Hydrant Wewnętrzny DN25: Rodzaje, Zastosowanie i Wymagania Prawne

Hydrant wewnętrzny DN25 zawieszany z wężem półsztywnym 25mm jest standardowym wyposażeniem, często wyposażonym w miejsce na gaśnicę pod zwijadłem. Charakteryzuje się uniwersalnością - istnieje możliwość podłączenia tego samego hydrantu zarówno w wykonaniu lewym, jak i prawym. Otwory przyłączeniowe są zaślepione i umożliwiają podłączenie do instalacji zasilającej 1” i 2”, oferując sześć możliwości podłączeń: z boku, z tyłu, z góry.

Oprócz standardowego wykonania istnieją dodatkowe opcje personalizacji dla każdego hydrantu. Są to między innymi: wykonanie ze stali ocynkowanej lub nierdzewnej (INOX), zastosowanie szyby bezpiecznej lub okna z plexi, dowolna grafika na szybie, dowolna kolorystyka frontu lub całej szafy, jak i niestandardowe wymiary szafy. Wszystkie te opcje są wyceniane indywidualnie.

Dobór odpowiedniego hydrantu wewnętrznego to jedno z kluczowych zadań każdego administratora obiektu i specjalisty ds. ochrony przeciwpożarowej. Przepisy budowlane i przeciwpożarowe precyzyjnie określają, kiedy i jakie urządzenia należy stosować - a wybór między hydrantem DN25, DN33 i DN52 nie jest kwestią przypadku ani upodobań, lecz wynika wprost z rodzaju obiektu, jego powierzchni, wysokości oraz wymaganego wydatku wody.

Hydrant Wewnętrzny - Czym Jest i Do Czego Służy?

Hydrant wewnętrzny to stały element wyposażenia instalacji wodociągowej przeciwpożarowej montowany wewnątrz budynków. Jego zadaniem jest umożliwienie szybkiego i skutecznego podania wody gaśniczej w razie pożaru - zarówno przez pracowników obiektu w ramach wstępnej akcji gaśniczej, jak i przez przybyłe jednostki Państwowej Straży Pożarnej.

Hydrant wewnętrzny składa się z zaworu hydrantowego, węża pożarniczego, prądownicy oraz szafki hydrantowej chroniącej cały osprzęt. Nominalna średnica przyłącza - oznaczana symbolem DN (z fr. Diamètre Nominal) - decyduje o wydajności urządzenia i zakresie jego zastosowania. To właśnie wartość DN jest najczęściej mylona lub pomijana przy planowaniu wyposażenia obiektów.

Wyróżniamy trzy podstawowe typy stosowane w Polsce: hydrant DN25, DN33 i DN52. Każdy z nich odpowiada innym wymaganiom normowym i jest przeznaczony do innych kategorii obiektów.

Podstawy Prawne Stosowania Hydrantów Wewnętrznych

Obowiązek instalacji hydrantów wewnętrznych wynika przede wszystkim z Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (Dz.U. 2010 nr 109 poz. 719 z późn. zm.), a w zakresie parametrów technicznych - z norm:

• PN-EN 671-1 - stałe urządzenia gaśnicze, hydranty wewnętrzne z wężem półsztywnym,
• PN-EN 671-2 - stałe urządzenia gaśnicze, hydranty wewnętrzne z wężem płasko składanym,
• PN-EN 671-3 - konserwacja hydrantów wewnętrznych.

Zgodnie z rozporządzeniem, hydranty wewnętrzne DN25 stosuje się w budynkach mieszkalnych wielorodzinnych o określonej wysokości i powierzchni, a także w wybranych obiektach użyteczności publicznej. Hydranty DN52 wymagane są w obiektach przemysłowych, magazynowych i innych o znacznym obciążeniu pożarowym.

Zasady doboru zależą od kategorii zagrożenia pożarowego (ZL, PM, IN), kubatury i wysokości budynku, a także wymaganego wydatku wody. Nieprawidłowy dobór hydrantu może skutkować nakazem dostosowania instalacji przez Państwową Straż Pożarną lub sankcjami wynikającymi z kontroli.

DN25, DN33, DN52 - Kluczowe Różnice Techniczne

Różnica między poszczególnymi typami hydrantów wewnętrznych nie sprowadza się jedynie do średnicy przyłącza. Przekłada się bezpośrednio na wydatek wody, długość węża, ciśnienie robocze i sposób obsługi urządzenia podczas akcji gaśniczej.

Hydrant DN25 wyposażony jest w wąż półsztywny i może być obsługiwany samodzielnie przez jedną osobę bez specjalistycznego przeszkolenia. Hydrant DN52 z wężem płasko składanym wymaga rozłożenia węża przed użyciem i zazwyczaj obsługi przez dwie osoby - jest urządzeniem o znacznie większej wydajności, przeznaczonym do poważniejszych zagrożeń. DN33 stanowi rozwiązanie pośrednie stosowane w specyficznych warunkach.

Hydrant DN25 - Gdzie i Kiedy Go Stosować?

Hydrant wewnętrzny DN25 z wężem półsztywnym to najczęściej stosowany typ w obiektach użyteczności publicznej i budynkach mieszkalnych wielorodzinnych. Jest przeznaczony przede wszystkim do:

• budynków mieszkalnych wielorodzinnych o wysokości powyżej 25 m (tzw. wysokie i wysokościowe),
• budynków użyteczności publicznej zaliczanych do kategorii zagrożenia ludzi ZL I, ZL II, ZL III, ZL IV, ZL V, w których wymagana jest instalacja hydrantowa,
• garażów wielostanowiskowych,
• budynków zamieszkania zbiorowego.

Kluczową zaletą hydrantu DN25 jest prosta obsługa przez jedną osobę - wąż półsztywny nie wymaga rozwijania i zachowuje swój kształt po wypełnieniu wodą, co znacznie przyspiesza interwencję. Zasięg roboczy w połączeniu z prądownicą wynosi do 30 m długości węża plus zasięg rzutu strumienia wody (zazwyczaj kolejnych kilka metrów).

Należy pamiętać, że DN25 nie jest dopuszczalny w budynkach PM (produkcyjno-magazynowych) o określonym obciążeniu ogniowym - tam wymagany jest DN52.

Hydrant DN33 - Zastosowanie w Obiektach Mieszkalnych i Użytkowych

Hydrant DN33 jest typem rzadziej spotykanym, stosowanym w specyficznym zakresie - głównie w budynkach mieszkalnych wielorodzinnych niskich i średniowysokich, w których wymagana jest instalacja hydrantowa, ale obciążenie ogniowe i skala obiektu nie wymagają jeszcze wydajności DN52.

Wąż półsztywny DN33 zapewnia wyższy niż DN25 wydatek wody przy zachowaniu względnej prostoty obsługi. W praktyce projektowej i wykonawczej spotykany jest rzadziej niż oba pozostałe typy, a jego zastosowanie wynika zwykle z konkretnych uwarunkowań projektu budowlanego i wymagań uzgodnienia z rzeczoznawcą ds. ppoż.

Administratorzy budynków powinni zwrócić uwagę, że węże do hydrantów DN33 mają inny rozmiar złącza niż węże DN52, dlatego nie są wymienne - przy wymianie osprzętu konieczne jest dostosowanie do oryginalnego projektu instalacji.

Hydrant DN52 - Obiekty Przemysłowe i Wysokiego Ryzyka

Hydrant wewnętrzny DN52 z wężem płasko składanym to urządzenie wymagane w obiektach o podwyższonym lub wysokim zagrożeniu pożarowym. Przepisy wskazują jego obowiązkowe zastosowanie w:

• budynkach produkcyjnych i magazynowych (kategoria PM) o gęstości obciążenia ogniowego powyżej 500 MJ/m²,
• obiektach zaliczanych do grupy wysokiego ryzyka zagrożenia pożarowego,
• budynkach, w których ze względu na kubaturę lub przeznaczenie wymagany wydatek wody przekracza możliwości DN25,
• strefach pożarowych o znacznej powierzchni i obciążeniu ogniowym.

Wąż płasko składany DN52 ma znacznie większą przepustowość - minimalny wymagany wydatek to 2,5 dm³/s, co pozwala na skuteczne gaszenie pożarów o dużej skali. Jego obsługa wymaga jednak dwóch osób i wcześniejszego rozłożenia węża, co jest istotne przy planowaniu procedur ewakuacyjnych i szkoleń dla pracowników.

W obiektach przemysłowych szafki hydrantowe DN52 często rozmieszcza się co 25-30 metrów wzdłuż ciągów komunikacyjnych i przy wyjściach ewakuacyjnych, tak aby każdy punkt strefy pożarowej znajdował się w zasięgu co najmniej jednego hydrantu.

Przeglądy i Konserwacja Hydrantów Wewnętrznych

Zgodnie z normą PN-EN 671-3 oraz rozporządzeniem w sprawie ochrony przeciwpożarowej, hydranty wewnętrzne podlegają obowiązkowym przeglądom technicznym. Zaniedbanie przeglądów może skutkować nie tylko nieskutecznością urządzenia w razie pożaru, ale również odpowiedzialnością prawną administratora lub zarządcy obiektu.

Wymagane działania konserwacyjne obejmują:

• Przegląd roczny - pełna kontrola stanu węża, prądownicy, zaworu, szafki i oznakowania; sprawdzenie ciśnienia i wydajności instalacji,
• Przegląd co 5 lat - próba ciśnieniowa węża pożarniczego; dla węży półsztywnych (DN25, DN33) badanie pod ciśnieniem 1,2 MPa,
• Wymiana węża - zalecana co 10 lat lub wcześniej, jeśli węże wykazują uszkodzenia mechaniczne, pęknięcia powłoki lub nieszczelności,
• Kontrola oznakowania - szafka hydrantowa musi być oznaczona zgodnie z obowiązującymi przepisami i widoczna.

Przegląd powinien być wykonany przez osobę uprawnioną i udokumentowany wpisem w książce obiektu lub protokołem konserwacyjnym. Kompletna dokumentacja przeglądów jest weryfikowana podczas kontroli PSP i sanepidu.

Jak Prawidłowo Dobrać Hydrant Wewnętrzny do Obiektu?

Prawidłowy dobór hydrantu wewnętrznego wymaga uwzględnienia kilku kluczowych czynników jednocześnie. Poniżej zestawiono główne kryteria decyzyjne:

• Kategoria zagrożenia pożarowego obiektu - ZL (zagrożenie ludzi) lub PM (produkcja i magazynowanie); obiekty PM o obciążeniu ogniowym powyżej 500 MJ/m² wymagają DN52.
• Wysokość budynku - budynki niskie (do 12 m), średniowysokie (12-25 m), wysokie (25-55 m) i wysokościowe (powyżej 55 m) podlegają różnym wymaganiom co do wyposażenia hydrantowego.
• Wymagany wydatek wody - określony w rozporządzeniu lub wynikający z projektu instalacji; decyduje o tym, czy instalacja jest w stanie zasilić hydranty DN25, czy niezbędne jest DN52.
• Ciśnienie w sieci wodociągowej - minimalne ciśnienie robocze dla wszystkich typów hydrantów wynosi 0,2 MPa; w przypadku niedoboru ciśnienia niezbędna może być pompownia pożarowa.
• Przeznaczenie strefy pożarowej - archiwa, serwerownie, magazyny substancji niebezpiecznych wymagają odrębnej analizy.

W praktyce decyzję o doborze hydrantu powinien podjąć rzeczoznawca ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych na etapie projektowania instalacji lub podczas audytu istniejącego obiektu. Zakup odpowiedniego sprzętu bez wcześniejszej weryfikacji wymagań może prowadzić do konieczności kosztownych zmian.

Jeśli prowadzisz przeglądy, wymieniasz osprzęt lub kompletujesz wyposażenie szafek hydrantowych - Hydronetka.pl oferuje szeroką gamę hydrantów wewnętrznych DN25, DN33 i DN52, węży pożarniczych, prądownic oraz szafek hydrantowych spełniających wymagania norm PN-EN 671-1 i PN-EN 671-2. Dobór odpowiedniego produktu ułatwia szczegółowa specyfikacja techniczna dostępna przy każdym urządzeniu.

Najczęściej Zadawane Pytania

Jaka jest różnica między hydrantem DN25 a DN52?

Hydrant DN25 ma wąż półsztywny o średnicy 25 mm i minimalny wydatek 1,0 dm³/s - jest przeznaczony głównie do budynków mieszkalnych i użyteczności publicznej, może być obsługiwany przez jedną osobę. Hydrant DN52 z wężem płasko składanym zapewnia wydatek min. 2,5 dm³/s i jest wymagany w obiektach przemysłowych i magazynowych o wysokim obciążeniu ogniowym - obsługują go dwie osoby po uprzednim rozłożeniu węża.

Jak często należy przeprowadzać przeglądy hydrantów wewnętrznych?

Zgodnie z normą PN-EN 671-3, przegląd roczny jest obowiązkowy dla wszystkich hydrantów wewnętrznych. Co 5 lat wykonuje się próbę ciśnieniową węża. Wymiana węża jest zalecana co 10 lat lub wcześniej przy widocznych uszkodzeniach. Przegląd musi być udokumentowany i wykonany przez osobę uprawnioną.

Czy hydrant wewnętrzny DN25 może zastąpić DN52 w magazynie?

Nie. W budynkach produkcyjnych i magazynowych (kategoria PM) o gęstości obciążenia ogniowego powyżej 500 MJ/m² przepisy wymagają stosowania hydrantów DN52. Zastąpienie ich DN25 jest niezgodne z rozporządzeniem w sprawie ochrony przeciwpożarowej i może skutkować nakazem dostosowania podczas kontroli PSP.

Czy właściciel budynku musi mieć hydrant wewnętrzny?

Obowiązek instalacji hydrantu wewnętrznego wynika z rozporządzenia MSWiA z 7 czerwca 2010 r. i zależy od kategorii, wysokości oraz powierzchni obiektu. Dotyczy m.in. budynków mieszkalnych wielorodzinnych powyżej 25 m, obiektów użyteczności publicznej oraz obiektów produkcyjno-magazynowych powyżej określonego obciążenia ogniowego. Nie każdy budynek podlega temu obowiązkowi - decydują konkretne parametry obiektu.

Co musi znajdować się w szafce hydrantowej?

Kompletna szafka hydrantowa powinna zawierać: zawór hydrantowy, wąż pożarniczy odpowiedni do danego DN (półsztywny dla DN25/DN33, płasko składany dla DN52), prądownicę oraz - w przypadku DN52 - klucz do zaworu. Szafka musi być oznakowana zgodnie z przepisami, sprawna technicznie i dostępna bez przeszkód.

tags: #hydrant #wewnetrzny #25 #z #podgrzewaczem