Hydrant podziemny to kluczowy element sieci wodociągowej, zaprojektowany w celu zapewnienia dostępu do wody. Jego głównym przeznaczeniem jest wykorzystanie w celach przeciwpożarowych, ale znajduje również zastosowanie w innych zadaniach technicznych, takich jak płukanie rur wodociągowych czy dostarczanie wody na potrzeby budowlane.
Dzięki swojej konstrukcji i lokalizacji, na przykład wariantu Hydrant podziemny UNO, jest on odporny na wiele zagrożeń zewnętrznych, co czyni go niezastąpionym w wielu sytuacjach awaryjnych oraz podczas rutynowych prac konserwacyjnych. Jest to ważny element infrastruktury wodociągowej, gwarantujący szybki i efektywny dostęp do wody.

Zasada Działania Hydrantu Podziemnego
Działanie hydrantu podziemnego opiera się na prostym mechanizmie odcięcia lub otwarcia przepływu wody z sieci wodociągowej. Kluczowym elementem regulującym ten przepływ jest zasuwa (zawór odcinający), która kontroluje dostęp do źródła wody. Do głowicy hydrantu podłącza się specjalne urządzenie, najczęściej stojak hydrantowy, który umożliwia efektywny pobór wody.
Proces otwierania przepływu wody rozpoczyna się od użycia klucza hydrantowego. Służy on do odkręcenia zasuwy, co powoduje otwarcie przepływu wody z sieci do urządzenia podłączonego do hydrantu. Po zakończeniu pracy zawór zostaje ponownie zamknięty. Niezwykle istotnym etapem jest oczyszczenie hydrantu z pozostałej wody po jego użyciu. Zapobiega to zamarznięciu hydrantu w okresie zimowym, co mogłoby uniemożliwić jego działanie w nagłych wypadkach.

Szczegółowa Budowa Hydrantu Podziemnego Typu 8852
Wariant Hydrant podziemny typ 8852 charakteryzuje się podwójnym zamknięciem, które obejmuje dodatkowe zabezpieczenie przed przepływem w postaci zaworu kulowego umieszczonego poniżej grzyba. Jest on przeznaczony do instalacji przeciwpożarowych i przystosowany do wody czystej, chemicznie obojętnej i wolnej od stałych zanieczyszczeń.
Górna Część Hydrantu
Górna część hydrantu stanowi korpus żeliwny, zaopatrzony w gniazdo kłowe, które umożliwia pewne i stabilne przymocowanie stojaka hydrantowego. Korpus ten posiada element napędowy na zakończeniu trzpienia, nazywany kapturem. Za pomocą rury dystansowej ruch obrotowy przekazywany jest na grzyb hydrantu, który wykonuje ruch posuwisto-zwrotny.
Obrotowy trzpień jest osadzony w korku dławiącym, uszczelnionym za pomocą gumowych pierścieni uszczelniających, co zapobiega wyciekom. Kierunek obrotu przy zamykaniu hydrantu jest zgodny z ruchem wskazówek zegara (w prawo). Podczas obracania trzpieniem następuje przesuwanie grzyba, co z kolei otwiera lub zamyka przepływ wody.
Dolna Część Hydrantu i System Odwadniający
W dolnej części hydrantu znajduje się żeliwna komora zaworowa. Komora ta zawiera grzyb, który stanowi element zawieradła, oraz urządzenie odwadniające. Grzyb, przesuwając się, zamyka otwór wylotowy odwadniacza. W przypadku zamykania hydrantu, grzyb siada w gnieździe, co prowadzi do odprowadzenia pozostałej wody w kolumnie hydrantu przez wylot odwadniacza. Ten mechanizm jest kluczowy w zapobieganiu zamarzaniu wody w hydrantach zimą.
Korpus komory dolnej jest wyposażony w kołnierz przyłączeniowy, który umożliwia solidne i bezpieczne zamontowanie hydrantu na rurociągu sieci wodociągowej.
Wymagania i Normy
Hydranty podziemne są produkowane i odbierane zgodnie z rygorystycznymi normami, takimi jak EN 1074-6 (Armatura wodociągowa. Wymagania użytkowe i badania sprawdzające). Wszystkie hydranty (100%) poddawane są próbie szczelności, co gwarantuje ich niezawodność. Parametry hydrauliczne oraz sterowanie armaturą są również ściśle określone. W podstawowym wykonaniu kierunek zamykania hydrantu jest zgodny z ruchem wskazówek zegara (w prawo).