Ochotnicza Straż Pożarna w Sulejówku to jednostka o bogatej historii i aktywnym udziale w życiu lokalnej społeczności. Jej działalność, począwszy od momentu powstania, charakteryzuje się poświęceniem, profesjonalizmem i ciągłym rozwojem.
Historia OSP w Sulejówku
Początki Osady Cechówka i Idea Powstania Straży
W 1917 roku w Cechówce wybudowano „Stację Kolejową w Miłośnie” wraz z bocznicami, rampą i wieżą ciśnień. Stacja nazwę Miłosna dostała od największej pobliskiej miejscowości - Starej Miłosny. Carski generał Łopatin rozpoczął parcelację i wyprzedaż gruntów wokół dworca, w celu utworzenia osady dla kolejarzy, tramwajarzy i pracowników gazowni warszawskiej. Od roku 1920 w niewielkiej osadzie w znacznym tempie zaczęło przybywać nowych domów. Co roku przybywało około 50 rodzin. W 1924 roku liczba mieszkańców przekroczyła 1200 osób. Wraz z rozrastaniem się osady wzrastało zagrożenie pożarowe. Wówczas to powstała idea zorganizowania Straży Ogniowej Ochotniczej.
Z inicjatywy Towarzystwa Przyjaciół Cechówki, 11 stycznia 1925 roku o godzinie 16:00 zwołano zebranie mieszkańców w składzie opałowym Pana Stefana Ostrzyckiego. W skład grupy inicjatywnej weszli ludzie, którzy doskonale rozumieli konieczność wszechstronnego wykorzystania społecznego zaangażowania najbardziej aktywnego zespołu mieszkańców tego rejonu. Byli to: Józef Grzybowski, Wincenty Trojanowski, Jan Okuniewicz, Adam Pachucki, Aleksander Urbański, Mieczysław Studziński, Eustachy Kudrzycki, Stefan Ostrzycki, Antoni Makarewicz, Roman Roliński, Wincenty Witkowski, Stanisław Piotrowski. Na zebraniu powołano Zarząd Straży Ogniowej Ochotniczej w Cechówce.
Pierwsze Lata Działalności i Rozwój
Na początku oddział nie miał żadnego pomieszczenia do zbiórek i organizowania szkoleń. Jako tymczasowe lokum została zaadaptowana drewniana szopa mieszcząca się przy ulicy Głowackiego. Aby rozpocząć działalność, trzeba było zebrać środki finansowe. Zaczęto zbierać składki od członków Straży, a także od mieszkańców osady, którzy deklarowali regularne wpłacanie składek. Na dochód składały się również środki pozyskiwane z organizowanych zabaw tanecznych i loterii fantowych. Na przełomie 1925 i 1926 roku, wraz ze sportowo-artystycznym kołem młodzieżowym „Miłośnianka”, została zorganizowana wielka zabawa karnawałowa w budynku na tzw. „starym bazarze”, która przyniosła poważny dochód. Zebrane w ten sposób pieniądze pozwoliły na zakup na raty placu o powierzchni 2900m² a także materiałów budowlanych na nową remizę.
20 czerwca 1926 roku dokonano uroczystego chrztu sikawki i dwóch beczkowozów, nadając im imiona „Zwycięzca”, „Zbawienny” i „Niezawodny”. Dokonał go ks. Feliks Wasilewski - proboszcz parafii w Okuniewie, a ojcem chrzestnym był delegowany przez Marszałka Piłsudskiego płk. Dwa lata później, korzystając z ofiarności społeczeństwa oraz przy znacznym zaangażowaniu Prezesa OSP Wincentego Trojanowskiego, który ofiarował formy, strażacy zaczęli własnym wysiłkiem robić pustaki cementowe. Wykonano około 1000 sztuk, z których obok istniejącej remizy wybudowano dużą salę widowiskową ze sceną. Wkrótce całość została obmurowana i 20 października 1929 roku miał miejsce akt poświęcenia remizy Ochotniczej Straży Pożarnej w Cechówce. Chrztu remizy dokonał tak samo jak chrztu sikawek ks. Wasilewski, który równocześnie został kapelanem tutejszej straży. W nowym budynku uruchomione zostało kino. Organizowane w tym czasie imprezy kulturalne i zabawy przynosiły dochód umożliwiający zakupienie sprzętu gaśniczego i umundurowania. Wyposażenie wówczas stanowiło, poza wymienionymi beczkowozami (po 200 litrów każdy) i sikawką, również 60 m. węża. Pierwszy oddział OSP w Cechówce liczył 26 ludzi, a komendantem był Stefan Ostrzycki, zastępca komendanta - p. Walewski, adiutant - Mieczysław Studziński, sekcyjni: Aleksander Kazimierczuk, Eustachy Kudrzycki oraz Józef Grzybowski. Wincenty Trojanowski był pierwszym prezesem i pełnił swoją funkcję przez 10 lat (do roku 1935). Ponadto w skład pierwszego zarządu wchodzili: v-ce prezes - Wincenty Witkowski, sekretarz - Aleksander Urbański, skarbnik - Jan Okuniewicz oraz gospodarze: Roman Roliński i Piotrowski. Pierwsza akcja gaśnicza Straży Ogniowej w Cechówce miała miejsce jesienią 1925 roku, kiedy to wybuchł pożar w piekarni.
Przedwojenna Działalność i Orkiestra Dęta
Na szczególne podkreślenie w przedwojennej działalności OSP zasługuje fakt utworzenia w 1929 roku orkiestry dętej. Pierwszym i zarazem ostatnim jej kapelmistrzem był p. Stanisław Drążek, pełen samozaparcia i poświęcenia. Stworzył 40-osobową orkiestrę złożoną z samej młodzieży. Straż bardzo szybko się rozwijała i przyciągała do swych szeregów coraz więcej członków czynnych i popierających. Oprócz swojej podstawowej działalności stała się także centrum kulturalno-oświatowym, miejscem spotkań jej mieszkańców. Do 1934 roku poważny problem dla jednostki stanowił transport wody i sprzętu strażackiego na miejsce pożaru. Na sygnał alarmowy strażacy biegli do remizy lub bezpośrednio do miejsca pożaru z bekasami i tyfonami, czyniąc przy tym atmosferę grozy. Posiadany sprzęt strażacki ładowano na przygodnie zatrzymane furmanki, a sami biegli nawet po kilka kilometrów do pożaru. W 1934 roku problem został zażegnany. Z miejscowych furmanów utworzono oddział konny. W 1935 roku Straż Ogniowa w Cechówce święciła jubileusz 10-lecia swojego istnienia. W 1937 roku podjęto inicjatywę społeczną ufundowania sztandaru dla jednostki i już w dniu 17 lipca 1938 roku dokonano aktu nadania i poświęcenia sztandaru.
Okres II Wojny Światowej i Okupacji
Losy strażaków i ich jednostki wiodły się wspaniale, jednak do momentu rozpoczęcia wojny. 15 września 1939 roku w odwecie za incydent, w którym p. Wanda Kazimierska zastrzeliła dowódcę Wehrmachtu, Niemcy podpalili 21 domów mieszkalnych i wymordowali kilkadziesiąt osób, mszcząc się w ten sposób na mieszkańcach Cechówki. Okupant nie oszczędził również obiektów Ochotniczej Straży Pożarnej, niszcząc ją doszczętnie wraz z dobytkiem tak skrzętnie i z wielkim trudem gromadzonym przez wszystkie lata swojej działalności. Niemieccy żołnierze spalili wówczas remizę strażacką z całym jej dobytkiem i instrumentami orkiestry. Po tym wydarzeniu orkiestra zamilkła na wiele lat.
Liczne sabotaże i dywersje na naszych terenach, dokonywane przez zbrojny ruch oporu antyhitlerowskiego, wymusiły na okupancie reaktywowanie działalności straży pożarnej, jednak pod przykrywką działalności strażackiej odbywały się ćwiczenia i szkolenia członków ruchu oporu. Straż liczyła wówczas około 100 członków. W okresie okupacji nie było zarządu, wyłącznie funkcja komendanta, którym był Juliusz Rutkowski, jego zastępcą był Karol Zakrzewski, a adiutantem Ludwik Skórniewski. Siedzibą OSP był parterowy, drewniany domek należący do organizacji „Strzelca”, który znajdował się w miejscu obecnej remizy. Władze okupacyjne wydawały strażakom na podstawie legitymacji strażackich tzw. przepustki.
Odbudowa i Lata Powojenne
10 czerwca 1946 roku wmurowano kamień węgielny pod budowę nowej remizy OSP w miejscu, w którym istnieje do dnia dzisiejszego. Ze zgromadzonych funduszy w 1947 roku zakupiono samochód ciężarowy „Praga” i zaadaptowano go na samochód pożarniczy. Dobudowano 2 garaże, świetlicę, kancelarię i dyżurkę dla kierowcy oraz zakupiono działkę przyległą do ulicy Wyspiańskiego. W 1964 roku straż posiadała samochód gaśniczy „Star 20” z cysterną, dwie motopompy M8/8 i jedną M-200 oraz kilka drabin i 600m węży tłocznych. Strażacy w latach powojennych uczestniczyli w życiu parafii, co nie podobało się ówczesnej władzy.
Lata 70. i 80.: Jubileusze i Zmiany Organizacyjne
6 czerwca 1976 roku świętowano 50-lecie OSP. Jednostka liczyła wówczas 60 osób, w tym 21 to członkowie żeńskiej i męskiej Młodzieżowej Drużyny Pożarniczej. Posiadała również samochód pożarniczy „Jelcz 315”, który pozyskała od Zawodowej Straży Pożarnej w Otwocku. Również w 1976 roku diametralnie zmienił się zarząd OSP. Prezesem został Zygmunt Izdebski, Naczelnikiem Ludwik Skórniewski, a Zastępcą Edward Tomczyk.
16 grudnia 1985 roku powołano zarząd miejski z siedzibą w Ochotniczej Straży Pożarnej w Sulejówku-Miłośnie, w którego skład wchodziły jednostki OSP: Sulejówek-Miłosna, Wesoła oraz Stara Miłosna. Prezesem Zarządu Miejskiego został Zygmunt Gocławski (OSP Wesoła), V-ce Prezes Zygmunt Izdebski (OSP Sulejówek-Miłosna), V-ce Prezes Zygmunt Wieczorek (OSP Stara Miłosna), Sekretarzem Józef Barański (OSP Sulejówek-Miłosna), Skarbnik Janusz Mackiewicz (OSP Wesoła), Członkowie: Roman Jemiołowski i Zbigniew Makos (OSP Wesoła), Gabriel Grabicki i Kazimierz Saksa (OSP Stara Miłosna), Teresa Kmut, która była odpowiedzialna za kronikę i propagandę, oraz Franciszka Wysockiego (OSP Sulejówek-Miłosna). W roku 1986 świętowano 60-lecie istnienia OSP. Od dłuższego czasu jubileusz świętowany jest z rocznym opóźnieniem.
Włączenie do KSRG i Rozwój w latach 90.
Rok 1990 był ciężkim rokiem pod względem współpracy z Urzędem Miasta. Zmiana nadeszła w 1993 roku po wyborze nowych władz, nowi burmistrzowie coraz lepiej rozumieli znaczenie działalności OSP w mieście. 14 kwietnia 1995 roku jednostka OSP w Sulejówku-Miłosnej została włączona do Krajowego Systemu Ratowniczo-Gaśniczego (KSRG). Podczas zebrania sprawozdawczo-wyborczego w 1997 roku Prezesem wybrany został Henryk Zając, pułkownik Wojska Polskiego, były burmistrz Sulejówka oraz założyciel klubu Honorowych Dawców Krwi przy Ordynariacie Polowym Wojska Polskiego. To z inicjatywy prezesa w 1999 roku została powołana na nowo orkiestra, której kapelmistrzem został mjr rez. Edward Myśliwczyk. Chor. Marek Nowicki, doświadczeni muzycy orkiestr wojskowych, wspólnie podjęli się utworzenia orkiestry „od zera”, a następnie ogłoszono nabór.
25 lutego 2001 roku został wybrany nowy zarząd, w którego skład wchodzili: Prezes Henryk Zając, V-ce Prezes Edward Myśliwczyk, Naczelnik Marek Pietrzyk, Z-ca Naczelnika Paweł Karbowniczek, Skarbnik Maria Milewska, Gospodarz Stanisław Buczek, Członek Edward Tomczyk, Kronikarz Jolanta Kołnierzak.
XXI Wiek: Nowe Wyzwania i Osiągnięcia
Nowe Wyposażenie i Modernizacja
2 września 2006 roku obchodzono 80-lecie OSP. 28 sierpnia 2009 roku, dzięki dofinansowaniom Urzędu Miasta, Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, Oddziału Wojewódzkiego Związku Ochotniczych Straży Pożarnych RP oraz Samorządu Województwa Mazowieckiego, zakupiono fabrycznie nowy samochód pożarniczy marki „SCANIA P340”.
Miło nam również poinformować, że w dniu 4 sierpnia 2023 roku podpisano umowę dotacji na zakup nowego sprzętu dla Młodzieżowej Drużyny Pożarniczej (MDP) oraz ogólnie nowego sprzętu dla jednostki. Podobne dofinansowania pozyskano wcześniej: 4 października 2021 roku podpisano umowę na dofinansowanie do zakupu prądownic, działka wodno-pianowego, rozdzielaczy i hydronetek, a także nowych ubrań, rękawic i radiotelefonów.
Udział w Akcjach Ratowniczych i Szkoleniach
Wiosną 2010 roku Polskę nawiedziły liczne powodzie. Strażacy z Sulejówka brali udział w akcjach na terenie miasta i powiatu, ale również w Dobrzykowie koło Płocka. Jednostka od wielu lat zajmuje pierwsze miejsce w statystykach pod względem wyjazdów w powiecie i kraju. Za duże zaangażowanie w akcje ratowniczo-gaśnicze w Sejmie RP jednostka otrzymała podziękowania od Poselskiego Zespołu Strażaków i Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej gen. bryg.
W 2011 roku przyniósł kolejne zmiany w zarządzie, prezesem został Mariusz Lorent, V-ce prezesem Józef Barański, V-ce Prezes Naczelnik Sylwester Szuba, Z-ca Naczelnika Tomasz Rogalski, Skarbnik Maria Milewska, Sekretarz Anna Karbowniczek, Gospodarz Stanisław Buczek, Członkowie Mariusz Szuba i Jakub Muszel. Powodzie w 2010 roku skłoniły władze miasta w 2012 roku do zakupu pompy powodziowej o dużej wydajności. W 2013 roku, dzięki funduszom europejskim, został przeprowadzony projekt „Strażak OSP w Sulejówku wykwalifikowanym kierowcą”, dzięki czemu swoje kwalifikacje mogli podnieść strażacy OSP.
W 2016 roku, podczas zebrania sprawozdawczo-wyborczego 5 marca, dokonano zmian w zarządzie. Prezesem został Sylwester Szuba, V-ce Prezesem Józef Barański, V-ce Prezes Naczelnik Grzegorz Ostrowski, Z-ca Naczelnika Mariusz Szuba, Sekretarz/kronikarz Agnieszka Tkacz, Skarbnik Maria Milewska, Gospodarz Dorota Nowosielska, Członkowie Anna Rosa oraz Jakub Muszel.
Jubileusze i Odznaczenia
28 maja 2016 roku odbyło się 90-lecie OSP, podczas którego, oprócz odznaczeń strażaków, Medalem Honorowym im. Bolesława Chomicza oraz Medalem Kapituły Suwerennego Orderu Świętego Maksymiliana Marii Kolbego, odznaczona została również Ochotnicza Straż Pożarna w Sulejówku. Poświęcone zostały również samochody MAN i Opel. Podczas uroczystości jednostka OSP Sulejówek została uhonorowana Złotym Znakiem Związku - najwyższym odznaczeniem przyznawanym przez Związek OSP RP. Wręczono również inne odznaczenia i podziękowania, a następnie odsłonięto pamiątkową tablicę.
W gronie dostojników obecnych na uroczystościach znaleźli się m.in. zastępca Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej w Mińsku Mazowieckim oraz zastępca Komendanta Komisariatu Policji w Sulejówku.
Współczesna Działalność
Ochotnicza Straż Pożarna w Sulejówku jest również jednym z laureatów kolejnej edycji dobrosąsiedzkiego programu „WzMOCnij swoje otoczenie”, co świadczy o jej ciągłym zaangażowaniu w rozwój lokalnej społeczności i pozyskiwaniu środków na bieżącą działalność.
Codzienna służba strażaków OSP Sulejówek jest intensywna i pełna wyzwań. Przykłady ostatnich interwencji to m.in.: w czwartek 10 maja doszło do pożaru pustostanu w Sulejówku przy skrzyżowaniu ulic Paderewskiego i Kościuszki; w piątek 4 maja, czyli w Międzynarodowy Dzień Strażaka, trzykrotnie wyjeżdżano do akcji; w środę 25 kwietnia po godzinie 17 doszło do pożaru magazynu jednej z firm produkcyjnych w Sulejówku przy ul.; w środę 14 marca dwukrotnie dysponowano jednostkę do zdarzeń. Te codzienne działania podkreślają nieustanną gotowość jednostki do niesienia pomocy.
Jednostka złożyła także dwa projekty do Konkursu Floriany, a oba zostały nominowane do otrzymania nagrody głównej, co potwierdza innowacyjność i skuteczność działań OSP Sulejówek.