Tajemniczy Guzik Carski
Prezentowany carski guzik wzbudza duże zainteresowanie ze względu na swoją unikalną symbolikę, której przeznaczenie bywa trudne do jednoznacznego określenia. Jest to przedmiot o bogatej historii, prawdopodobnie związany z rosyjskimi formacjami inżynieryjnymi lub straży pożarnej.
Charakterystyka Fizyczna Guzika
Awers i Rewers
Na awersie guzika widnieją skrzyżowane siekiera i łopata, co jest kluczowym elementem identyfikacyjnym i sugeruje jego związek z pracami inżynieryjnymi lub ratowniczymi. Rewers guzika jest sygnowany inskrypcją: "* КОПѣИКИНЪ * 1 СОРТЪ S. PETERSBURG", co wskazuje na producenta i miejsce produkcji.
Wymiary i Wykonanie
- Średnica: 22.0 mm
- Materiał awersu: mosiądz
- Materiał rewersu: mosiądz
- Wykończenie: brak danych
- Typ uszka: drut
- Rant: gładki
- Profil: dwuwarstwowy, wypukło-wklęsły
Wśród występujących elementów guzika można wyróżnić zamkniętą koronę, monogramy cyryliczne (И, О, П, Р), orła, a także wspomnianą już siekierę.
Potencjalne Przeznaczenie i Datowanie
Choć ostateczne przeznaczenie guzika jest przedmiotem dyskusji, najbardziej prawdopodobne hipotezy wskazują na jego związek z batalionem saperów, kompanią wojskowo-robotniczą Departamentu Inżynierii lub strażą pożarną. Guzik nie jest starszy niż z 1829 roku i nie młodszy niż z 1917 roku, co umieszcza go w szerokim kontekście historycznym Imperium Rosyjskiego.
Fabryka Guzików Kopiejkinów: Historia Rodziny i Przedsiębiorstwa
Pochodzenie Rodziny Kopiejkinów
Rodzina Kopiejkinów, znana z produkcji guzików, wywodziła się z małej wioski Panino (Панино) w gminie Chopylewskiej (Хопылевская волость), w okolicy obecnego miasta Tutajew (Тутаев), wcześniej znanego jako Romanow-Borysoglebsk (Романов-Борисоглебск). Obszar ten znajdował się w powiecie Romanowo-Borysoglebskim (Романово-Борисоглебского уезда), w Obwodzie Jarosławskim (Ярославская область), około 260 km na północny wschód od Moskwy.
Rozwój Przedsiębiorstwa
W 1858 roku nastąpił rozłam w rodzinnej działalności, kiedy to młodsi bracia: Maksym (Максим, ur. 1818), Konstanty (Константин), Mikołaj (Николай) i Auksenty (Аксентий/Авксентий, 1822-1912), odłączyli się od głównej firmy. W 1860 roku Auksenty Kopiejkin rozpoczął własną produkcję guzików, otwierając fabrykę na ulicy Ligowskiej 30 (Лиговская улица д.30) w Petersburgu. W 1872 roku Auksenty został członkiem międzynarodowego stowarzyszenia kupców (Гильдия), co świadczyło o rosnącej randze jego przedsiębiorstwa. Do 1886 roku jego fabryka wyprodukowała guziki o wartości 45 tysięcy rubli i zatrudniała 58 osób.
W 1903 roku Auksenty Kopiejkin zamieścił ogłoszenie w spisie kupieckich i handlowo-przemysłowych przedsiębiorstw Sankt Petersburga (z okazji 200-lecia stolicy), gdzie jego firma figurowała jako "Wojskowo-oficerska fabryka guzików oraz wytłaczanych produktów metalowych" z siedzibą na ulicy Ligowskiej 42 (Лиговская улица д.42) we własnym domu. Fabryka guzików Maksyma Kopiejkina również powstała w 1860 roku i znajdowała się na ulicy Głazowa 10 (Глазова улица д.10).
Sygnatura "НАСЛ СТА"
Na niektórych guzikach wyprodukowanych przez Kopiejkinów pojawia się w sygnaturze napis: "НАСЛ СТА". Prawdopodobnie jest to skrót od wyrazu "наследства" (наследство), co oznacza "dziedzictwo" lub "spuściznę". Może to wskazywać, że guzik powstał w okresie zmiany właściciela fabryki, a następca chciał w ten sposób podkreślić, że dana partia guzików została już wyprodukowana pod jego kierownictwem.
DLACZEGO ROSJANIE POPIERAJĄ PUTINA? ŹRÓDŁA ROSYJSKIEGO IMPERIALIZMU
Kontekst Historyczny: Reforma Języka Rosyjskiego
Litera ѣ (jać) była integralną częścią alfabetu rosyjskiego aż do lata 1917 roku, kiedy to została usunięta z języka na mocy dekretu Bolszewickiego Rządu Tymczasowego. Obecność tej litery w sygnaturze guzika ("КОПѣИКИНЪ") jest ważnym elementem datującym, potwierdzającym, że guzik został wyprodukowany przed rewolucją październikową.