Na temat dziwnego śladu odciśniętego przed wejściem do monachijskiej katedry Frauenkirche krążą legendy. Monachijska katedra jest znana wśród miejscowych bardziej jako Frauenkirche.
Tajemniczy ślad diabła i legendy
Gdy tylko ktoś zdecyduje się przestąpić próg katedry, jego oczom ukaże się od razu pewien nietypowy ślad. Według przekazów ślad ten należeć ma do diabła i wiąże się z nim pewna historia. Opowiada ona także o budowniczym katedry, Jörgu von Halsbachu, i przekazywana jest potomnym już od lat.
Warto zwrócić uwagę, że ogromny witraż ukryty jest za ołtarzem, a wewnętrzne kolumny katedry zaprojektowano w ten sposób, że wydają się nachodzić na siebie - zupełnie tak, jakby były ścianą.
Pakt z diabłem
Legenda głosi, że Halsbach, kiedy tylko otrzymał pozwolenie na konstrukcję katedry, został zmuszony, by zawrzeć pakt z diabłem. Niektóre źródła podają, że popadł w długi, by ukończyć swoje dzieło. Inni twierdzą, że diabeł często ingerował w konstrukcję katedry, powodując wypadki, które skutkowałyby opóźnieniami o wiele lat.
Bez względu na to, co było przyczyną zawiązania umowy, diabeł miał pomóc Halsbachowi pod warunkiem, że stworzona przez niego katedra nie będzie miała żadnych okien. Nie chciał, by jakiekolwiek naturalne czy boskie światło przedostawało się do budynku. Nie wywiązawszy się z tego zobowiązania, Halsbach miał na zawsze oddać swoją duszę diabłu.
Diabeł, co oczywiste, natychmiast zaakceptował umowę, mając na względzie to, że katedra bez okien jest - jak powiedzielibyśmy dzisiaj - niczym samochód bez kół.
Spryt architekta i ślad na posadzce
Halsbachowi udało się ukończyć katedrę w zaledwie 20 lat, co jest nie lada wyczynem, jeśli weźmiemy pod uwagę, że budowa katedry czasami zajmuje pokolenia.
Kiedy obiekt został ukończony, diabeł stanął przy wejściu Frauenkirche (nie mógł wkroczyć do wnętrza świętej budowli z oczywistych powodów) i rzeczywiście nie zauważył żadnych okien. Halsbach okazał się być jednak bardzo sprytnym i pomysłowym człowiekiem. Ogromny witraż ukrył za ołtarzem, a wewnętrzne kolumny katedry zaprojektował w ten sposób, że te wydają się nachodzić na siebie - zupełnie tak, jakby były ścianą. Sprawia to wrażenie, że pozostałe witraże i okna także są schowane.
Diabeł opuścił miejsce zawiedziony i sfrustrowany, pozostawiając po sobie znak dokładnie w tym miejscu, skąd trudno dostrzec jakiekolwiek okna.
