Hydranty wewnętrzne: specyfikacja i wymagania techniczne

Hydranty wewnętrzne, jako część instalacji wodociągowej przeciwpożarowej, są według nomenklatury europejskiej stałymi urządzeniami gaśniczymi. Produkcja hydrantów DN25 odbywa się zgodnie z normą PN-EN 671-1 "Hydranty wewnętrzne".

Definicja i klasyfikacja

Wiele osób określa hydranty wewnętrzne jako urządzenia gaśnicze półstałe lub nie zalicza ich do grupy stałych urządzeń gaśniczych (SUG). Wątpliwość ta wynika z Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (DzU nr 109, poz.), w którym czytamy: „Stosowanie stałych urządzeń gaśniczych związanych na stałe z obiektem, zawierających zapas środka gaśniczego i uruchamianych samoczynnie we wczesnej fazie rozwoju pożaru, jest wymagane w [...]”. Hydranty wewnętrzne nie są uruchamiane automatycznie, a więc nie wpisują się w zakres określony przez to rozporządzenie.

Niemniej jednak, hydranty wewnętrzne są według nomenklatury europejskiej stałymi urządzeniami gaśniczymi. Świadczy o tym fakt, że normy europejskie dotyczące hydrantów wewnętrznych opracowuje Komitet Techniczny CEN/TC 191 Stałe urządzenia gaśnicze, a normy te noszą tytuł „Stałe urządzenia gaśnicze. Hydranty wewnętrzne”. Dodatkowo, zgodnie z normą PN-ISO 8421-4:1998, omawiającą terminologię z zakresu ochrony przeciwpożarowej, stałe urządzenie gaśnicze to zamontowane na stałe urządzenie zawierające określoną ilość środka gaśniczego, połączone ze stałą dyszą (stałymi dyszami), przez którą środek gaśniczy jest podawany do gaszenia pożaru, uruchamiane ręcznie lub samoczynnie.

Hydrant wewnętrzny jest bez wątpienia stałym urządzeniem gaśniczym wodnym, co wynika z zapisów norm przedmiotowych. Pojawiające się wątpliwości są jedynie niewłaściwą interpretacją zapisów rozporządzenia. Hydranty wewnętrzne, zgodnie z normami przedmiotowymi, możemy podzielić na:

  • hydranty wewnętrzne z wężem półsztywnym
  • hydranty wewnętrzne z wężem płasko składanym

Wspomniane rozporządzenie nie przewiduje możliwości stosowania hydrantów wewnętrznych HW 19, a więc nie należy ich stosować do celów przeciwpożarowych.

Wymagania techniczne i parametry pracy

Aby hydrant mógł działać prawidłowo, ciśnienie wody na zaworze hydrantowym nie może być mniejsze niż 0,2 MPa.

Wydajność hydrantów DN 25 z wężem półsztywnym powinna wynosić nie mniej niż 1 dm3/s (60 l/min).

W hydrantach DN 25 stosowane są węże półsztywne gumowe o nominalnej średnicy 25 mm. Długość węża w hydrantach wynosi 20 m lub 30 m; w obu przypadkach wąż musi stanowić jeden odcinek. Na końcu węża zamontowana jest prądownica o średnicy dyszy pozwalającej uzyskać minimalną wydajność wody 1 dm3/s (60 l/min), przy określonym ciśnieniu na zaworze hydrantowym.

Rysunek techniczny przekroju hydrantu wewnętrznego DN25 z zaznaczonymi elementami i parametrami

Normy i znakowanie

Normy serii PN-EN 671 nie wymagają określonych wymiarów hydrantów, a jedynie stawiają wymagania dotyczące parametrów wytrzymałościowych, znakowania itp. Wymagania dotyczące znakowania hydrantów wewnętrznych są określone w normach PN-EN 671-1 oraz PN-EN 671-2.

Przede wszystkim szafka hydrantowa powinna być opatrzona znakiem Hydrant wewnętrzny (numer referencyjny F002 w ISO 7010:2011 Graphical symbols. Safety colours and safety signs). Dodatkowo, ponieważ hydranty wewnętrzne są objęte normą zharmonizowaną, wymagane jest dla nich znakowanie CE. Przykład poprawnego oznakowania przedstawia załącznik ZA.3 w normach PN-EN 671-1 i PN-EN 671-2.

Przykład oznakowania CE i znaku

Urządzenia awaryjnego otwierania

Kolejnym elementem podlegającym sprawdzeniu podczas odbioru jest urządzenie otwierające hydrant. Zgodnie z pkt 4.7 normy PN-EN 671-1:2012 oraz pkt 4.6 normy PN-EN 671-2:2012, zamykane szafki hydrantu powinny zostać wyposażone w urządzenia do awaryjnego otwierania. Mogą one być zabezpieczone jedynie kruchym, przezroczystym materiałem. Jeśli od czoła znajduje się krucha szybka, należy zastosować materiał takiego rodzaju, aby po jej rozbiciu nie pozostawały postrzępione bądź ostre krawędzie, które mogłyby spowodować zranienie przy uruchamianiu urządzenia awaryjnego.

Odbiory i zgodność z projektem

Warto podkreślić, że nie każdy hydrant wewnętrzny noszący oznakowanie CE zgodnie z normami przedmiotowymi PN-EN 671-1:2012 oraz PN-EN 671-2:2012 może zostać zastosowany w obiekcie jako stałe urządzenie gaśnicze. Wynika to z zapisów wspomnianego rozporządzenia, które dopuszcza do stosowania wyłącznie hydranty określonej wielkości. Należy zauważyć, że właściwie przygotowane i przeprowadzone odbiory stałego urządzenia gaśniczego są gwarantem zastosowania komponentów o określonych właściwościach, które wynikają z projektu instalacji.

tags: #hydrant #wewnetrzny #rysunek