Ochotnicza Straż Pożarna w Ożarowie Mazowieckim została założona w 1924 roku. Dnia 18 stycznia 1924 roku w Urzędzie Wojewody Mazowieckiego pod numerem 574 Rejestru Stowarzyszeń i Związków zarejestrowano Towarzystwo Straży Ogniowej Ochotniczej w Ożarowie powiatu warszawskiego.
Historia i Rozwój Jednostki
Początki i Budowa Remizy
Pierwszym prezesem jednostki wybrany został Robert Zabłotniak, a naczelnikiem drużyny strażackiej Ignacy Perz. Pierwszym zastępcą prezesa był Jan Pietraszkiewicz, który w 1927 roku został przeniesiony do Głównego Związku Straży Pożarnych RP w Warszawie, a następnie do Gdyni, gdzie 1 września 1930 roku mianowano go Komendantem Straży Portowej. Po ustanowieniu jednostki, strażacy przystąpili niezwłocznie do pracy, szkoląc się i zdobywając fundusze, przy pomocy grupki sympatyków, przez organizowanie odpłatnych imprez i wspólnych prac fizycznych. Działania te pozwoliły na stopniowe kupowanie sprzętu i wyposażenia.
Widząc zaangażowanie i dynamiczny rozwój jednostki, w 1925 roku Stefan Matys przekazał OSP w darze działkę przy obecnej ulicy Ożarowskiej. W tym samym roku strażacy przystąpili do budowy murowanej remizy, którą ukończono i oddano do użytku w 1926 roku. Stało się to dzięki pomocy finansowej udzielonej przez mieszkańców z Ożarowa i okolic. W tym czasie straż posiadała już kompletny sprzęt gaśniczy i ratowniczy, w tym przenośną sikawkę czterocalową, przenośny hydrofor z cylindrem leżącym, drabinę Szczerbowskiego, drabinę francuską, dwie drabiny hakowe, sprzęt burzący i uzbrojenie osobiste. Ponadto dysponowała trzema beczkowozami dwukołowymi do zaprzęgu konnego. W ówczesnych czasach remiza oraz sprzęt odpowiadały całkowicie wymogom techniki pożarniczej.
Działalność w Okresie II Wojny Światowej
Wybuch wojny w 1939 roku odbił się katastrofalnie na działalności straży. Naczelnik Władysław Skórkowski został powołany do wojska i znalazł się na Węgrzech, skąd przedostał się do Anglii, gdzie zmarł. Straż utraciła wóz bojowy i sztandar - symbol polskości, który został zarekwirowany przez władze niemieckie. Niemcy, mimo stosowania terroru, doceniali potrzebę utrzymania w warunkach wojennych straży pożarnej, co stwarzało możliwości utrzymywania sprzętu i uzbrojenia pożarniczego. Dodatkowo ułatwiało to ewentualne działania konspiracyjne, gdyż legitymacja strażacka wydawana przez władze niemieckie skutecznie chroniła od robót przymusowych i często uwalniała z łapanek. Zostało to wkrótce wykorzystane do pracy konspiracyjnej.
Na przełomie 1939/1940 roku ówczesny prezes OSP Zygmunt Holewiński, we współpracy ze starszym instruktorem ochrony przeciwpożarowej powiatu warszawskiego druhem Teodorem Ozdobińskim, utworzyli z zaufanych strażaków komórkę Związku Walki Zbrojnej. Komórka ta następnie weszła w skład Armii Krajowej Batalionu Ożarowskiego pod nazwą „Folwark Ryniewo” i stanowiła zaczątek późniejszego VII Rejonu „Jaworzyn”. Kilku członków straży objęło funkcję w sztabie batalionu. W ramach tej formacji brano udział w szeregu akcji o znaczeniu wojskowym, takich jak przerzuty broni i leków, kolportaż prasy podziemnej, przewóz prasy przez posterunki żandarmerii czy przejmowanie zrzutów w Puszczy Kampinoskiej. W remizie gromadzono sprzęt wojskowy i sanitarny.
Niestety nie obeszło się bez ofiar; wskutek wpadki rozstrzelani zostali wiceprezes straży Kazimierz Reicher oraz strażacy: Edmund Łazowski, Wacław Łuczak, Stefan Wołkow i Stanisław Pawelec. Pamięć ich uczczono po wojnie tablicą pamiątkową u zbiegu ulic Poznańskiej i Strażackiej. Zwłoki ich, po ekshumacji w lasach Palmir, złożono na cmentarzu wojskowym w Ołtarzewie. Ta historia jest jednym z przykładów czynnego włączania się strażaków z OSP w działania zbrojne.
Aktywność strażaków z OSP Ożarów Mazowiecki nie ograniczała się jedynie do gaszenia pożarów i opisanych działań wojskowych. Strażacy służyli także pomocą, wspierając akcję dożywiania najbiedniejszej ludności. Uruchomiono kuchnię, na organizację której oddano część remizy, a w jej pomieszczeniach zorganizowano również stołówkę. Strażacy prowadzili kwesty od rolników dla zaopatrzenia kuchni w warzywa i artykuły spożywcze. Równocześnie prowadzono szkolenie pożarnicze i wojskowe członków czynnych. W czasie wojny zakupiono pierwszą motopompę marki Lis oraz samochód Bedford, który przerobiono na pożarniczy.
Rozwój w Okresie Powojennym i Budowa Nowej Strażnicy
Po zakończeniu II wojny światowej ożarowscy strażacy, pod przewodnictwem naczelnika Łazowskiego, organizowali na nowo sprzęt i zbierali fundusze. Pierwsze kupione samochody ciężarowe służyły jako pożarnicze oraz do przewozów zarobkowych. Za pieniądze druhów Łazowskiego, Koprzaka i Jaczewskiego, zakupiono aparaturę filmową 16 mm. We własnym zakresie urządzono i wyposażono salę kinową, co zaowocowało rozpoczęciem działalności kina związkowego „Strażak” w 1955 roku.
Młodzieżowa Drużyna Pożarnicza (MDP) z Ożarowa brała udział w pierwszym programie TVP poświęconym propagowaniu drużyn pożarniczych, konkurując z MDP z Nasielska. Do 1960 roku prowadzono drobne prace inwestycyjne na terenie placu przy ulicy Ożarowskiej, jednak coraz częściej zarząd i członków straży nurtowała myśl o budowie nowej strażnicy. Nadal działało kino „Strażak”; ponadto, w dobudowanym trójboksowym drewnianym garażu, rozpoczął działalność warsztat ślusarski, w którym produkowano wiórki stalowe. Strażacy czerpali też dochód z wynajęcia sali tanecznej w parku w Ołtarzewie. W późniejszym okresie powstała sala taneczna na placu straży przy ulicy Floriana. Wszystkie zebrane pieniądze strażacy przeznaczyli na zakup materiałów budowlanych, co przybliżyło ich do rozpoczęcia budowy nowej strażnicy.
Ostatecznie w 1962 roku Walne Zebranie OSP przyjęło uchwałę o przystąpieniu do budowy. Powołano komitet budowy strażnicy, na czele którego stanął przewodniczący Osiedlowej Rady Narodowej Ożarowa Waldemar Urbaniak. Po załatwieniu wszystkich formalności, jesienią 1962 roku przystąpiono do kopania fundamentów i ich zalewania. W 1963 roku postawiono strażnicę w stanie surowym oraz wybudowano dwupiętrową drewnianą wspinalnię. W latach 1964-1965 prowadzono prace wykończeniowe i w październiku 1965 roku oddano do użytku nową strażnicę (na ulicy Strażackiej). Jej oddanie połączono z jubileuszem 40-lecia OSP Ożarów.
W 1966 roku postanowiono wykorzystać dół służący do lasowania wapna, znajdujący się na terenie placu. Po niewielkim jego powiększeniu wybetonowano ściany, uzyskując niewielkim nakładem pracy i funduszy zbiornik o pojemności 180m³. W 1970 roku zarząd zaproponował budowę budynku gospodarczego, który pomieściłby sprzęt gospodarczy znajdujący się w drewnianej szopie.
W 2002 roku druhowie z ożarowskiej OSP wspierali trwający 306 dni protest pracowników Fabryki Kabli „Ożarów”. W 2006 roku OSP wybudowała obok strażnicy budynek mieszkalno-usługowy. Pomieszczenia na parterze są wynajmowane, a środki z tego tytułu służą finansowaniu bieżącej działalności straży pożarnej. Uroczystość 50-lecia OSP odbyła się 20 lipca 1975 roku. Dnia 18 stycznia 2014 roku obchodzono 90-lecie istnienia jednostki.
Statutowe Zadania i Działalność
Działalność Ochotniczej Straży Pożarnej w Ożarowie Mazowieckim opiera się na realizacji szeregu statutowych zadań, które obejmują:
- Prowadzenie działalności prewencyjnej mającej na celu zapobieganie pożarom i innym zagrożeniom, a także współdziałanie w tym zakresie z Państwową Strażą Pożarną, organami samorządowymi i innymi podmiotami.
- Udział w akcjach ratowniczych przeprowadzanych w czasie pożarów, zagrożeń ekologicznych i innych związanych z ochroną środowiska, a także w przypadku innych klęsk i zdarzeń.
- Udzielanie pierwszej pomocy przedmedycznej i współdziałanie ze służbami ratowniczymi.
- Informowanie ludności o istniejących zagrożeniach pożarowych, ekologicznych i innych oraz sposobach ochrony przed nimi.
- Rozwijanie kultury fizycznej i sportu, prowadzenie działalności kulturalno-oświatowej i rozrywkowej, a także pomoc osobom niepełnosprawnym w ramach działalności statutowej.
- Wykonywanie innych zadań wynikających z przepisów o ochronie przeciwpożarowej oraz niniejszego statutu.
- Działania na rzecz ochrony środowiska.
Organizacja i Zarządzanie
Prezes zarządu reprezentuje OSP Ożarów Mazowiecki na zewnątrz i kieruje pracami zarządu. Może powierzać członkom zarządu prawa i obowiązki do wykonania zadań w ramach działalności statutowej OSP. Umowy, pełnomocnictwa i dokumenty finansowe są podpisywane w imieniu zarządu OSP Ożarow Mazowiecki.
W 1972 roku naczelnikiem i równocześnie komendantem straży został Leszek Stachlewski, który 11 marca 2017 roku zrezygnował z pełnienia funkcji naczelnika.
Osiągnięcia i Współczesne Wyposażenie
Ochotnicza Straż Pożarna w Ożarowie Mazowieckim ma na swoim koncie wiele osiągnięć. W 1960 roku Sekcja Młodzieżowa OSP w Ożarowie Mazowieckim otrzymała dyplom za zajęcie II miejsca na II wojewódzkich zawodach pożarniczych. W 1976 roku OSP w Ożarowie Mazowieckim zdobyła I miejsce w zawodach wojewódzkich oraz I miejsce w czasie ćwiczeń Obwodowej brygady pożarniczej, za co w nagrodę jeden z ich samochodów pożarniczych został wyposażony w radiostację. W 1978 roku OSP w Ożarowie Mazowieckim powtórnie wywalczyła I miejsce, które było kwalifikacją do zawodów krajowych w 1980 roku w Poznaniu.
Jednostka dysponuje nowoczesnym sprzętem, w tym pojazdami takimi jak:
- Iveco Eurocargo ML150E28WS 4x4 GBA 3,5/27 - pojazd z kabiną sześcioosobową, przeznaczony głównie do zwalczania pożarów i pomocy w wypadkach komunikacyjnych. Jest on również przystosowany do pracy w ciężkim terenie.
- Scania P360 GCBARt - z kabiną sześcioosobową, przeznaczony do gaszenia pożarów oraz pomocy w wypadkach komunikacyjnych i innych akcjach specjalistycznych.
tags: #strazak #ozarow #mazowiecki