Renault Master III generacji, produkowany od 2010 roku, to popularna baza dla pojazdów specjalistycznych, w tym wozów strażackich. Na rynku europejskim model ten pojawił się na początku 2010 roku, natomiast w Polsce do oficjalnej sprzedaży wszedł w maju. Master III (typoszereg X62) cieszy się uznaniem wśród Ochotniczych Straży Pożarnych (OSP) i innych służb ze względu na swoją wszechstronność, przestronność oraz możliwości adaptacyjne. Z tej samej fabryki w Batilly wyjeżdżają również bliźniacze konstrukcje, takie jak Opel Movano B oraz Nissan NV400, różniące się jedynie detalami stylistycznymi.
Konstrukcja i wyposażenie pojazdu
Renault Master III w wersji strażackiej charakteryzuje się nowoczesną konstrukcją i ergonomicznym wnętrzem. W kabinie znajdziemy sporo miejsca, zwłaszcza w porównaniu do innych pojazdów dostawczych. Model ten oferuje sporą ilość schowków, szuflad i półek, co jest niezaprzeczalnym atutem w pracy strażaków. W wersjach po modernizacji, przeprowadzanej m.in. w 2014 roku, pojawiło się lusterko w osłonie przeciwsłonecznej po stronie pasażera (Wide View), zmniejszające martwe pole po prawej stronie pojazdu, co zwiększa bezpieczeństwo.
W kabinie wozu strażackiego standardowo montuje się radiotelefon oraz generator sygnałów świetlnych i dźwiękowych. Pojazd spełnia wymogi przepisów o ruchu drogowym dotyczących pojazdów uprzywilejowanych: jest oznakowany symbolami jednostki OSP, posiada numery operacyjne (np. 449[R]48) oraz sygnalizację świetlną i dźwiękową zamontowaną z przodu i tyłu, a także lampy stroboskopowe w atrapie przedniej, co poprawia widoczność na drodze z odległości kilkuset metrów.
Zabudowa i przedział sprzętowy
Renault Master w konfiguracji wozu strażackiego często posiada podwójną kabinę pasażerską, umożliwiającą transport sześciu strażaków na miejsce działań. Za kabiną pasażerską znajduje się zabudowa przedziału sprzętowego, zamykana żaluzjami tylną i bocznymi.
Nadwozie sprzętowe, zabudowane na ramie podwozia, ma skrytki zamykane żaluzjami. Konstrukcja kontenerowa wykonana jest z lekkich profili aluminiowych, zabezpieczonych przed utlenianiem w procesie anodowania. Nadwozie podzielone jest na dwie funkcjonalne części: lewa strona przeznaczona jest na sprzęt ratowniczy, a prawa na sprzęt gaśniczy. Przedziały te mogą zawierać:
- Przedział środkowy - wysuwany segment z uchwytami do mocowania podręcznego sprzętu ratowniczego.
- Przedział przedni (o szerokości 1100 mm) - przeznaczony na sprzęt sanitarny i podręczny sprzęt gaśniczy.
Dach nadwozia sprzętowego wykonany jest w formie podestu roboczego, wytrzymującego obciążenie masą dwóch strażaków oraz masą przewożonego sprzętu. Dookoła powierzchni dachu znajduje się barierka o wysokości 150 mm.
Specyfikacje techniczne i napęd
Renault Master III jest pojazdem ekologicznym i bezpiecznym. Jest wyposażony w silnik spełniający normę emisji spalin Euro 5 (a później Euro 6), systemy ABS i ESP, wspomaganie kierownicy, wzmocnione zawieszenie i klimatyzację części osobowej. W 2012 roku w Masterce zaczęto montować zmodernizowane silniki dCi 100 oraz dCi 125. W pierwszych miesiącach 2016 roku, jeszcze przed wejściem normy spalin Euro 6, silnik 2.3 M9T wyposażono w system SCR z wtryskiem płynu AdBlue. Zbiornik roztworu mocznika ma pojemność 22 litrów i według założeń producenta wystarcza na przejechanie do 12 000 kilometrów. Manualna 6-biegowa przekładnia należy do standardowego wyposażenia.
III generacja Renault Master występuje z pojedynczymi lub podwójnymi kołami na tylnej osi. Do 2014 roku napęd na tylne koła występował jedynie w połączeniu z „bliźniakami”. Obecnie model ten oferowany jest w ponad 150 odmianach. Silniki to 4-cylindrowe konstrukcje na łańcuchu rozrządu, wykorzystujące bezpośredni wtrysk paliwa Common Rail oraz turbodoładowanie.
Wersje i warianty
Renault Master III jest dostępny w wielu konfiguracjach, dostosowanych do różnych potrzeb:
- Furgon (pojemność od 8 do 13,9 m³)
- Kombi (6-9 miejsc)
- Mikrobus (fabryczne 16-osobowe wersje)
- Platforma i rama do zabudowy (z pojedynczą lub podwójną kabiną)
Wersje DMC obejmują 2,8 t, 3,3 t, 3,5 t, a nawet 4,5 t. Wersja 3,5 t jest produkowana z napędem na przednią bądź tylną oś (ogumienie pojedyncze lub bliźniacze), natomiast wersja 4,5 t występuje tylko z napędem tylnej osi (ogumienie bliźniacze).
The new Renault Master – Product Presentation (2019 Facelift)
Zastosowanie w straży pożarnej
Lekkie samochody ratowniczo-gaśnicze na bazie Renault Master III są wykorzystywane w szczególności do wyjazdów związanych z akcjami powodziowymi, czyszczeniem studni i piwnic, gaszeniem pożarów traw, likwidacją gniazd szerszeni, a także do pożarów budynków mieszkalnych i gospodarczych.
Jednostki OSP, takie jak ta w Osobnicy, pozyskują te pojazdy, aby utrzymać się w Krajowym Systemie Ratowniczo-Gaśniczym, co wymaga posiadania na stanie dwóch samochodów: typu średniego i typu lekkiego. Taki pojazd podnosi również standardy bezpieczeństwa mieszkańców miejscowości, w których operują jednostki.
Historia modelu Renault Master
Historia Renault Master sięga 1980 roku, kiedy to wprowadzono pierwszą generację. Model ten charakteryzował się dość nowatorską konstrukcją z napędem na przednią oś i wzdłużnym silnikiem. Był dostępny w trzech rozstawach osi i kilku wersjach nadwozia, z silnikami Diesla i benzynowymi. W 1989 roku silnik 2,4 dm³ zastąpiono większą jednostką 2,5 dm³ Iveco-SOFIM. W 1994 roku przeprowadzono ostatni facelifting pierwszej generacji.
Druga generacja (1997-2010)
Prace nad drugą generacją rozpoczęły się w 1987 roku, a nowy model zaprezentowano w 1997 roku. Współpraca z DAF-em, a następnie General Motors (gdzie Master był sprzedawany pod markami Opel i Vauxhall jako Movano), pozwoliła na rozwój. Master II oferowany był w kilku wersjach zabudowy i początkowo z silnikami 2.5 D i 2.8 dTi, później z silnikami dCi Common Rail. W 2003 roku auto przeszło duży facelifting, przeprojektowano przednią ścianę nadwozia i wnętrze, wprowadzono nowe jednostki napędowe, w tym silnik 3.0 dCi konstrukcji Nissana.
Trzecia generacja (od 2010)
Renault Master III, wprowadzony w 2010 roku, to model o nowoczesnym designie i bardzo dobrych własnościach przewozowych. W wersjach z napędem tylnej osi zastosowano wzmocnioną konstrukcję, oznaczoną jako Propulsion. W 2014 roku auto przeszło delikatny lifting („Faza 2”), wprowadzając zmodernizowaną atrapę chłodnicy, nowe silniki (z jedną lub dwiema turbosprężarkami) oraz wzbogacając wyposażenie standardowe o układ ESC z Hill Start Assist i szerokokątne prawe lusterko zewnętrzne. W kwietniu 2019 roku Renault przedstawiło głęboko zmodernizowaną wersję Mastera („Faza 3”) z nową linią przodu, całkowicie nowym wnętrzem, systemem asystującym kierowcę i wzmocnioną jednostką napędową dCi 180. Wprowadzono także wersję 4x4. Najnowsza generacja Renault Master 2024 oferuje odświeżony design, aerodynamiczną sylwetkę, nową deskę rozdzielczą z systemem multimedialnym OpenR Link oraz szerszą gamę silników Diesla i opcji elektrycznych (Master E-Tech z zasięgiem do 460 km).
Dane techniczne i wymiary
Dane techniczne Renault Master III:
- Silniki: Elektryczny lub Spalinowy, 2.3 l, moc od 100 do 180 KM.
- Osiągi: Prędkość maksymalna od 80 do 163 km/h.
- Wymiary nadwozia: Długość od 5048 do 7196 mm, szerokość od 2070 do 2470 mm, wysokość od 2070 do 2470 mm, rozstaw osi od 3182 do 4432 mm.
- Masa i ładowność: Masa własna od 1578 do 2324 kg, dopuszczalna masa całkowita od 2800 do 3500 kg. Maksymalna ładowność wynosi aż 1300 kg (np. dla Renault Master T35 SODIAK LOWLINER), choć w innych konfiguracjach może wynosić 1020 kg, 1457 kg czy 945 kg.
- Zużycie paliwa: Od 7.8 do 8.9 l/100 km.
- Pojemność zbiornika paliwa: Standardowo 105 l.
- Pojemność przestrzeni ładunkowej: Od 5.0 do 8.0 m³.
- Prześwit: Od 166 do 172 mm.
- Średnica zawracania między ścianami: Od 12.0 do 15.7 m (zmniejszono o 1,5 m w nowej generacji).
Elementy wyposażenia mogą obejmować: półka schowkowa, poduszka powietrzna kierowcy, lusterka zewnętrzne regulowane i podgrzewane elektrycznie, wskaźnik temperatury zewnętrznej, asystent hamowania, obrotomierz, elektroniczny rozdział siły hamowania, tylne drzwi skrzydłowe bez przeszkleń, filtr kabinowy, grill chłodnicy z chromowanym wykończeniem, przegroda ładunkowa (w pełni regulowana), kolumna kierownicy z regulacją wysokości, wskaźnik zmiany biegów, drzwi przesuwne po prawej stronie, chlapacze z przodu, listwy boczne ochronne, tapicerka materiałowa, podwójne siedzenie pasażera wielofunkcyjne, fotel kierowcy z regulacją wysokości, światła do jazdy dziennej LED, zaczepy mocujące w podłodze przestrzeni ładunkowej, szyby izolujące termicznie, system nawigacji, czujnik deszczu, system parkowania Parktronic (czujniki z tyłu, kamera cofania), radio, komputer pokładowy, elektryczne podnośniki szyb z przodu, elektroniczny immobilizer, centralny zamek z pilotem, filtr cząstek stałych, książka serwisowa, plakietka ekologiczna: 4 - zielona, tempomat, asystent pasa ruchu, Bluetooth, czujnik martwego pola, akumulator rozruchowy, zabudowane ściany boczne, bagażnik dachowy (ze schodami), podnośnik załadunkowy (np. Dhollandia o udźwigu 500 kg).
The new Renault Master – Product Presentation (2019 Facelift)
Potencjalne problemy i konserwacja
Renault Master III, mimo wielu zalet, może mieć problemy związane z elektroniką. W przypadku turbodiesli zaleca się wcześniejszą niż wymaga tego producent wymianę oleju i to na produkt z wyższej półki. Renault kilkukrotnie ogłaszało kampanie naprawcze dla modelu Master III X62, m.in. dla aut z pierwszego roku produkcji, gdzie wymieniano wadliwy czop piasty lewego tylnego koła.