Hełm strażacki to niezwykle istotny element osobistego umundurowania strażaka, mający za zadanie chronić głowę, twarz i szyję przed szerokim spektrum zagrożeń. Jego historia sięga przełomu XVII i XVIII wieku, a na przestrzeni lat nieraz zmieniał swój kształt, kolor i wygląd. Obecny wygląd i technologia produkcji to mieszanka postępu technologicznego i tradycyjnych rozwiązań. Klasyczny kształt hełmu strażackiego pochodzi z początku XIX wieku, kiedy to były one wykonywane ze skóry i metalu. Szerokie rondo zaprojektowano wówczas w celu ochrony przed spadającymi odłamkami, wodą i palącym się żarem.
Początki Hełmów Strażackich
Najstarszą formą hełmów strażackich była konstrukcja nazywana „rurą od pieca”. Nakrycie głowy wyglądem przypominało cylinder i miało, niestety, taką samą wartość ochronną jak zwykłe nakrycie głowy.
Projekt Jacobusa Turcka i Matthew Dubois’a
Nowojorczyk Jacobus Turck w roku 1740 został uznany za wynalazcę i projektanta pierwszej „czapki strażackiej”. Była to okrągła konstrukcja oferująca wysoką czaszę i węższą krawędź. Projekt ten został szybko podchwycony przez Matthew Dubois, który wprowadził do niego szereg ulepszeń - przede wszystkim dodał wszyty rdzeń z żelaznego drutu pod krawędzią ronda, co nie tylko nadało hełmowi nowy kształt, ale także zapewniło mu znacznie większą wytrzymałość. Jednak żadne z tych ulepszeń „rury od pieca” nie było aż tak przełomowe, aby zbliżyć ówczesne hełmy do dzisiejszych konstrukcji.
Skórzany Hełm Henry’ego T. Gratacapa
Henry T. Gratacap był z zawodu producentem bagażu i ochotniczym strażakiem z Nowego Jorku. Doświadczenie w tworzeniu wytrzymałego bagażu do podróży transoceanicznych, charakteryzującego się trwałością, odpornością na wilgoć i gnicie, dobrze przełożyło się na projekt hełmu strażackiego. Opracował on czaszę z twardej skóry złożoną z ośmiu segmentów, tworząc niezwykle mocną i trwałą konstrukcję, którą nazwał „The New Yorker”. Hełm był zaprojektowany tak, by wytrzymać uderzenie spadającego gruzu czy elementów konstrukcji.
Niemiecki Hełm Stahlhelm: Kontekst Historyczny
W kontekście rozwoju nakryć głowy, warto przyjrzeć się historycznemu niemieckiemu hełmowi wojskowemu Stahlhelm, który ewoluował w podobnym okresie i stał się symbolem ochrony. Widać na nim kolejne etapy przygotowywania niemieckiego hełmu Stahlhelm z lat 1916-1918 - od płaskiego kawałka blachy po skończony hełm. Twórcą hełmu był dr Friedrich Schwerd z Instytutu Techniki w Hanowerze. Po przeanalizowaniu obrażeń, jakich doznawali żołnierze w trakcie walk, przygotował projekt hełmu, który miał maksymalnie chronić żołnierza, a przy tym nie przeszkadzać mu w walce.
Stahlhelm przed powstaniem przechodził przez 9 etapów wytłaczania. Ostatecznie ważył 1.08 kg i miał 1-1,15 cm grubości. Co ciekawe, istniało sześć rozmiarów hełmów, dostosowanych do wielkości głów żołnierzy. Niemieccy żołnierze nosili Stahlhelm w trakcie I wojny światowej.
Po I wojnie światowej Stahlhelm przeszedł liczne modernizacje. Po zakończeniu II wojny światowej wycofano go z eksploatacji, zastępując go innymi hełmami zarówno w NRD, jak i RFN. Oprócz Niemiec, hełmy o bardzo podobnym wyglądzie lub kupowane w Niemczech stosowały siły zbrojne Afganistanu, Argentyny, Austrii, Boliwii, Bułgarii, Chile, Chin, Kolumbii, Danii, Finlandii, Gwatemali, Węgier, Irlandii, Norwegii, Rumunii, Hiszpanii, Turcji, Wenezueli i Szwajcarii. Również w Polsce i Austro-Węgrzech wykorzystywano pewne ilości hełmów tego rodzaju. Okres po II wojnie światowej, w którym niemiecki Stahlhelm został wycofany z użycia wojskowego, otworzył drogę do rozwoju nowoczesnych systemów ochrony głowy, w tym także w straży pożarnej.
Środki Ochrony Osobistej Strażaków: Rola Hełmu
Środki ochrony osobistej wykorzystywane przez straż pożarną mają za zadanie chronić strażaków przed niebezpiecznymi czynnikami, jakim na co dzień stawiają czoła. Obejmują one przede wszystkim specjalistyczną odzież ochronną, w której skład wchodzą solidne hełmy strażackie. Podobnie jak w przypadku pozostałych elementów stroju strażaka, nakrycia głowy także powinny być dobierane na podstawie specyfiki prowadzonej akcji ratowniczo-gaśniczej.
Podstawową funkcją hełmów strażackich jest ochrona głowy i szyi strażaka przed urazami z powodu np. spadających odłamków, gałęzi drzew czy cieknących substancji chemicznych. Jednocześnie takie specjalistyczne nakrycia głowy stanowią zabezpieczenie przed wysokimi temperaturami, a niejednokrotnie chronią też twarz strażaka - w tym jego wzrok i słuch.
Wszystkie hełmy strażackie składają się ze skorupy, czyli twardej powłoki chroniącej głowę, a także z wewnętrznej więźby zapewniającej amortyzację uderzeń oraz umożliwiającej stabilne dopasowanie. Wszystkie hełmy wykorzystywane przez straż pożarną muszą być zgodne z normami, aby mogły niezawodnie spełniać swoje zadanie w czasie akcji ratowniczo-gaśniczych, a zarazem skutecznie chronić strażaków.
Rodzaje Hełmów Strażackich i Wymagane Normy
Wybór hełmu odpowiedniego do warunków konkretnej akcji ratowniczo-gaśniczej ma kluczowe znaczenie dla jej skuteczności, a tym samym dla ludzkiego zdrowia i życia. Niewłaściwie dobrane nakrycie głowy może nie spełnić swojego zadania. Ruiny budynków, spadające odłamki, gałęzie drzew grożące zawaleniem - to tylko kilka przykładów sytuacji, które mogą stanowić śmiertelne zagrożenie dla strażaka. Dlatego tak ważna jest ochrona osobista, a w szczególności głowy, podczas wyjazdów do akcji. Podstawowym zadaniem hełmu jest ochrona głowy przed wszelkimi urazami oraz wysoką temperaturą.
Hełmy strażackie są podzielone według ich przeznaczenia i spełnianych norm:
- Hełmy do gaszenia pożarów w budynkach (norma EN 443) - to podstawowe nakrycie głowy strażaka, służące do ochrony przed uderzeniami, temperaturą oraz substancjami chemicznymi w różnego rodzaju obiektach.
- Hełmy do gaszenia pożarów na terenach niezurbanizowanych (EN 16471) - służą przede wszystkim do prowadzenia akcji terenowych, a więc np. gaszenia pożarów lasów czy traw.
- Hełmy dla ratownictwa technicznego (EN 16473) - to rozwiązanie bardzo podobne do wcześniejszego, lecz przeznaczone do prowadzenia działań ratowniczych na terenach zabudowanych poza wnętrzami budynków, a także np. podczas wypadków drogowych czy katastrof budowlanych.
Ewolucja Materiałów i Konstrukcji Hełmów Strażackich
Materiały stosowane do produkcji hełmów ochronnych zmieniały się na przestrzeni lat. Dawniej były to głównie metal i skóra, natomiast dzisiaj używane są lekkie i bardzo trwałe tworzywa sztuczne, odporne nie tylko na uderzenia, ale i na wysoką temperaturę. Zewnętrzna część hełmu jest często wytwarzana metodą wtryskową z kompozytowego tworzywa. Wewnątrz hełmu coraz częściej znajduje się poliuretan, który chroni przed wysoką temperaturą i uszkodzeniami mechanicznymi. Doskonałym przykładem są nowoczesne hełmy, takie jak Rosenbauer Heros Titan. Obecnie stosuje się również włókno szklane i aramidowe, których zadaniem jest ochrona przed wysoką temperaturą. Każdy wyjazd do akcji wiąże się z pewnym zagrożeniem, dlatego tak ważne jest odpowiednie przygotowanie strażaka.
Funkcje i Wymagania Stawiane Hełmom Strażackim
Podstawową funkcją hełmu jest ochrona głowy, oczu, karku i szyi przed różnorodnymi czynnikami. Produkt ten musi chronić przed urazami mechanicznymi, takimi jak spadające odłamki. Kolejnym, równie ważnym zadaniem jest ochrona przed wysoką temperaturą, różnymi substancjami chemicznymi oraz zadymieniem. Co więcej, hełm strażacki towarzyszy strażakowi często przez kilka, a nawet kilkanaście godzin. Dlatego powinien on nie tylko skutecznie chronić, ale także być lekki, wygodny i zapewniać pełen komfort noszenia.
Marka Gallet: Tradycja i Innowacja w Produkcji Hełmów
Hełm strażacki, często potocznie nazywany kaskiem strażackim, to podstawowy element ochrony osobistej każdego strażaka PSP i OSP. Marka Gallet, obecnie MSA Gallet, jest ceniona na całym świecie za jakość, nowatorskie rozwiązania i zgodność z rygorystycznymi normami. Firma ma ponad 150-letnią tradycję w produkcji ochronnych nakryć głowy. Powstała w 1864 roku we Francji jako warsztat wyrobów skórzanych. Na początku XX wieku (około 1909 roku) Adrien Gallet założył zakład w miejscowości Chatillon-sur-Chalaronne. Początkowo Gallet specjalizował się w hełmach skórzanych i stalowych dla wojska oraz służb.
Przełomowym momentem było opracowanie w latach 80. XX wieku nowatorskiego hełmu strażackiego typu jet-style o opływowym kształcie. W 1985 roku Gallet, we współpracy z paryską strażą pożarną, stworzył model F1 - pierwszy tego rodzaju hełm ratowniczo-gaśniczy, który zapewniał pełną ochronę głowy, twarzy i szyi podczas działań gaśniczych w budynkach. Hełm Gallet F1 wyróżniał się nowoczesną konstrukcją z chowanym wizjerem i wkrótce stał się standardowym wyposażeniem straży pożarnych w wielu krajach Europy, w tym także w Polsce. Dla polskich strażaków zawodowych PSP hełm Gallet stał się synonimem nowoczesnego hełmu bojowego, zastępując starsze wzory z lat 70. XX wieku. W 1987 roku Gallet opracował również lżejszy hełm F2 - przeznaczony do działań ratownictwa technicznego i akcji w terenie (pożary lasów, akcje wysokościowe itp.).
Wielkim krokiem milowym w historii marki było przejęcie firmy Gallet przez amerykański koncern MSA Safety w 2002 roku. MSA (Mine Safety Appliances) to globalny lider w dziedzinie sprzętu ochrony osobistej, założony w 1914 roku w USA. Od tego momentu hełmy są sprzedawane pod marką MSA Gallet, łącząc doświadczenie i tradycję Gallet z międzynarodowym zapleczem technologicznym MSA.
Jak powstaje HEŁM STRAŻACKI?
Generacje Hełmów Gallet: Od F1 do F2XR
Przez dekady hełmy strażackie Gallet przechodziły liczne modernizacje, odpowiadając na rosnące wymagania służb ratowniczych.
Pierwsza Generacja Hełmów Gallet F1 (lata 80. i 90. XX w.)
Model F1 był pionierski. Późniejsze oznaczenia literowe odnosiły się głównie do rozmiaru i wersji: F1S (Standard): wersja dla standardowego rozmiaru głowy (około 52-60 cm); F1E (Extended): wariant dla większych głów (do około 64 cm). Oba warianty miały podobną konstrukcję, różniąc się wielkością skorupy. W hełmach tej generacji wprowadzono udoskonalenia: miękkie lub regulowane nagłowie, ulepszoną przyłbicę i wewnętrzne okulary chroniące oczy.
Hełm Gallet F1SF (lata 2000.)
To unowocześniona wersja hełmu F1, dostosowana do nowszych wymagań. Spełniał normę EN443:2008 i był wyposażony w dodatkowe usprawnienia poprawiające bezpieczeństwo i wygodę. F1SF łączył cechy F1S i F1E, występując nadal w dwóch rozmiarach (M i L). Był dostępny w wielu kolorach, także wersjach fotoluminescencyjnych. Do hełmu oferowano różne osłony karku i akcesoria komunikacyjne.
Hełm Gallet F2 (od 1987 r.) i F2 X-TREM
Pierwszy Gallet F2 zapoczątkował serię lekkich hełmów ratowniczych przeznaczonych do akcji innych niż typowe pożary wewnętrzne (np. wypadki drogowe, ratownictwo wysokościowe, pożary lasów). Hełm F2 miał odmienną konstrukcję, przypominającą kask techniczny lub wspinaczkowy, z krótszym daszkiem i systemem wentylacji. W kolejnych latach Gallet ulepszał tę konstrukcję, czego efektem był model F2 X-TREM. Spełniał nowe normy: EN 16471 (hełmy do gaszenia pożarów lasów) oraz EN 16473 (hełmy do ratownictwa technicznego). Był to hełm potrójnie certyfikowany, bardzo uniwersalny. Można go było doposażyć w gogle ochronne, osłonę twarzy, nakarczniki, a nawet nauszniki chroniące słuch.
Hełm MSA Gallet F1XF (od 2013 r.)
Następca legendarnej serii F1. Litery XF oznaczają „Xtreme Fire” - hełm przeznaczony do najcięższych warunków pożarów wewnętrznych i działań ratowniczych. Model ten ustanawia nowy standard ochrony i integracji funkcji. W porównaniu do poprzedników, F1XF ma przeprojektowany kształt skorupy, zintegrowany moduł oświetleniowy, unikalny system rozprowadzania ciężaru oraz rozbudowane opcje personalizacji. Konstrukcja F1XF przewiduje dwa rozmiary skorupy (Medium 52-62 cm oraz Large 57-65 cm). Hełm ten kompleksowo chroni głowę strażaka: posiada podwójny system osłon (przyłbica zewnętrzna i wewnętrzna osłona oczu/okularów), opcjonalne zestawy komunikacyjne, różne rodzaje osłon karku oraz kompatybilność z szerokim asortymentem akcesoriów MSA.
Hełm MSA Gallet F2XR (od 2021 r.)
Najnowsza generacja hełmu technicznego, zastępująca model F2 X-TREM. MSA zaprojektowała F2XR jako multifunkcyjny hełm ratowniczy, który może być wykorzystywany w bardzo szerokim spektrum działań - od walki z pożarami lasów, przez ratownictwo techniczne, aż po akcje na wodzie. Konstrukcja F2XR jest modułowa - posiada wymienne komponenty i akcesoria. W standardzie F2XR ma wbudowane oświetlenie LED (z przodu dwufunkcyjna lampka, z tyłu czerwona lampka sygnalizacyjna), regulowany wizjer o zwiększonym zakresie, ulepszone mocowanie gogli i osłony twarzy. Komfort użytkowania podniesiono dzięki lekkości, dobremu wyważeniu i efektywnej wentylacji. F2XR posiada punkty montażowe np. na nauszniki czy dedykowane zestawy komunikacyjne.
Rodzaje Hełmów Strażackich: Bojowe vs. Techniczne
Strażacy używają różnych hełmów w zależności od rodzaju akcji. Inny hełm sprawdzi się podczas gaszenia pożaru budynku, a inny podczas akcji ratunkowej na drodze czy w lesie.
Hełm Ratowniczo-Gaśniczy (Bojowy)
Jest to hełm przeznaczony do walki z pożarami wewnętrznymi i akcjami gaśniczymi w obiektach. Charakteryzuje się mocną, masywną konstrukcją, która chroni przed ekstremalnym gorącem, płomieniami, promieniowaniem cieplnym oraz uderzeniami ciężkich przedmiotów. Taki hełm posiada pełną skorupę typu B (zgodnie z EN 443), zakrywającą uszy i boki głowy strażaka. Zazwyczaj wyposażony jest w długi daszek z przodu i grzbiet z tyłu, osłaniający kark. Hełm bojowy zawsze ma osłonę twarzy (przyłbicę) odporną na wysoką temperaturę oraz zazwyczaj wewnętrzny wizjer (okulary ochronne). Z tyłu mocowana jest osłona karku z tkaniny ognioodpornej. Hełmy ratowniczo-gaśnicze są cięższe - ich masa waha się typowo od około 1,3 kg do 1,6 kg. Przykładami takich hełmów są MSA Gallet F1XF, Rosenbauer Heros Titan, Dräger HPS 7000 czy Calisia Vulcan.
Hełm Techniczny
Jest to lżejszy kask przeznaczony do innych działań ratowniczych, gdzie strażak nie wchodzi do płonącego budynku, ale nadal potrzebuje ochrony głowy. Hełmy techniczne używa się przy wypadkach komunikacyjnych, katastrofach budowlanych, pracy na wysokości, akcjach poszukiwawczo-ratowniczych, a także w ratownictwie w terenie (pożary traw, lasów) czy działaniach specjalistycznych. Taki hełm jest bliższy konstrukcją kaskom przemysłowym lub wspinaczkowym - ma mniejszą wagę, wygodny system wentylacji (bo w tych akcjach strażak bardziej narażony jest na wysiłek fizyczny niż na płomienie) i nie musi zapewniać tak długiej ochrony w wysokiej temperaturze. Hełm techniczny nie posiada dużego daszka ani tak rozbudowanej osłony karku, choć często można dołączyć krótki daszek lub mały nakarcznik. Bardzo ważna jest wielofunkcyjność - możliwość zamocowania latarki, gogli, nauszników, kamery czy identyfikatora. Wiele hełmów technicznych (np. MSA Gallet F2XR) jest wentylowanych, co zapobiega przegrzaniu ratownika. Jednak z tego powodu hełm techniczny nie chroni tak dobrze przed ogniem i żarem jak hełm bojowy. Hełmy techniczne spełniają inne normy - przede wszystkim EN 16473 (ratownictwo techniczne), często EN 16471 (pożary lasów), a także nieraz EN 12492 (wspinaczka) czy EN 1385 (sporty wodne).
Podsumowując: hełm ratowniczo-gaśniczy (bojowy) jest niezbędny podczas gaszenia pożarów i zawsze zapewnia maksimum ochrony kosztem większej masy, natomiast hełm techniczny to uzupełniający sprzęt do akcji niewymagających wchodzenia w ogień, oferujący lżejszą i bardziej przewiewną ochronę.
Materiały i Konstrukcja Skorupy Hełmów MSA Gallet
Hełmy MSA Gallet słyną z przemyślanej konstrukcji, która łączy wytrzymałość z wygodą. Każdy element hełmu strażackiego jest zaprojektowany tak, by spełniać określoną funkcję ochronną, a jednocześnie umożliwiać strażakowi skuteczne działanie. Czasza hełmu MSA Gallet wykonana jest z materiałów odpornych na ekstremalne warunki. W modelu F1XF zastosowano specjalny wysokotemperaturowy termoplastyczny materiał (poliamid) formowany metodą wtryskową. Ten zaawansowany polimer charakteryzuje się wysoką odpornością na temperaturę, uderzenia i przenikanie ognia, a przy tym jest stosunkowo lekki. W starszych modelach (np. F1SF) częściej stosowano kompozyty z włóknem szklanym i aramidowym - również bardzo odporne, choć nieco cięższe.
Skorupa hełmu jest gładka i zaokrąglona, aby odprowadzać spadające z góry przedmioty czy strumienie wody - płonące odłamki mają ześlizgiwać się, nie zatrzymując na powierzchni. Kolor skorupy jest trwały (np. czerwony, biały, żółty) i często pokryty powłoką odbijającą promieniowanie cieplne. Dostępne są także wersje skorupy fotoluminescencyjne (świecące w ciemności po naświetleniu) lub metalizowane (np. złote, co podnosi odbicie ciepła - popularne wśród strażaków jako tzw. „złoty hełm strażacki”). Skorupy MSA Gallet spełniają wymogi odporności na bardzo wysokie temperatury (nawet powyżej 250°C przez krótki czas), jak i na ekstremalne zimno (-30°C), a także są odporne na działanie promieniowania UV, substancji chemicznych, a nawet promieniowania radioaktywnego. Wewnątrz skorupy znajduje się system amortyzujący uderzenia oraz dopasowujący się do głowy strażaka. W hełmach Gallet stosuje się wkładki absorbujące wstrząsy wykonane z pianki poliuretanowej o wysokiej gęstości, często dodatkowo wzmacnianej aramidem (co zwiększa odporność termiczną). Ta wkładka działa jak „poduszka”, która rozprasza energię uderzenia.
Porównanie Odporności na Uderzenia: Hełmy Laminowane vs. Wtryskowe
Istnieją różne opinie dotyczące porównania odporności na uderzenie hełmów wykonanych różnymi metodami. Hełmy, które mają skorupy z laminatu (żywica i włókna szklane, aramidowe, np. Calisia Vulcan, Schubert) posiadają zazwyczaj większą zdolność tłumienia siły uderzenia w stosunku do hełmów, których skorupy wykonano metodą wtrysku (np. Gallet i chorwackie PAB FIRE).
Wadą, a według niektórych zaletą hełmów z laminatu jest to, że po uderzeniu na skorupie pozostaje wyraźny ślad, który może być sygnałem, że dany hełm spełnił swoje zadanie i należy go wymienić na nowy, ponieważ następnym razem może już nie zadziałać. W przypadku hełmów ze skorupą wtryskową po uderzeniu często nie ma żadnego śladu, co wcale nie oznacza, że przy następnym uderzeniu amortyzacja będzie prawidłowa. Po każdym silnym uderzeniu, jak informują producenci, zniszczeniu ulega wewnętrzny system amortyzacyjny, czego nie da się ocenić wzrokowo. Należy podkreślić, że hełm to sprzęt OCHRONY OSOBISTEJ. Po każdym silnym uderzeniu, które mogło wpłynąć na integralność strukturalną hełmu, zaleca się jego wymianę, nawet jeśli nie widać widocznych uszkodzeń.
Historia i Znaczenie Hełmów Paradnych
Paradny hełm strażacki stanowi bardzo ważny element osobistego umundurowania strażaka ochotnika podczas różnych uroczystości kościelnych, państwowych i strażackich. W muzeach i kolekcjach prywatnych można oglądać piękne egzemplarze powstałe w początkach ochotniczego ruchu strażackiego. Jedną z takich kolekcji dawnych i współczesnych paradnych hełmów strażackich jest kolekcja z Trześniowa. Jej początek sięga lat 80. XX wieku. Hełmy są odtwarzane z egzemplarzy wypożyczonych z muzeów i odkupionych - zazwyczaj zdewastowanych, nie nadających się do użytku. Na okolicznościowych wystawach odtwórcy prezentują od 50 do 70 typów hełmów. Ich prace znajdują się także w zarządach wojewódzkich i biurach terenowych OSP RP, muzeach i izbach pamięci.
Pan Edward Mróz z Trześniowa, przez blisko 40 lat, ręcznie wyrabiał hełmy paradne dla ochotniczych straży pożarnych. Stworzył kilka tysięcy efektownych nakryć głowy: czarnych, złotych, srebrnych, białych. Wiele z nich można podziwiać w jego domowym muzeum. Inspiracji do produkcji szukał w muzeach pożarnictwa, kupował i renowował stare hełmy. Praca nad hełmami wymagała cierpliwości i zręczności. Początkowo hełmy były klepane młotkiem w blasze na ołowiu z mosiądzu i chromu. Ozdoby wykonywano z chromu, mosiądzu lub brązu i lutowano z osobna. Z biegiem lat artysta zaczął wykonywać nakrycia głowy z żywic epoksydowych, przyuczając do pracy syna i wnuki.
Polskie Hełmy Strażackie
W Polsce od lat 70. XX wieku Kaliskie Zakłady Przemysłu Terenowego zajmują się projektowaniem i produkcją hełmów z przeznaczeniem dla pożarnictwa. Model Vulcan CV102 jest pierwszym polskim hełmem strażackim wykonanym metodą wtrysku.
Współczesne Trendy i Różnice w Konstrukcji
Hełmy i kaski strażackie różnią się między sobą konstrukcją. W przypadku hełmu strażackiego mówimy o ochronie nie tylko głowy, ale także oczu i twarzy. Hełmy mogą być wyposażone w latarkę osadzoną na części czołowej, co w znaczny sposób poprawia widoczność otoczenia, a także w osłonę karku. Z kolei kaski strażackie są szeroko wykorzystywane w ratownictwie wodnym, wysokościowym i mają na celu głównie zabezpieczenie głowy. Nowy trend w kolorystyce hełmów to nie jest zwykła moda, lecz strategiczne działanie mające na celu poprawę widoczności strażaka podczas akcji. Stosuje się kolory, które są szybko i wyraźnie rejestrowane przez ludzkie oko. Dopiero po drugiej wojnie światowej uznano, że sprzęt ochronny dla strażaków musi być produkowany według określonych standardów. Współczesny europejski hełm strażacki bardzo różni się od amerykańskiego, często prezentując bardziej opływowy kształt, przypominający kask motocyklowy. Uważa się, że takie konstrukcje są znacznie wygodniejsze w noszeniu i bardziej praktyczne, jednocześnie spełniając rygorystyczne normy bezpieczeństwa.
tags: #poniemieckie #helmy #strazackie