Odporny na pożar sadzy system kominowy G500: Informacje i badania

Potwierdzenie bezpieczeństwa przewodów kominowych wykonanych z ceramiki izostatycznej w warunkach rzeczywistego pożaru sadzy stanowiło kluczowy cel przeprowadzonych badań. Analizie poddano trójwarstwowy ceramiczny system kominowy, symulując pożar sadzy trwający ponad 4 godziny, aby ocenić jego bezpieczeństwo.

Model badawczy: Trójwarstwowy system kominowy

Badany model to trójwarstwowy system kominowy. Składa się on z wewnętrznego przewodu spalinowego wykonanego z ceramiki izostatycznej o grubości 6 mm, przestrzeni izolacyjnej powietrznej o grubości 30 mm oraz zewnętrznego pustaka keramzytobetonowego o grubości 40 mm. Przestrzeń między rurą ceramiczną a pustakiem wypełniona jest wełną mineralną, która stanowi dodatkową izolację. W dolnej części systemu zainstalowano stabilizator ciągu kominowego. Komin pracował w podciśnieniu, a odprowadzanie spalin odbywało się grawitacyjnie.

Współczynniki przenikania ciepła poszczególnych warstw wynoszą:

  • Ceramika izostatyczna: 0,01 W/m²·K
  • Wełna mineralna: 0,069 W/m²·K
  • Pustak keramzytobetonowy: 0,06 W/m²·K

Badany system kominowy jest przystosowany do odprowadzania gazów z palenisk opalanych gazem, olejem opałowym, paliwami stałymi (drewno, pellet), węglem oraz ekogroszkiem.

Model komina, wykonany ze wszystkich elementów systemu, miał średnicę 200 mm i aktywną wysokość 7,25 m od podstawy do wylotu.

schemat przekroju trójwarstwowego systemu kominowego z zaznaczeniem warstw: ceramika izostatyczna, przestrzeń powietrzna, wełna mineralna, pustak keramzytobetonowy

Stanowisko badawcze i metody pomiarowe

Na stanowisku badawczym zainstalowano model komina, który został wielopunktowo podłączony do aparatury badawczej. Komin połączono z generatorem spalin za pomocą przewodu o średnicy 200 mm i długości 1,4 m.

Stanowisko wyposażono w termopary do ciągłego zapisu temperatury w kluczowych punktach:

  • Na dolocie gazów ogrzewających konstrukcję komina (TD) - 1 szt.
  • Na wylocie gazów (TW) - 1 szt.
  • Na obwodzie komina w punktach pomiarowych T1, T2, T3, T4, T9, T10, T11, T12, T17, T18, T19, T20. Pomiar temperatury prowadzono na każdej z warstw konstrukcyjnych (pustak keramzytowy, rura ceramiczna) na wysokościach 2,50 m i 5,00 m.
  • Na stropach, przez które przechodził model badawczy (T5, T7, T13, T15).

Dodatkowo, temperaturę obudowy komina mierzono za pomocą przenośnego miernika z termoparą powierzchniową oraz pirometru.

Na dolocie spalin prowadzono ciągły pomiar prędkości i objętości przepływu spalin w celu stabilizacji parametrów. Model badawczy przechodził przez dwa drewniane stropy oddalone o 5 cm od obudowy komina. Przestrzeń między kominem a stropem z jednej strony izolowano wełną mineralną, aby zapobiec wychłodzeniu komina przez ruch powietrza.

Warunki zewnętrzne podczas badań: bezwietrzna pogoda, temperatura powietrza zewnętrznego 20°C, temperatura w laboratorium przed badaniami 18°C, w trakcie testów temperatura w laboratorium wzrosła do 23°C.

Przed rozpoczęciem badań szczelność przewodu kominowego sprawdzono urządzeniem WÖHLER DP 23, uzyskując pozytywny wynik.

zdjęcie stanowiska badawczego z modelem komina, aparaturą pomiarową i generatorem spalin

Przebieg symulacji pożaru sadzy

Po sprawdzeniu szczelności do komina podłączono generator spalin z palnikiem olejowym. Pierwszym etapem było kondycjonowanie przewodu kominowego, trwające 45 minut. Polegało ono na stopniowym zwiększaniu temperatury generowanych gazów do maksymalnej temperatury eksploatacji przewidzianej przez producenta, tj. 600°C. Spaliny o tej temperaturze dostarczano do przewodu kominowego przez kolejne pół godziny.

Po kondycjonowaniu rozpoczęto symulację pożaru sadzy. System kominowy przez 30 minut obciążano temperaturą stopniowo wzrastającą do około 1200°C, co stanowi temperaturę wyższą o około 180°C od teoretycznej temperatury pożaru sadzy. Następnie, temperatura około 1200°C była utrzymywana przez kolejne 3 godziny.

Wyniki badań

Uzyskane wyniki badań wykazały, że podczas ponad trzygodzinnych badań, w których system kominowy był obciążony temperaturą pożaru sadzy wyższą od teoretycznej, nie zaistniało niebezpieczeństwo powstania pożaru w wyniku promieniowania cieplnego. Potwierdzono tezę badawczą o bezpieczeństwie przewodów kominowych wykonanych z ceramiki izostatycznej w warunkach pożaru sadzy.

Klasyfikacja systemów kominowych

Wybór odpowiedniego komina powinien być dopasowany do urządzenia grzewczego. Klasyfikacja kominów dostarcza informacji o ich możliwym zakresie zastosowania:

  • Klasa ciśnienia: Określa szczelność komina. Dzieli się na podciśnieniowe (N1, N2) i nadciśnieniowe (P1).
  • Klasa temperatury: Informuje o maksymalnej temperaturze pracy komina w trybie ciągłym (np. T600, T400, T200).
  • Klasa odporności na pożar sadzy: Oznacza się literą G (odporny) lub O (nieodporny). Dodatkowo podaje się wymaganą odległość od materiałów palnych w milimetrach. Należy kierować się przepisami krajowymi, a informację producenta traktować jako uzupełniającą.
  • Klasa odporności na działanie kondensatu: Kominy oznaczone literą W są odporne na kondensat i mogą być stosowane z kotłami wytwarzającymi spaliny mokre (paliwa gazowe i olejowe). Kominy oznaczone literą D nie są odporne na kondensat i mogą być używane jedynie z kotłami generującymi spaliny suche (paliwa stałe).
  • Klasa odporności na korozję: Określa rodzaj paliwa, które można stosować: 1 - paliwa gazowe; 2 - paliwa gazowe, olejowe i drewno w paleniskach otwartych; 3 - paliwa gazowe, olejowe i stałe.

W przypadku kominów metalowych pojawia się dodatkowe oznaczenie dotyczące materiału i jego grubości, np. L185650 (gdzie cztery pierwsze cyfry oznaczają materiał zgodny z normą PN EN 1856-1).

Zapobieganie i postępowanie w przypadku pożaru sadzy

Pożar sadzy jest niebezpiecznym zjawiskiem, które może wystąpić w kominkach, piecach i przewodach kominowych, zagrażając bezpieczeństwu i powodując szkody materialne. Należy pamiętać, że każdy pożar sadzy niszczy komin, a wysoka temperatura może powodować wykruszanie spoin i rozszczelnienia, co grozi przedostawaniem się dymu i trujących gazów (w tym tlenku węgla) do pomieszczeń.

Zapobieganie pożarowi sadzy:

  • Nie palić mokrym drewnem, które powoduje osadzanie się dużej ilości sadzy.
  • Regularnie czyścić komin. Przewody spalinowe powinny być czyszczone co najmniej dwa razy w roku, a dymowe - cztery razy w roku.
  • Czyszczenie powinno być wykonywane przez osobę posiadającą kwalifikacje kominiarskie.
  • Konserwacje i przeglądy powinny być potwierdzone protokołem, który może być przydatny dla ubezpieczyciela.

Postępowanie w przypadku pożaru sadzy:

  1. Natychmiast zadzwonić po straż pożarną pod numer alarmowy 112, podając szczegółowe informacje o sytuacji.
  2. Zamknąć dopływ powietrza do pieca lub kominka od dołu i od góry - ograniczy to dostęp tlenu i spowolni rozwój pożaru.
  3. Nie gasić paleniska wodą ani nie wlewać jej do przewodu kominowego.
  4. Dozorować przewód kominowy od strony pomieszczeń do czasu przybycia służb ratowniczych.
  5. Przygotować gaśnicę odpowiednią do gaszenia pożarów sadzy.
  6. Używać sita kominowego (metalowej siatki o wymiarach oczek około 2×10 mm, najlepiej miedzianej, na ramie 60×60 cm z uchwytami) lub mokrej płachty, aby ograniczyć rozprzestrzenianie się ognia na sąsiednie obiekty i zapobiec przeniesieniu się pożaru na dach.
  7. W przypadku pożaru sadzy smolistej należy zapobiec zaślepieniu komina przez płonącą i spływającą smołę, ponieważ odparowujące węglowodory mogą tworzyć z powietrzem mieszankę wybuchową.
  8. Po wstępnych działaniach, można wsypać do wylotu komina około 3 kg soli kuchennej lub piasku.
  9. W końcowej fazie działań sprawdzić przewód kominowy kamerą termowizyjną lub pirometrem.
  10. Pomieszczenia należy sprawdzić miernikiem wielogazowym. Jeśli wykryte zostaną niebezpieczne gazy, należy ewakuować mieszkańców i przewietrzyć pomieszczenia.

Pożary kominów

Systemy kominowe JZ+

System JZ+ to rozwiązanie wykorzystywane do odprowadzania spalin z urządzeń grzewczych. Jest produkowany z wysokogatunkowej stali kwasoodpornej i żaroodpornej o grubości 0,6 - 1 mm. Elementy łączą się systemem kielichowym, a metoda spawania plazmowego zapewnia odpowiednią szczelność. System dostępny jest w przekroju okrągłym, w średnicach od fi 100 do fi 500.

Specyfikacja techniczna systemu JZ+ (jednościenne okrągłe do drewna):

  • Zakres średnic: DN 120 - 500 [mm]
  • Gatunek materiału: 1.4404
  • Grubość materiału: 0,5 mm
  • Klasa temperatury: T600
  • Klasa ciśnienia: N1
  • Odporność na działanie kondensatu: W
  • Odporność na korozję: Vm
  • Odporność na pożar sadzy: G500

W skład kompletu systemu JZ+ wchodzą:

  • Odskraplacz - 1 szt.
  • Wyczystka okrągła z deklem - 1 szt.
  • Trójnik 90° z wyjściem okrągłym - 1 szt.
  • Rury o długości 1000 mm - 4 szt.
  • Płyta kominowa z wpustem - 1 szt.
zdjęcie elementów systemu kominowego JZ+ (rury, trójnik, wyczystka)

tags: #odporny #na #pozar #sadzy #g500