100-lecie Ochotniczej Straży Pożarnej w Zbychowie
100-lecie powstania Ochotniczej Straży Pożarnej w Zbychowie odbyło się 4 maja przy tamtejszej remizie. Spotkanie przedstawicieli wszystkich jednostek z terenu gminy Wejherowo rozpoczęła msza św. w kościele pw. Stygmatów św. Franciszka w Nowym Dworze Wejherowskim pod przewodnictwem księdza. Podczas nabożeństwa odbyło się poświęcenie nowej figurki św. Floriana, która stanie na honorowym miejscu w remizie OSP.
Następnie poczty sztandarowe oraz zaproszeni goście, na czele z orkiestrą dętą z Gościcina, w uroczystym pochodzie przeszli do siedziby OSP, gdzie nastąpiło przybicie złotego krzyża do sztandaru jednostki. Tradycyjnie również uhonorowano najbardziej zasłużonych strażaków z terenu Gminy Wejherowo.
W uroczystościach wziął udział Wójt Gminy Wejherowo Henryk Skwarło, który podziękował strażakom za dotychczasową służbę i zaangażowanie, a na ręce prezesa OSP Zbychowo, dh Jerzego Szymańskiego, złożył symboliczny ryngraf oraz czek o wartości 400 tys. zł na zakup nowego samochodu bojowego na potrzeby jednostki. Kolejny czek, tym razem o wartości 150 tys. zł, również wsparł tę inicjatywę. Nowy wóz bojowy ma trafić w ręce strażaków ze Zbychowa już we wrześniu bieżącego roku.
100-lecie Ochotniczej Straży Pożarnej w Zbychowie (HD)
Korzenie Osadnictwa i Historia Wsi Zbychowo
Aby zrozumieć znaczenie Ochotniczej Straży Pożarnej dla społeczności Zbychowa, warto poznać bogatą historię samej wsi, będącej jednym z najstarszych miejsc osadniczych w Gminie Wejherowo.
Najstarsze Ślady Osadnictwa
Zbychowo to jedno z najstarszych miejsc osadniczych w Gminie Wejherowo. Świadectwem tego były wyorywane do niedawna z okolicznych pól groby skrzynkowe z zawartością mniejszych popielnic. Spośród znalezionych urn należy wyróżnić tę wykopaną w południowej części wioski, zdobioną odciskami sznura, którą naukowcy zaliczyli do kultury rzucewskiej. Stąd wniosek, że już w epoce neolitu, czyli ostatniej epoce kamienia, tereny te były zamieszkałe przez tak zwanych sznurowców. Najstarsze ślady osadnictwa na obszarze Trójmiejskiego Parku Krajobrazowego sięgają zatem okresu od 5500 r. p.n.e. do 1800 r. p.n.e. Na tym terenie zlokalizowano również szereg cmentarzysk ludności kultury grobów skrzynkowych pochodzących z epoki żelaza. Kultura ta zwana jest również kulturą urn twarzowych lub kulturą wschodniopomorską.
Pierwsze Wzmianki i Okres Feudalny
Najstarsza pewna zapisana wiadomość o Zbychowie pochodzi z połowy XIII wieku, gdy wzmiankowane zostało po raz pierwszy w akcie lokacyjnym w 1245 r. Ówczesna wieś nazywana Zbichow, a później Zbicowo, łącznie ze wsią Luzino, przypadła z nadania Zwinisławy, żony księcia gdańskiego i pomorskiego Mszczuja I, klasztorowi Sióstr Norbertanek w Żukowie, bowiem tam znalazła się księżna po śmierci męża. Od 1245 roku Norbertanki żukowskie pobierały ze Zbychowa dziesięcinę.
Wieś swe powinności wobec klasztoru realizowała również w postaci węgla drzewnego i smoły. Węgiel dostarczano hutom i kuźniom klasztornym, a smołę odbierał zarządca żukowskich dóbr. W XV wieku wioska oderwała się od klasztoru i była następnie w posiadaniu szlachciców. Źródła podają, że w tym wieku wieś rządziła się prawem polskim i od tamtej pory, wraz z Reszkami, należała do parafii redzkiej podlegającej dekanatowi puckiemu.
U schyłku epoki średniowiecza Zbychowo było jedną z większych wsi na dzisiejszym terenie Ziemi Wejherowskiej. Od 1567 r. Zbychowo weszło w skład posiadłości rodziny Wejherów, a w XVIII w. należało do rodziny Przebendowskich. Obok folwarku szlacheckiego, z czasem rozparcelowanego, istniała tu wieś chłopska.
Zmiany Przynależności Parafialnej i Etymologia Nazwy
Zbychowo należało do parafii w Redzie aż do czasów współczesnych, do roku 1983, kiedy to wraz z Reszkami oraz pozostałymi wioskami tzw. Wielkiej Polany: Bieszkowice (Parafia w Kielnie) oraz Nowy Dwór Wejherowski (Klasztor Franciszkanów w Wejherowie), zostały przyłączone do Parafii Franciszkańskiej w Wejherowie, a następnie do samodzielnej parafii pw. Stygmatów Św. Franciszka, erygowanej 1 marca 1987 r. W czasach pruskich na Pomorzu osiedlało się wielu ewangelików, co miało wpływ również na Zbychowo, szczególnie od początku XIX w. do 1945 r.
Nazwa dzierżawcza wsi, jak twierdzą naukowcy, wywodzi się od słowiańskich hipokorystyków, konkretnie od imienia Zbych (Zbigniew). W Polsce średniowiecznej rycerstwo było nagradzane dobrami ziemskimi od swojego pana (króla lub księcia) w zamian za służbę wojskową. Było to formą uposażenia za oddanie i walkę, a posiadana ziemia tworzyła podstawę ich społecznej pozycji oraz ekonomicznej siły, a z czasem, w miarę upływu czasu, część osiadłego rycerstwa przekształciła się w szlachtę.
Nazwa wioski zmieniała się w ciągu wieków. W 1245 roku zapisano ją jako Zbichow, w 1249 roku Sbichono, w 1260 roku dano jej nazwę Sbichowo, zaś w 1282 roku Sbicuovo, a w 1289 roku wymieniono ją w dokumentach jako Sbichowa. Dopiero w 1526 roku pojawia się dzisiejsza nazwa wsi - Zbychowo.