Nadbrygadier Karol Stępień, związany z polskim pożarnictwem przez wiele lat, pełnił funkcję Opolskiego Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej przez rekordowe 15 lat, stając się najdłużej urzędującym komendantem wojewódzkim w kraju. Jego służba charakteryzowała się znaczącymi osiągnięciami w modernizacji i rozwoju opolskiej straży pożarnej, ale także bywała tłem dla protestów i kontrowersji związanych z sytuacją pracowników.
Początki Kariery i Droga do Stanowiska Komendanta Wojewódzkiego
Karol Stępień, urodzony 26 grudnia 1961 roku w Wieluniu, jest absolwentem studiów dziennych Wyższej Oficerskiej Szkoły Pożarniczej w Warszawie, a następnie kontynuował naukę w Szkole Głównej Służby Pożarniczej. Jego profesjonalna droga doprowadziła go do objęcia kluczowej funkcji w regionie. Decyzją Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji został powołany z dniem 16 kwietnia 2000 roku na stanowisko Opolskiego Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej.
Długoletnia Służba i Kluczowe Osiągnięcia
Karol Stępień kierował komendą wojewódzką straży pożarnej na Opolszczyźnie przez półtorej dekady, aż do przejścia na emeryturę w styczniu 2016 roku, tuż po wyborach parlamentarnych. Wskazywał, że wiele udało mu się osiągnąć przede wszystkim dzięki zaangażowaniu strażaków, zarówno tych zawodowych, jak i członków ochotniczych straży pożarnych, podkreślając, że wyszkoleni ludzie stanowią podstawę służby.
Wśród najważniejszych zmian i osiągnięć, które opolska straż przeszła pod jego kierownictwem, wymieniał:
- Modernizację komend na terenie województwa za ponad 30 milionów złotych.
- Zakup nowoczesnego sprzętu za ponad 100 milionów złotych.
- Poprawę jakości i skuteczności działania strażaków, którą uznawał za swoje najważniejsze osiągnięcie.
Stopień Generalski i Uznanie Prezydenta RP
W uznaniu za długoletnią i ofiarną służbę, Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Bronisław Komorowski podczas uroczystości 4 maja 2012 roku nadał Karolowi Stępniowi stopień generalski nadbrygadiera. Podczas tej samej ceremonii wręczono również odznaczenia państwowe innym funkcjonariuszom Państwowej Straży Pożarnej. Prezydent dziękował za walkę z żywiołem ognia, zagrożeniami powodziowymi oraz innymi wyzwaniami, podkreślając, że dzięki strażakom państwo polskie udowadnia swoją skuteczność w walce z trudnymi zagrożeniami.
Wyzwania i Kontrowersje w Okresie Dowodzenia
Okres pełnienia funkcji komendanta przez Karola Stępnia nie był wolny od wyzwań i sporów. W pewnym momencie jego dowodzenia, około czterdziestu strażaków-związkowców z regionu, reprezentujących "Solidarność", protestowało przed urzędem wojewódzkim. Protestujący, niosąc transparenty i flagi "Solidarności", rozpoczęli demonstrację "koncertem" gwizdków i buczeniem strażackiej syreny.
Protest strażaków i zarzuty związkowców
Robert Osmycki, ówczesny przewodniczący krajowej sekcji pożarnictwa "S", podczas protestu wołał: "Panie wojewodo, komendant główny Państwowej Straży Pożarnej chce odwołać komendanta wojewódzkiego w Opolu, a pan zablokował tę możliwość! Żądamy jego odwołania nie z powodów politycznych, ale merytorycznych. Z powodu bezładu organizacyjnego w straży."
Związkowcy zarzucali komendantowi między innymi:
- Niezdolność do zapobieżenia likwidacji szkoły podoficerskiej w Opolu w 2002 roku.
- Błędne wyliczenia wynagrodzeń w 2001 roku i niewyrównanie strat.
- Błędy popełnione przy ubruttowieniu płac strażaków.
- Nieprzestrzeganie praw pracowniczych, w tym odbieranie ekwiwalentu mieszkaniowego 154 strażakom, co według związkowców trwało około trzech lat i przyniosło straty rzędu ponad miliona złotych.
- Brak awansów dla wielu strażaków z "Solidarności" oraz zastraszanie i szykanowanie funkcyjnych związkowców.
W odpowiedzi na zarzuty, starszy brygadier Dariusz Malinowski, rzecznik komendanta głównego PSP, poinformował, że komendant główny zamierzał wystąpić z wnioskiem o odwołanie komendanta wojewódzkiego w Opolu nie z powodu zarzutów, lecz z chęci dobrania własnej kadry. Jednak wojewoda opolski przedstawił pozytywną opinię na temat komendanta wojewódzkiego i jego pracy, co skłoniło komendanta głównego do odstąpienia od zamiaru. W tamtym czasie komendant Karol Stępień nie widział jeszcze pisemnych zarzutów związkowców, a wojewoda Bogdan Tomaszek poprosił protestujących o przedstawienie argumentów na piśmie, zanim wyda ostateczną opinię.
Krytyczne głosy dotyczące roli związków zawodowych
W tle protestów pojawiały się również krytyczne głosy dotyczące roli i działalności niektórych związkowców w Państwowej Straży Pożarnej. Część opinii publicznych i środowiskowych wskazywała na upolitycznienie działań związkowych oraz zarzucała niektórym liderom związkowym dążenie do osobistych korzyści i kariery, zamiast realnego wspierania szeregowych strażaków. Krytykowano przykłady przenoszenia osób bez odpowiednich kwalifikacji na stanowiska oficerskie lub nadzorcze, a także rzekome zaniedbania w kwestiach bezpieczeństwa i higieny pracy czy trwonienie skromnych środków finansowych jednostek.
Wspominano również o wątpliwościach co do frekwencji na protestach związkowych, sugerując, że nie wszystkie struktury związkowe popierały odgórne "nawoływania" do demonstracji. Wskazywano na to, że niektórzy związkowcy, pomimo pełnienia ważnych funkcji, zaniedbywali kwestie dotyczące podstawowych spraw strażaków czy aktualizacji informacji dla członków związku.