Hydranty wewnętrzne pełnią bardzo ważną funkcję w systemie ochrony przeciwpożarowej budynków. Są to urządzenia umożliwiające bezpośredni pobór wody z wewnętrznej sieci wodociągowej, co pozwala na ugaszenie w zarodku pożaru z grupy A (pożary materiałów stałych). Choć są używane stosunkowo rzadko, stanowią obowiązkowy element wyposażenia wielu obiektów, w których istnieje podwyższone ryzyko wystąpienia ognia.

Rodzaje hydrantów wewnętrznych: DN25, DN33 i DN52
Wybór odpowiedniego typu urządzenia musi wynikać z dokładnych obliczeń zapotrzebowania na wodę, co zawsze warto skonsultować z ekspertem z zakresu pożarnictwa. Najczęściej stosowane w budownictwie oznaczenia odnoszą się do średnicy wewnętrznej węża wyrażonej w milimetrach:
- Hydrant wewnętrzny DN25: Najpopularniejszy typ stosowany w budynkach mieszkalnych wielorodzinnych, biurowcach, hotelach i obiektach użyteczności publicznej (kategorie zagrożenia ludzi ZL). Wyposażony jest w wąż półsztywny o średnicy 25 mm i długości 20 lub 30 metrów. Zapewnia wydajność minimum 1,0 dm³/s przy ciśnieniu 0,2 MPa.
- Hydrant wewnętrzny DN33: Przeznaczony przede wszystkim do garaży podziemnych i wielopoziomowych parkingów. Większa średnica węża (33 mm) zapewnia zwiększoną wydajność (minimum 1,5 dm³/s), co jest niezbędne przy gaszeniu pożarów pojazdów.
- Hydrant wewnętrzny DN52: Największy typ hydrantu, stosowany w halach produkcyjnych, magazynach wysokiego składowania i centrach logistycznych. Wyposażony jest w wąż płasko składany o średnicy 52 mm, który przed użyciem wymaga pełnego rozwinięcia.

Sposoby montażu i wymagania techniczne
Hydranty wewnętrzne można podzielić ze względu na sposób instalacji:
- Hydranty ścienne (natynkowe): Montowane na powierzchni ściany; jest to najprostsze i najszybsze rozwiązanie.
- Hydranty wnękowe (podtynkowe): Chowane w ścianie, co pozwala zaoszczędzić miejsce i nie zawęża korytarzy, przez co są pożądane w obiektach o ograniczonej przestrzeni.
Podczas instalacji należy przestrzegać rygorystycznych zasad:
- Zasięg wszystkich hydrantów musi obejmować całą powierzchnię budynku, uwzględniając długość węża oraz zasięg strumienia wody.
- Hydranty muszą znajdować się na każdym piętrze.
- Zawory odcinające powinny być montowane na wysokości 1,35 m od podłogi (dopuszczalna odchyłka wynosi 0,1 m).
- W przypadku hydrantów DN52 długość węża nie powinna przekraczać 20 m (zgodnie z normą PN-EN 671-2).
- Ciśnienie na zaworze odcinającym nie powinno być mniejsze niż 0,2 MPa.
Montaż przedłużenia hydrantu przeciwpożarowego
Oznakowanie i przepisy prawne
Oznakowanie ppoż. na hydrancie wewnętrznym powinno być zgodne z normą PN-EN ISO 7010:2012. Warto jednak wiedzieć, że tabliczki wykonane według wycofanej normy PN-92-N-01256-01 nie tracą ważności i nadal mogą być używane. W miejscach o utrudnionej widoczności zaleca się stosowanie oznakowania przestrzennego 3D.
Kwestie prawne dotyczące instalacji, konserwacji i rozmieszczenia urządzeń reguluje Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r. Zgodnie z przepisami, hydranty muszą być obecne w strefach pożarowych kategorii ZL I (budynki użyteczności publicznej) oraz ZL II (obiekty przeznaczone dla osób o ograniczonej zdolności poruszania się).
Wyposażenie dodatkowe
Nowoczesne szafki hydrantowe często oferują dodatkowe funkcjonalności:
- Miejsce na gaśnicę: Dostępne są zestawy obejmujące hydrant wraz z gaśnicą lub szafki z dedykowanym miejscem na jej montaż.
- Wersje uniwersalne: Możliwość podłączenia hydrantu w wykonaniu lewym lub prawym oraz opcje przyłącza z boku, z tyłu lub z góry.
- Systemy awaryjne: Kluczyk umożliwiający awaryjne otwarcie szafki umieszczony jest za szybką bezpieczną.
tags: #hydrant #wewnetrzny #3253 #cennik