Pożar na ulicy Królowej Jadwigi w Płocku

W piątek, 20 marca, około godziny 8:30 doszło do pożaru w bloku mieszkalnym przy ulicy Królowej Jadwigi w Płocku. Zdarzenie nie spowodowało obrażeń u żadnej osoby, jednak jedno z mieszkań uległo częściowemu spaleniu.

Straż pożarna została wezwana natychmiast po zgłoszeniu. Dyspozycja jednostek była błyskawiczna ze względu na bliskość strażnicy, znajdującej się zaledwie kilkaset metrów od miejsca zdarzenia, przy ulicy Narodowych Sił Zbrojnych.

Pożar objął jedno z mieszkań przy ulicy Królowej Jadwigi 7. W momencie wystąpienia zdarzenia w mieszkaniu nikogo nie było. Służby ratunkowe zostały zaalarmowane przez osoby postronne.

"Na miejsce zostały zadysponowane 4 zastępy straży pożarnej" - poinformował st. asp. Wojciech Pietrzak, rzecznik prasowy Komendy Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej w Płocku.

Ze względów bezpieczeństwa z budynku ewakuowano 5 osób, mieszkańców wyższych kondygnacji. Na szczęście nikt z ewakuowanych nie potrzebował pomocy medycznej.

Na miejscu zdarzenia trwały prace służb ratunkowych, które ustalały przyczyny pożaru. Spaleniu uległ salon mieszkania.

Archiwum Grażyny Rutowskiej - kontekst historyczny i tematyczny

Archiwum Grażyny Rutowskiej stanowi bogaty zbiór fotografii dokumentujących życie w Polsce od końca lat sześćdziesiątych do lat osiemdziesiątych XX wieku. Przeważającą większość archiwum stanowią zdjęcia wykonane przez Rutowską podczas jej pracy zawodowej jako fotoreportera w latach 1966-1988. W zbiorze znajdują się również zdjęcia o charakterze prywatnym, obejmujące portrety, autoportrety, fotografie studyjne, akty, martwe natury, wnętrza oraz fotografie zwierząt.

Archiwum wszechstronnie dokumentuje różnorodne aspekty życia w PRL, obejmując takie dziedziny jak polityka, rolnictwo, przemysł, handel, transport, usługi, gastronomia, prasa, kultura, nauka i oświata, religia, służba zdrowia, sport i rekreacja, milicja, a także przegląd różnych miejscowości w Polsce i za granicą. Zespół zawiera liczne fotografie portretowe i sytuacyjne poszczególnych osób, a Rutowska z upodobaniem dokumentowała również życie dzieci.

Szczegółowy podział archiwum:

• Seria „polityka”: dokumentuje działalność działaczy Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego, kongresy, plenarne posiedzenia i uroczystości, spotkania z udziałem władz partyjnych, wybory, obchody świąt państwowych (1 Maja, 22 Lipca), czyny społeczne i partyjne, a także działalność organizacji młodzieżowych i struktur partyjnych.
• Seria „rolnictwo”: przedstawia życie rolników indywidualnych i ich gospodarstwa, spółdzielnie produkcyjne, Państwowe Gospodarstwa Rolne, Spółdzielnie Kółek Rolniczych, Gminne Spółdzielnie „Samopomoc Chłopska”, pszczelarstwo, wylęgarnie drobiu, weterynarię, dożynki, Koła Gospodyń Wiejskich, punkty skupu, prace polowe, sianokosy, żniwa, wykopki, melioracje, hodowlę, sadownictwo, uprawę warzyw, a także budynki gospodarcze i mieszkalne na wsi oraz maszyny rolnicze.
• Seria „przemysł”: obejmuje fotografie związane z przemysłem spożywczym, lekkim, motoryzacyjnym, lotniczym, elektronicznym, hutniczym, chemicznym, farmaceutycznym, meblowym, budowlanym, górnictwem, spółdzielniami pracy, budownictwem drogowym, przemysłowym i komunalnym, biurami projektów, portretami pracowników, zakładami rzemieślniczymi i usługowymi, wystawami wyrobów przemysłowych oraz uroczystościami Klubów Techniki i Racjonalizacji.
• Seria „handel”: dokumentuje działalność Warszawskiej Spółdzielni Spożywców „Społem”, Związku Zawodowego Pracowników Handlu i Spółdzielczości, obchody „Dnia Handlowca”, sklepy i domy handlowe, handel uliczny, banery reklamowe, wystawy i giełdy handlowe, targi, kiermasze oraz kolejki do sklepów.
• Seria „transport”: zawiera zdjęcia dotyczące komunikacji miejskiej, samochodów osobowych, taksówek, giełd samochodowych, wypadków, Stołecznego Przedsiębiorstwa Usług Motoryzacyjnych, prac drogowych, żeglugi oraz lotniska Gdańsk-Rębiechowo.
• Seria „usługi”: obejmuje pokazy mody, zakłady fryzjerskie, gabinety kosmetyczne, ośrodki „Praktyczna Pani” i kosmetyki.
• Seria „gastronomia”: dokumentuje życie restauracji, zajazdów, barów, kawiarni, bufetów, stołówek i kuchni.
• Seria „prasa”: przedstawia sylwetki dziennikarzy, pisma takie jak „Dziennik Ludowy”, „Tygodnik Kulturalny”, „Zielony Sztandar”, obchody święta „Trybuny Ludu”, działalność Ludowej Spółdzielni Wydawniczej, Wydawnictwa „Prasa ZSL”, drukarni „Dziennika Ludowego”, Klubów Prasy i Książki „Ruch” oraz konkursy pod patronatem tytułów prasowych.
• Seria „kultura”: zawiera zdjęcia z dziedziny filmu, teatru, radia, malarstwa, literatury, rzeźbiarstwa, ludowych zespołów tanecznych i muzycznych, muzyki poważnej, zespołów muzycznych, festiwali piosenki, spotkań artystów z publicznością, muzeów, skansenów, Domów Kultury, artystów ludowych, dekoracji świątecznych, festynów ludowych, Cepeliad, wystaw sztuki i kolekcji.
• Seria „nauka i oświata”: dokumentuje działalność przedszkoli, szkół podstawowych, średnich i zawodowych, uczelni wyższych, instytutów naukowych, placówek opiekuńczych, zorganizowanego wypoczynku dzieci, bibliotek oraz sylwetki naukowców.
• Seria „religia”: obejmuje fotografie związane z nabożeństwami i uroczystościami w różnych Kościołach, chrzty, pierwsze komunie święte, śluby, pogrzeby, cmentarze, kościelne domy opieki, Polską Radę Ekumeniczną, Chrześcijańską Akademię Teologiczną w Warszawie oraz sylwetki duchownych.
• Seria „służba zdrowia”: zawiera zdjęcia szpitali, ośrodków zdrowia, gabinetów stomatologicznych, straży pożarnej oraz pożarów.
• Seria „sport i rekreacja”: dokumentuje lekkoatletykę, narciarstwo, kolarstwo, piłkę nożną, jeździectwo, wypoczynek nad wodą, ośrodki wypoczynkowe, kempingi, żeglarstwo, łyżwiarstwo, plebiscyty sportowe, wesołe miasteczka, cyrk, ogród zoologiczny w Warszawie, pokazy latawców, zawody modeli latających, wystawy psów, ogrody działkowe i wędkarstwo.
• Seria „Warszawa”: przedstawia sceny uliczne, widoki z wysokości, ulice i place, osiedla mieszkaniowe, budynki użyteczności publicznej, inwestycje budowlane, bulwary wiślane, mosty, dekoracje propagandowe, przejścia podziemne, sceny zimowe, świąteczne iluminacje, sklepy, neony, folklor miejski, Stare Miasto, odbudowę Zamku Królewskiego, parki i ogrody, wycieczki, pomniki, cmentarze, świątynie, prace porządkowe oraz osoby związane z Warszawą.
• Seria „miejscowości”: zawiera fotografie z licznych miejscowości w Polsce, a także z Bułgarii, Republiki Federalnej Niemiec, Niemieckiej Republiki Demokratycznej, Lwowa (ZSRR) i Helsinek (Finlandia).
• Seria „milicja”: dokumentuje pracę milicjantów, Szkołę Ruchu Drogowego w Piasecznie, szkolenia i zawody dzieci z zasad ruchu drogowego, pokazy tresury psów milicyjnych oraz konkursy znajomości przepisów ruchu drogowego.
• Seria „dzieci”: obejmuje portrety dzieci w różnym wieku, dzieci podczas zabawy i nauki, uroczystości rodzinne oraz festyny dla dzieci.
• Seria „prywatne”: zawiera zdjęcia Grażyny Rutowskiej z dzieciństwa i młodości, jej autoportrety, fotografie sylwetkowe i akty, zdjęcia rodziny i mieszkań, spotkań towarzyskich, dewocjonaliów, znajomych oraz nierozpoznanych osób, a także wakacji i urlopów, psów, kotów, roślin i martwych natur. Do tej serii włączono również zdjęcia cyfrowe grobu Grażyny Rutowskiej na cmentarzu św. Krzyża w Gnieźnie.
• Seria „varia”: zawiera zdjęcia pobojowiska po bitwie o Monte Cassino, obchody XXV-lecia Ludowego Wojska Polskiego, reklamy, dekoracje oraz nierozpoznane przedmioty i budynki.
• Seria „dokumentacja aktowa”: zawiera materiały biograficzne, dotyczące działalności zawodowej i społecznej Grażyny Rutowskiej, notatki reporterskie i wycinki prasowe.

W archiwum znajdują się również fotografie rodzinne i prywatne z lat 1948-1966, czyli z okresu poprzedzającego rozpoczęcie pracy zawodowej autorki. W zbiorze obecne są także zdjęcia innych fotoreporterów, takich jak Zbigniew Kosycarz i Kazimierz Sędzikowski, przedstawiające Grażynę Rutowską podczas wykonywania obowiązków służbowych. Dodatkowo, w archiwum znajduje się błona negatywowa z fotografiami pobojowiska pod Monte Cassino, wykonana w maju 1944 roku, prawdopodobnie przez osobę spokrewnioną z autorką. Ostatnią część archiwum stanowią zdjęcia z lat 1995-2002, wykonane przez Rutowską jako niezależnego dziennikarza pracującego dla prasy katolickiej oraz prywatnie, dokumentujące jej działalność rękodzielniczą i religijną.

Choć zdjęcia Rutowskiej miały często charakter oficjalny, propaganda ówczesnej epoki nie wywarła na ich treści zbyt dużego wpływu. Fotografie zazwyczaj ukazują życie społeczne, zwykłych ludzi, lokalne społeczności, miasta i wsie w sposób realistyczny, bez upiększeń. Wiele z nich stanowi ilustracje do artykułów krytykujących marnotrawstwo, bałagan czy złą organizację pracy, co może sugerować, że autorka nie była zwolenniczką realnego socjalizmu. Jednocześnie Rutowska, jako redaktor oficjalnego pisma, była świadoma ograniczeń narzucanych przez cenzurę.

Życiorys Grażyny Rutowskiej

Grażyna Wanda Rutowska urodziła się 1 maja 1946 roku w Bytomiu. Pochodziła z rodziny inteligenckiej, była córką Tadeusza i Stanisławy z Kadulskich. Jej ojciec, Tadeusz Rutowski, był z zawodu mgr inż. górnikiem i pełnił funkcję dyrektora kopalni „Dymitrow”. W 1952 roku rodzina przeniosła się do Warszawy, gdzie Tadeusz Rutowski pracował jako dyrektor Biura Ekspertów w Komisji Planowania przy Radzie Ministrów.

W Warszawie Grażyna Rutowska ukończyła szkołę podstawową oraz szkołę muzyczną, ucząc się gry na fortepianie. W 1964 roku ukończyła XV Liceum Ogólnokształcące im. Narcyzy Żmichowskiej. Od wczesnej młodości pasjonowała się fotografią i filmem amatorskim, uczęszczając do pracowni filmowej w „Pałacu Młodzieży” i odbywając praktyki w pracowni fotografa Witolda Dederko.

Po maturze nie udało jej się dostać na studia do Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej i Filmowej w Łodzi ani na historię sztuki na Uniwersytecie Warszawskim. Rozpoczęła studia historyczne na UW, jednak konieczność przerwania nauki i podjęcia pracy zawodowej była spowodowana śmiertelną chorobą ojca i trudną sytuacją materialną rodziny.

Opierając się na swojej pasji i znajomości warsztatu, Grażyna Rutowska rozpoczęła pracę jako fotoreporterka „wolny strzelec”. W latach 1966-1968 współpracowała z warszawską prasą, głównie z pismem „Czytaj - informacje Społem WSS”. Następnie współpracowała z innymi czasopismami, takimi jak „Kurier Polski”, „Myśl Społeczna”, „Bank Spółdzielczy”, „Rodzina”, „Radio”, „Telewizja”, „Zielony Sztandar” i „Tygodnik Kulturalny”.

Od 16 maja 1968 roku do 30 listopada 1973 roku pracowała w Wydawnictwie „Prasa ZSL” jako fotolaborantka, jednocześnie wykonując obowiązki fotoreporterki. Od 1 grudnia 1973 roku do 17 czerwca 1988 roku była etatową fotoreporterką „Dziennika Ludowego”, awansując 1 stycznia 1978 roku na stanowisko starszej fotoreporterki. Z powodów zdrowotnych, na własną prośbę, przeniesiona została 1 grudnia 1982 roku na stanowisko starszej redaktorki działu łączności z czytelnikami „Dziennika Ludowego”, a 1 lutego 1986 roku została starszą redaktorką działu depeszowego.

Grażyna Rutowska pełniła również dyżury w drukarni i redakcji nocnej. Do 1982 roku była fotoreporterką terenową „Dziennika Ludowego”, podróżując po Polsce i pokonując samochodem ponad 400 000 km. Często towarzyszył jej pies rasy pudel wystawowy Agat. Na niektórych zdjęciach jako klienci lub interesanci różnych placówek pojawiali się jej siostra Danuta, brat Marek lub dziennikarka Zofia Zielińska.

Okres pracy w „Dzienniku Ludowym” był najbardziej płodnym w twórczości fotograficznej Rutowskiej. Ilość wykonywanych rocznie fotografii rosła z każdym rokiem, osiągając szczyt w 1974 roku, a następnie malejąc po 1982 roku, wraz z przejściem na etat dziennikarski. Prace Grażyny Rutowskiej były wystawiane na wystawach krajowych i zagranicznych, w tym autorska wystawa „Moja Warszawa” w „Domu Chłopa” oraz udział w konkursie III Biennal de fotografia „Europa 77” w Hiszpanii.

Pod koniec lat sześćdziesiątych do pierwszej połowy lat siedemdziesiątych Grażyna Rutowska mieszkała w Warszawie przy ul. Żelaznej 58/62, gdzie często fotografowała zmieniający się stan zabudowy skrzyżowania ul. Żelaznej i Grzybowskiej, wypadki drogowe i pożary. Następnie mieszkała na Czerniakowie, przy ul. Sieleckiej 55, fotografując z okna różne sceny z życia codziennego.

Pracując zawodowo, ukończyła studia na Wydziale Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego, uzyskując tytuł magistra dziennikarstwa za pracę magisterską „Fotografia powstania warszawskiego i jej autorzy”. Od 1973 roku była członkinią Stowarzyszenia Dziennikarzy P... .

Ostatnią część Archiwum Grażyny Rutowskiej stanowią zdjęcia z lat 1995-2002, wykonane jako niezależny dziennikarz dla prasy katolickiej oraz prywatnie, dokumentujące jej działalność rękodzielniczą i religijną. Do archiwum włączono również cyfrowe zdjęcia grobu Rutowskiej, wykonane przez jej brata, Marka Rutowskiego, w latach 2004-2015.

tags: #portal #plock #pozar #na #ul #krotkiej