Sygnalizatory bezruchu to zaawansowane urządzenia odgrywające istotną rolę w zapewnianiu bezpieczeństwa strażaków. Używane są między innymi podczas akcji ratowniczo-gaśniczych w zadymionych pomieszczeniach. Jak wskazuje sama nazwa, jest to urządzenie, które alarmuje o braku ruchu ze strony osoby noszącej taki sygnalizator, którą najczęściej jest strażak. Ten typ sprzętu jest wykorzystywany generalnie podczas działań gaśniczych z użyciem aparatów powietrznych w pożarach budynków mieszkalnych i innych obiektów.
Zasada działania i funkcje
Zadaniem sygnalizatorów bezruchu jest alarmowanie o braku aktywności osoby noszącej sygnalizator. Czujnik bezruchu należy manualnie włączyć przed rozpoczęciem akcji. Uaktywnia się, gdy wykryje, że jego właściciel przestał się ruszać, uruchamiając wtedy bardzo głośny sygnał dźwiękowy. Jednocześnie zaczynają wtedy też mrugać wbudowane diody, co ułatwia zlokalizowanie poszkodowanego.
Dwuetapowy system alarmowy
Przykładowo, model MotionSCOUT realizuje alarm optyczny i dźwiękowy, powiadamiający o braku ruchu użytkownika dwustopniowo:
- W pierwszej fazie, po 25 sekundach bezruchu, występuje alarm wstępny. Może on być dezaktywowany przez użytkownika poprzez poruszenie urządzeniem.
- W przypadku dalszego braku ruchu, po kolejnych 15 sekundach, następuje alarm główny. Jest on zabezpieczony przed dezaktywowaniem, co gwarantuje jego skuteczność w krytycznej sytuacji.
Prawidłowe umieszczenie sygnalizatora
Prawidłowe umieszczenie sygnalizatora bezruchu jest kluczowe, aby zapewnić jego efektywność. Idealnie nadaje się do tego noszak aparatu powietrznego. Optymalnym miejscem jest pasek naramienny, a dokładniej jego część opierająca się na barkach. Ważne, aby sygnalizator był umieszczony jak najwyżej. Minimalizuje to ryzyko zakrycia go ciałem w przypadku upadku, co mogłoby znacząco wyciszyć alarm. Sygnalizator bezruchu zamontowany w taki sposób będzie pełnił swoją funkcję w sposób niezawodny.
Ewolucja umieszczania sygnalizatorów
W czasie kiedy do Polski trafiły pierwsze modele sygnalizatorów bezruchu, większość strażaków nosiła je przypięte przy kurtkach ubrań specjalnych w miejscu, gdzie był tzw. D-Ring do zawieszenia rękawic strażackich, czyli gdzieś na wysokości brzucha. Obecnie rekomendowane jest wyższe umiejscowienie, co zwiększa jego skuteczność.
Geneza i rozwój sygnalizatorów bezruchu
Konieczność zapewnienia dźwiękowego sposobu zlokalizowania poszkodowanego strażaka wynikała z badania przypadków zgonów podczas działań, przeprowadzonego przez Międzynarodowe Stowarzyszenie Strażaków. Badanie to zostało zainicjowane po trzech incydentach w 1978 i 1979 roku:
- W 1978 roku czterech strażaków w Syracuse, w stanie Nowy Jork, zginęło w pożarze akademika po zgubieniu się w pomieszczeniu wypełnionym dymem.
- W 1979 roku trzech strażaków zginęło w pożarze restauracji w Lubbock w Teksasie po zgubieniu się w wypełnionym dymem lokalu.
- Później w tym samym roku w Los Angeles strażak zginął w pożarze magazynu, w którym jego niedoszli ratownicy byli blisko, ale nie widzieli ich w dymie.
W rezultacie, w 1980 roku straż pożarna zażądała od Narodowej Agencji Ochrony Przeciwpożarowej (NFPA) opracowania urządzenia, które emituje sygnał dźwiękowy, gdy strażak zostaje ubezwłasnowolniony. Aktualna norma NFPA 1982 to wersja z 2018 roku, która określa standardy dla tych urządzeń.
Dostępne modele i eksploatacja
W ofercie specjalistycznych sklepów strażackich, takich jak remiza24, znajdują się profesjonalne sygnalizatory bezruchu ze świadectwem dopuszczenia. Do czołowych modeli należą Superpass, motionSCOUT, a także Bodyguard 1000. Model MotionSCOUT charakteryzuje się odpornością na uszkodzenia mechaniczne.
Koszt eksploatacji sygnalizatora MotionSCOUT jest minimalny, gdyż nie wymaga on konserwacji, a jedynie wymiany baterii AA, kiedy jest to konieczne.
tags: #prosty #sygnalizator #strazacki