Zorganizowana ochrona przeciwpożarowa na terenie, gdzie obecnie funkcjonuje OSP Szonowo, ma swoje głębokie korzenie historyczne, sięgające połowy XIX wieku. Fakt, że pożary od zawsze należały do najbardziej groźnych niebezpieczeństw w regionie Łasina, wymusił konieczność systematycznych działań w zakresie prewencji i walki z ogniem.
Początki Organizacji Przeciwpożarowej w Regionie
W połowie XIX wieku władze pruskie zaczęły intensywnie podejmować działania administracyjne dotyczące ochrony przeciwpożarowej w miastach. O ile wcześniej walka z pożarami i obrona przed nimi spoczywała głównie na samych mieszkańcach, o tyle z czasem zaczęto dążyć do unowocześnienia metod, lepszej organizacji akcji gaśniczych oraz wzmocnienia działań prewencyjnych. W miejscowościach, które dotychczas nie posiadały zorganizowanych straży pożarnych, tworzono je w sposób administracyjny, często o charakterze przymusowym.
Najstarszym dokumentem regulującym ochronę przeciwpożarową w Łasinie jest „Ordynacja pożarowa dla miasta Łasina”, uchwalona przez Magistrat miasta 3 sierpnia 1846 roku i zatwierdzona przez Królewską Pruską Rejencję w Kwidzynie. Dokument ten, zawierający 59 paragrafów, szczegółowo określał zasady zachowania mieszkańców Łasina w przypadku pożaru, a także wytyczne, jak zapobiegać jego wybuchowi i niekontrolowanemu rozwojowi.
Na mocy § 31 wspomnianej ordynacji wprowadzono obowiązek tworzenia drużyn ratowniczych. W skład każdej 30-osobowej drużyny wchodziło trzech zaufanych i poważanych obywateli miasta, wyznaczonych przez Magistrat, którzy dobierali spośród pozostałych obywateli dziewięć innych zaufanych osób. Dodatkowo, § 42 ordynacji zobowiązywał wszystkich gospodarzy domów do wysłania jednego mężczyzny z wiadrem oraz wszystkich zdolnych do niesienia pomocy, jeśli nie byli osobiście zaangażowani w akcję gaśniczą.
Infrastruktura i Wyposażenie w XIX Wieku
Inwestycje w infrastrukturę przeciwpożarową również były istotne. W listopadzie 1859 roku Burmistrz Łasina, p. Rafalski, zakupił działkę pod budowę wozowni sikawek, której realizację rozpoczęto w 1861 roku. Jeszcze przed oddaniem wozowni do użytku, Magistrat łasiński opracował dokument przydzielający obywatelom i mieszkańcom obowiązki z zakresu ochrony przeciwpożarowej.
W 1863 roku Magistrat zakupił drugą sikawkę, przeznaczoną dla łasińskiej straży. Do jej obsługi wyznaczono imiennie 30 osób, w tym krawców, siodlarzy i rymarzy, pod dowództwem mistrza ślusarskiego Leopolda Fuhrmana i jego zastępcy, mistrza siodlarskiego Ferdynanda Jahnke.
Ewolucja w Kierunku Ochotniczych Straży Pożarnych
Obowiązkowy charakter ówczesnych straży pożarnych oraz brak systematycznych ćwiczeń i szkoleń często prowadziły do chaosu podczas akcji ratowniczych. Skutkowało to niemałym zamieszaniem, krzykami i bieganiną, utrudniającymi skuteczność działań, zwłaszcza w obliczu gromadzących się tłumów gapiów, co przekładało się na duże straty.
W odpowiedzi na te wyzwania, władze pruskie, na mocy dekretów z 11 marca 1850 roku i 28 grudnia 1898 roku, zaczęły organizować Towarzystwa Straży Ogniowej. Były to organizacje będące pierwowzorem dzisiejszych Ochotniczych Straży Pożarnych. Straże ogniowe były upoważnione do przejęcia całości majątku i podporządkowania sobie straży przymusowych, co zapoczątkowało transformację systemu ochrony przeciwpożarowej.
Wczesnym, znaczącym sukcesem w walce z ogniem w regionie była akcja gaśnicza przeprowadzona w 1924 roku w gospodarstwie rolnym w sąsiedniej miejscowości Czarne Dolne, gdzie paliła się stodoła wypełniona grochem.
Ochotnicza Straż Pożarna w Szonowie
Powstanie i Rozwój Jednostki
Formalnie, Ochotnicza Straż Pożarna w Szonowie rozpoczęła swoją działalność w 1945 roku. Już na wczesnym etapie placówka posiadała dwucylindrową sikawkę na drewnianych kołach, do której dokupiono kilkadziesiąt metrów nowych węży.
Rozwój jednostki postępował systematycznie. W 1953 roku OSP Szonowo otrzymała konny wóz bojowy na ogumionych kołach, co znacząco zwiększyło jej możliwości operacyjne. Kolejnym milowym krokiem była budowa nowego budynku remizy strażackiej ze świetlicą w 1968 roku, która stała się centrum działań strażackich i społecznych w miejscowości.
Wyposażenie i Klasyfikacja
Obecnie jednostka OSP Szonowo jest zakwalifikowana do kategorii JOT-III, typu „S-1”. Wcześniej na wyposażeniu jednostki znajdował się lekki samochód gaśniczy Żuk GLM 8, który od 1997 roku był eksploatowany po zakupie wspólnie z Radą Sołecką wsi Zawda. W tym okresie używano także motopompy Polonia M800. Dane historyczne wskazują, że na wyposażeniu jednostki znajdowały się również dwie motopompy Polonia M800 wraz z kompletem węży gaśniczych.
Osiągnięcia i Udział w Zawodach
OSP Szonowo aktywnie uczestniczy w zawodach pożarniczych, osiągając znaczące sukcesy. W latach 2004, 2016 i 2018 jednostka zdobyła I miejsce na zawodach powiatowych w Grudziądzu. Na zawodach wojewódzkich w Kruszwicy w 2004 roku OSP Szonowo zajęła IX miejsce. W 2018 roku w Jabłonowie Pomorskim również osiągnięto sukces, co świadczy o wysokim poziomie wyszkolenia i przygotowania strażaków ochotników.
2017.06.24 zawody - MDP Morawica - bojówka
Statutowe Cele i Działalność
Misja Ochotniczej Straży Pożarnej w Szonowie jest wielowymiarowa i obejmuje szereg działań na rzecz lokalnej społeczności. Do głównych celów statutowych jednostki należą:
- Prowadzenie działalności mającej na celu zapobieganie pożarom oraz współdziałanie w tym zakresie z instytucjami i stowarzyszeniami.
- Branie udziału w akcjach ratowniczych przeprowadzanych w czasie pożarów, zagrożeń ekologicznych związanych z ochroną środowiska oraz innych klęsk i zdarzeń.
- Informowanie ludności o istniejących zagrożeniach pożarowych i ekologicznych oraz sposobach ochrony przed nimi.
- Rozwijanie wśród członków ochotniczej straży pożarnej kultury fizycznej i sportu oraz prowadzenie działalności kulturalno-oświatowej i rozrywkowej.
- Uczestniczenie i reprezentowanie OSP w organach samorządowych i przedstawicielskich.
Rola w Społeczności Lokalnej
Remiza OSP w Szonowie to nie tylko miejsce przechowywania sprzętu i baza do działań ratowniczych. Jest to również ważne centrum życia społecznego, w którym odbywa się wiele kulturalnych imprez, szczególnie dla młodzieży zorganizowanej w strukturach Ochotniczej Straży Pożarnej, co świadczy o integracyjnej roli jednostki w życiu miejscowości.