Ochotnicza Straż Pożarna w Mszanie Górnej od dekad stanowi kluczowy element bezpieczeństwa oraz życia społecznego miejscowości. Jej historia to przykład oddolnej inicjatywy mieszkańców, którzy w obliczu realnego zagrożenia postanowili zorganizować profesjonalne wsparcie dla lokalnej społeczności.
Geneza i początki jednostki
W latach pięćdziesiątych ubiegłego wieku mieszkańcy Mszany Górnej, widząc potrzebę utworzenia oddziału, który chroniłby ich przed pożarami, coraz częściej podnosili tę kwestię na zebraniach wiejskich i sąsiedzkich spotkaniach. Dominowała bowiem wówczas zabudowa drewniana, która niosła ze sobą ogromne ryzyko rozprzestrzeniania się ognia. Kilka pożarów, mających miejsce na terenie wsi, przesądziło sprawę i ostatecznie w 1956 roku powstała OSP w Mszanie Górnej.
Pierwszym prezesem został druh Jan Woźniak z osiedla Fligi. W jego prywatnych pomieszczeniach przechowywano sprzęt, którym dysponowała jednostka - stanowiły ją pompa ręczna i kilka węży. Na naczelnika wybrano druha Jana Kamińskiego z osiedla Romasy. W niedługim czasie pozyskano wóz konny i motopompę o wydajności 200 l/min, przywiezioną na saniach z Komendy Powiatowej w Limanowej przez druhów z tej jednostki.
Rozwój organizacyjny i budowa remizy
W 1960 roku nastąpiła zmiana naczelnika, którym został druh Franciszek Węglarz, a stanowisko prezesa objął druh Józef Dziedzina z osiedla Polaki. Przeniesiono wówczas siedzibę jednostki do pomieszczeń państwa Świerk z osiedla Węglarze Górne. W 1963 roku wybrano druha Józefa Kuczaja na naczelnika jednostki, która zaczęła się powoli rozwijać. Strażacy z wielkim zapałem organizowali festyny na wolnym powietrzu oraz zabawy taneczne w mieszkaniach prywatnych i szkole podstawowej na osiedlu Fligi.
Z upływem czasu coraz częściej powracał pomysł budowy własnej remizy, w której byłyby pomieszczenia na nowocześniejszy sprzęt przeciwpożarowy oraz na próby orkiestry. Początkowo kupiono działkę od pana Kazimierza Kałuży i powoli zaczęto gromadzić materiały budowlane. Budowę strażnicy rozpoczęto w 1975 roku, a oddano ją do użytku w 1980 roku. Wówczas też jednostka otrzymała z Komendy Powiatowej Straży Pożarnej w Limanowej samochód marki „Żuk”, a pierwszym kierowcą został druh Stanisław Jania.
Centrum życia kulturalnego
W nowej remizie zaczęto organizować zabawy taneczne dla mieszkańców wsi i okolicznych miejscowości oraz wynajmować salę na wesela. Odbywały się w niej także inne imprezy, dzięki czemu budynek szybko stał się centrum życia kulturalnego wsi. Równolegle działała orkiestra dęta. W początkowym okresie muzycy z Mszany Górnej grali pod szyldem orkiestry z Mszany Dolnej, jednak pan Stanisław Dawiec, widząc ich ogromne zaangażowanie, zdecydował o utworzeniu samodzielnej orkiestry.
Modernizacja i włączenie do KSRG
W kolejnych latach jednostka przechodziła liczne zmiany kadrowe i techniczne. Po druhu Józefie Dziedzinie prezesurę przejmowali kolejno: Stanisław Jania, Jan Kamiński oraz Adam Dawiec. W miejsce Józefa Kuczaja naczelnikiem został Józef Kamiński. Po rezygnacji Adama Dawca z funkcji prezesa, ponownie wybrano na to stanowisko druha Stanisława Janię. W tym okresie rozbudowano remizę, powiększając ją o jeden garaż oraz przebudowano salę na poddaszu.
1 czerwca 1999 roku Urząd Gminy w Mszanie Dolnej zakupił dla jednostki samochód marki „Magirus”, zaś 9 grudnia 2000 roku, za własne środki uzyskane ze sprzedaży gromadzkiego drzewa, jednostka wzbogaciła się o samochód marki „Mercedes Sprinter”. Pojazdy te sprawdzają się w każdej sytuacji bez zarzutu i stanowią wizytówkę jednostki, która od 28 marca 2001 roku została włączona do Krajowego Systemu Ratowniczo-Gaśniczego.
Cele i zadania jednostki
Prezes zarządu reprezentuje OSP na zewnątrz i kieruje całokształtem prac zarządu. Do głównych zadań jednostki należą:
- Prowadzenie działalności mającej na celu zapobieganie pożarom oraz współdziałanie w tym zakresie z instytucjami i stowarzyszeniami.
- Branie udziału w akcjach ratowniczych przeprowadzanych w czasie pożarów, zagrożeń ekologicznych oraz innych klęsk i zdarzeń.
- Informowanie ludności o istniejących zagrożeniach pożarowych i ekologicznych oraz sposobach ochrony przed nimi.
- Rozwijanie wśród członków ochotniczych straży pożarnych kultury fizycznej i sportu oraz prowadzenie działalności kulturalno-oświatowej i rozrywkowej.
- Uczestniczenie i reprezentowanie OSP w organach samorządowych i przedstawicielskich.