w takich tytułach jak „Newsweek”, „Dziennik”, „Uważam Rze”, „W Sieci” czy „Gazeta Polska”. Był również redaktorem w Polskim Radiu i w radiu Wnet. Do dziś pozostaje aktywny zawodowo jako dziennikarz i publicysta, będąc członkiem Stowarzyszenia Wolnego Słowa.
Pożar mieszkania i osobista tragedia
22 kwietnia 1990 roku nieznani sprawcy podpalili mieszkanie Jerzego Jachowicza w Pruszkowie. W wyniku pożaru, w dramatycznych okolicznościach, zginęła żona dziennikarza, a córka doznała poważnych obrażeń. Jerzy Jachowicz łączy tę tragedię ze swoją pracą i śledztwem związanym ze śmiercią Grzegorza Przemyka. Do tych zdarzeń nawiązuje film fabularny Tomasza Dudziewicza „Tu stoję...” z 1993 roku.
Makabryczna prawda po roku. Szokujący finał śmierci 13-letniej Wiktorii
Andrzej Roman: Dziennikarz sportowy i ofiara pożaru
Andrzej Roman, urodzony 17 maja 1927 roku w Warszawie, był znanym dziennikarzem sportowym i byłym żołnierzem Armii Krajowej. Ukończył gimnazjum i liceum im. Tadeusza Reytana w Warszawie. Następnie podjął studia prawnicze na Uniwersytecie Warszawskim, które ukończył w 1950 roku. Studiował także historię sztuki i socjologię na UW.
Kariera zawodowa
Od 1957 roku do stanu wojennego w 1981 roku Andrzej Roman był związany z redakcją „Kuriera Polskiego”, pełniąc funkcję kierownika działu sportowego. Po transformacji ustrojowej w 1989 roku pracował m.in. w „Gazecie Wyborczej” oraz w tygodnikach „Spotkania” i „Solidarność”. Był również felietonistą w „Życiu Warszawy” i „Sztandarze Młodych”, a także recenzentem filmowym. Przez całe życie zawodowe zajmował się tematyką sportową. Był sprawozdawcą z trzech igrzysk olimpijskich: w Monachium (1972), Montrealu (1976) i Moskwie (1980). Pasjonowała go przede wszystkim lekkoatletyka, tenis i piłka nożna. Wychował wielu adeptów sztuki dziennikarskiej.
Tragiczny koniec
W sobotę, 17 grudnia 2011 roku, w mieszkaniu Andrzeja Romana na ulicy... (lokalizacja nieznana w tekście źródłowym) wybuchł pożar. Gdy strażacy dotarli na miejsce, klatka schodowa była już całkowicie zadymiona, a płomienie wydostawały się na zewnątrz z lokalu na parterze. Gdy strażakom udało się ugasić ogień, 84-letni dziennikarz już nie żył. Przyczyną tragedii było najprawdopodobniej zaprószenie ognia od zapalonego papierosa.
tags: #dziennikarz #wyborczej #pozar