Burning Rangers: Strażacy Przyszłości

Burning Rangers to gra akcji wydana w 1998 roku, stworzona przez Sonic Team i opublikowana przez Sega na konsolę Sega Saturn. Gracze wcielają się w członków elitarnej grupy strażaków, Burning Rangers, których zadaniem jest gaszenie pożarów i ratowanie cywilów w płonących budynkach futurystycznego społeczeństwa. Większość zadań polega na zbieraniu kryształów energii, aby bezpiecznie przetransportować cywilów.

Rozgrywka i Mechanika

Burning Rangers to strzelanka z perspektywy trzeciej osoby, w której gracze wykonują misje polegające na gaszeniu pożarów i ratowaniu cywilów. Głównym celem jest przetransportowanie ocalałych z płonących budynków poprzez zbieranie kryształów energii, które wypadają z ugaszonych ognisk. Do bezpiecznego transportu cywila wymaganych jest minimum pięć kryształów; gracz otrzymuje tarczę energetyczną, jeśli użyje dziesięciu. Kryształy funkcjonują podobnie do pierścieni w grach z serii Sonic the Hedgehog: posiadanie co najmniej jednego kryształu pozwala graczowi przetrwać obrażenia od wroga lub ognia. Jeśli gracz odniesie obrażenia bez kryształu, ginie.

Każdy poziom to przestrzeń wewnętrzna, składająca się z wielopiętrowych pomieszczeń i korytarzy, podzielonych przez blokujące się windy i drzwi. Postać gracza jest wyposażona w plecak odrzutowy, który umożliwia osiąganie wyższych obszarów i wykonywanie akrobatycznych manewrów, takich jak salta w tył i przewroty. Gracze mogą również pływać i nurkować pod wodą. Roboty atakują gracza, strzelając płomieniami w przypadku kontaktu. Ponieważ w grze nie ma mapy, postać gracza polega na systemie nawigacji głosowej, aby odnaleźć drogę.

Gra kładzie nacisk na szybkość, karząc gracza za zbyt wolne tempo i nagradzając go punktami bonusowymi na koniec, w zależności od szybkości ukończenia poziomu. Jeśli gracz zwleka zbyt długo, obszar staje się coraz bardziej niebezpieczny, o czym informuje system „Danger Limit Readout System”. Za każde 20 procent wzrostu wskaźnika, otoczenie na kilka sekund zostanie pochłonięte przez płomienie i eksplozje. Po osiągnięciu 100% płomienie będą nieustannie bombardować gracza do tego stopnia, że lepiej jest zrestartować grę od ostatniego punktu kontrolnego. Ten wskaźnik można zmniejszyć, gasząc mniejsze płomienie rozsiane po całym poziomie.

Gracz ma do dyspozycji dwa pociski. Pierwszy to szybki Impuls, który gasi małe płomienie i zamienia je w kryształy. Drugi to Laserowy Podmuch, uruchamiany przez przytrzymanie przycisku strzału. Może on eliminować większe płomienie i jest jedynym sposobem na zadawanie obrażeń wrogom i bossom, ale nie generuje kryształów.

Wyzwania i Trudności

Ponieważ płomienie są w dużej mierze nieruchomym celem, a bombardowanie gracza mnóstwem wrogów nie pasowałoby do tematyki gry, Burning Rangers opiera się na zaskakujących pułapkach, aby stworzyć trudność. Przed eksplozją pojawia się sygnał dźwiękowy, taki jak wysoki gwizd, aby ostrzec o nadchodzącym niebezpieczeństwie. Czasami to działa, ale jeśli gracz prosi Chris o wskazówki lub próbuje ustalić, dokąd iść dalej, bardzo łatwo jest się rozproszyć i narazić na wybuch rury lub pojemnika. Jeszcze gorzej jest, gdy zawalają się ściany, ponieważ sygnał uszkodzonej ściany jest znacznie cichszy, a gracz często traci wszystkie kryształy lub zostaje wessany w kosmos, nie zdając sobie sprawy, co się stało.

Burning Rangers cierpi również na wiele typowych problemów, które nękały wczesne platformówki 3D. Prawdopodobnie największą wadą w grze jest kamera. Czasami gracz może walczyć z grupą wrogów w ciasnym obszarze, a kamera będzie działać przeciwko niemu, utrudniając umieszczenie wroga w polu widzenia postaci. Gracz często będzie skakał, aby uniknąć pocisków, a jednocześnie kamera będzie walczyć, aby nadążyć, co prowadzi do losowych strzałów i nadziei na pokonanie wrogów, zanim ci zabiją gracza.

Oprócz nieskorej do współpracy kamery, gra ma również trudności z ruchem. Postać gracza wykonuje szerokie zakręty, co sprawia, że poruszanie się jest sztywne, a nawigowanie przez płomienie i pociski wroga irytujące. Gra jest grywalna zarówno ze zwykłym kontrolerem Saturna, jak i padem analogowym, ale gracze mogą uznać poruszanie się po ciasnych obszarach za uciążliwe przy użyciu obu. Jednak wiele z tego można przezwyciężyć za pomocą plecaka odrzutowego, który jest prawdopodobnie najbardziej zabawnym aspektem gry. Istnieje wiele fajnych manewrów, które można wykonać, takich jak przewroty, uniki i salta. Podróżowanie od platformy do platformy, ratując ocalałych, daje inny rodzaj satysfakcji, której naprawdę nie ma w innych grach.

Świat i Fabuła

Akcja Burning Rangers rozgrywa się w futurystycznym społeczeństwie, gdzie jedynym zagrożeniem dla ludzkiego życia jest ogień. Zespół strażaków, zwanych Burning Rangers, jest wysyłany do nagłych wypadków, aby walczyć z pożarami i ratować ludzi w niebezpieczeństwie. W niedalekiej przyszłości największymi zagrożeniami dla ludzkości są "terrory stworzone przez człowieka nowej ery", a zadaniem Burning Rangers jest ratowanie ludzi uwięzionych w tych katastrofach.

Gracz ma do wyboru dwie grywalne postacie: Shou Amabane i Tillis. Wybrana postać zostaje przedstawiona innym członkom zespołu: Chris Parton, Reed Phoenix, Big Landman oraz niewybranej postaci grywalnej, zanim zostaną wysłani na misje.

Postacie

• Shou Amabane: Jedna z dwóch głównych postaci gracza. Po tym, jak widzi Burning Rangera zabitego w pożarze, postanawia sam nim zostać.
• Tillis: Druga postać gracza. Została osierocona po tym, jak pożar zabił jej rodziców. Postanowiła zostać Burning Rangerem, aby zapobiec temu samemu losowi dla innych po wychowaniu w samotnej opiece zastępczej.
• Chris Parton: Liderka Burning Rangers. Pełni rolę nawigatora w grze. Siedzi na statku Rangersów, mówiąc graczowi, dokąd iść dalej i ostrzegając o nadchodzących niebezpieczeństwach.
• Reed Phoenix: Jest głosem rozsądku dla młodszych Rangersów.
• Big Landman: Najstarszy i najbardziej doświadczony Ranger. Został ranny w wypadku, ale zdołał przetrwać dzięki swojej woli i przebudowanemu ciału.
• Iria Klein (Ilia Klein): Pojawia się później w grze. Po zarażeniu nieuleczalną chorobą, jej ojciec umieścił ją w stanie hibernacji w gigantycznym statku kosmicznym zmierzającym na Ziemię. Informuje Rangersów, że jej statek ma rozbić się o Ziemię, powodując całkowite zniszczenie, więc Rangersi opracowują plan, aby zatrzymać statek i uratować Irię. Po dołączeniu do zespołu, Iria informuje Rangersów, jak zatrzymać statek i ostatecznie dołącza do zespołu.

Mimo zwięzłości historii, dialogi w grze sprawiają, że Burning Rangers sprawiają wrażenie zgranego zespołu, a nie grupy indywidualnych strażaków. Czasami żartują sobie nawzajem, a innym razem wyrażają wzajemną troskę. Pisarstwo nie jest niczym specjalnym, ale spełnia swoje zadanie.

Misje

Misje odbywają się kolejno w elektrowni, podwodnym siedlisku, stacji kosmicznej i statku kosmicznym w stanie zerowej grawitacji.

1. Pierwsza Misja - Fallen Memory: Początkowy etap rozgrywa się w płonącej elektrowni, a zadaniem jest ratowanie pracowników. Na koniec poziomu gracz staje do walki z gigantyczną zmutowaną rośliną, która była odpowiedzialna za pożary. Jest dość łatwa do pokonania, ponieważ kamera jest w tym obszarze dość niezawodna, a blaster szybko się ładuje, co pozwala szybko pokonać bossa.
2. Druga Misja - Silent Blue: Jest to podwodna placówka badawcza. Gracz może jeździć na delfinie, co pomaga mu przejść przez poziom. Rozsiane są tu roboty, które strzelają małymi kulami energii. Mogą być uciążliwe do pokonania w małych korytarzach, gdy kamera porusza się wszędzie. Boss to gigantyczna ryba i nie stanowi dużego wyzwania, jeśli gracz ciągle się porusza. Tor wyścigowy „Burning Depths” w Sonic & All-Stars Racing Transformed jest oparty na tym etapie.
3. Trzecia Misja - Gravity Zero: Jak sama nazwa wskazuje, ten etap rozgrywa się na gigantycznej kolonii kosmicznej, która została uderzona przez meteoryt. Gracz musi uratować upartych pracowników ze stacji. Pożar spowodował również, że maszyny oszalały i próbują zabić gracza. W całym poziomie rozsiane są naprawdę irytujące obszary zerowej grawitacji, po których trudno się poruszać. Boss to jakiś robot zrobiony ze złomu, a jego słabym punktem jest świecący rdzeń. Podobnie jak inni bossowie wcześniej, nie stanowi on dużego zagrożenia.
4. Czwarta Misja - Winged Cradle: Ostatnia misja, w której gracz wkracza na gigantyczny statek kosmiczny zmierzający na Ziemię. W tym poziomie jest tylko jedna osoba do uratowania - Ilia Klein. W misji pojawia się również segment pojazdu, w którym gracz może pilotować statek kosmiczny Rangersów. Niestety, nie można gasić pożarów z latającej straży pożarnej. Zamiast tego gracz po prostu unika przeszkód i niszczy odłamki. Jest tu również bardzo długa i nieco bezcelowa sekcja platformowa, która staje się dość frustrująca. Nie ma tu limitu czasu ani ryzyka eksplozji, więc jej włączenie jest nieco dziwne. Po kilku minibossach, gracz staje do walki z gigantycznym potworem. Finałowy boss może być wyzwaniem.

Rozwój Gry

Rozwój Burning Rangers rozpoczął się około listopada 1996 roku, po wydaniu poprzedniej gry Sonic Team, Christmas Nights (świąteczna wersja demonstracyjna Nights into Dreams). Zespół deweloperski liczący 31 osób (z około 50 pracowników Sonic Team) był kierowany przez Naoto Ohshimę i głównego projektanta Takao Miyoshiego. Koncepcja wywodziła się z idei ratowania ludzi w przeciwieństwie do ich zabijania, co było elementem, który producent Yuji Naka uważał za zbyt powszechny we współczesnych grach wideo. Naka chciał stworzyć grę, która polegałaby na ratowaniu ludzi, a nie ich zabijaniu, ponieważ uważał, że niewiele jest gier opartych na tym koncepcie. Zespół wybrał strażaków, ponieważ uważał, że ogień jest najbardziej odpowiednim sposobem na wywołanie strachu i napięcia. Ohshima stwierdził, że wiele czynności wykonywanych przez strażaków - wraz z ratowaniem ludzi - stanowiło „samą esencję gry Sonic Team” i że uznali, iż strażak jest bohaterem, z którym ludzie mogą się utożsamiać.

Według Takeo Miyoshiego: „Nasza pierwsza inspiracja pochodziła ze scen wybuchów i niszczenia budynków w filmach hollywoodzkich. Chcieliśmy po prostu opisać heroizm ratowania życia w tym głośnym, wybuchowym środowisku”. Twórcy chcieli zaprojektować przyszłość, która byłaby „czysta i piękna”, z energią odnawialną, ale gdzie nadal mogłyby występować katastrofy, a tylko bohaterowie mogli chronić przed nimi ludzi. Tytuł roboczy brzmiał Firefighter, ale został porzucony, ponieważ zespół chciał „fajniej” brzmiącej nazwy. Naka uważał, że „burning” miało w japońskim konotację „działaj!” i pasowało do tematu ratownictwa. Początkowo nie był pewien, czy w tytule powinien być „ranger”, ponieważ uważał, że ranger w kulturze zachodniej odnosi się do strażników parkowych.

Według Miyoshiego, Burning Rangers było początkowo pomyślane jako gra online dla czterech graczy, ale stało się grą dla jednego gracza, gdy zespół napotkał problemy z siecią; Sonic Team powrócił do tej koncepcji z grą na Dreamcasta, Phantasy Star Online (2000). Próbowano również trybu offline dla dwóch graczy; kopia przedprodukcyjna pod koniec rozwoju pozwalała dwóm graczom walczyć ze sobą na dużej arenie, chociaż błędy uniemożliwiły grę w tym trybie na dłużej niż krótkie odcinki. Chociaż grupą docelową Burning Rangers byli ludzie, którzy lubili gry akcji, twórcy chcieli również przyciągnąć fanów innych gier Sonic Team.

Podczas wczesnych etapów rozwoju, niektórzy członkowie Sonic Team odwiedzili Hongkong krótko przed przekazaniem suwerenności brytyjskiej, w nadziei na znalezienie inspiracji do etapów. Niektórzy pracownicy podróżowali również do Universal Studios w Kalifornii, aby doświadczyć atrakcji Backdraft i dowiedzieć się, jak wygenerować podobne wrażenia. Zespół odwiedził również specjalne wydarzenie strażackie w Tokio, gdzie byli świadkami, jak roboty gaszą pożary, i byli zaskoczeni, widząc, jak to się ma do ich obrazu futurystycznego otoczenia. Naka przypomniał sobie, że robot miał specjalne czujniki podczerwieni i kamerę, która mogła widzieć przez pożary, i był pod wrażeniem ich technik. Według Naki, zespół nie prosił o radę profesjonalnych strażaków podczas rozwoju, częściowo z obawy, że ich gra nie zostanie dobrze przyjęta, ponieważ Naka uważał, że powiedzieliby, że prawdziwe gaszenie pożarów "nie było takie proste". Na Tokyo Games Show prawdziwy strażak skomentował jednak, że kostiumy postaci były zbyt cienkie.

Aspekty Techniczne

Burning Rangers używa tego samego silnika co Nights into Dreams. Kiedy Sonic Team opracowywał Nights into Dreams, byli nowicjuszami w programowaniu dla Sega Saturn, a kiedy silnik został ponownie użyty dla Burning Rangers, byli w stanie uczynić go szybszym i bardziej wydajnym. Aby zaprojektować etapy i środowiska, Miyoshi najpierw szkicował korytarze, a następnie umieszczał w nich pożary, zanim dodał efekty świetlne, aby symulować wygląd ognia.

Wiele trudności napotkano przy opracowywaniu systemu nawigacji głosowej, ponieważ wcześniej w grach Sonic Team nie było dialogów werbalnych. Naka zapewnił, że zespół przemyślał wszystkie pomysły na to, co powinno być zawarte podczas rozwoju, a pomysł nieumieszczania żadnych map na ekranie, ale polegania na systemie nawigacji głosowej, był „od początku”. Zespół przetestował różne formy systemów nawigacyjnych i wybrał najlepszy. Chociaż poprzednie gry na Saturna, które używały systemów nawigacji głosowej (np. Fighter's Megamix), nie miały zbyt udanych implementacji, system w Burning Rangers był skuteczny.

Zespół początkowo chciał nagrać dialogi w sześciu językach, ale uznał objętość pracy za zbyt trudną, wracając do angielskiego i japońskiego. Projektowanie efektów ognia okazało się trudne z powodu ograniczeń renderowania Saturna. Miyoshi wyjaśnił, że podczas etapów testowych zespół spędził czas na sprawdzaniu, jak dobrze uda im się stworzyć ogień, co było kluczowym aspektem. W pierwszej wyprodukowanej testowej pamięci ROM Miyoshi odkrył, że udało im się osiągnąć „dość piękne” efekty ognia, ukrywając kanciaste duszki z różnymi stopniami przezroczystości i efektami świetlnymi. Animowane przerywniki filmowe zostały wyprodukowane przez TMS Entertainment i jej spółkę zależną, Seoul Movie, które wyprodukowały również anime Virtua Fighter i krótki film Man of the Year na Sonic Jam dla Sega, a także kinowe filmy fabularne, takie jak Akira i Mały Nemo: Przygody w krainie snów. TMS produkuje treści dla Sega od czasu, gdy została spółką zależną jako TMS-Kyokuchi.

Według Miyoshiego, cały rozwój trwał około półtora roku, chociaż programowanie zajęło mniej niż rok. Każdy z głównych deweloperów zastanawiał się, z czego był najbardziej dumny: Naka wyraził ulgę, że Sonic Team był w stanie „uzyskać dobrą ogólną równowagę”, podczas gdy Miyoshi uważał, że system nawigacji głosowej był najsilniejszym aspektem.

Wydanie i Odbiór

Sega of Japan planowała, aby Burning Rangers był główną atrakcją ich świątecznych premier w 1997 roku, ale seria problemów technicznych sprawiła, że Sonic Team opóźnił japońską premierę do 13 stycznia 1998 roku, aby mogli wprowadzić zmiany w oprawie wizualnej i rozgrywce. Gra została wydana dokładnie dziewięć miesięcy przed japońską premierą następnej konsoli Sega, Dreamcasta.

Burning Rangers było jedną z ostatnich pięciu gier na Saturna wydanych w Ameryce. Sega faktycznie planowała, że będzie to ostatnia gra na Saturna wydana w Ameryce, ale gra strony trzeciej Magic Knight Rayearth ukazała się później. Levi Buchanan z IGN scharakteryzował to wydanie jako przykład „haniebnego pożegnania” Saturna, pisząc, że „gry na Saturna, takie jak Panzer Dragoon Saga i Burning Rangers, wymagały znacznie lepszych premier”.

Burning Rangers otrzymało ogólnie pozytywne recenzje. Krytycy chwalili ścieżkę dźwiękową i dźwięk, zwłaszcza system nawigacji głosowej. Niektórzy krytycy uznali grafikę za jedną z najlepszych na Saturnie, ale krytykowano detekcję kolizji i usterki. Detekcja kolizji została jednogłośnie skrytykowana.

Gra dodaje wartości do ponownego rozgrywania, losując poziomy po ukończeniu głównej gry. Mają one ten sam układ co standardowe poziomy, ale lokalizacja przełączników i ocalałych, a także to, które drzwi są zablokowane lub odblokowane, zmienia się za każdym razem, gdy wybierzesz ten poziom. W rezultacie obszary, które nie mogły zostać osiągnięte podczas pierwszej rozgrywki, mogą stać się dostępne w kolejnych przebiegach.

Innym ważnym aspektem, o którym należy wspomnieć, jest dźwięk w grze. W większości gra toczy się bez muzyki, z wyjątkiem walk z bossami i minigry latania. Dźwięk jest bardzo dobrze wykonany. Gracz faktycznie czuje się otoczony płomieniami, a plecaki odrzutowe i pistolety laserowe mają przyjemny, futurystyczny/sci-fi wydźwięk. W grze znajdują się również trzy piosenki z tekstami; jedna w intro, jedna w menu i jedna podczas napisów końcowych. Wszystkie mają jazzowe brzmienie z ładnymi partiami instrumentów dętych, które pomagają stworzyć rodzaj klimatu kreskówki akcji/anime z połowy lat 90. Wszystkie te melodie są zaskakująco chwytliwe, nawet jeśli teksty wydają się nieco dziwne i nie pasujące do gry o strażakach z plecakami odrzutowymi.

Burning Rangers to trudna gra do polecenia szerokiej publiczności. Istnieje wiele problemów, które sprawiają, że nie jest to solidna platformówka i często będzie po prostu frustrująca, jeśli gracz jest przyzwyczajony do precyzyjnego sterowania popularniejszych platformówek tamtych czasów. Jednak niektórzy z pewnością uznają grę za przyjemną. Projekt poziomów jest dość dobrze wykonany, zachęcając do eksploracji i dobrze współpracując z ruchem postaci. Sam motyw jest również ogromnym czynnikiem przyciągającym, ze względu na fakt, że jest tak mało gier o strażakach, a co dopiero taka, która dzieje się w przyszłości. Ponieważ gra została wydana tak późno w cyklu życia Saturna, służy również do pokazania niektórych możliwości konsoli, z doskonałymi efektami świetlnymi i dźwiękowymi. W dzisiejszych czasach Burning Rangers nie jest grą dla każdego, ale jest to przyjemny klejnot dla tych, którzy są gotowi poświęcić jej czas.

Ponieważ Burning Rangers zostało wydane pod koniec cyklu życia Saturna w Ameryce Północnej i Europie, kopie mogą być niezwykle drogie. Japońska wersja jest znacznie tańsza, ale bez znajomości podstawowego japońskiego nawigator będzie w zasadzie bezużyteczny. Japońska wersja zawiera również mini-CD z utworami wokalnymi z gry.

Sega nie zapomniała całkowicie o serii - jeden z torów w Sonic and All-Stars Racing Transformed jest oparty na Burning Rangers, uzupełniony remiksowaną muzyką tematyczną.

tags: #strazak #burning #rangers