Hydranty należą do najważniejszych elementów infrastruktury przeciwpożarowej. Służą zapewnieniu wody do celów przeciwpożarowych, umożliwiają szybki pobór wody, a ich prawidłowe rozmieszczenie, oznakowanie i utrzymanie w pełnej sprawności decyduje o skuteczności działań ratowniczych. W Polsce kwestie te regulują dwa kluczowe akty prawne: Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 lipca 2009 r. w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych oraz Rozporządzenie z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów.
Bezpieczeństwo pożarowe w garażach
Garaże, jako obiekty o specyficznym obciążeniu ogniowym, wymagają rygorystycznego podejścia do ochrony przeciwpożarowej. Klasę odporności pożarowej garażu należy przyjmować jak dla budynku PM (produkcyjno-magazynowego) o gęstości obciążenia ogniowego do 500 MJ/m², pod warunkiem wykonania elementów jako nierozprzestrzeniających ognia, niekapiących i nieodpadających pod wpływem ognia.
Projektowanie stref pożarowych
- Powierzchnia strefy pożarowej w nadziemnym lub podziemnym garażu zamkniętym nie powinna przekraczać 5000 m².
- Dopuszcza się powiększenie tej powierzchni o 100%, jeśli zastosowano stałe samoczynne urządzenia gaśnicze wodne lub wykonano ściany o klasie odporności ogniowej co najmniej EI 30, oddzielające od siebie nie więcej niż dwa stanowiska postojowe.
- W garażach posiadających więcej niż dwie kondygnacje podziemne wymagane jest stosowanie stałych samoczynnych urządzeń gaśniczych wodnych.
Wymagania techniczne dla instalacji hydrantowej
Systemy przeciwpożarowe w garażach muszą spełniać szereg norm technicznych, aby zapewnić sprawne działanie w sytuacji zagrożenia.
Ciśnienie i wydajność
Ciśnienie na zaworze odcinającym hydrantu wewnętrznego powinno zapewniać wydajność określoną w przepisach, przy czym minimalne ciśnienie nie powinno być mniejsze niż 0,2 MPa. W nieogrzewanych częściach budynku przewody zasilające instalację należy zabezpieczyć przed zamarznięciem.
Wentylacja i ewakuacja
W strefie pożarowej garażu zamkniętego należy stosować instalację wentylacji oddymiającej uruchamianą za pomocą systemu wykrywania dymu, jeśli strefa nie posiada bezpośredniego wjazdu lub wyjazdu, bądź gdy jej powierzchnia przekracza 1500 m².
Z garażu o liczbie stanowisk postojowych powyżej 25 należy zapewnić co najmniej dwa wyjścia ewakuacyjne. Długość przejścia od stanowiska do najbliższego wyjścia nie może przekraczać 40 m w garażu zamkniętym oraz 60 m w garażu otwartym.
Jak działają systemy mechanicznej wentylacji oddymiającej
Lokalizacja i połączenia z budynkiem
Przepisy kładą duży nacisk na odizolowanie garaży od pozostałych części budynku. Połączenie garażu z budynkiem wymaga zastosowania przedsionka przeciwpożarowego zamykanego drzwiami o klasie odporności ogniowej co najmniej EI 30. W garażach zamkniętych znajdujących się w budynkach użyteczności publicznej (ZL) należy zachować odpowiednie odległości pionowe między wrotami garażu a oknami budynku (minimum 1,5 m lub 1,1 m przy zastosowaniu daszka ochronnego).
Zakazy i ograniczenia
W garażu obowiązuje bezwzględny zakaz instalowania studzienek rewizyjnych oraz urządzeń i przewodów gazowych, co ma na celu wyeliminowanie ryzyka wybuchu i rozprzestrzeniania się pożaru przez instalacje techniczne.