Ochotnicza Straż Pożarna w Kębłowie Nowowiejskim: Działalność, Wsparcie i Lokalny Kontekst

Kębłowo Nowowiejskie, miejscowość o bogatej historii i unikalnych walorach przyrodniczych, jest również domem dla aktywnie działającej Ochotniczej Straży Pożarnej. Jednostka ta odgrywa kluczową rolę w zapewnianiu bezpieczeństwa mieszkańcom, regularnie wzbogacając się o nowy sprzęt i uczestnicząc w ważnych projektach.

Społeczna Reakcja na Tragiczne Wydarzenia

Wsparcie po pożarze w Kębłowie Nowowiejskim

W Kębłowie Nowowiejskim społeczność aktywnie angażuje się w pomoc poszkodowanym. Rodzina z czwórką dzieci straciła w pożarze dom i dorobek życia, a mieszkańcy starają się im pomóc, uruchamiając zrzutki. Ogromny pożar domu w Kębłowie Nowowiejskim wybuchł w poniedziałkowe popołudnie 19.10.2020 r. Kilka zastępów strażaków godzinami walczyło z żywiołem.

Działalność i Rozwój Ochotniczej Straży Pożarnej w Kębłowie

Remiza OSP Kębłowo jest centrum lokalnych działań ratowniczych, nieustannie inwestując w nowoczesne wyposażenie i rozwój umiejętności swoich druhów.

Aktualności i Inwestycje w OSP Kębłowo (2023-2025)

• Nowe środki ochrony indywidualnej dla druhów (2025): W ostatnich dniach grudnia br. dotarły do remizy OSP Kębłowo dwie lekkie kurtki do gaszenia pożarów zewnętrznych. Jest to kolejny zakup, który poprawi skuteczność oraz bezpieczeństwo druhów uczestniczących w tego rodzaju zdarzeniach. Zakup możliwy był dzięki dotacjom ze środków Gminy Wolsztyn oraz Skarbu Państwa - Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe - Nadleśnictwo Sława Śląska w ramach umowy darowizny.
• Kolejny sprzęt w remizie (2025): W dniu 13 października 2025 r. jednostka otrzymała kolejne wzmocnienie sprzętowe.
• Nowy sprzęt do gaszenia pożarów zewnętrznych (2025): W dniu 19 września 2025 r. jednostka OSP Kębłowo otrzymała nowy sprzęt do gaszenia pożarów zewnętrznych w ramach zadania pn. „Zakup sprzętu ratowniczo-gaśniczego dla OSP Kębłowo, gm. Wolsztyn”.
• Projekt "Ratujmy życie! Ochotnicze służby ratunkowe pierwsze na miejscu (pierwszy ratownik - first responder)" (2024-2025): Ochotnicza Straż Pożarna w Kębłowie jest partnerem w tym projekcie, realizowanym wspólnie z 36 partnerami i Oddziałem Wojewódzkim Związku Ochotniczych Straży Pożarnych Rzeczpospolitej Polskiej Województwa Wielkopolskiego im. Generała Stanisława Taczaka. W grudniu 2024 roku jednostka odebrała pierwszą część sprzętu ratowniczego w ramach tego projektu.
• Przekazanie sprzętu dla jednostek OSP z gminy Wolsztyn (2024): W dniu 6 grudnia 2024 r. w remizie OSP Kębłowo odbyła się uroczystość przekazania samochodów specjalnych oraz sprzętu ratowniczego dla jednostek OSP z gminy Wolsztyn.
• Ogłoszenie postępowania o zamówienie publiczne na samochód specjalny (2024): Ochotnicza Straż Pożarna w Kębłowie ogłosiła postępowanie na "Dostawę samochodu specjalnego rozpoznawczo-ratowniczego dla OSP Kębłowo".
• Zakup wyposażenia ochrony osobistej strażaka (2023): W 2023 roku zrealizowano zakup wyposażenia ochrony osobistej strażaka dla OSP Kębłowo.
• Dysponowanie do zdarzeń (2023): W Święto Trzech Króli, 6 stycznia 2023 roku, OSP Kębłowo została zadysponowana do pożaru jednego z apartamentów w Wilczu.

Regionalny Kontekst: Wsparcie dla Jednostek OSP

Zakup Sprzętu dla Jednostek OSP w Gminie Nowa Wieś Lęborska (2023)

Jednostki Ochotniczej Straży Pożarnej z terenu gminy Nowa Wieś Lęborska, w której leży Kębłowo Nowowiejskie, ponownie wzbogaciły się o wartościowy sprzęt ratowniczy. W dniu 4 października 2023 roku w remizie strażackiej w Nowej Wsi Lęborskiej odbyło się przekazanie sprzętu ratowniczego i wyposażenia, niezbędnego do udzielania pomocy poszkodowanym. Zakup został zrealizowany w ramach zadania „Wsparcia i rozwoju systemu instytucjonalnego pomocy osobom pokrzywdzonym przestępstwem i świadkom”, współfinansowanego ze środków Funduszu Sprawiedliwości. Uroczystego przekazania sprzętu dokonał Wicewojewoda Pomorski Aleksander Jankowski, w obecności Wójta Gminy, Zastępcy Wójta, druhów OSP i pracowników urzędu.

W ramach zadania Gmina Nowa Wieś Lęborska zakupiła dla 5 jednostek z terenu gminy następujący sprzęt ratowniczy:

• OSP Leśnice: drabina dwuprzęsłowa wysuwana (1 sztuka), drabina nasadkowa (1 sztuka), pilarka ratownicza (1 sztuka), rękawice techniczne (4 pary).
• OSP Pogorszewo: aparat powietrzny z butlą (2 sztuki).
• OSP Krępa Kaszubska: pilarka ratownicza (1 sztuka), działko wodno-pianowe (1 sztuka), smok ssawno prosty (1 sztuka), zatrzaśnik duży (6 sztuk), bosak dielektryczny (1 sztuka).
• OSP Nowa Wieś Lęborska: zestaw narzędzi (wkrętarka i zakrętarka - 2 komplety), szlifierka kątowa (2 sztuki), akumulator (4 sztuki), zestaw akcesoriów 60 elementów (2 komplety), radiotelefon z ładowarką (4 komplety), mikrofonogłośnik (4 sztuki), ładowarka samochodowa do radiotelefonu (4 sztuki), hełm strażacki (1 sztuka).
• OSP Redkowice: hełm strażacki (6 sztuk).

Wartość przekazanego sprzętu wyniosła 86 549,59 zł, z czego dofinansowanie ze środków Funduszu Sprawiedliwości wyniosło 79 183,08 zł.

Struktura i Wyposażenie ZOSP w Powiecie Lęborskim (2022)

Działalność Ochotniczej Straży Pożarnej w Kębłowie Nowowiejskim wpisuje się w szerszy kontekst funkcjonowania Związku Ochotniczych Straży Pożarnych Rzeczypospolitej Polskiej w powiecie lęborskim. W styczniu 2022 roku odbył się V Zjazd Oddziału Powiatowego ZOSP RP, podczas którego dokonano wyboru nowego Prezesa ZOSP - Romana Downara-Zapolskiego, który zastąpił pełniącego tę funkcję przez 20 lat Mariana Borka. Dotychczasowy prezes, uchwałą Zjazdu, został honorowym prezesem.

W minionej kadencji (2017-2022) Zarząd realizował liczne zadania, w tym uczestnictwo w akcjach ratowniczo-gaśniczych, organizację zawodów sportowo-pożarniczych, rozgrywek piłki nożnej oraz turnieju wiedzy pożarniczej. Zarząd zajmował się również analizą wniosków z zebrań sprawozdawczych w OSP, dofinansowaniem zakupu sprzętu i remontami remiz oraz udziałem w Krajowym Systemie Ratowniczo-Gaśniczym (KSRG).

Na terenie powiatu lęborskiego funkcjonuje obecnie 20 jednostek OSP. Osiem z tych jednostek działa w ramach KSRG, współpracując z Państwową Strażą Pożarną jako najbardziej mobilne i najlepiej wyposażone jednostki, uczestnicząc w działaniach ratowniczo-gaśniczych również poza terenem powiatu. Strażacy-ochotnicy w powiecie lęborskim dysponują 38 pojazdami, w tym: 10 ciężkimi samochodami ratowniczo-gaśniczymi, 14 średnimi, 7 lekkimi, 2 ambulansami ratunkowymi, samochodem ciężarowym i łodzią na przyczepie. Jednostki OSP na terenie powiatu zrzeszają aktualnie 662 czynnych członków, w tym 83 kobiety. Działają również młodzieżowe drużyny pożarnicze, zrzeszające 69 dziewcząt i 53 chłopców.

Kębłowo Nowowiejskie i Łowcze: Historia, Przyroda i Legendy

Kębłowo Nowowiejskie i sąsiadujące z nim Łowcze to miejscowości o głęboko zakorzenionej historii, ukształtowane przez wieki osadnictwa, rolnictwa i wyjątkową przyrodę Pomorza.

Nazwa i Wczesna Historia Miejscowości

Nazwa Kębłowo (obecnie Kębłowo Nowowiejskie) pochodzi od słów "kąbłać, kębłać", oznaczających piastować, pielęgnować. Stara osada Kębłowo istniała już przed krzyżackim zaborem Pomorza Gdańskiego (1308), na co wskazuje jej słowiańska nazwa. Najstarsza znana wzmianka o niej pochodzi z roku 1402. Usytuowane w drożnej dolinie rzeki Kisewa, przy drodze wiodącej na północ powiatu, było jednocześnie rolniczym zapleczem Lęborka. Kisewa napędzała młyny wodne (około 1911 roku w tym rejonie były 2 takie młyny), a w jej dolinie znajdują się niewielkie złoża trzeciorzędowego węgla brunatnego. Pisownia nazwy miejscowości bywała różna: Kambelow (1402), Camelnow (1409), Camelow (1455), Kamelow (1507), Camelow (1658), Kamelow (1939).

Od Własności Lęborskiej Kamery do Samodzielności

Wieś od pradawnych czasów była podzielona na 30 udziałów chłopskich („ogrodnictw”), co potwierdza rejestr dziesięcin biskupich z roku 1402. Niemniej, już w opisie z roku 1437 mówi się o 60 „ogrodnictwach”, powstałych zapewne w następstwie podziału spadkowego. Książę zachodniopomorski Eryk II otrzymał od Kazimierza Jagiellończyka 3 stycznia 1455 roku w powiernictwo ziemię lęborsko-bytowską, z wyłączeniem zarezerwowanych dla Lęborka, Kębłowa, Lubowidza, Nowej Wsi Lęborskiej i młyna foluszowego - w zamian za militarne wsparcie Polski przeciw Zakonowi w wojnie trzynastoletniej (1454-1466). W akcie Bogusława X odnawiającym lęborski przywilej miejski z dnia 11 maja 1507 roku, Kębłowo zostało nadane miastu wraz z przynależnościami, lasem zwanym Czech. Kębłowo pozostawało przez to własnością lęborskiej kamery aż do początku XX wieku. W dokumencie z roku 1658 mówi się, że wsie Kębłowo Nowowiejskie i Małoszyce są lenną posiadłością miasta, potwierdzoną przez elektora brandenburskiego, a graniczącą z Nową Wsią Lęborską, Wilkowem Nowowiejskim, Kisewem, Kaczkowem i polami miejskimi. W rejestrze z roku 1638 zapisano, iż 2 wsie Kębłowo i Małoszyce miały służyć utrzymywaniu miasta. W Kębłowie istniało wówczas nadal 60 ogrodnictw. Również w roku 1793 Kębłowo określano wsią lęborskiej kamery. Około połowy XIX wieku kębłowscy chłopi, jednorazową opłatą, uwolnili się od dziedzicznego czynszu na rzecz Lęborka i stali się samodzielnymi posiadaczami. W roku 1866 w księgach finansowych miasta wymienia się już tylko cegielnię i stodołę, które były deficytowe. Na mocy noweli do ustawy o osadnictwie z 10 sierpnia 1904 roku w Kębłowie rozparcelowano 154-hektarowe gospodarstwo wolnego sołtysa, z którego utworzono 10 gospodarstw rentierskich. Na przełomie XIX i XX wieku liczba ludności Kębłowa wzrastała wolno, w roku 1875 było tu 233, a w roku 1910 - 276 mieszkańców. W tym samym czasie istniały też 2 karczmy, w tym jedna w Łowczu (Górnym Kębłowie) i 1 szkoła. Kębłowo było wówczas gminą wiejską w wójtostwie Nowa Wieś Lęborska. Można tu zobaczyć nieliczne zabudowania o konstrukcji szachulcowej wypełnionej cegłą (pruski mur) z końca XIX wieku.

Charakterystyka i Przyroda Łowcza

Łowcze należy do młodszych osad powiatu, powstałych w XVIII lub XIX wieku, i jest administracyjnie połączone z Kębłowem Nowowiejskim. Tuż na południe od Łowcza przebiegał stary szlak handlowy Gdańsk - Szczecin. Urocze położenie wśród morenowych wzgórz, poprzecinanych rynnami dawnych potoków, jak też sąsiedztwo kontrastujących z niziną pradoliny Łeby jej wysokich, stromych zboczy północnego brzegu, obficie porośniętych lasami, już od dawna przyciągało mieszkańców Lęborka, szukających tu wytchnienia i spokoju. Łowcze spełniało więc funkcje rekreacyjnej osady podmiejskiej, z czym wiązało się powstanie tu karczmy, o której wzmiankuje się w latach 1912 - 1925, kiedy jej posiadaczem był Edward Schwinke. Niemiecka nazwa tej miejscowości brzmiała „Jägerhof”.

Głazy Narzutowe i Lokalne Legendy

Na terenie miejscowości Łowcze znajduje się polodowcowy głaz narzutowy, około 50 m na wschód od skraju lasu, w wąwozie leśnym, który biegnie drogą z Łowcza ku Nowej Wsi Lęborskiej. Jest to jeden z największych głazów narzutowych regionu, o długości 5,65 m, wysokości nad powierzchnią ziemi od strony północnej - 2,43 m i szerokości 4,75 m. Na jego powierzchni widnieją otwory strzelnicze - ślady po poniechanych próbach rozbicia.

W wąwozie leśnym, między Łowczem (zwanym też Górnym Kębłowem) a Kębłowem Nowowiejskim, znajduje się wielki głaz narzutowy o około 5 m długości i około 4 m szerokości, wyniesiony około 2,5 m ponad otoczenie. Liczący około 400 000 000 lat, przywleczony ze Skandynawii przez lodowiec, jest znany jako „Szeroki Kamień”.

Legendy o "Szerokim Kamieniu"

Miejscowa ludność usnuła trzy legendy o „Szerokim Kamieniu”:

1. Pierwsza z nich mówi, iż przybywający z północy olbrzymi stolem poczuł w pewnej chwili uciskającą go w bucie drobinę piasku, którą tu właśnie wysypał. Ową drobiną miał być wspomniany głaz.
2. Druga legenda opowiada o księżniczce, która czuwa przy skarbie zakopanym pod głazem i oczekuje wybawienia. Podobno, co sto lat rodzi się człowiek mogący go odczarować, a może to być jedynie młodzieniec urodzony w niedzielę, który znajdzie się tu podczas nocy sobótkowej (świętojańskiej). Ów weźmie księżniczkę i skarb oraz sam też zostanie szczęśliwym księciem.
3. Trzecia wieść informuje, iż pod Szerokim Kamieniem mieści się zaklęty, zapadły zamek i także tylko raz na sto lat pojawić się może osoba mogąca wybawić go od następstw zaklęcia. Ma to nastąpić także podczas sobótkowej północy, gdy przybędzie tam ktoś z czarowną, leszczynową różdżką. Sprawca odklęcia posiądzie zamek i królestwo.

"Świątynia" i "Ambona" - Miejsca o Znaczeniu Historycznym

Około 3 km na wschód od Nowej Wsi Lęborskiej, około 2,5 km na południe od Kębłowa Nowowiejskiego oraz około 2,5 km na północny wschód od Lęborka, znajduje się morenowa wyniosłość zwana Krzywą Górą lub Templum (Świątynią). To ostatnie miano powstało, być może w związku z niezliczoną ilością napotykanych tutaj niegdyś kamiennych płyt grobów skrzynkowych z miejscowego cmentarzyska kultury pomorskiej (VII-II wiek p.n.e.), rozbijanych na tłuczeń drogowy do budowy drogi z Nowej Wsi Lęborskiej do Żelazna w latach 1872-1882. Miejsce to nazwano również „Amboną”, co zapewne pozostaje w związku zarówno z nazwą „świątyni”, jak i rozciągającym się stąd pięknym widokiem. Walory widokowe, las na wale morenowym, a w nim wyerodowany, uroczy dukt z Szerokim Kamieniem, przyciągają latem wielu szukających wśród natury wytchnienia wędrowców, w tym niemało wycieczek młodzieży szkolnej i kolonijnej. W okresie międzywojennym, z wysokości „Ambony” startowały latające ponad pradolinę Łeby szybowce. Nie jest wykluczone, iż w dawnych, przedchrześcijańskich czasach ogromny Szeroki Kamień był miejscem kultowym w sąsiedztwie cmentarzyska ludzi sprzed naszej ery.

Niedaleko mieści się uprzemysłowiona kopalnia piasku, wcinająca się głęboką wyrwą w morenową wyniosłość. Wydobywany z niej żwir i piasek jest częściowo na miejscu mieszany z asfaltem i służy do ulepszania nawierzchni dróg oraz do budowy domów. Zamiłowany przyrodnik mógłby tu znaleźć skamieliny dawnych zwierząt i roślin, dostrzec warstwy skalne świadczące o kształtowaniu się powierzchni ziemi lęborskiej w epoce lodowcowej.

tags: #keblowo #nowowiejskie #remiza #strazacka