Aby zgłębić wiedzę dotyczącą hydrantów wewnętrznych, w pierwszej kolejności należy zapoznać się z definicją tych urządzeń przeciwpożarowych. W tym celu najlepiej jest zajrzeć do Polskich Norm, czyli dokumentów, które precyzyjnie określają charakterystyczne cechy wyrobów, procesów lub usług. Możemy tam znaleźć opis dwóch głównych rodzajów hydrantów wewnętrznych: z wężem półsztywnym oraz z wężem płasko składanym.
Podstawowe definicje i rodzaje hydrantów wewnętrznych
Definicja hydrantów wewnętrznych z wężem półsztywnym, zawarta w normie PN-EN 671-1, mówi, że hydrant wewnętrzny jest urządzeniem służącym do zwalczania pożaru, które składa się przede wszystkim ze zwijadła zasilanego centralnie wodą, automatycznego lub ręcznego zaworu odcinającego, węża półsztywnego, prądownicy zamykanej i, jeśli to konieczne, z prowadnicy węża.
Opis hydrantów wewnętrznych z wężem płasko składanym, zawarty w normie PN-EN 671-2, jest bardzo podobny. Różnicę w charakterystyce tego urządzenia stanowi rodzaj węża (płasko składany) oraz występowanie w tym urządzeniu jedynie ręcznego zaworu odcinającego. Główny podział hydrantów wewnętrznych wynika zatem z rodzaju węża, który wchodzi w skład ich budowy. Charakterystykę obydwu rodzajów węży występujących w hydrantach wewnętrznych możemy znaleźć w normach PN-EN 671 - 1 oraz PN-EN 671-2.
Wymagania normatywne dla hydrantów z wężem płasko składanym DN52
Zgodnie z normą PN-EN 671-2 „Stałe urządzenia gaśnicze. Hydranty wewnętrzne. Część 2: Hydranty wewnętrzne z wężem płasko składanym”, w hydrantach DN52 ze względów użytkowych długość węża nie powinna przekraczać 20 metrów. Jednocześnie, Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r. określa wymagania dotyczące długości odcinka węża hydrantu wewnętrznego, co jest kluczowe w kontekście zgodności z przepisami.
W przypadku pomieszczeń i stref pożarowych produkcyjnych i magazynowych, do zabezpieczenia miejsc, z których odległość do najbliższego wyjścia ewakuacyjnego lub innego wyjścia na przestrzeń otwartą przekracza 30 m, stosowanie hydrantów zgodnych z normami i rozporządzeniami jest obligatoryjne. Hydranty wewnętrzne, jako część instalacji wodociągowej przeciwpożarowej, są według nomenklatury europejskiej stałymi urządzeniami gaśniczymi.
Parametry techniczne i budowa hydrantów DN52 z wężem płasko składanym
Aby hydrant mógł działać prawidłowo, ciśnienie wody na zaworze hydrantowym nie może być mniejsze niż 0,2 MPa. Wydajność hydrantów DN 52 z wężem płasko składanym powinna wynosić nie mniej niż 2,5 dm³/s (150 l/min).
W hydrantach DN52 mogą znajdować się jeden lub dwa odcinki węża o długości 15 m lub 20 m. Węże są produkowane z taśmy wężowej (włóknina), która pokryta jest wykładziną PCV, co zapewnia odpowiednią szczelność. Wąż zakończony jest łącznikami aluminiowymi, pozwalającymi na jego przyłączenie do zaworu hydrantowego i połączenie z prądownicą.
Zastosowanie hydrantów DN52 z wężem płasko składanym
Hydranty wewnętrzne z wężem płasko składanym DN52 są niezbędne w wielu gałęziach przemysłu, zapewniając kluczowe zabezpieczenie przeciwpożarowe. Ich zastosowanie obejmuje m.in.:
- Energetykę i przemysł elektrotechniczny
- Obróbkę termiczną
- Przemysł spożywczy
- Lecznictwo i laboratoria
- Prace budowlane
Jak działają hydranty?
Zgodność z przepisami w Polsce
W Polsce kluczowe jest przestrzeganie zarówno norm europejskich, jak i krajowych przepisów. Firma Boxmet, na przykład, produkuje hydranty DN52 zgodnie z normą PN-EN 671-2 "Hydranty wewnętrzne". Należy pamiętać, że choć normy opisują różne rodzaje hydrantów, to zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r., niektóre z nich mogą nie być dopuszczone do stosowania w Polsce. Wybór i instalacja hydrantów muszą zawsze być zgodne z obowiązującymi przepisami prawa, aby zapewnić maksymalne bezpieczeństwo i efektywność w walce z pożarem.