Hydranty wewnętrzne stanowią istotny element systemu ochrony przeciwpożarowej budynków, umożliwiając szybki i efektywny pobór wody z wewnętrznej sieci wodociągowej w celu gaszenia pożarów grupy A (pożary materiałów stałych). Są to urządzenia przeciwpożarowe, które pozwalają na podjęcie walki z ogniem z większych odległości niż w przypadku gaśnic, co jest szczególnie przydatne do gaszenia pożarów w zarodku oraz dogaszania pogorzelisk. Mimo że są stosunkowo rzadko używane, ich obecność jest kluczowa w obiektach, gdzie istnieje ryzyko powstania pożaru.
Regulacje Prawne i Normy
Kwestie związane z hydrantami wewnętrznymi reguluje Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (Dz.U.2010.109.719). Przepisy te odnoszą się między innymi do wymagań dotyczących wykonania hydrantów i innych urządzeń przeciwpożarowych, ich montażu oraz konserwacji. Zagłębiając się w to rozporządzenie, można znaleźć szczegółowe informacje dotyczące wielu aspektów związanych z użytkowaniem hydrantów wewnętrznych.
Rodzaje Hydrantów Wewnętrznych i Długość Węża
W zależności od przeznaczenia i rodzaju obiektu, stosuje się różne typy hydrantów wewnętrznych, różniące się między innymi średnicą węża i dopuszczalną długością. Główne typy to DN25, DN33 i DN52.
Hydranty DN25
Hydranty wewnętrzne DN25 są podstawowym narzędziem do walki z ogniem w trakcie pożaru. Stosuje się je w strefach pożarowych zakwalifikowanych do kategorii zagrożenia ludzi (ZL), czyli w budynkach użyteczności publicznej (np. sklepy, szkoły, banki) oraz w budynkach zamieszkania zbiorowego. Są zbudowane z węża półsztywnego, zakończonego prądownicą i podłączonego do instalacji wodnej o odpowiednim ciśnieniu. Wszystkie elementy znajdują się w metalowej obudowie i są odpowiednio oznakowane.
- Długość węża: Do wyboru są dwie długości węża: 20m i 30m.
- Ciśnienie pracy: Od 0,2 do 1,2 MPa.
Hydranty DN33
Hydranty wewnętrzne DN33 przeznaczone są przede wszystkim do obiektów garażowych.
Hydranty DN52
W przypadku pomieszczeń i stref pożarowych produkcyjnych i magazynowych, do zabezpieczenia miejsc, z których odległość do najbliższego wyjścia ewakuacyjnego lub innego wyjścia na przestrzeń otwartą przekracza 30 m, stosuje się m.in. hydranty DN52. Zgodnie z normą PN-EN 671-2 „Stałe urządzenia gaśnicze. Hydranty wewnętrzne. Część 2: Hydranty wewnętrzne z wężem płasko składanym”, w hydrantach DN52 ze względów użytkowych długość węża nie powinna przekraczać 20 m.
Wymagania Montażowe i Umiejscowienie
Zasady montażu hydrantów wewnętrznych są kluczowe dla ich skuteczności. Należy je instalować w taki sposób, aby ich zasięg, uwzględniający długość węża oraz zasięg strumienia wody, obejmował całą powierzchnię obiektu. Oznacza to, że podczas akcji gaśniczej nie powinno być problemu z doprowadzeniem węża w miejsce pożaru i dosięgnięcie ognia strumieniem wody.
- Wysokość montażu: Zawory odcinające hydrantów muszą znajdować się na wysokości 1,35 m od podłogi, z dopuszczalnymi niewielkimi odchyłami do 0,1 m.
- Wymagania dla stref pożarowych: Rozporządzenie MSWiA wskazuje na konieczność zabezpieczenia hydrantami wewnętrznymi stref pożarowych ZL I (pomieszczenia dla ponad 50 osób niebędących stałymi użytkownikami) i ZL II (dla osób o ograniczonej zdolności poruszania się), a także przy wejściu do pomieszczeń magazynowych lub technicznych.
Ciśnienie i Wydajność Systemu
W przepisach prawnych zawarte są również informacje o minimalnej wydajności poboru wody z wewnętrznej instalacji wodnej. Ciśnienie na zaworze odcinającym hydrantu wewnętrznego oraz na zaworze DN52 powinno zapewniać minimalną wydajność i nie powinno być mniejsze niż 0,2 MPa.
Konserwacja i Oznakowanie Hydrantów
Hydranty wewnętrzne, jako urządzenia przeciwpożarowe, wymagają regularnych przeglądów technicznych i czynności konserwacyjnych. Należy je przeprowadzać zgodnie z zasadami określonymi w Polskich Normach, w odnośnej dokumentacji techniczno-ruchowej oraz w instrukcjach obsługi. Czynności te muszą być realizowane w okresach zgodnych z instrukcją Producenta, lecz nie rzadziej niż raz w roku, przez osobę kompetentną.
Oznakowanie Przeciwpożarowe
Oznakowanie ppoż na hydrancie wewnętrznym powinno być zgodne z normą PN-EN ISO 7010:2012. Warto jednak wiedzieć, że chociaż poprzednia norma - PN-92-N-01256-01 - została wycofana przez Komitet Techniczny PKN, nie ma obowiązku wymieniania znaków na nowe. Tabliczki według „starej normy” nie tracą ważności, nadal można je stosować i są dostępne w sklepach. W miejscach, gdzie zamontowanie zwykłego znaku jest utrudnione lub tabliczka przytwierdzona do ściany byłaby słabo widoczna, warto stosować oznakowanie przestrzenne 3D.
Budowa i Personalizacja Szafek Hydrantowych
Hydranty wewnętrzne są najczęściej umieszczane w szafkach hydrantowych, które występują w wersji natynkowej (zawieszanej) lub podtynkowej (wnękowej). Szafki najczęściej są w kolorze czerwonym lub białym, jednak mogą być wykonane w dowolnych odcieniach, pod warunkiem oznakowania zgodnego z Polską Normą. Na rynku dostępne są różne wykonania szafek, np. z miejscem na gaśnice, z drzwiami w ściance bocznej czy w wersji dekoracyjnej.
W skład szafki hydrantowej wchodzą:
- Wąż: Nawinięty na bęben hydrantowy.
- Bęben hydrantowy/zwijadło: Element, na który nawinięty jest wąż. Zwijadło wychyla się na 180 stopni.
- Zawory odcinające: Umożliwiające dopływ wody.
- Prądownica: Na końcu węża, do kierowania strumienia wody.
Dostępne są także dodatkowe opcje dla hydrantów, takie jak wykonanie ze stali ocynkowanej lub nierdzewnej (INOX), zastosowanie szyby bezpiecznej lub okna z plexi, dowolna grafika na szybie, dowolna kolorystyka frontu lub całej szafy, a także niestandardowe wymiary szafy. Te opcje są wyceniane indywidualnie.
UŻYCIE HYDRANTU WEWNĘTRZNEGO
tags: #hydrant #wewnetrzny #dlugosc #weza