Obóz dla uchodźców w Calais, znany powszechnie jako „Dżungla”, przez długi czas stanowił symbol kryzysu migracyjnego w Europie. Położone na północy Francji nielegalne obozowisko stało się miejscem koczowania tysięcy osób, głównie z Afganistanu, Sudanu i Erytrei, które liczyły na przedostanie się przez kanał La Manche do Wielkiej Brytanii. Złożona sytuacja społeczna oraz narastające napięcia doprowadziły do decyzji władz o całkowitej likwidacji tego miejsca.
Przyczyny likwidacji obozu
Decyzja o usunięciu „Dżungli” wynikała z kilku kluczowych powodów:
- Warunki bytowe: Mieszkańcy żyli w prowizorycznych szałasach z desek i plandek. Brak odpowiedniej infrastruktury sanitarnej, utrudniony dostęp do pomocy medycznej oraz trudne warunki pogodowe (grzęzawisko po deszczach) tworzyły sytuację uznawaną za niehumanitarną.
- Bezpieczeństwo: W rejonie obozu dochodziło do regularnych bijatyk, kradzieży oraz blokad dróg, co stanowiło poważne zagrożenie dla ruchu kołowego. W jednym z wypadków spowodowanych blokadą zginął polski kierowca.
- Wpływ na reputację: Obecność dzikiego obozowiska wywoływała liczne debaty polityczne i negatywnie wpływała na wizerunek regionu.
- Sytuacja prawna: Obóz stanowił miejsce nielegalnego pobytu, z którego migranci podejmowali desperackie próby przedostania się do Wielkiej Brytanii, mimo wzmożonej ochrony Eurotunelu i portów.
Przebieg ewakuacji i operacji oczyszczania
Proces likwidacji „Dżungli” był operacją długotrwałą i napiętą. Francuskie władze postawiły na strategię perswazji, oferując migrantom relokację do tymczasowych centrów pobytu rozsianych po całym terytorium kraju. Mimo to, akcja budziła opór wielu osób.
Napięcia i incydenty
Ewakuacji towarzyszyły liczne starcia między grupami imigrantów a policją. W trakcie działań likwidacyjnych odnotowano przypadki obrzucania funkcjonariuszy kamieniami, na co służby odpowiadały użyciem gazu łzawiącego. W kluczowym momencie, po dwóch dniach ewakuacji, w obozie wybuchły pożary. Strażacy potwierdzili, że ogień został podłożony celowo, co doprowadziło do eksplozji butli z gazem znajdujących się w szałasach. Działania gaśnicze były utrudnione, gdyż strażacy byli atakowani przez agresywne grupy osób.
Losy nieletnich
Około 400 nieletnich mieszkańców obozu umieszczono w specjalnie przygotowanym ośrodku na terenie Calais. Władze Wielkiej Brytanii zgodziły się przyjąć te dzieci i młodzież, których rodziny przebywały już po drugiej stronie kanału La Manche, co stanowiło element brytyjsko-francuskich ustaleń.
Skutki działań władz
Po oficjalnej likwidacji obozowiska, na którym w szczytowym momencie przebywało od 6 do 8 tysięcy osób, teren został poddany oczyszczaniu z odpadków i prowizorycznych zabudowań. Mimo szeroko zakrojonej akcji przewożenia uchodźców do ponad 80 ośrodków w całym kraju, część migrantów nie skorzystała z tej propozycji, uciekając do portów lub wracając do Calais po nadejściu cieplejszych miesięcy. Organizacje charytatywne wskazywały, że plan rządowy napotkał trudności, gdyż nie wszyscy migranci chcieli być identyfikowani przez władze, obawiając się utraty szansy na uzyskanie prawa pobytu w Wielkiej Brytanii.