Program Szkolenia Podstawowego Strażaków Ratowników OSP: Taktyka i Zasady Działań

Szkolenie podstawowe jest kluczową przepustką do udziału w pierwszej akcji ratowniczo-gaśniczej dla każdego członka Ochotniczej Straży Pożarnej. Artykuł ten szczegółowo omawia program szkolenia podstawowego dla strażaków-ratowników OSP, uwzględniając najnowsze wytyczne, w tym te z dnia 4 marca 2022 roku.

Organizacja i Warunki Uczestnictwa w Szkoleniu Podstawowym OSP

Aby wziąć udział w szkoleniu podstawowym dla strażaków-ratowników OSP, należy być członkiem jednostki, która jako jedyna może skierować na kurs. Szkolenie realizowane jest przez jednostki Państwowej Straży Pożarnej i może odbywać się stacjonarnie lub z wykorzystaniem metod nauczania na odległość w zakresie teoretycznym. Zajęcia praktyczne zawsze muszą być realizowane z zachowaniem zasady: 1 instruktor na 4-10 słuchaczy.

Wymagania dla Kandydatów

W szkoleniu podstawowym mogą uczestniczyć osoby, które:

• Ukończyły 16 lat i nie przekroczyły 65 lat.
• W przypadku osób nieletnich wymagana jest zgoda rodziców/prawnych opiekunów na udział w szkoleniu. Osoby niepełnoletnie, które zdały egzamin, otrzymują zaświadczenie o ukończeniu szkolenia, jednak w działaniach ratowniczo-gaśniczych będą mogły brać udział dopiero po ukończeniu 18 roku życia.
• Posiadają skierowanie według wzoru określonego w „Zasadach organizacji szkoleń członków Ochotniczych Straży Pożarnych biorących bezpośredni udział w działaniach ratowniczych”.

Przebieg Szkolenia

Szkolenie podstawowe rozpoczyna się spotkaniem organizacyjnym, podczas którego realizowana jest tematyka instruktażu ogólnego w ramach szkolenia wstępnego BHP. Po przeprowadzeniu instruktażu kursant otrzymuje kartę szkolenia wstępnego z zakresu BHP. Następnie w macierzystej jednostce OSP naczelnik przeprowadza instruktaż stanowiskowy dla kursantów i potwierdza to wpisem w otrzymanej karcie szkolenia.

Szkolenia podstawowe realizowane są w oparciu o program szkolenia podstawowego strażaka ratownika OSP z dnia 4 marca 2022 roku, który obejmuje takie zagadnienia jak:

• Bezpieczeństwo i higiena pracy (BHP)
• Służba wewnętrzna
• Podstawy organizacji akcji gaśniczej
• Taktyka gaszenia pożarów

Taktyka Gaszenia Pożarów (TEMAT 3)

Moduł „Taktyka Gaszenia Pożarów” jest kluczowym elementem szkolenia, przygotowującym strażaków-ratowników do efektywnego i bezpiecznego działania w różnorodnych scenariuszach. Obejmuje on zarówno umiejscowienie działań, metody natarcia, jak i rozpoznanie oraz postępowanie w przypadku pożarów w specyficznych obiektach i z udziałem niebezpiecznych substancji.

Umiejscowienie Działań Taktycznych

• Działania wewnętrzne - polegają na prowadzeniu akcji ratowniczej wewnątrz obiektu.
• Działania zewnętrzne - podejmowane w przypadku pożarów budynków z zewnętrznym ogniskiem pożaru lub pożarów przestrzennych.

Metody Natarcia

• Bezpośrednia metoda natarcia - polega na podawaniu wody w widoczne ogniska pożaru, najlepiej w strefę żaru, a nie bezpośrednio w płomienie (woda najczęściej zdąży odparować, zanim wejdzie w kontakt z palącym się materiałem).
• Pośrednia metoda natarcia - stosowana w pomieszczeniach silnie zadymionych, gdzie strefa podsufitowa mocno promieniuje ciepło w dół. Podaje się prądy wody pulsujące, np. po 3 impulsy co 2-3 sekundy, kierując je ruchem kolistym w strefę podsufitową, najczęściej pod kątem 45°.

Zjawiska Towarzyszące Pożarom

• Pułapka wodna - parująca woda gwałtownie powiększa swą objętość (1 litr wody to 1720 litrów pary w ciągu sekundy po pełnym odparowaniu), a powstająca para miesza się z warstwą podsufitową, która błyskawicznie opuszcza się do poziomu podłogi. Występuje wówczas poważne niebezpieczeństwo poparzeń i zatrucia, co wiąże się ze wzrostem ciśnienia i obniżeniem strefy podsufitowej.
• Płomienie pełzające - płomień może „podnieść się” i sięgając strefy podsufitowej, przenieść się ku wyjściu, za plecy strażaków, odcinając możliwość wycofania się. Zjawisko to jest często wynikiem dotlenienia pożaru.
• Wsteczny ciąg płomieni (ognisty podmuch) - może wystąpić dzięki dotlenieniu pożaru, które nastąpi po wejściu strażaków do pomieszczenia, gdy powietrze zasobne w tlen wywoła nagły zapłon.

Elementy Systemu Zabezpieczenia Przeciwpożarowego

Elementy systemu zabezpieczenia przeciwpożarowego mogące wywierać wpływ na przebieg działań ratowniczo-gaśniczych to:

• Urządzenia wczesnego wykrywania pożaru - system sygnalizacji pożaru (SSP), obejmujący czujki pożarowe, ręczne ostrzegacze pożaru (ROP) oraz centralę pożarową.
• Urządzenia do usuwania dymu - takie jak klapy i okna dymowe.
• Wodne (lub pianowe) stałe instalacje gaśnicze - w tym tryskacze i zraszacze.
• Stałe urządzenia gaśnicze gazowe - wyposażone w dysze i zestawy butli ciśnieniowych z gazem obojętnym.
• Hydranty wewnętrzne - np. hydrant wewnętrzny HW-52 z wężem płasko składanym oraz hydrant wewnętrzny HW-25 z wężem półsztywnym.
• Elementy oddzieleń pożarowych - ściany, stropy, drzwi i bramy przeciwpożarowe.

Pożary w Specyficznych Obiektach i Sytuacjach

Obiekty Przeznaczone na Stały Bądź Czasowy Pobyt Ludzi

Do obiektów przeznaczonych na stały bądź czasowy pobyt ludzi zalicza się:

• Budynki mieszkalne (jedno- i wielorodzinne).
• Budynki zamieszkania zbiorowego, np. hotele, motele, pensjonaty, domy wypoczynkowe, schroniska turystyczne lub socjalne, internaty, domy studenckie, budynki koszarowe, budynki zakwaterowania na terenie zakładów karnych, areszty śledcze, zakłady poprawcze, schroniska dla nieletnich, domy rencistów, domy zakonne, domy dziecka.
• Budynki użyteczności publicznej - przeznaczone dla administracji publicznej, wymiaru sprawiedliwości, kultury, kultu religijnego, oświaty, szkolnictwa wyższego, nauki, opieki zdrowotnej, opieki społecznej i socjalnej, banki, budynki handlu, gastronomii, usług, turystyki, sportu, dworce kolejowe, autobusowe, lotnicze, budynki biurowe i socjalne.

Podejmowane Działania i Zasady Gaszenia

Podczas pożarów w budynkach mieszkalnych, zamieszkania zbiorowego i użyteczności publicznej, podejmowane działania i zasady gaszenia obejmują:

• Działanie z zachowaniem spokoju, bez wzbudzania nadmiernych emocji i poruszanie się spokojnie, zachowując względną ciszę.
• Szybkie i dokładne rozpoznanie wszystkich pomieszczeń.
• Nie wyłączanie dopływu energii elektrycznej do czasu zakończenia ewakuacji, jeżeli nie zagraża to bezpieczeństwu ludzi.
• Prowadzenie linii wężowych innymi drogami niż ewakuacja, jeżeli rozwinięcie gaśnicze następuje równolegle z ewakuacją.
• Przebieg akcji ratowniczej naturalnymi drogami, a w przypadku ich odcięcia - korzystanie z pożarniczego sprzętu ratowniczego.
• Unikanie głośnych komend i sygnałów, aby nie potęgować niepokoju wśród ludzi.
• W miarę możliwości blokowanie rozprzestrzeniania się pożaru i zabezpieczanie obiektu przed przenikaniem dymu.
• Zabezpieczanie dróg komunikacyjnych przez stanowiska gaśnicze w razie potrzeby.
• Oszczędne operowanie prądami wody i usuwanie nadmiaru wody, aby nie dopuścić do zalewania niższych kondygnacji.
• Chronienie mienia stanowiącego wyposażenie obiektów poprzez przemieszczanie go do miejsc bezpiecznych.
• Usuwanie ze strefy zagrożonej butli z gazami i materiałów pożarowo niebezpiecznych.

Pożary w Obiektach Produkcyjno-Magazynowych

Rozpoznanie Pożaru

Rozpoznanie pożaru w obiektach produkcyjno-magazynowych może wymagać prowadzenia przez kilka rot (patroli) w kilku możliwych kierunkach (np. wszystkimi klatkami schodowymi) i powinno ustalić:

• Miejsce występowania ognisk pożaru i jego rozmiary.
• Występujące zagrożenie dla ludzi.
• Konstrukcję obiektu i stopień jego zapalności.
• Możliwość rozprzestrzeniania się pożaru, w tym w pustych elementach konstrukcyjnych (kanały wentylacyjne, szyby dźwigów itp.).
• Czy zatrzymany został proces technologiczny, wyłączony ciąg wentylacyjny i dopływ prądu elektrycznego.
• Czy uruchomiona została stała instalacja gaśnicza i jaka jest efektywność jej działania.
• Jaki jest dostęp do ognisk pożaru, czy nie występuje potrzeba odkrywania ich przez wyburzanie fragmentów konstrukcji budowlanej lub technologicznej.

Zasady Gaszenia

Podczas gaszenia pożaru w obiektach produkcyjno-magazynowych należy przestrzegać następujących zasad:

• Nawiązanie kontaktu z osobami z dozoru technicznego, których uwag nie wolno lekceważyć.
• Rozpoznający pożar powinni mieć przygotowany prąd gaśniczy wody.
• Rozpoczęcie od zatrzymania wszystkich urządzeń technologicznych.
• Zwrócenie uwagi na międzystropowe połączenia urządzeń technologicznych.
• Blokowanie miejsc możliwego rozprzestrzeniania się pożaru.
• Ważna jest obserwacja środowiska pożaru, w tym konstrukcji budowlanych; trzeba reagować na wszelkie sygnały o występujących zmianach.
• Usunięcie ze strefy zagrożenia materiałów pożarowo niebezpiecznych lub podjęcie ich obrony.
• Gaszenie substancji w ciągach technologicznych powinno nastąpić po wyeliminowaniu jej dopływu.
• Zapobieganie rozpływaniu się płynnej i palącej się masy, także przedostawaniu się jej do kanalizacji.
• Bezwzględne zwrócenie uwagi na bezpieczeństwo ludzi.

Postępowanie Podczas Pożarów Magazynów Cieczy Palnych

• Zbiorniki gasi się, podając pianę w warstwie o grubości około 80 cm.
• Natarcie wykonuje się tylko na rozkaz dowódcy, po dokładnym przygotowaniu się do akcji.
• Musi być prowadzona stała obserwacja palącego się zbiornika i otoczenia.
• Uczestnicy akcji powinni być poinformowani o drogach odwrotu i sygnałach ostrzegających o niebezpieczeństwie.
• Stanowiska gaśnicze powinny być zajmowane za istniejącymi przegrodami (osłonięte).

Pożary Gazów Palnych (Ziemny, Płynny, Techniczny)

Charakter przebiegu pożarów gazów palnych:

• Pożar powierzchniowy - w przypadku rozlewisk.
• Pożar strumieniowy - gaz uwalnia się niewielkim otworem i zapala się.
• Pożar błyskawiczny - po wycieku obłok gazu przemieszcza się i zapala niekiedy w znacznej odległości od miejsca wypływu.
• Wybuch typu BLEVE - gwałtowna ekspansja do otoczenia par cieczy o temperaturze powyżej temperatury wrzenia (np. po pęknięciu zbiornika ze skroplonym gazem lub przegrzaną cieczą). Zasięg zagrożenia przy wybuchu typu BLEVE jest znaczący.

Rozpoznanie Podczas Zdarzeń z Udziałem Gazu

Rozpoznanie podczas zdarzeń z udziałem gazu ziemnego bądź płynnego obejmuje ustalenie:

• Rodzaju gazu wydostającego się lub płonącego.
• Charakteru pożaru (palenie się płomykowe cieczy wydostającej się przez szczeliny lub zawory, palenie się strugi cieczy, palenie cieczy w zbiorniku).
• Wielkości strefy zagrożonej w przypadku emisji gazu bez jego spalania.
• Kierunku i siły wiatru.
• Zagrożenia dla ludzi i otoczenia, możliwość gwałtownej zmiany sytuacji.
• Możliwości ograniczenia, a następnie zamknięcia wycieku.

Rozpoznanie podczas zdarzeń z udziałem gazów technicznych powinno ustalić:

• Rodzaj gazu palącego się bądź emitowanego do otoczenia, a także gazy znajdujące się w strefie oddziaływania cieplnego.
• Stopień zagrożenia dla ludzi, kierunki wycofania się i miejsca schronienia.
• Możliwość wybuchu bądź pożaru i zagrożenie dla otoczenia.
• Możliwość usunięcia substancji niebezpiecznych ze strefy zagrożonej.

Postępowanie przy Zagrożeniu ze Strony Gazów Palnych

• Z obszaru zagrożonego należy natychmiast usunąć ludzi, a teren w promieniu minimum 100 m oznakować i zabezpieczyć.
• Jeżeli uszkodzenie obejmuje gazociąg, należy odciążyć dopływ gazu.
• W przypadku pożaru urządzeń gazowych gaszenie podejmuje się po odcięciu dopływu gazu.
• Płomienie wydostające się z gazociągu lub urządzeń technologicznych można zgasić, podając silne strumienie wody i wykorzystując ich energię.

Postępowanie przy zagrożeniu ze strony gazów technicznych:

• Wycofanie ludzi ze strefy zagrożenia.
• Intensywne chłodzenie składowiska butli i sąsiedztwa.
• Gaszenie prowadzi się najczęściej za pomocą prądów zwartych.
• Usuwając butle, należy przenosić je bardzo delikatnie, unikając wstrząsów, podchodząc od stóp butli.
• Do obiektu, w którym znajdują się butle, podchodzi się od strony mocnych elementów konstrukcyjnych, przebiegając przestrzeń otwartą, nie zatrzymując się w świetle otworów (drzwi, okien).
• Gdy butle znajdują się na rampie lub platformie pojazdu, należy poruszać się, pochylając poniżej ich poziomu.
• Stanowiska gaśnicze zajmuje się jako przesłonięte.

Postępowanie przy Zagrożeniu ze Strony Acetylenu (C2H2)

Acetylen (C2H2) to gaz bezbarwny, w stanie czystym bezwonny, któremu charakterystyczny lekki zapach czosnku dodają siarkowodór i amoniak. Charakteryzuje się bardzo szerokimi granicami wybuchowości (2,4÷88,0 % obj. w powietrzu), względną gęstością par względem powietrza dp = 0,9, temperaturą zapłonu -18 °C i temperaturą samozapłonu 325 °C. Z powietrzem tworzy mieszankę wybuchową, a źródłem zapłonu może być każdy bodziec energetyczny, np. iskra elektrostatyczna. Może gwałtownie reagować z substancjami utleniającymi.

Postępowanie w przypadku zagrożenia ze strony acetylenu

• Gdy zdarzenie ma miejsce na wolnej przestrzeni, należy wyznaczyć 300-metrową strefę bezpieczeństwa; z terenu, jak i z budynku (gdy butla znajduje się wewnątrz) usunąć ludzi i wyeliminować możliwe źródła zapłonu.
• Butle nie poddane dotychczas nagrzewaniu można ostrożnie, unikając wstrząsów i uderzeń, przenieść w miejsce bezpieczne. Przed przemieszczaniem butli sprawdzić dłonią stopień jej nagrzania; w przypadku stwierdzenia jakiegokolwiek ciepłego miejsca butlę pozostawić na miejscu, chłodząc ją intensywnie. Stanowiska zajmować jako osłonięte, a najlepiej jako bezobsługowe.
• Sprawdzania stopnia nagrzania butli dokonuje się po minimum godzinnym jej chłodzeniu od momentu ugaszenia pożaru; jeżeli nadal butla jest miejscami ciepła lub z jej powierzchni unosi się para wodna, należy kontynuować chłodzenie przez dalsze pół godziny. Chłodzenie można przerwać, gdy powierzchnia butli pozostaje mokra i przez pół godziny zimna.
• Sprawdzić zamknięcia butli, nie manipulować przy zaworach narażonych wcześniej na działanie ciepła.
• W przypadkach, gdy mamy butlę z płonącym gazowym acetylenem, wówczas ewakuujemy otoczenie i staramy się zamknąć zawór. Jeżeli operacja ta się nie powiedzie, wówczas nie wolno gasić płomienia, pozwalając na wypalanie się gazu; gaszenie podejmuje się, gdy płomień będzie sięgał brzegu butli.
• Gdy w zakładach pracy mamy do czynienia z zestawami butlowymi chronionymi wodnymi urządzeniami gaśniczymi, urządzenia te powinny być uruchomione; jeżeli nie, to podaje się wodę z prądownic, obejmując ich działaniem każdą z butli.
• Silnie kopcące butle po ostrożnym przeniesieniu należy zatapiać (ustawiając np. zbiorniki składane, bądź wykorzystując zbiorniki istniejące) na czas co najmniej 12 godzin; należy zwrócić uwagę na pionowe (ku górze) lub boczne ułożenie wylotów butli.
• Zabezpieczyć sąsiedztwo wobec możliwości przenoszenia odłamków lub całych butli (nawet na odległość około 300 m), bądź fragmentów aparatury technologicznej, a także oddziaływanie fali cieplnej, działającej co prawda krótko, ale stwarzającej zagrożenie dla osób i obiektów znajdujących się na jej drodze.

Pożary na Terenach Wiejskich

Postępowanie Ogólne

• Zwrócić uwagę na zagrożenie ludzi i zwierząt, i gdyby ono występowało, natychmiast podjąć ewakuację lub akcję ratowniczą.
• Gaszenie pożaru odbywa się najczęściej z poziomu ziemi i w pierwszej fazie polega głównie na tłumieniu ogniska pożaru oraz organizowaniu skutecznej obrony sąsiedztwa.
• Stanowiska gaśnicze powinny być zajęte jako równe lub wyższe.
• Gaszenie pożaru może utrudniać okresowy lub całkowity brak wody.

Pożary Stogów

• Podstawowe działanie sprowadza się do zbicia płomieni, by zmniejszyć zagrożenie dla otoczenia i otworzyć sobie drogę do składowiska.
• Gaszenie rozproszonymi strumieniami wody w celu zwiększenia powierzchni gaszenia i ograniczenia strat wody.
• Za pomocą wideł, bosaków, roztrząsaczy rozebrać stertę do podłoża i po rozrzuceniu w cienkie warstwy na dużej przestrzeni dogaszać rozproszonymi prądami wody.
• Ograniczyć możliwość rozchodzenia się pożaru po podłożu, usunąć znajdujące się tam maszyny i urządzenia rolnicze.

Pożary Zboża na Pniu

• Można wykorzystać ciągniki z pługami, wykonując przed czołem pożaru pas o szerokości 2-3 m.
• Do likwidowania oddzielnych ognisk poza granicą pasa ornego rozlokowuje się posterunki wyposażone w wiadra z wodą, łopaty i inny podręczny sprzęt gaśniczy.
• Gaszenie pożarów płodów rolnych wymaga zużycia dużych ilości wody - istotne jest dobre rozpoznanie wodne i organizacja dostarczania wody.

Pożary Lasu

Rodzaje pożarów lasu:

• Podpowierzchniowe.
• Pokrywy gleby.
• Upraw.
• Podszytów i podrostów.
• Całkowite drzewostanu.

Rozpoznanie Podczas Pożarów Lasu

Rozpoznanie podczas pożarów lasu obejmuje ustalenie:

• Miejsca pożaru, jego nasilenia i rozmiarów.
• Dróg, kierunków i szybkości rozprzestrzeniania się.
• Ukształtowania i zagospodarowania przestrzennego terenu, mogącego stanowić naturalną przeszkodę dla rozszerzania się pożaru i umożliwiającą organizację akcji gaśniczej.
• Dróg dojazdu na teren pożaru i dotarcia do jego ognisk.

Egzamin na Strażaka Ratownika OSP

Egzamin kończący szkolenie podstawowe składa się z trzech części: teoretycznej, praktycznej oraz z BHP.

• Do egzaminu praktycznego zostają zakwalifikowane osoby, które zrealizowały zagadnienia poruszane na szkoleniu, otrzymały zaliczenie z części teoretycznej egzaminu i zaliczyły test w komorze dymowej.
• Jeżeli zajęcia teoretyczne realizowane były przy wykorzystaniu metod nauczania na odległość, część teoretyczna egzaminu przeprowadzona zostanie po ukończeniu modułu teoretycznego i przed rozpoczęciem zajęć praktycznych.
• W przypadku gdy zajęcia teoretyczne odbywały się stacjonarnie, cały egzamin zostanie zorganizowany na zakończenie szkolenia.

Egzamin Teoretyczny

Egzamin z części teoretycznej jest egzaminem pisemnym, zazwyczaj składającym się z kilkudziesięciu pytań zamkniętych jednokrotnego wyboru. Egzamin zostaje zaliczony, jeżeli zdający uzyskał minimum 70% możliwych do zdobycia punktów.

Egzamin Praktyczny

Na egzaminie praktycznym można spodziewać się wszystkiego, co było wcześniej ćwiczone podczas zajęć. Należy zwrócić uwagę na umiejętność posługiwania się specjalistycznym sprzętem, znajomość zasad prowadzenia korespondencji radiowej czy też znajomość przepisów BHP.

Egzamin z Zakresu BHP

Egzamin z zakresu BHP przeprowadzany jest na zakończenie szkolenia, po zrealizowaniu wszystkich zajęć określonych w programie. Składa się z testu (minimum 10 zadań wielokrotnego wyboru z jedną prawidłową odpowiedzią).

Zasady Udziału Członków OSP w Działaniach Ratowniczych

Zasady udziału członków OSP w działaniach ratowniczych są ściśle określone prawem. Zgodnie z art. 19 ust. 1b ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej, bezpośredni udział w działaniach ratowniczych mogą brać członkowie ochotniczych straży pożarnych, którzy:

• Ukończyli 18 lat i nie przekroczyli 65 lat.
• Posiadają aktualne badania lekarskie dopuszczające do udziału w działaniach ratowniczych.
• Odbyli szkolenie pożarnicze (w tym szkolenie podstawowe).

Kwalifikowana Pierwsza Pomoc (KPP) - Dodatkowe Szkolenie

Kurs Kwalifikowanej Pierwszej Pomocy jest prowadzony zgodnie z przepisami ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym z dnia 8 września 2006 roku oraz rozporządzeń Ministra Zdrowia i MSWiA, które określają zasady prowadzenia kursów KPP oraz warunki uzyskiwania tytułu „Ratownika”.

Dla Kogo Przeznaczony jest Kurs KPP?

Kursy kierowane są między innymi do:

• Państwowej Straży Pożarnej.
• Ochotniczych Straży Pożarnych.
• Zakładowych Straży Pożarnych, jednostek i służb ochrony przeciwpożarowej.
• Jednostek systemu Państwowego Ratownictwa Medycznego i współpracujących z Systemem.
• Policji, Wojska Polskiego, Straży Granicznej.
• Innych grup oraz osób, które mają obowiązek lub dobrowolnie chcą odbyć tego typu szkolenie.

Zakres Czynności Wykonywanych przez Ratownika w Ramach KPP

Zakres czynności wykonywanych przez ratownika w ramach kwalifikowanej pierwszej pomocy obejmuje:

• Resuscytację krążeniowo-oddechową, bezprzyrządową i przyrządową, z podaniem tlenu oraz zastosowaniem według wskazań defibrylatora zautomatyzowanego.
• Tamowanie krwotoków zewnętrznych i opatrywanie ran.
• Unieruchamianie złamań i podejrzeń złamań kości oraz zwichnięć.
• Ochronę przed wychłodzeniem lub przegrzaniem.
• Prowadzenie wstępnego postępowania przeciwwstrząsowego poprzez właściwe ułożenie osób w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego i ochronę termiczną.
• Stosowanie tlenoterapii biernej.
• Ewakuację z miejsca zdarzenia osób w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego.
• Wsparcie psychiczne osób w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego.
• Prowadzenie wstępnej segregacji medycznej.

tags: #kurs #podstawowy #osp #cz2