Samochody ratowniczo-gaśnicze są kluczowym elementem w systemie bezpieczeństwa, a ich sprawność i efektywność w dużej mierze zależą od parametrów technicznych, w tym od mocy silnika. Różne klasy pojazdów, od lekkich po ciężkie i specjalistyczne, wyposażone są w silniki o zróżnicowanej mocy, dostosowanej do ich przeznaczenia i warunków pracy. Poniższa analiza przedstawia charakterystykę i moc silników wybranych wozów strażackich, bazując na dostępnych danych.
Charakterystyka i moc ciężkich samochodów ratowniczo-gaśniczych
Zgodnie z normą PN-EN 1846-1, samochód ratowniczo-gaśniczy klasy ciężkiej to pojazd, którego całkowita masa rzeczywista przekracza 16 tys. kg. Dla samochodu dwuosiowego, zgodnie z rozporządzeniem ministra infrastruktury z 31 grudnia 2002 r., masa ta nie może przekroczyć 18 tys. kg. Samochody ciężkie zabudowywane są na podwoziach różnego typu i wielkości, a dopuszczalna masa całkowita pojazdu uzależniona jest od liczby osi. Choć wspomniana norma nie określa górnej granicy masy pojazdu, to w Polsce użytkowane są w tej klasie samochody ratowniczo-gaśnicze mające nie więcej niż cztery osie, co pozwala na sprawne manewrowanie nimi.
Przykładem takiego pojazdu jest ciężki samochód ratowniczo-gaśniczy P.S. Bocar Sp.z o.o., zabudowany na podwoziu MAN TGM 18.340 BB (4x4), który trafił do Jednostki Ratowniczo-Gaśniczej PSP nr 2 w Bydgoszczy. Pojazd ten ma dopuszczalną masę całkowitą 18 t. Jego jednostkę napędową stanowi sześciocylindrowy silnik wysokoprężny z turbodoładowaniem o mocy maksymalnej 340 KM. Napęd na obie osie przenoszony jest za pośrednictwem dziewięciostopniowej skrzyni przekładniowej oraz skrzyni rozdzielczej. Zawieszenie obydwu osi składa się z parabolicznych stalowych resorów piórowych, amortyzatorów teleskopowych oraz stabilizatorów. Pojazd wyróżnia się również nowoczesnym designem, z jednolitą bryłą dzięki zastosowaniu nakładki na dach kabiny oraz doskonale zabudowanym filtrem cząstek stałych. Dach nadwozia wykonano w formie podestu roboczego, dostępnego dzięki składanej, aluminiowej drabince, gdzie zamontowano aluminiową skrzynię do przewożenia węży ssawnych, sprzętu i armatury. W układ wodno-pianowy wbudowano dwuzakresową autopompę TO3000 EN 1028-1-FPN 10-3000/FPH 40-400 niemieckiego producenta Johstadt PF Pumpen und Feuerlöschtechnik GmbH, o wydajności 3705 l/min przy 8 barach lub 430 l/min przy 40 barach. Samochód ten, poza standardowym wyposażeniem, posiada system piany sprężonej CAFS - Compressed Air Foam System (Bocar PWPSystem 2400), który znacznie rozszerza jego możliwości taktyczno-techniczne. Umiejętne wykorzystanie piany sprężonej w pierwszej fazie gaszenia pożarów wewnętrznych czy pożarów pojazdów skraca czas gaszenia oraz zmniejsza straty pożarowe, obniżając jednocześnie koszty użycia piany.
Mocne silniki w ekstremalnych warunkach: Renault K 440
Współczesne akcje ratowniczo-gaśnicze często odbywają się w ekstremalnych warunkach, co wymaga od pojazdów wyjątkowej mocy i niezawodności. Renault K 440 z napędem 6×6 to przykład takiego samochodu, będącego synonimem mocy i niezawodności. Pod maską pracuje 440-konny silnik wysokoprężny (330 kW), spełniający aktualne normy emisji spalin.
Kabina Renault K 440 to funkcjonalna, jednomodułowa konstrukcja (układ 1+1+1), zawieszona mechanicznie i przystosowana do pracy w każdych warunkach. Jest to nie tylko przestrzeń dla kierowcy, lecz w pełni wyposażone mobilne centrum dowodzenia, stworzone z myślą o wymagających działaniach ratowniczo-gaśniczych. Zastosowano tu szereg rozwiązań wspierających koordynację działań operacyjnych, m.in. radiotelefon VHF z zewnętrznym głośnikiem, kamerę cofania z monitorem w kabinie oraz system nagłośnienia do przekazywania komunikatów. Instalacja elektryczna 24V z głównym wyłącznikiem oraz zintegrowane przyłącze prądu i sprężonego powietrza, automatycznie odłączające się przy uruchomieniu pojazdu, zapewniają gotowość do działania bez zbędnej zwłoki.
Zabudowa Renault K 440 wykonana jest z materiałów odpornych na korozję (stal nierdzewna, aluminium, kompozyt), co gwarantuje trwałość i niezawodność. Pojazd może być wyposażony w 5 lub 7 skrytek sprzętowych z aluminiowymi roletami (wodoszczelnymi i pyłoszczelnymi), zamykanymi na jeden klucz. Wnętrza skrytek mają aluminiowe poszycia, półki z regulacją wysokości, szuflady i tace z blokadami oraz podesty pod sprzęt ciężki. Na dachu zabudowy znajduje się podest roboczy z działkiem wodno-pianowym DWP 16/24/32 i dwiema skrzyniami na sprzęt z oświetleniem LED. Układ został wyposażony w 6 zraszaczy uruchamianych z kabiny, które mogą chronić pojazd podczas działań w bezpośrednim sąsiedztwie ognia. Renault K 440 6×6 wyposażono również w maszt oświetleniowy LED o mocy 30 000 lumenów, wysuwany pneumatycznie na wysokość ponad 4,5 m. Renault K 440 6×6 z zabudową Moto-Truck to wszechstronna i niezawodna platforma ratownicza, stworzona z myślą o najtrudniejszych warunkach i najbardziej wymagających akcjach, będąca solidnym narzędziem pracy dla jednostek PSP i OSP.
Specjalistyczne wozy lotniskowe: Potęga Panther CA-7
Szczególnym typem pojazdów ratowniczo-gaśniczych są te przeznaczone do działań na lotniskach, gdzie liczy się błyskawiczny czas reakcji i ogromna moc gaśnicza. Przykładem są dwa nowe samochody gaśnicze Panther CA-7 8x8, które trafiły do Straży Pożarnej na lotnisku Chopina w Warszawie. Te wozy bojowe ważą z ładunkiem ponad 50 ton i mogą uratować życie.
Każdy z nich posiada dwa silniki o łącznej mocy 1270 KM, które napędzają wszystkie osiem kół. W pełnej gotowości ważą 52 tony, z czego 12,5 ton to waga wody (12600 litrów), co umożliwia nieprzerwaną akcję gaśniczą trwającą 1 minutę. Nowe pojazdy mogą jechać z prędkością 150 km/h, a do 80 km/h rozpędzają się w 14 sekund. Te parametry pozwalają dotrzeć do najdalszego punktu lotniska w dwie minuty i czterdzieści sekund, podczas gdy norma wynosi w tej chwili trzy minuty. Nowe maszyny zastąpią wysłużone wozy Barrakuda. Oprócz wozów bojowych, lotniskowi strażacy otrzymali również specjalny sprzęt do usuwania unieruchomionych samolotów, który umożliwi szybkie i bezpieczne usunięcie zepsutego lub zniszczonego samolotu z drogi startowej lub drogi kołowania i przywrócenie sprawności operacyjnej lotniska.
Inne przykłady i typowe moce silników
Potencjał ratowniczy jednostek Ochotniczych Straży Pożarnych (OSP) również systematycznie wzrasta. W 2020 roku powiat janowski wzbogacił się o trzy nowe średnie samochody ratowniczo-gaśnicze z napędem 4×4. Dzięki inicjatywom takim jak "Bitwa o wozy", do OSP w Godziszowie Pierwszym oraz OSP w Chrzanowie trafiły średnie samochody ratowniczo-gaśnicze. Chociaż szczegółowa moc silników tych konkretnych pojazdów nie została podana, średnie wozy strażackie często mieszczą się w przedziale od 250 do 400 KM, w zależności od konfiguracji podwozia i przeznaczenia.
Innym przykładem jest pojazd o podanych danych technicznych, zbudowany na podwoziu Scania P370B4X4NZ XT. Jest to samochód o dopuszczalnej masie całkowitej 19 500 kg, wyposażony w sześcioosobową kabinę (1+1+4). Jego silnik osiąga moc maksymalną 272 kW (370 KM). Zabudowa pojazdu wykonana jest z aluminium, a zbiorniki na wodę i środek pianotwórczy (2500 l + 2000 l wody oraz 450 l środka pianotwórczego) wykonano z kompozytu. Posiada 7 skrytek sprzętowych z aluminiowymi roletami oraz autopompę o wydajności 2846 l/min przy 8 barach lub 429 l/min przy 40 barach. Standardowo wyposażony jest w dozownik środka pianotwórczego, linię szybkiego natarcia (60 m, 200 l/min), działko wodno-pianowe (800 - 3200 l/min), 4 zraszacze oraz pneumatyczny maszt oświetleniowy LED (5,2 m, 36 000 lm). Dodatkowo, posiada elektryczną wyciągarkę o sile uciągu 9979 kg.
Ile koni mechanicznych ma wóz strażacki OSP Polichno?
W przedłożonym materiale źródłowym nie ma bezpośredniej informacji o tym, ile koni mechanicznych ma wóz strażacki należący do Ochotniczej Straży Pożarnej w Polichnie. Jak pokazują powyższe przykłady, moc silników wozów strażackich jest bardzo zróżnicowana i zależy od wielu czynników, takich jak klasa pojazdu (lekki, średni, ciężki, specjalistyczny), producent, typ podwozia oraz jego konkretne przeznaczenie. Średnie samochody ratowniczo-gaśnicze, często spotykane w jednostkach OSP, zazwyczaj dysponują mocą w zakresie od 250 do 400 koni mechanicznych, choć konkretne dane mogą się znacznie różnić.