Protokół Badania i Konserwacji Systemów Zabezpieczeń Przeciwpożarowych

Protokół badania wyłącznika ppoż wzór to kluczowy dokument, który potwierdza przeprowadzenie testów oraz inspekcji urządzeń zabezpieczających przed pożarem. Jego podstawowym celem jest zapewnienie, że wyłącznik ppoż działa prawidłowo i jest w stanie skutecznie zareagować w przypadku zagrożenia. Protokół ten stanowi również dowód na zgodność z obowiązującymi przepisami prawa oraz normami technicznymi. W Polsce przepisy dotyczące badania wyłączników ppoż są ściśle regulowane przez różne akty prawne, w tym Ustawę o ochronie przeciwpożarowej oraz odpowiednie rozporządzenia. Zgodnie z normami, badania powinny być wykonywane regularnie, a ich wyniki muszą być dokumentowane w formie protokołu.

System sygnalizacji pożaru (SSP, SAP) to zbiór elementów tworzących instalację o określonej konfiguracji, który wykrywa pożar, inicjuje alarm, może także automatycznie powiadomić Państwową Straż Pożarną lub wykonywać inne działania, których celem jest zmniejszenie skutków pożaru (np. sterować klapami oddymiającymi). Ustawa o ochronie przeciwpożarowej stanowi, że każda osoba fizyczna, prawna, organizacja lub instytucja korzystająca z budynku, obiektu lub terenu, musi zabezpieczyć użytkowany budynek, obiekt lub teren przed zagrożeniem pożarowym lub innym miejscowym zagrożeniem. W tym celu stosuje się systemy - zbiory różnych elementów, tworzących instalację sygnalizacji pożarowej o określonej konfiguracji, mające za zadanie przekazanie informacji osobom przebywającym w strefie zagrożenia, a także przesłanie informacji do Jednostki Straży Pożarnej. Gwarantuje to bezpieczeństwo użytkownikom danego obiektu, a także zapewnia szybkie opuszczenie budynku, a właścicielowi pozwala skrócić czas od wykrycia pożaru do podjęcia skutecznej akcji ratowniczej. Dzięki temu można zminimalizować straty mogące powstać zarówno w konstrukcji budynku, jak i w jego wyposażeniu.

Przeciwpożarowy Wyłącznik Prądu (PWP)

Rola i Elementy Protokołu Badania PWP

Protokół badania wyłącznika ppoż jest kluczowym dokumentem, który potwierdza prawidłowość działania systemów przeciwpożarowych w obiektach. Aby spełniał wymogi formalne, powinien zawierać kilka istotnych elementów. W praktyce, protokół badania wyłącznika ppoż wzór powinien zawierać szereg istotnych informacji, takich jak data przeprowadzenia badania, dane identyfikacyjne obiektu, opis przeprowadzonych testów, a także wyniki oraz ewentualne zalecenia dotyczące dalszych działań. Informacje te są niezbędne do jednoznacznego określenia, gdzie przeprowadzono badanie, co ma kluczowe znaczenie w kontekście odpowiedzialności prawnej. Kolejnym ważnym elementem jest dokładny opis samego wyłącznika ppoż. Ponadto warto wskazać, jakie normy i przepisy prawne były stosowane przy jego montażu. Ważnym punktem protokół badania wyłącznika ppoż wzór jest również opis przeprowadzonych testów. Należy szczegółowo opisać metodykę badań, a także wyniki uzyskane podczas testów. Na koniec, protokół powinien zawierać informacje o osobach odpowiedzialnych za przeprowadzenie badania oraz datę jego wykonania. Warto również dołączyć podpisy osób przeprowadzających badanie, co potwierdza rzetelność dokumentu. Posiadanie protokołu zapewnia zgodność z przepisami prawa oraz zwiększa bezpieczeństwo w obiekcie. Przegląd przeciwpożarowego wyłącznika prądu powinien potwierdzić nie tylko zadziałanie przycisku, ale też skuteczność odcięcia zasilania, poprawność sterowań, dostępność urządzenia i jakość dokumentacji po serwisie.

Proces Badania PWP

Przeprowadzenie badania wyłącznika ppoż to kluczowy krok w zapewnieniu bezpieczeństwa przeciwpożarowego w obiektach. Pierwszym krokiem jest przygotowanie się do badania, co obejmuje zebranie niezbędnych narzędzi, takich jak testery prądu, mierniki napięcia oraz dokumentacja techniczna wyłącznika. Następnie, podczas samego badania, należy zwrócić szczególną uwagę na stan fizyczny wyłącznika. Warto także przeprowadzić testy funkcjonalne, które polegają na symulacji działania wyłącznika w warunkach zbliżonych do rzeczywistych. Dokumentacja wyników badania jest niezwykle istotna. Warto również dodać datę badania oraz dane osoby, która je przeprowadziła, co zwiększa wiarygodność dokumentacji. Regularne badania wyłączników ppoż są nie tylko wymogiem prawnym, ale również kluczowym elementem strategii zarządzania ryzykiem pożarowym.

Badanie wyłącznika ppoż powinno być przeprowadzane co najmniej raz w roku. Przegląd PWP nie sprowadza się wyłącznie do wciśnięcia przycisku na ścianie. W praktyce chodzi o sprawdzenie całej logiki działania układu: od dostępności i oznakowania, przez stan samego przycisku, po elementy wykonawcze odpowiedzialne za odcięcie zasilania we właściwym zakresie. Na początku serwis zwykle analizuje dokumentację i weryfikuje miejsce zabudowy PWP. Następnie sprawdza stan fizyczny urządzenia, połączenia, czytelność opisów i dostępność. Kolejnym etapem jest próba działania.

Najwięcej problemów nie wynika z uszkodzenia samego przycisku, ale z zaniedbań eksploatacyjnych i zmian w obiekcie. PWP bywa zasłonięty, źle opisany albo od lat nie był testowany w sposób, który rzeczywiście potwierdza skuteczność odcięcia zasilania. Dobrze zorganizowany przegląd nie powinien zaskakiwać użytkowników budynku. Najpierw warto przygotować projekt, schematy i poprzednie protokoły, potem uzgodnić okno serwisowe, a następnie poinformować osoby, które mogą odczuć skutki próby działania. Dobra praktyka podpowiada, że nawet jeśli sam test PWP wypadł poprawnie, warto od razu uporządkować braki formalne i organizacyjne.

Protokół po serwisie powinien być użyteczny dla zarządcy, administratora i działu technicznego. Musi pokazywać nie tylko fakt wykonania przeglądu, ale też jego wynik, zakres przeprowadzonych czynności oraz listę zaleceń. Przegląd przeciwpożarowego wyłącznika prądu ma sens tylko wtedy, gdy potwierdza realne działanie układu, a nie wyłącznie formalne „odhaczenie” urządzenia. Po każdym przeglądzie warto od razu sprawdzić, czy zalecenia trafiły do właściwych osób i czy ustalono termin ich realizacji. Najczęstsze problemy to uszkodzenia mechaniczne, nieprawidłowe działanie oraz brak regularnych przeglądów. Alternatywy dla wyłączników ppoż to systemy automatycznego gaszenia, takie jak sprinklery czy systemy gazowe.

Typowe Błędy przy Sporządzaniu Protokołu PWP

Podczas sporządzania protokołu badania wyłącznika ppoż, wiele osób popełnia błędy, które mogą prowadzić do poważnych konsekwencji w kontekście bezpieczeństwa przeciwpożarowego. Protokół powinien być szczegółowy i zawierać wszystkie istotne informacje, takie jak data badania, nazwisko osoby przeprowadzającej testy oraz wyniki poszczególnych prób. Kolejnym istotnym błędem jest pomijanie wymaganych elementów protokołu. Ignorowanie tych wymogów może prowadzić do poważnych luk w dokumentacji, co w konsekwencji może wpłynąć na ocenę bezpieczeństwa obiektu. Często osoby odpowiedzialne za badania nie stosują się do ustalonych procedur lub używają nieodpowiednich narzędzi. W przeciwnym razie wyniki mogą być nieprawidłowe, co w skrajnych przypadkach może prowadzić do niewłaściwego działania systemu w sytuacji zagrożenia pożarowego. Często zdarza się, że dokumenty te są tworzone z opóźnieniem, co może skutkować brakiem aktualnych informacji w systemie zarządzania bezpieczeństwem. Unikanie najczęstszych błędów przy sporządzaniu protokołu badania wyłącznika ppoż jest niezbędne dla zapewnienia bezpieczeństwa. Warto zatem zapoznać się z przykładami oraz wzorami, które mogą posłużyć jako odniesienie dla osób odpowiedzialnych za przeprowadzanie takich badań.

Systemy Sygnalizacji Pożarowej (SSP)

Projektowanie i Elementy SSP

W przypadku SSP, należy zwrócić szczególną uwagę na dokumentowanie w formie protokołów przeglądu systemu. Projekt systemu sygnalizacji pożarowej powinien być szczegółowy i kompleksowy.

Co powinien zawierać projekt systemu sygnalizacji pożarowej?

• Informacje ogólne: W tym rozdziale powinny znaleźć się informacje na temat przedmiotu opracowania, zakresie, podstawach prawnych, a także materiałach wykorzystanych w opracowaniu.
• Charakterystyka budowlano-instalacyjna i pożarowa obiektu: To warunki ochrony przeciwpożarowej obiektu. W tym rozdziale opisujemy powierzchnię, wysokość, liczbę kondygnacji analizowanego budynku, przewidywaną gęstość obciążenia ogniowego, odległości od innych obiektów czy wyposażenie w gaśnice i inne urządzenia przeciwpożarowe.
• Opis techniczny: W tym rozdziale należy zawrzeć informacje na temat przyjętego systemu sygnalizacji pożaru, zakresie ochrony, doborze i rozmieszczeniu czujek czy innych elementów liniowych, warunki zasilania energetycznego, a także obliczenia i dobór baterii akumulatorów.
• Część rysunkowa: Projekt SSP powinien zawierać część rysunkową.

Montaż instalacji systemu sygnalizacji pożarowej należy wykonać zgodnie z projektem wykonawczym, obowiązującymi przepisami, dokumentacją techniczno-rozruchową producenta i zasadami wiedzy technicznej. Elementy liniowe należy zainstalować w miejscach zgodnych z ich rozmieszczeniem naniesionym na rysunkach.

Czujki Pożarowe i Ich Rozmieszczenie

Przy doborze czujek należy wziąć pod uwagę m.in.:

• materiały, które są magazynowane w danej strefie oraz fakt, jak zachowują się one przy spalaniu,
• wysokość pomieszczeń (należy pamiętać, iż punktowe czujki dymu instalujemy do wysokości 16m, a w pomieszczeniach wyższych liniowe czujki dymu),
• wpływ wentylacji i ogrzewania,
• warunki środowiskowe wewnątrz nadzorowanych pomieszczeń,
• możliwości wystąpienia alarmów fałszywych.

Czujki ppoż powinny być instalowane co najmniej 25mm (i maksymalnie 600mm) poniżej sufitu i w zakresie 10% górnej wysokości pomieszczenia. Czujki ciepła nie powinny być instalowane nie więcej niż 150 mm od sufitu. Czujki, które powinny dawać alarm zaprogramowane w koincydencji, powinny być zainstalowane w tym samym pomieszczeniu. Każda czujka powinna mieć odstęp minimum 0,5 m od elementów pomieszczenia, np. regałów. Czujki ppoż. należy instalować minimum 0,5 m od ściany. Jeżeli podciąg lub belka przekracza 10% wysokości pomieszczenia - wtedy należy traktować to jako osobne pomieszczenie. Minimalna odległość od otworów nawiewnych/wywiewnych to 1,5 m.

Promienie Dozorowania Czujek Systemu Sygnalizacji Pożaru

• Dla punktowej czujki dymu:
  • promień jest równy 6,2 m, co oznacza, że odległość między czujkami wynosi do 8,8 m.
  • przestrzeń dozorowania: 60-80 m² (max 176 m²).
  • wysokość instalowania: 12 m (max 16 m).
• Dla punktowej czujki ciepła:
  • promień jest równy 4,5 m, co oznacza, że odległość między czujkami wynosi do 6,4 m.
  • przestrzeń dozorowania: 30-40 m² (max 78 m²).
  • wysokość instalowania: 7,5 m dla czujki zakwalifikowanej do A1, natomiast 6 m dla A2 i B.
• Liniowa czujka dymu:
  • wysokość instalowania: 25 m.
  • promień jest równy 6,2 m.
  • odległość między czujkami: 2-13 m.
  • przestrzeń dozorowania: 1240 m².
• Dla czujki zasysającej:
  • promień jest równy 6,2 m.
  • wysokość instalowania: 12 m (max 45 m).
• Linowa czujka ciepła:
  • wysokość instalowania na poziomie 9 m dla A1 i 7,5 m dla A2 i B.

Ręczne Ostrzegacze Pożarowe (ROP)

Ręczne ostrzegacze pożarowe systemu sygnalizacji pożarowej instalujemy na drogach ewakuacyjnych, przy wyjściach na klatki schodowe oraz przedsionki, przy wyjściu na otwartą przestrzeń, w miejscach szczególnie niebezpiecznych pożarowo, a także w pobliżu centrali systemu sygnalizacji pożaru.

Sygnalizatory Akustyczne

Projektując system sygnalizacji pożarowej (SSP, SAP) należy wziąć pod uwagę sygnalizatory akustyczne. Sygnalizatory akustyczne umieszczamy na wysokości 2,3 m. Wymagany poziom natężenia dźwięku wynosi do najmniej 65 dB lub przekracza o 10 dB szumy otoczenia trwające dłużej niż 30 sekund (w zależności od tego, która wartość jest większa). W przypadku budynku, gdzie sygnalizator ma obudzić osoby śpiące - minimalna wartość natężenia dźwięku wynosi 75 dB. Natężenie dźwięku w żadnym miejscu nie powinno przekraczać 118 dB.

Zasilanie Centrali SSP

Centralę SSP należy zasilić z wydzielonego obwodu elektrycznego, sprzed przeciwpożarowego wyłącznika prądu. Centrala powinna być wyposażona w zasilanie rezerwowe (odpowiednie baterie akumulatory). Bateria akumulatorów powinna umożliwić pracę centrali przez 72h oraz być odpowiednia do alarmowania przez co najmniej 30 minut.

Przykłady Central Sygnalizacji Pożarowej

• Bosch FPA 1200: Dedykowana centrala do małych i średnich obiektów. Obsługuje maksymalnie 253 elementy. System BOSCH FPA 1200 złożony jest z kontrolera centrali, zasilacza, modułu kontrolera akumulatora i modułu jednej pętli LSN umieszczonych w jednej obudowie. Można rozbudować centralę o drugi moduł pętli LSN.
• Bosch FPA 5000: Przeznaczona jest do średnich oraz dużych budynków. Posiada możliwość rozbudowy (sieciowanie) do dużych i rozbudowanych budynków o liczbie elementów przekraczającej 2000. Centrala SSP Bosch FPA 5000 jest przystosowana do obsługi maksymalnie 32 pętli o długości maksymalnej do 3 kilometrów.
• POLON 4100 oraz POLON 4200: Dedykowana do ochrony niedużych lub średniej wielkości obiektów. Możliwość adresowania elementów systemu sygnalizacji pożarowej pozwala na identyfikację miejsca zadziałania czujki. Centrala dopuszcza także sterowanie i kontrolę urządzeń zewnętrznych, takich jak klapy oddymiające czy bramy pożarowe. Możliwość przekazania informacji o pożarze do stacji monitoringu odbywa się w postaci analogowej i cyfrowej.
• POLON 4500: Centrala automatycznego gaszenia POLON 4500 przeznaczona jest do wykrywania i sygnalizowania pożaru, a także uruchamiania stałych urządzeń gaśniczych (SUG) i monitorowania procesu automatycznego gaszenia. Dedykowana jest do sterowania procesami automatycznego gaszenia w maksymalnie 4 strefach gaszenia. Przeznaczona jest do średnich obiektów.
• POLON 4900: Dedykowana jest do dużych i bardzo dużych budynków lub grup budynków. Możliwość adresowania elementów liniowych pozwala na identyfikację miejsca powstania pożaru z dokładnością do pojedynczej czujki. Centrala może pracować w sieci (maksymalnie 31 central) z innymi centralami (serii POLON 4900 oraz POLON 4500). Po otrzymaniu sygnału alarmu z czujki bądź ręcznego ostrzegacza pożarowego, zgodnie z zaprogramowanym wariantem alarmowania, centrala SSP uruchamia sygnalizatory akustyczne oraz przekaźniki wyjściowe wewnątrz centrali, jak również na liniach dozorowych.
• IGNIS (Polon Alfa): Dedykowana jest do zabezpieczenia obiektów małych (takich jak małe jednokondygnacyjne biuro czy niewielki magazyn). Centrala sygnalizacji pożarowej IGNIS jest przeznaczona do wykrywania i sygnalizowania pożaru. W przeciwieństwie do central serii POLON 4000, w centrali IGNIS nie odczytamy dokładnej lokalizacji pożaru (dokładność co do jednej czujki ppoż). Centrala IGNIS umożliwia włączanie dodatkowych urządzeń sygnalizacyjnych oraz przekazywanie sygnałów do systemu monitoringu pożarowego. Wykonana w technice montażu powierzchniowego, wyposażona w rozbudowane układy diagnostyki i samokontroli, gwarantuje długotrwałą i niezawodną pracę systemu wczesnego ostrzegania o pożarze.
• Aritech FP1216C: To uniwersalna, adresowalna centrala sygnalizacji pożaru, wyposażona w 2 pętle (z możliwością rozbudowy o kolejne dwie dodatkowe pętle). Centrala ma podświetlany wyświetlacz LCD oraz wskaźniki diodowe LED wskazujące stan stref z polami opisowymi. Centrala Aritech FP1216C oferuje funkcje ułatwiające konserwację, duże możliwości programowania wejść i wyjść oraz umożliwia współpracę z urządzeniami Aritech serii 2000 oraz 900. Czujki, które osiągną poziom zabrudzenia, zgłaszają ostrzeżenia konserwacyjne.
• Aritech FP2864C-18: Jest adresowalną centralą sygnalizacji pożaru (SSP, SAP), do której można podłączyć standardowo dwie pętle (z możliwością rozbudowy o 6 kolejnych). Centrala SSP FP2864C-18 posiada wyświetlacz LCD oraz wskaźniki diodowe wskazujące, w jakim stanie są strefy wraz z polami opisowymi (alarm, uszkodzenie). Centrala posiada kilka mechanizmów zabezpieczających przed fałszywymi alarmami (m.in. automatyczna kompensacja zanieczyszczenia, tryb dwukrotnego wystąpienia zdarzenia w zadanym czasie i tryby koincydencji).

Konserwacja i Przeglądy Systemów Sygnalizacji Pożarowej (SSP)

Wymogi Prawne i Częstotliwość

Przeglądy techniczne i czynności konserwacyjne powinny być przeprowadzane w okresach ustalonych przez producenta, nie rzadziej jednak niż raz w roku. Mówi o tym Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów. Badania okresowe systemów sygnalizacji pożarowej (SSP, SAP) należy przeprowadzać przynajmniej raz w roku wg PKN-CEN/TS 54-14:2020-09. Aby zapobiec alarmom fałszywym, należy w prawidłowy sposób oraz w prawidłowych odstępach czasowych wykonywać przeglądy systemów sygnalizacji pożarowej. Wyróżniamy obsługę codzienną, miesięczną, kwartalną oraz roczną.

Rodzaje Czynności Serwisowych

Harmonogram i zakres czynności konserwacyjnych jest zróżnicowany w zależności od częstotliwości przeglądów:

• Obsługa codzienna (wykonywana przez użytkownika bądź właściciela):

  • sprawdzenie, czy każda centrala, tablica i panel wskazują stan dozorowania lub, czy każde odchylenie od stanu dozorowania jest odnotowane w książce pracy i, czy we właściwy sposób została zawiadomiona firma prowadząca konserwację,
  • sprawdzenie, czy przy każdym alarmie zarejestrowanym od poprzedniego dnia podjęto odpowiednie działania,
  • sprawdzenie, czy, jeżeli instalacja była wyłączona, sprawdzana lub wyciszana, to została przywrócona do stanu dozorowania.

• Obsługa miesięczna (wykonywana przez użytkownika bądź właściciela):

  • próbny rozruch każdego awaryjnego zespołu prądotwórczego, który powinien spełniać wymagania 6.8.3 (Zasilanie rezerwowe),
  • sprawdzenie zapasu papieru w drukarce systemu sygnalizacji pożarowej (jeśli jest),
  • przeprowadzenie testu wskaźników.

• Obsługa kwartalna (wykonywana przez specjalistę):

  • sprawdzenie wszystkich zapisów w książce pracy i podjęcie niezbędnego działania, aby doprowadzić do prawidłowej pracy instalacji,
  • spowodowanie zadziałania, co najmniej, jednej czujki lub ręcznego ostrzegacza pożarowego w każdej strefie, w celu sprawdzenia, czy centrala sygnalizacji pożarowej prawidłowo odbiera i wyświetla określone sygnały, emituje alarm akustyczny oraz uruchamia wszystkie inne urządzenia ostrzegawcze i pomocnicze,
  • sprawdzenie, czy monitoring uszkodzeń centrali sygnalizacji pożarowej funkcjonuje prawidłowo,
  • sprawdzenie zdatności centrali sygnalizacji pożarowej do uaktywnienia wszystkich trzymaków i zwalniaków drzwi,
  • w miarę możliwości, spowodowanie zadziałania każdego łącza do straży pożarnej lub do zdalnego centrum stałej obserwacji,
  • przeprowadzenie wszystkich innych kontroli i prób, określonych przez wykonawcę, dostawcę lub producenta.

  Specjalista podczas przeglądu kwartalnego dokonuje rozpoznania, czy w budynku nastąpiły jakieś zmiany budowlane lub w jego przeznaczeniu, które mogły wpłynąć na rozmieszczenie czujek i ręcznych ostrzegaczy pożarowych oraz sygnalizatorów akustycznych. Dopuszcza się sprawdzanie kolejnych 25% czujek przy kontroli kwartalnej.

• Obsługa roczna (wykonywana przez specjalistę):

  • przeprowadzenie próby zalecanej dla obsługi codziennej, miesięcznej i kwartalnej,
  • sprawdzenie każdej czujki na poprawność działania zgodnie z zaleceniami producenta,
  • sprawdzenie zdatności centrali sygnalizacji pożarowej do uaktywnienia wszystkich funkcji pomocniczych,
  • sprawdzenie wzrokowo, czy wszystkie połączenia kablowe i sprzęt są sprawne, nieuszkodzone i odpowiednio zabezpieczone,
  • dokonanie oględzin, w celu ustalenia, czy w budynku nastąpiły jakieś zmiany budowlane lub w jego przeznaczeniu, które mogły wpłynąć na rozmieszczenie czujek i ręcznych ostrzegaczy pożarowych oraz sygnalizatorów akustycznych,
  • sprawdzenie i przeprowadzenie prób wszystkich baterii akumulatorów.

Każda zauważona nieprawidłowość powinna być odnotowana w książce pracy i możliwie szybko usunięta. Po zakończeniu przeglądu kwartalnego i rocznego, jednostka odpowiedzialna za przeprowadzenie próby, powinna dostarczyć osobie odpowiedzialnej, z potwierdzeniem odbioru, protokół stwierdzający, że próby opisane powyżej zostały wykonane i, że o wykrytych wadach instalacji została powiadomiona osoba odpowiedzialna.

Współdziałanie SSP z Innymi Instalacjami Przeciwpożarowymi i Użytkowymi

Centrala sygnalizacji pożaru poprzez moduły sterujące i nadzorujące współpracuje z innymi urządzeniami. Jest to opis sekwencji wysterowań urządzeń przeciwpożarowych, które są podłączone do centrali SSP, np. klapy oddymiające czy EKS-y, które odpowiadają za blokadę windy w czasie alarmu pożarowego. Opis ten nazywany jest także scenariuszem pożarowym.

Odbiór i Uruchomienie Systemu Sygnalizacji Pożarowej

Urządzenia przeciwpożarowe w obiekcie wykonuje się zgodnie z projektem uzgodnionym przez rzeczoznawcę ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych, a warunkiem dopuszczenia do ich użytkowania jest przeprowadzenie odpowiednich dla danego urządzenia prób i badań potwierdzających prawidłowość ich działania. Po zakończeniu instalacji należy uzgodnić zasady formalnego przekazania systemu do nabywcy (lub użytkownika) i formalnej akceptacji systemu przez nabywcę (lub jego przedstawiciela).

Podczas uruchomienia systemu należy dokonać szczegółowej kontroli, w celu stwierdzenia:

• czy praca systemu jest zgodna z oczekiwaniami,
• czy użyte materiały i komponenty są zgodne z wytycznymi,
• czy dokumentacja, rysunki i instrukcje obsługi dotyczą zainstalowanego systemu.

Należy sprawdzić, czy zainstalowany system działa prawidłowo (w stanie alarmowania, uszkodzenia lub blokowania). Dokumentację powykonawczą systemu uzgodnioną przez rzeczoznawcę ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych jest niezbędna. Ważnym elementem jest również weryfikacja, czy alarm pożarowy został przekazany do właściwej komendy miejskiej/powiatowej Państwowej Straży Pożarnej oraz czy firma instalacyjna dostarczyła wszystkie potrzebne dokumenty.

Obliczenia Sprawdzające Parametry Elektryczne

W ramach projektu i odbioru systemu konieczne jest przeprowadzenie obliczeń sprawdzających parametry elektryczne, takie jak:

• Sprawdzenie rezystancji przewodów najdłuższej linii dozorowej.
• Sprawdzenie prądu pobieranego przez najbardziej obciążoną linię dozorową.
• Sprawdzenie pojemności elektrycznej przewodów najdłuższej linii dozorowej.

tags: #ostrzegacz #pozarowy #protokol #badania