Gmina Kampinos, położona na północny zachód od Warszawy, graniczy z Puszczą Kampinoską, która zajmuje fragment pradoliny Wisły na Nizinie Mazowieckiej. To właśnie w tym malowniczym otoczeniu rozwijały się i działają do dziś Ochotnicze Straże Pożarne, stanowiące kluczowy element bezpieczeństwa i życia społecznego lokalnej wspólnoty.
Historia Ochotniczej Straży Pożarnej w Kampinosie
Początki i założenie
Ochotnicza Straż Ogniowa (jaką nazwę otrzymała początkowo) została założona w 1910 roku podczas zaborów. Inicjatorem jej powstania był Janusz Kuczyński, prezes Kółka Rolniczego i właściciel majątku Gawartowa Wola, oraz ksiądz Józef Samborski, miejscowy proboszcz Parafii Kampinos. Nowo zorganizowanym oddziałem kierowali: Jan Miedziński jako naczelnik, Antoni Jasiński jako zastępca, oraz Narcyz Znajek, były organista parafii, jako sekretarz.
Oddział liczył 12 członków, składających się z miejscowych mieszkańców. Każdy wstępujący członek zobowiązany był wpłacić dobrowolnie na cele straży 3 ruble, co stanowiło wówczas wartość 1q zboża.
Okres I wojny światowej i odbudowa
Z chwilą wybuchu I wojny światowej w 1914 roku, na mocy nakazu władz carskich, wójt gminy Kampinos, p. Szmurło, zarekwirował cały sprzęt i umundurowanie. Część członków została powołana do armii carskiej, co doprowadziło do upadku działalności straży.
W 1917 roku zorganizowane zostały tak zwane oddziały o łącznej liczbie 40 członków, którzy jednocześnie zostali wcieleni do tajnej organizacji wojskowej pod nazwą „Polska Organizacja Wojskowa”. Jej tajnym dowódcą był p. Rokicki, mieszkaniec Sochaczewa.
Również w 1917 roku zapoczątkowano budowę drewnianej szopy strażackiej. Została ona wybudowana z materiałów zakupionych w byłym tartaku Zamczysko, dzięki zaciągniętym pożyczkom od mieszkańców Kampinosu. Remizę zaczęto budować na placu Pana Pągowskiego. Budowę prowadzono w czynie społecznym, na potwierdzenie czego istnieją dokumenty. Zaciągnięte pożyczki na budowę były spłacane z urządzanych teatrzyków amatorskich, na które każdorazowo musiało być zezwolenie od Carsko Niemieckiego Naczelnika pow. Sochaczewskiego. W 1917 roku mieszkańcy wsi Kampinos przekazali straży na własność plac pod budowę, na co również istnieją dokumenty. Budowę ukończono w 1918 roku.
W tym samym 1918 roku zorganizowano oddział w Wiejcy, podlegający zarządowi Kampinos, którego naczelnikiem został Adam Szewczyk. Pod koniec 1918 roku z członków straży zorganizowano zbrojny oddział, który dokonał rozbrojenia posterunków niemieckich, tzw. wachty, mieszczącej się w pałacu majątku Kampinos. Wielu członków straży zgłosiło się do nowo powstającej armii polskiej pod dowództwem Józefa Piłsudskiego.
Lata międzywojenne i II wojna światowa
W latach międzywojennych straż była w pełnym rozkwicie. W 1924 roku został ufundowany sztandar, który istnieje do dziś. W 1923 roku zorganizowano straż w Górkach z siedzibą w Zamczysku, która podlegała Zarządowi Kampinos. W 1930 roku przeniesiono remizę z placu p. Pągowskiego na przekazany przez wieś plac, na którym jednostka znajduje się do dziś.
Podczas II wojny światowej działalność straży zamarła. Wielu członków straży walczyło w szeregach Armii Krajowej.
Okres powojenny i budowa nowej strażnicy
Po wyzwoleniu, druhowie, którzy przeżyli, wznowili działalność Ochotniczej Straży Pożarnej w Kampinosie. Zaczęto gromadzić sprzęt i umundurowanie. Początkowo środkiem transportu nadal były konie, jednak później Zarząd Powiatu w Sochaczewie przydzielił jednostce samochód z demobilu marki „Dżems”. Praca w jednostce zaczęła się rozwijać, dobudowano garaż.
W 1967 roku wycofano „Dżemsa”, a jednostce przekazano samochód pożarniczy marki Star 20 z Chodakowskich Zakładów Włókien Sztucznych. W 1973 roku z Komendy Powiatowej w Sochaczewie przekazano Stara 25 (beczkę).
Praca w OSP kwitła. Z organizowanych zabaw OSP zgromadziła milion złotych i zakupiono dokumentację na typowy budynek strażnicy. Przystąpiono do starań o zezwolenie na budowę. Początkowo Naczelnik Gminy Kampinos odmówił wydania zezwolenia na budowę na obecnym siedlisku, co spowodowało kilkuletnie poszukiwania nowego terenu.
W 1983 roku p. Naczelnik Jerzy Janicki oświadczył, iż budowa może być prowadzona tylko na starym placu. Niezwłocznie przystąpiono do rozbiórki walącej się strażnicy. Członkowie OSP wykonali wykopy pod fundamenty, zbrojenia, zalali fundamenty oraz sprowadzili materiały do budowy. Budowę prowadzono przy pomocy Urzędu Gminy. Rozpoczęto ją za kadencji p. Janickiego, a zakończono za p. Romana Rębisia w 1994 roku, kiedy to strażnicę oddano do użytku.
Jubileusze i symbolika
W 2000 roku OSP Kampinos obchodziła jubileusz 90-lecia swojego istnienia. Przed wjazdem do strażnicy stoi figura św. Floriana, którą wykonał były wieloletni prezes kampinoskiej OSP, śp. Czesław Gackowski.
Współczesna Działalność OSP Kampinos
Skład i kierownictwo
Obecnie kampinoską drużynę tworzy 57 strażaków, w tym 25 wykwalifikowanych druhów, którzy ukończyli wymagane szkolenia. Na czele OSP Kampinos stoi prezes dh Adam Kenig. Jego zastępcą jest dh Zbigniew Ploch, ceniony wśród kolegów za doświadczenie i profesjonalizm. Służy on w jednostce od 1986 roku i jest emerytowanym strażakiem PSP w stopniu st. ogniomistrza. Naczelnikiem jednostki jest dh Eryk Zaleski. Wspomniano również, że druh-ksiądz, choć nie wyjeżdża ze strażakami do pożarów, zawsze modli się za ich bezpieczny powrót z akcji.
Wyposażenie i gotowość operacyjna
Współcześni strażacy z Kampinosu zgodnie podkreślają, że niczego im nie brakuje pod względem sprzętu. Naczelnik dh Eryk Zaleski potwierdza: „Dysponujemy dostatecznie dobrym sprzętem, by brać udział we wszystkich akcjach, do których jesteśmy zadysponowani.” W garażach stoją dwa wozy, którymi jednostka wyjeżdża do akcji: nowiutki Mercedes GCBA, otrzymany w 2013 roku, oraz trochę już wysłużony Steyr, zakupiony z własnych środków, sprowadzony z Austrii i wyremontowany, który, jak gwarantuje wiceprezes Zbigniew Ploch, „będzie nam jeszcze długo służyć”.
Młodzieżowa Drużyna Pożarnicza (MDP)
Opiekunem Młodzieżowej Drużyny Pożarniczej (MDP), liczącej 10 druhów, jest naczelnik Eryk Zaleski. Jest on dumny z postawy swoich młodych podopiecznych. Młodzież odnosi liczne sukcesy w Turniejach Wiedzy Pożarniczej. Strażacy-seniorzy również wykazują się dobrymi wynikami, zajmując ostatnio wysokie, choć nie medalowe, miejsce, tuż za podium.
Strażacy dużo uwagi poświęcają młodzieży oraz mieszkańcom wsi, zdając sobie sprawę, jak ważna jest integracja lokalnego społeczeństwa. W miarę możliwości finansowych organizują dla młodzieży z całej gminy różnorakie wycieczki. W bieżącym roku zaplanowano tygodniowy wypad na Górny Śląsk, którego realizacja, mimo sporych kosztów, ma zostać wsparta finansowo przez Wójt Monikę Ciurzyńską.
Działalność społeczna i charytatywna
Od wielu lat pod koniec każdego roku jest głośno o druhach z Kampinosu dzięki ich zaangażowaniu w szczytną akcję charytatywną. Organizatorem tego przedsięwzięcia jest „Express Sochaczewski” z Anną Konopką na czele, a OSP jedynie pomaga w organizacji. Efekty aukcji przeprowadzanych podczas imprezy często zaskakują samych organizatorów. Ostatnio ze sprzedaży licytowanych przedmiotów uzyskano 11 tys. zł, a wszystkie pieniądze przekazywane są potrzebującym.
Niezmiernie cieszy strażaków podejście polskich gwiazd estrady, które angażują się w akcje. Podczas ostatniej grudniowej imprezy przed kampinoską publicznością wystąpiła Patrycja Markowska, śpiewając gościnnie i charytatywnie.
Ochotnicza Straż Pożarna w Wiejcy
Historia i rozwój
Ochotnicza Straż Pożarna w Wiejcy powstała w 1917 roku. Ze składek członkowskich zakupiono umundurowanie, a ze składek społeczeństwa - podstawowy sprzęt. W czasie odzyskiwania przez Polskę niepodległości, strażacy OSP Wiejca brali udział w rozbrajaniu posterunków niemieckich w Zaborowie, Lesznie, Zamczysku i w Sochaczewie.
Na zawodach w 1926 roku jednostka zdobyła I miejsce i w nagrodę otrzymała sikawkę ręczną. W 1928 roku społeczność wsi przystąpiła do budowy remizy strażackiej. Materiał zakupiono z funduszy społecznych, a wszystkie prace wykonano w czynie społecznym.
W czasie okupacji działalność OSP była zawieszona. Po wyzwoleniu przystąpiono do remontu strażnicy i zniszczonego sprzętu. W 1972 roku jednostka otrzymała z Komendy Powiatowej samochód „Żuk”.
Na zebraniu sprawozdawczo-wyborczym w 1975 roku wybrano zarząd w składzie: Stanisław Sznajder, Zdzisław Fronczak, Witold Smolarek, Jerzy Krzeszewski i Stanisław Krzyżanowski. Dzięki ofiarnej pomocy społeczeństwa wsi Wiejca oraz wsparciu Urzędu Gminy w Kampinosie, w 60.