Bezpieczeństwo Strażaków a Prawo Energetyczne: Wytyczne i Wyzwania w Akcjach Ratowniczych

Praca strażaków, zarówno zawodowych, jak i ochotników, związana jest z licznymi zagrożeniami, występującymi nie tylko podczas akcji ratowniczych, lecz także w trakcie ćwiczeń. W związku z tym wymagania bezpieczeństwa strażaków zostały ujęte w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 września 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków bezpieczeństwa i higieny służby strażaków Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. Nr 180, poz. 1115).

Ogólne Zasady Bezpieczeństwa i Higieny Służby (BHS) Strażaków

W rozporządzeniu z 2008 roku określono wymagania bezpieczeństwa i higieny służby (bhs) w obiektach i pomieszczeniach przeznaczonych dla jednostek ratowniczo-gaśniczych, a także dotyczące wyposażenia strażaków w środki ochrony indywidualnej oraz zabezpieczenia medycznego podczas akcji ratowniczych, ćwiczeń i szkolenia. Obowiązki podobne do tych ciążących na pracodawcy lub kierowniku w zakładzie pracy spoczywają również na osobach kierujących akcjami ratowniczymi albo prowadzących ćwiczenia lub szkolenie.

Osoba ta ma obowiązek wyznaczać stanowiska pracy, organizować akcje ratownicze, ćwiczenia lub szkolenia zgodnie z wymaganiami bezpieczeństwa i higieny służby. Powinna zapewnić strażakom środki ochrony indywidualnej oraz wymagać ich stosowania, uwzględniać zgłaszane przez strażaków przypadki niedyspozycji psychofizycznej, a ponadto egzekwować przestrzeganie przez strażaków przepisów i zasad bhs.

W miejscach zagrożonych bezpośrednim kontaktem z materiałami oraz czynnikami niebezpiecznymi i szkodliwymi dla zdrowia, przed podjęciem oraz w trakcie czynności ratowniczych, rozporządzenie nakazuje stosować sprzęt i urządzenia specjalistyczne sygnalizujące zaistniałe zagrożenia. W przypadku wystąpienia zagrożeń innych niż dotychczas, w tym np. czynników biologicznych albo czynników o działaniu rakotwórczym lub mutagennym, strażak ma obowiązek stosować środki ochrony indywidualnej właściwe dla zagrożeń najbardziej zbliżonych do nowych zagrożeń. Ponadto powinien przestrzegać procedur postępowania, odpowiednio do okoliczności, opartych na procedurach stosowanych w przypadku zagrożeń chemicznych.

Szkolenie oraz ćwiczenia w zakresie bhs mają na celu zapobieganie ryzyku zawodowemu poprzez informowanie strażaków o występujących zagrożeniach oraz trenowanie procedur sprawnego działania podczas akcji ratowniczych.

Wymagania Techniczne i Organizacyjne w Jednostkach Straży Pożarnej

Wymagania dotyczące obiektów i infrastruktury

• Ześlizgi: W strażnicach posiadających ześlizgi (urządzenia pozwalające na opuszczanie się strażaków po słupie w celu szybkiego wyjazdu do akcji), drzwi do ześlizgu powinny być dwuskrzydłowe, o szerokości skrzydła min. 0,5 m i otwierać się do środka. Skrzydła drzwi powinny być oznaczone na obrzeżach pasem o szerokości 7 cm w kolorze czarnym, a pozostałe powierzchnie skrzydeł - kolorem żółtym. Na wysokości 1,7 m od podłogi na całej szerokości drzwi należy umieścić dobrze widoczny napis w kolorze czarnym "UWAGA ZEŚLIZG - KORZYSTAĆ TYLKO W CZASIE ALARMU". Słup ześlizgu powinien mieć średnicę 15-30 cm oraz gładką powierzchnię, a średnica otworu w stropie ześlizgu powinna wynosić co najmniej 1,15 m. Podłoże pod ześlizgiem powinna stanowić poduszka amortyzacyjna. Opuszczanie się po słupie ześlizgu jest dopuszczalne wyłącznie w czasie alarmów i szkolenia, bezwzględnie w odzieży osłaniającej tułów i kończyny oraz wyłącznie w sytuacji, gdy na słupie ześlizgu lub na poduszce amortyzacyjnej nie znajduje się inny strażak.
• Garaże: Pojazdy znajdujące się w garażu należy ustawiać wyłącznie na wyznaczonych dla nich stanowiskach i podłączać do instalacji wyciągu spalin. Granice stanowisk w garażu powinny być oznaczone na podłodze pasem koloru białego o szerokości 10 cm. Bramy garażowe w obiektach przeznaczonych dla jednostek ratowniczo-gaśniczych PSP należy wyposażyć w przeszklenie o powierzchni nie mniejszej niż 25% szkłem lub innym tworzywem niepowodującym urazów po jego stłuczeniu oraz w urządzenia blokujące bramy po ich otwarciu.
• Wyjazd na drogę publiczną: Wyjazd z jednostek ratowniczo-gaśniczych PSP na drogę publiczną powinien być oznakowany znakami ostrzegawczymi oraz zapewniać dobrą widoczność. Na najbliższych drogach publicznych prowadzących do obiektów przeznaczonych dla jednostek ratowniczo-gaśniczych PSP powinny być zainstalowane uliczne sygnalizacje ostrzegawcze, uruchamiane w chwili ogłoszenia alarmu i wstrzymujące w tym czasie ruch pojazdów na tych drogach.
• Pomieszczenia socjalne: Strażakom pełniącym służbę w obiektach przeznaczonych dla jednostek ratowniczo-gaśniczych należy zapewnić pomieszczenia higieniczno-sanitarne oraz do przygotowania, przechowywania i spożywania posiłków, a także do czyszczenia i suszenia odzieży. Wymagania dotyczące pomieszczeń i urządzeń higieniczno-sanitarnych dla strażaków określa rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997 r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy (tekst jedn.: Dz. U. z 2003 r. Nr 169, poz. 1650 z późn. zm.).

Wymagania dotyczące sprzętu i kwalifikacji

• Sprzęt specjalistyczny: Maszyny, urządzenia, sprzęt specjalistyczny, instalacje i narzędzia, w które wyposażona jest jednostka, można wprowadzić do użytkowania po odbiorze przeprowadzonym przez organ dozoru technicznego lub przez inny właściwy organ (gdy sprzęt podlega takiemu odbiorowi) oraz po sprawdzeniu kompletności dokumentacji technicznej. Sprzęt ten powinien być obsługiwany przez strażaków posiadających kwalifikacje wymagane do jego obsługi.
• Ćwiczebna komora dymowa: Jeżeli na wyposażeniu jednostki znajduje się ćwiczebna komora dymowa, to powinna być wyposażona w instalację sygnalizacyjną, oświetleniową, alarmową i wentylacyjną.

Zabezpieczenie medyczne i kwalifikacje strażaków

• Każdy strażak powinien być przeszkolony w zakresie udzielania kwalifikowanej pierwszej pomocy i posiadać ważne zaświadczenie o ukończeniu takiego szkolenia.
• Akcje ratownicze, ćwiczenia lub szkolenia, stwarzające w ocenie kierującego akcją ratowniczą lub organizatora ćwiczeń ryzyko wystąpienia obrażeń wymagających podjęcia medycznych czynności ratunkowych, powinien zabezpieczać zespół ratownictwa medycznego.
• W przypadku możliwości wystąpienia w środowisku, w którym działa jednostka PSP, szkodliwego czynnika biologicznego, strażacy podlegają szczepieniom ochronnym zgodnie z ustawą z dnia 6 września 2001 r. o chorobach zakaźnych i zakażeniach oraz przepisami wydanymi na podstawie tej ustawy. Strażak oddelegowany do akcji ratowniczych i pomocy humanitarnej poza granicami państwa podlega szczepieniom ochronnym, z uwzględnieniem zagrożeń występujących w przewidywanym rejonie działań.
• Strażak może uczestniczyć w ćwiczeniach lub szkoleniu po uprzednim ukończeniu szkolenia z zakresu bezpieczeństwa i higieny służby i okazaniu aktualnego orzeczenia lekarskiego o zdolności do pełnienia służby.

Specyfika Działań Ratowniczych w Obszarze Zagrożeń Elektrycznych

Działania gaśnicze w obrębie urządzeń pod napięciem elektrycznym zawsze stanowiły wyzwanie dla strażaków ze względu na możliwość porażenia prądem elektrycznym. Niejednokrotnie zadawano pytanie, czy możliwe jest gaszenie urządzeń pod napięciem elektrycznym za pomocą wody, piany lub proszku gaśniczego.

Regulacje i interpretacje

Pierwszym źródłem prawnym w omawianym temacie jest Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 września 2008 r. Jeżeli na miejscu nie ma pracowników Pogotowia Energetycznego, którzy potwierdzają brak prądu w instalacji lub urządzeniu, strażacy przyjmują, że instalacja lub urządzenia cały czas jest pod napięciem. Mimo że rozporządzenie wskazuje bezpośrednio przestrzeganie tych paragrafów tylko przez strażaków PSP, strażacy OSP są również zobligowani do ich przestrzegania ze względu na analogię przepisu prawnego (analogia legis), w obliczu braku konkretnego dla tej grupy rozporządzenia.

Drugim źródłem jest Rozporządzenie Ministra Energii z dnia 28 sierpnia 2019 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy przy urządzeniach energetycznych, gdzie w paragrafie 23, punkt 3 określono minimalne odstępy w powietrzu od nieosłoniętych urządzeń elektroenergetycznych lub ich części znajdujących się pod napięciem, wyznaczające zewnętrzne granice strefy pracy. Jedną z wartości jest odstęp minimum 30 centymetrów przy napięciu mniejszym lub równym 1000V (1kV). Oznacza to, że w momencie, gdyby strażak znalazł się przypadkowo przy urządzeniu pod napięciem do 1000V, dla uniknięcia porażenia prądem, musi zachować odstęp od urządzenia minimum 30 centymetrów.

Standardy środków gaśniczych

Norma PN-EN 3-2:1999, Gaśnice przenośne. Szczelność, badanie przewodności elektrycznej, wymagania szczególne, to norma dla gaśnic, dzięki której użytkownik końcowy otrzymuje informację, czy gaśnica z danym środkiem gaśniczym może być wykorzystana do gaszenia pożarów urządzeń pod napięciem elektrycznym. Informacja ta zawarta będzie na etykiecie gaśnicy, gdzie będzie widniał napis np. "Do gaszenia urządzeń elektrycznych do 1000V z odległości powyżej 1m". Badania dielektryczne przechodzą gaśnice proszkowe, pianowe i płynowe.

Inne możliwości zastosowania konkretnych środków gaśniczych do gaszenia urządzeń lub instalacji pod napięciem elektrycznym można znaleźć w książkach dotyczących taktyki działań gaśniczych lub opracowaniach strażaków. Możliwości zastosowania konkretnych środków gaśniczych wiążą się ściśle z odstępami, jakie powinno się zachować podczas gaszenia. Odległości i konkretne środki gaśnicze pojawiające się w bibliografii na przestrzeni lat były zapożyczane najczęściej z literatury europejskiej.

Niemiecka norma DIN VDE 0132 zawiera przepisy dotyczące gaszenia pożarów i pomocy technicznej w zakresie instalacji elektrycznych, określając m.in. następujące minimalne odstępy:

• Urządzenie pod napięciem niskim:
  • Prąd rozproszony wody = odstęp minimum 1 metr
  • Prąd zwarty wody = odstęp minimum 5 metrów
• Urządzenie pod napięciem średnim:
  • Prąd rozproszony wody = odstęp minimum 5 metrów
  • Prąd zwarty wody = odstęp minimum 10 metrów

Ciekawostką z Europy jest zakończone w 2018 roku badanie prowadzone przez berlińską straż pożarną pod kątem możliwości gaśniczych piany sprężonej (CAFS).

Sprzęt elektroizolacyjny - standardy i wyzwania

Z uwagi na zakres realizowanych zadań i bezpieczeństwo ratowników oraz osób ratowanych, proponuje się wyposażenie jednostek PSP w sprzęt elektroizolacyjny według standardu, który powinien obejmować: dwie pary obuwia elektroizolacyjnego, dwie pary rękawic elektroizolacyjnych, drążek (z możliwością zainstalowania wskaźnika/detektora) i chwytak, a także zestaw do uszyniania trakcji (jeśli potrzeba wynika z charakterystyki obszaru chronionego). Warto pamiętać, że drążki dielektryczne mają różne długości (od 50 cm do ponad 6 m) i należy wiedzieć, który zastosować w danej sytuacji.

Zestaw do uszyniania trakcji to linka miedziana zakończona zaciskami, której zadaniem jest zabezpieczenie na wypadek pojawienia się niespodziewanie napięcia na wyłączonej spod napięcia linii. Użycie polega na podłączeniu wszystkich biegunów sieci (w przypadku trakcji przewodu z uziemioną szyną) po wyłączeniu, odłączeniu i stwierdzeniu braku napięcia. Próba założenia uziemiacza na czynnej linii doprowadzi do zwarcia ze wszystkimi konsekwencjami, takimi jak łuk elektryczny, wyrzut stopionego metalu, promieniowanie ultrafioletowe i pojawienie się napięć krokowych. W elektroenergetyce, jeśli nie zablokowano automatyki, po kilku sekundach może nastąpić samoczynne załączenie linii. Stosowanie takiego zestawu wymaga więc przeszkolenia i świadomości, co, z czym, jakimi środkami i w jakiej kolejności należy przyłączać. Zrzucenie obowiązku zakupu takiego sprzętu na dowódców jednostek bez odpowiedniego przeszkolenia jest błędem, ponieważ mogą oni nie wiedzieć, co należy kupić i jak to bezpiecznie używać.

Szkolenia w zakresie demontażu przyłączy energetycznych - kontrowersje

Kwestia realizacji szkoleń dla strażaków OSP z zakresu "Demontażu przyłączy energetycznych" budzi wiele wątpliwości. Chociaż zrozumiane są intencje takich szkoleń, wynikające z sytuacji, gdy strażacy przyjeżdżają do pożaru z ludźmi w środku obiektu pod napięciem, pojawia się pytanie o głębszy sens takich działań. Istnieją obawy, że jest to próba "wkręcania" strażaków w zadania, które nigdy nie powinny należeć do nich, gdyż od tego są inne służby. Może to być "biznes" niektórych operatorów systemów dystrybucyjnych, dążących do utrzymania wysokiego współczynnika dostawy prądu, nawet w sytuacjach awaryjnych, poprzez szkolenie strażaków z demontażu sieci, zamiast odłączania ich na podstacji lub w Głównym Punkcie Zasilającym (GPZ), co generuje straty dla dostawcy. Takie szkolenia mogą być postrzegane jako manipulacja etosem służby strażackiej.

Nigdy nie wolno zabronić ratować życia, jednak nie można "zrzucać" własnych zadań i "bocznymi drzwiami", manipulując prawem, wprowadzać własne obowiązki do zadań straży pożarnych czy "upoważniać" straż pożarną do ich realizacji, zwłaszcza poza oficjalną wiedzą Komendanta Głównego PSP, operatora krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego.

W przypadku braku na miejscu sił technicznych/energetycznych, a występowania zagrożenia ze strony prądu elektrycznego, kierujący działaniem ratowniczym (KDR) może spotkać się z dwiema sytuacjami:

• Zagrożenie dla życia ludzkiego i konieczność natychmiastowego działania: W takich okolicznościach może zachodzić potrzeba odstąpienia od zasad powszechnie uznanych za bezpieczne. Warunkiem skorzystania z tego uprawnienia jest istnienie prawdopodobieństwa uratowania życia ludzkiego, brak innych możliwości działania, zastosowanie wszelkich dostępnych w danych warunkach zabezpieczeń oraz upewnienie się, że zadanie jest wykonalne. Każda taka decyzja powinna być podjęta świadomie i po ocenie ryzyka.
• Brak zagrożenia życia ludzkiego: Wtedy należy zabezpieczyć miejsce zdarzenia i czekać na służby specjalistyczne.

Kwalifikacje i współpraca ze służbami energetycznymi

W elektroenergetyce istnieją określone zasady organizacji bezpiecznej pracy, zdefiniowane kompetencje i wymagane kwalifikacje poszczególnych osób. Dopuszczenie do pracy ekipy pracowników odbywa się na podstawie pisemnego polecenia, wydawanego przez dopuszczającego, który zna dane miejsce pracy. Prace związane z ratowaniem życia i mienia mogą być realizowane bez polecenia, jednak osoby te mają odpowiednie przygotowanie (szkoły, kursy) i potwierdzone kwalifikacje, a także znają swoją sieć. Strażacy zazwyczaj nie posiadają takich kwalifikacji.

Dlatego bardzo ważne są szkolenia, i to szkolenia organizowane na stacjach przez służby energetyczne, a nie na nasiadówkach w salach wykładowych. Przedsiębiorstwa energetyczne działają obecnie w warunkach rynkowych, co może prowadzić do zróżnicowanej struktury i dostępności pogotowia energetycznego. Ważne jest, aby KDR nie spieszył się tam, gdzie nie ma bezpośredniego zagrożenia życia, i żądał takich służb, jakie są niezbędne do bezpiecznego działania.

Zasady Prowadzenia Akcji Ratowniczych w Specyficznych Sytuacjach

Działania z pojazdami pożarniczymi i pracą na wysokości

• Manewrowanie drabiną lub podnośnikiem wyposażonym w drabinę jest dozwolone wyłącznie w przypadku, gdy nie znajduje się na niej strażak. Zastrzeżenie to nie dotyczy sytuacji, gdy drabina jest wyposażona w kosz roboczy i strażak znajduje się w tym koszu albo na podeście roboczym podnośnika.
• Rozpoczęcie jazdy pojazdem pożarniczym może nastąpić wyłącznie na rozkaz dowódcy, po upewnieniu się przez niego o zajęciu miejsc przez załogę oraz zamknięciu skrytek i drzwi pojazdu.
• Na miejscu akcji pojazd należy ustawić w sposób zapewniający bezpieczeństwo załogi i pojazdu, z zachowaniem możliwości manewrowania, w tym odjazdu lub ewakuacji.
• Podczas wykonywania czynności ratowniczych na wysokości, w celu zabezpieczenia strażaka przed upadkiem, stosuje się szelki bezpieczeństwa z pasem biodrowym. Strażak prowadzący czynności ratownicze z kosza drabiny lub podestu roboczego podnośnika powinien być również wyposażony w szelki bezpieczeństwa z pasem biodrowym oraz sprzęt umożliwiający ewakuację, o długości liny nie krótszej niż maksymalny wysięg tych urządzeń. Niedopuszczalne jest opuszczanie się ślizgiem po bocznicach drabin.
• Podczas używania drabiny przenośnej należy wchodzić na drabinę i schodzić przodem do drabiny. Drabina przystawna powinna wystawać ponad powierzchnię, na którą prowadzi, co najmniej o trzy szczeble.

Akcje przy wypadkach lotniczych

• Do czasu wyłączenia silników i zatrzymania śmigieł statku powietrznego (śmigłowca lub samolotu) nie wolno prowadzić czynności ratowniczych w bezpośrednim jego sąsiedztwie.
• W przypadku prowadzenia akcji ratowniczej podczas wypadków i katastrof lotniczych należy dojeżdżać do statku powietrznego od strony nawietrznej (z wiatrem) i ustawić pojazdy tak, aby w razie konieczności łatwo mogły zmienić pozycję.
• Podczas gaszenia pożaru kół samolotu strażak powinien zbliżać się równolegle do osi kadłuba, z zachowaniem szczególnych środków ostrożności.
• Podczas akcji nie wolno przechodzić pod kadłubem statku powietrznego.
• Akcje ratownicze na terenie portów lotniczych prowadzi się zgodnie z przepisami określającymi przygotowanie lotnisk do sytuacji zagrożenia.

Akcje z substancjami chemicznymi

• Podczas akcji ratowniczych, w których występuje zagrożenie ze strony substancji chemicznych, należy dojeżdżać do miejsca zdarzenia od strony nawietrznej, zachowując przy tym szczególną ostrożność, zwłaszcza w trakcie przeprowadzania rozpoznania.
• Podczas rozpoznania należy stosować sprzęt ochrony dróg oddechowych, a w przypadku zidentyfikowania substancji chemicznej stosować środki ochrony indywidualnej właściwe dla tego zagrożenia. Bezpośrednie specjalistyczne czynności ratownicze powinny prowadzić osoby odpowiednio przeszkolone.
• Osoby, które zostały narażone na bezpośredni kontakt z substancjami chemicznymi, po zdjęciu skażonej odzieży, należy poddać dekontaminacji (usunięciu skażeń) oraz zapewnić im pomoc medyczną. Na miejscu akcji ratowniczych powinno się przeprowadzać dekontaminację wstępną, a po zakończeniu akcji - dekontaminację właściwą.
• Strażaków pracujących w strefie zagrożenia powinno zabezpieczać co najmniej dwóch innych strażaków przygotowanych do natychmiastowego wejścia w strefę.
• W czasie akcji ratowniczych z użyciem ubrań gazoszczelnych należy zapewnić w szczególności wymianę strażaków biorących udział w akcji, rezerwę środków ochrony indywidualnej i suchej odzieży oraz środki łączności i sygnalizacji.
• Wprowadzając strażaków do strefy zagrożenia, kierujący akcją ratowniczą powinien kontrolować czas ich przebywania w tej strefie, a ze strażakami wprowadzonymi do strefy zagrożenia kierujący akcją ma obowiązek utrzymywać łączność.

Katastrofy budowlane i awarie techniczne

• Podczas prowadzenia akcji ratowniczej w czasie katastrofy budowlanej lub awarii technicznej strażacy powinni współpracować z odpowiednimi służbami technicznymi.
• Podczas dozorowania pogorzeliska, przeprowadzania dochodzeń popożarowych lub czynności kontrolnych, nie wolno wchodzić do obiektów grożących zawaleniem.

Gaszenie pożarów - ogólne zasady i bezpieczeństwo

• Podczas gaszenia pożaru kierujący akcją ratowniczą powinien utrzymywać łączność i kontrolować czas przebywania strażaka w strefie zagrożenia w celu zapewnienia bezpiecznego odwrotu lub ewakuacji.
• Strażak operujący prądem gaśniczym powinien kierować go w sposób niepowodujący zniszczenia konstrukcji obiektu lub jego zawalenia. Nie powinien używać zwartego prądu wody przy pożarach pyłów i materiałów pylących oraz w przypadku możliwości wytworzenia mieszanin wybuchowych przez te substancje. Ponadto nie wolno kierować prądu gaśniczego na ludzi - do gaszenia odzieży na człowieku należy używać rozproszonego prądu wody.

Akcje na terenach trudnych i w warunkach atmosferycznych

• Podczas akcji na terenach podmokłych i torfowiskach należy zapewnić asekurowanie strażaka za pomocą linki ratowniczej.
• Podczas akcji ratowniczych związanych z powodzią należy zapewnić w szczególności oświetlenie terenu, indywidualne środki łączności, sygnalizacji i oświetlenia, rezerwę suchej odzieży oraz okresową wymianę strażaków biorących udział w akcji.
• Podczas ratowania ludzi znajdujących się na zamarzniętych akwenach i ciekach wodnych strażacy przed rozpoczęciem akcji powinni nałożyć kamizelki ratunkowe oraz być zabezpieczeni linkami ratowniczymi.
• Podczas akcji ratowniczych w czasie burz i silnych wiatrów należy zapewnić stałe monitorowanie strefy zagrożenia, unikać gromadzenia sprzętu i zajmowania stanowisk w pobliżu drzew i obiektów, szczególnie w pobliżu słupów i kominów oraz zwracać uwagę na zerwane kable, przewody oraz urządzenia zagrażające porażeniem prądem elektrycznym.

Wyzwania i Rekomendacje dla Bezpieczeństwa Strażaków

Kluczowe jest nie tylko posiadanie odpowiedniego sprzętu, ale przede wszystkim umiejętność posługiwania się nim. W elektroenergetyce istnieją ściśle określone zasady organizacji bezpiecznej pracy, wymagane kwalifikacje i procedury. Strażacy, ze względu na specyfikę swojej służby, często nie posiadają takiego przygotowania. Dlatego niezbędne są szkolenia praktyczne, organizowane bezpośrednio przez służby energetyczne na stacjach, a nie jedynie w formie wykładów.

W obliczu restrukturyzacji i zmian w funkcjonowaniu przedsiębiorstw energetycznych, współpraca z pogotowiem energetycznym może być utrudniona, a czas dojazdu wydłużony. W takich warunkach KDR musi być szczególnie ostrożny i nie przyspieszać działań tam, gdzie nie ma bezpośredniego zagrożenia życia, zawsze żądając wsparcia specjalistycznych służb.

tags: #prawo #energetyczne #strazacki