Ewolucja ochrony przeciwpożarowej w Łasinie
Ze względu na fakt, że pożary należą do grupy niebezpieczeństw najbardziej groźnych na terenie miasta Łasina, zorganizowana ochrona przeciwpożarowa w mieście istniała od dawna. W połowie XIX wieku władze pruskie zaczęły podejmować działania administracyjne dotyczące ochrony przeciwpożarowej w miastach. O ile do tej pory walka z pożarami i obrona przed nimi spadała na samych mieszkańców, o tyle zaczęto podejmować działania mające na celu unowocześnienie metod, lepszą organizację walki z pożarami, jak również działania prewencyjne.
Najstarszym dokumentem dotyczącym ochrony przeciwpożarowej w mieście jest „Ordynacja pożarowa dla miasta Łasina” uchwalona przez Magistrat w dniu 3 sierpnia 1846 r. Dokument ten zawierał 59 paragrafów regulujących zachowanie mieszkańców w przypadku powstania pożaru oraz procedury zapobiegające jego niekontrolowanemu rozwojowi. Na podstawie § 31 tejże ordynacji wprowadzono obowiązek tworzenia 30-osobowych drużyn ratowniczych, a § 42 zobowiązywał gospodarzy domów do wysyłania mężczyzn z wiadrami do pomocy przy akcjach gaśniczych.
W listopadzie 1859 r. Burmistrz Łasina p. Rafalski zakupił działkę w celu wybudowania wozowni sikawek, której budowę rozpoczęto w 1861 r. W 1863 r. Magistrat zakupił drugą sikawkę, a do jej obsługi wyznaczono imiennie grupę 30 rzemieślników pod dowództwem mistrza ślusarskiego Leopolda Fuhrmana i mistrza siodlarskiego Ferdynanda Jahnke.
Towarzystwa Straży Ogniowej i początki OSP Łasin
W związku z chaosem towarzyszącym żywiołowym akcjom gaśniczym, władze pruskie na mocy dekretów z 1850 i 1898 roku zaczęły organizować Towarzystwa Straży Ogniowej, będące pierwowzorem dzisiejszych Ochotniczych Straży Pożarnych. Ochotnicza Straż Pożarna w Łasinie została powołana do życia pod koniec 1884 r. z inicjatywy aptekarza Ernesta Schemmela i Burmistrza Otto Wetzela.
Początkowo w skład zarządu wchodzili wyłącznie Niemcy, natomiast Polacy pełnili funkcję strażaków. Sytuacja zmieniła się w styczniu 1920 r. wraz z odzyskaniem przez Polskę niepodległości, kiedy to do zarządu po raz pierwszy powołano Polaków, a pierwszym polskim naczelnikiem został p. Jan Kawski.
| Ważne daty | Wydarzenie |
|---|---|
| 1846 | Uchwalenie pierwszej ordynacji pożarowej |
| 1884 | Powstanie OSP Łasin |
| 1926 | Instalacja elektrycznej syreny alarmowej |
| 1995 | Włączenie jednostki do Krajowego Systemu Ratowniczo-Gaśniczego |
Działalność kulturalna i orkiestry dęte
Jednostka OSP w Łasinie od lat łączy misję ratowniczą z życiem społecznym i kulturalnym. W 1965 r. wybudowano nową remizę, a cztery lata później, z okazji 85-lecia jednostki, ufundowano nowy sztandar. W tym okresie przy jednostce powstała orkiestra dęta, której założycielem był Henryk Przeczewski.
Tradycje muzyczne w regionie są silnie zakorzenione. Orkiestry dęte wykorzystują szerokie spektrum instrumentów, w tym instrumenty dęte blaszane i drewniane (flety, klarnety, saksofony, trąbki, puzony, tuby) oraz rozbudowaną sekcję perkusyjną. Występy orkiestr, często wzbogacane o pokazy mażoretek, stanowią ważny element lokalnych uroczystości.
„Payback” z udziałem ceremonialnych perkusistów dętych
Współcześnie orkiestry dęte, takie jak Wąbrzeska Orkiestra Dęta, uświetniają łasińskie obchody Narodowego Święta Niepodległości. Koncerty te, obejmujące utwory o tematyce patriotycznej oraz muzykę rozrywkową, cieszą się dużym zainteresowaniem mieszkańców, którzy doceniają kunszt muzyków owacjami na stojąco.
Teraźniejszość OSP Łasin
Obecnie łasińska OSP, włączona w 1995 r. do Krajowego Systemu Ratowniczo-Gaśniczego, zaliczana jest do najlepszych w powiecie. Jednostka dysponuje 5 pojazdami oraz nowoczesnym sprzętem ratownictwa drogowego i wodnego. Oprócz działań ratowniczych, strażacy prowadzą działalność gospodarczą, obejmującą m.in. przeglądy i naprawę gaśnic, co znacząco przyczynia się do poprawy prewencji przeciwpożarowej w domach i gospodarstwach rolnych.