Dnia 5 maja 2018 roku Straż Pożarna w Osowcu uroczyście obchodziła swoje 165-lecie istnienia. Obchody te były okazją do przypomnienia bogatej historii jednostki, nierozerwalnie związanej z rozwojem samej miejscowości i lokalnego przemysłu.
Rys Historyczny Miejscowości i Fabryki Osowiec
Początki Osowca i rozwój przemysłu
Osowiec, znany dawniej jako Königshuld (od 1787 do 1945 roku), a następnie Osowiec Śląski (do 2010 roku), to miejscowość o długiej i bogatej tradycji hutniczej. Jej historia jest ściśle związana z powstaniem Fabryki Wyrobów Metalowych, która należy do najstarszych tego typu zakładów w Polsce, sięgając XVIII wieku.
Miejscowość ta, leżąca w środku lasu między Węgrami a Jełową, została założona przez Hielszera i Kopisza z Wrocławia. Ich celem było stworzenie miejsca zbytu dla 78 wrocławskich firm kupieckich nad Małą Panwią. Król Pruski Fryderyk II Wielki przyznał kupcom 6 lipca 1785 roku przywilej na budowę fabryki i mieszkań dla pracowników w ciągu dwóch lat. W maju tego samego roku wyznaczono plac budowy o powierzchni 102 hektarów.
W ciągu roku powstał główny warsztat i budynek dla pieców hutniczych. Do lutego 1789 roku ukończono trzy śluzy, most, kanał główny i boczne, dwie huty stali surowej, dwie rafinerie stali, dwie kuźnie kos, szopę, dom dla urzędników oraz dziesięć domów mieszkalnych, każdy z czterema mieszkaniami. Sprowadzono piętnastu specjalistów z Górnego Śląska. W 1787 roku sam Fryderyk II odwiedził zakład, przyjmując hołd wrocławskich kupców. Na pamiątkę tej wizyty miejscowość i zakład nazwano Königshuld, co oznacza „Hołd Królewski”. W 1790 roku król przesłał zakładowi i miejscowości swoje patronackie błogosławieństwo.
Według dokumentów z archiwum państwowego we Wrocławiu oraz czasopism z 1819 roku, miejscowość liczyła 203 mieszkańców. W 1855 roku zakład przekształcono w spółkę akcyjną z siedzibą we Wrocławiu. Produkowano tu żelazo sztabowe z surówki oraz narzędzia gospodarcze i rolnicze. W 1860 roku uruchomiono produkcję kleszczy, nożyczek, cyrkli, a także młyn do mielenia zboża i cegielnię. W XIX wieku wyroby z Osowca trafiały do Królestwa Pruskiego, Rosji, Czech, na Bałkany, a nawet do obu Ameryk, zdobywając wysokie odznaczenia na wystawach we Wrocławiu (1878-1881), Bukareszcie (1906), Berlinie (1907) i Poznaniu (1911).
W 1925 roku wybudowano nową elektrownię, która zaspokajała potrzeby zakładu i miejscowości. Robotnicy zatrudnieni w fabryce pochodzili z Osowca oraz z okolicznych miejscowości, takich jak Węgry i Kolanowice. W czasie II wojny światowej fabryka została przestawiona na przemysł zbrojeniowy, produkując części do pocisków armatnich i haubicznych, a także łopaty i saperki. Po przejściu frontu, zakład został ograbiony z urządzeń i narzędzi przez wojska sowieckie.
W pierwszych latach powojennych rozpoczęto sprowadzanie narzędzi i ciężkich pras, aby wznowić produkcję niezbędnych po zniszczeniach wojennych narzędzi, takich jak siekiery, kilofy, łopaty, oskardy, widły i kosy, a także sprzęt gospodarczy i odkuwki dla górnictwa i energetyki. Do 1985 roku zakład eksportował swoje wyroby do 52 krajów na wszystkich kontynentach. Lata 90. ubiegłego stulecia były trudnym okresem dla fabryki z powodu małego popytu, co doprowadziło do ograniczenia zatrudnienia i osłabienia kondycji zakładu. Dopiero w 2003 roku fabryka pozyskała strategicznego inwestora - grupę kapitałową "FASING S.A.". Rozpoczęto stopniowe wygaszanie produkcji narzędzi gospodarczych na rzecz produkcji łańcuchów i odkuwek dla przemysłu samochodowego, całkowicie zaprzestając produkcji narzędzi w 2004 roku. Obecnie zakład mierzy się z wyzwaniami wynikającymi z globalnej sytuacji gospodarczej.
Rozwój infrastruktury i życia społecznego
W latach międzywojennych wybudowano cztery bloki mieszkalne przy ulicy Leśnej, każdy z sześcioma mieszkaniami, oraz osiedle składające się z czterech bloków po dwanaście mieszkań. Niestety, w czasie działań wojennych spalone zostały wszystkie budynki mieszkalne powstałe w XVIII wieku.
W 1948 roku oddano do użytku Dom Kultury, który był pierwszym tego typu obiektem na Ziemiach Odzyskanych. W latach pięćdziesiątych fabryka wybudowała dziesięć sześciorodzinnych bloków mieszkalnych oraz nową remizę strażacką, a w latach siedemdziesiątych - trzy bloki trzydziestorodzinne. Z inicjatywy mieszkańców, w czynie społecznym, w 1989 roku powstała kaplica przedpogrzebowa na cmentarzu komunalnym.
Geneza Ochotniczej Straży Pożarnej w Osowcu
Niepewne początki i pierwsze wzmianki
Straż Pożarna w Osowcu najprawdopodobniej istnieje już od czasu otwarcia Fabryki Wyrobów Metalowych we wrześniu 1789 roku. Zgodnie z ówczesnym prawem niemieckim, warunkiem uruchomienia tego typu zakładu było posiadanie własnej straży pożarnej. Niestety, na terenie zakładu nie zachowała się żadna wzmianka na ten temat, ponieważ w styczniu 1945 roku, po wejściu wojsk radzieckich, wiele dokumentów zostało spalonych. Z tego powodu przez długi czas za rok powstania uznawano rok 1919, od kiedy to zachowały się różne zapiski oraz ustne przekazy.
Przełom nastąpił w 2012 roku, kiedy gminny historyk, pan Jerzy Farys, przeglądając kronikę parafialną w Kotorzu Wielkim, znalazł zapiski świadczące o istnieniu straży pożarnej w Osowcu już w 1854 roku. Zapis ten brzmi: „22.09.1854 r. o godz. 24.00 wybuchł pożar w Kotorzu Wielkim, u gospodarza Petera Twardawskiego, następnie ogień rozprzestrzenił się na wiele zabudowań. Przyjechały z sikawkami straże pożarne z Jedlic i Osowca. Dopiero wieczorem akcja pożarnicza została zakończona.”
Kolejny pożar, opisany w kronice, miał miejsce jedenaście lat później, 7 maja 1865 roku o godzinie 22:30, naprzeciw Kotorskiej plebanii, gdzie zginęła trójka dzieci Johanna Kurza. W akcji uczestniczyła straż pożarna z Turawy, z fabryki z Osowca i ze Szczedrzyka. Prawie niczego nie uratowano, spaliło się wiele domów koło probostwa. Jednakże posesję Dziuby naprzeciw szkoły uratowała straż pożarna z fabryki z Osowca, a także jedną stodołę. W ciągu półtorej godziny 66 osób zostało bez dachu nad głową. Z tych zapisków wynika, że przy fabryce istniała straż pożarna wyposażona w sikawkę konną.
Ustanowienie związku strażackiego (Spritzenverband)
Dalsze, ważne informacje historyczne znajdują się w nowym wydaniu książki pana Farysa. Na łamach Statistischer Verwaltungs Bericht für den Kreis Oppeln pro 1862-64, w 1864 roku poinformowano, że w Osowcu znajdował się Spritzenverband - związek sikawkowy (strażacki). W Oppelner Kreisblatt w 1891 roku podano, że w wyniku zarządzenia policyjnego nadprezydenta prowincji śląskiej z 26 marca 1887 roku, w powiecie opolskim nastąpiło otwarcie Spritzenverbände - związków sikawkowych, czyli straży pożarnych dla kilku wsi. Taki związek, zapisany pod numerem 28, istniał w Osowcu, a należały do niego również Węgry i Kolanowice. Poinformowano, że związek w Osowcu posiadał już statut.
Statut Spritzenverbandu, związku pożarniczego nr 28, dla gmin Osowiec, Węgry i Kolanowice, z 19 października 1891 roku, zawierał następujące postanowienia:
- § 1. Do związku pożarniczego należą wsie: Osowiec, Węgry, Kolanowice, a siedziba związku jest w Osowcu.
- § 2. W skład przedstawicieli związku wchodzą sołtysi wymienionych wsi.
- § 3. Przedstawiciele wybierają spośród siebie przewodniczącego i zastępcę.
- § 4. Spotkania odbywają się w miarę potrzeb w lokalu na terenie trzech wsi, a miejsce wybiera przewodniczący; zwołanie zebrania ogłaszane jest pisemnymi zaproszeniami lub publicznym ogłoszeniem.
- § 5. Każdy z przedstawicieli ma jeden głos.
- § 6. Decyzje podejmowane są większością głosów, a przy równej liczbie głosów głos przewodniczącego liczy się podwójnie; z każdego zebrania musi być sporządzony protokół oraz prowadzona księgowość.
- § 7. Przewodniczący reprezentuje związek na zewnątrz, prowadzi korespondencję i podpisuje dokumentację.
- § 8. Zadania zarządu związku pożarniczego obejmują:
- Powoływanie mistrza sikawki i jego zastępcy.
- Powoływanie drużyn do obsługi sikawki, wozów z wodą w każdej wsi oraz ich zastępców.
- Organizowanie podziału drużyn pożarniczych w poszczególnych miejscowościach na roty z dowódcą i jego zastępcą.
- Ustalanie podziału obowiązków na wypadek wystąpienia pożaru poza terenem związku.
- Regulowanie przygotowania koni do zaprzęgu w razie pożaru.
- Kontrolowanie drużyn pożarniczych.
- Organizowanie akcji ćwiczebnych drużyn pożarniczych.
- § 9. Związek pożarniczy musi zakupić i dbać o sikawkę strażacką i jej osprzęt; do remizy strażackiej i kluczy do niej będą mieli dostęp wszyscy.
- § 10. Koszty utrzymania związku pozyskiwane są z podatku od budynków i w połowie z podatku gruntowego, a wszystkie koszty reguluje poborca wiejski w Osowcu, który prowadzi osobną kasę związku.
- § 11. Statut związku został sporządzony na podstawie zarządzenia z 1 sierpnia 1883 roku.
- § 12. Zmiany w statucie mogą być dokonywane większością 2/3 głosów na zgromadzeniu.
Statut został omówiony i zatwierdzony na zebraniu zastępców związku sikawkowego nr 28 w Osowcu 17 października 1891 roku, a podpisali go przedstawiciele Spritzenverbandes: Schildbach, Klimek, Schwierz. Ostatecznie statut zatwierdzili przedstawiciele powiatu opolskiego: Starosta Gerlach i Graf von Garnier - pisarz, w Opolu 4 grudnia 1891 roku.
W Oppelner Kreisblatt z 11 września 1895 roku poinformowano, że w czasie pożaru w Węgrach 7 września 1895 roku, w akcji gaśniczej wyróżniła się straż pożarna z Osowca oraz mieszkańcy Osowca: nauczyciel Raschke, syn właściciela karczmy Max Schönborn i pracownicy huty - Paul Labetzki i Simon Konietzko.
Kolejne ważne informacje dotyczące straży pożarnej w Osowcu opublikowano w prasie powiatowej w 1897 roku. Poinformowano, że zgodnie z § 132 dotyczącym porządków w miejscowościach wiejskich z 3 lipca 1891 roku, opracowano dodatek do statutów dla trzynastu nowych związków okręgów pożarniczych. Siedzibą związku pożarniczego Osowiec były miejscowości Osowiec, Węgry, Kolanowice oraz królewska Leśniczówka Osowiec. Data zatwierdzenia i wejścia w życie dodatku do statutu to 27 lipca 1897 roku.
Okres Międzywojenny i Powojenny
Utworzenie Wiejskiej OSP i lata wojenne
W 1936 roku w Osowcu powołano drugą jednostkę straży - Wiejską Ochotniczą Straż Pożarną, o której również zachowały się zapiski w kronice. Opisują one pożar w Fabryce 19 kwietnia 1943 roku o godzinie 23:05 oraz pożar lasu w okolicach Trzęsiny i Osowca 16 maja 1943 roku o godzinie 14:03. W czasie działań wojennych jednostka utraciła cały sprzęt, z wyjątkiem sikawki.
Reorganizacja i dynamiczny rozwój po wojnie
W latach 1946/47 ogniomistrz Jerzy Osiecki, pełniący funkcję komendanta Zakładowej Straży Pożarnej, podjął się jej reorganizacji. W 1954 roku kierownictwo nad jednostką objął młodszy ogniomistrz Jerzy Lypp. Rok później, w 1955 roku, jednostka otrzymała pierwszy samochód GAZ-51 oraz nową strażnicę. W 1959 roku Jednostka przyjęła statut Związku Ochotniczych Straży Pożarnych.
Następnym pojazdem, od 1965 roku, był samochód GBM Star-25, zakupiony przez Fabrykę wraz z wyposażeniem. Jednostka z Osowca, jako jedna z nielicznych posiadających już w latach 60. samochód z beczką, uczestniczyła w wielu zdarzeniach w okolicznych miejscowościach oraz w wielkich pożarach, dysponowana przez straż z Opola. Przykładem jest pożar rafinerii w Czechowicach-Dziedzicach 26 czerwca 1971 roku, gdzie zadysponowano jednostkę z Osowca.
Pod koniec 1976 roku zarząd podjął decyzję o zorganizowaniu przy jednostce orkiestry dętej. Pierwsza próba odbyła się 8 marca 1977 roku, a już latem orkiestra brała udział w XVI Wojewódzkim Przeglądzie Orkiestr w Wołczynie. 15 grudnia 1983 roku Fabryka zakupiła nowy samochód Jelcz 005 na podwoziu Stara 244. Wtedy też zastępczy samochód Gaz-51 został oddany do kasacji. W tym samym roku jednostka otrzymała dwa aparaty powietrzne oraz nową motopompę PO-5 M800. W 1987 roku jednostka po raz pierwszy zorganizowała popularne wodzenie niedźwiedzia. 14 kwietnia 1989 roku strażacy z Osowca uczestniczyli w gaszeniu pożaru w Starej Kuźni, gdzie palił się las na powierzchni 500 hektarów.
Czasy Współczesne i Kluczowe Inwestycje
Wyzwania i modernizacja w latach 90.
1 maja 1992 roku odbył się ostatni występ orkiestry dętej w ramach osowieckiej jednostki, podczas obchodów 200-lecia istnienia Fabryki. We wrześniu tego samego roku jednostka uczestniczyła w największym pożarze lasu w Rudach Raciborskich.
20 lat po pożarze w Rudach Raciborskich
W 1994 roku rozpoczął się długi remont i modernizacja remizy, podczas której dobudowano dwa boksy oraz zagospodarowano poddasze na salę i kuchnię. Ze względu na trudności finansowe, remont zakończył się dopiero w 2003 roku. 30 kwietnia 1997 roku jednostka została włączona do Krajowego Systemu Ratowniczo-Gaśniczego (KSRG). W kwietniu 1998 roku jednostka, wykorzystując samochód Jelcz 005, uczestniczyła w manifestacji w Warszawie w związku z obroną Opolszczyzny.
Nowy sprzęt i rozbudowa potencjału
W marcu 2001 roku jednostka zakupiła z Zakładu Napraw Taboru Kolejowego samochód gaśniczy Jelcz 004. 9 kwietnia 2004 roku 39-letni wóz bojowy Star 25 GBM został przekazany do prywatnego Muzeum Pożarnictwa w Wolborzu. W czerwcu 2007 roku jednostka zakupiła z własnych środków 17-letni samochód Volkswagen Transporter T3, przeznaczając go na samochód kwatermistrzowski. W październiku tego samego roku pozyskano z jednostki PSP w Niemodlinie samochód Tarpan Honker, który służył jako samochód ratownictwa drogowego. W grudniu 2015 roku na wyposażenie jednostki zakupiono łódź ratunkową, sfinansowaną z budżetu gminy i dotacji KSRG.
Od wielu lat, jako jednostka biorąca udział w największej liczbie zdarzeń w całej gminie, strażacy z Osowca starali się o zakup nowego samochodu ratowniczo-gaśniczego. Dopiero w 2017 roku udało się odebrać od producenta nowy wóz bojowy marki MAN. Jego zakup został zrealizowany w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Opolskiego na lata 2014-2020, Oś priorytetowa IV Zapobieganie zagrożeniom Działanie 4.2 System wczesnego reagowania i ratownictwa RPO WO 2014-2020, przy dofinansowaniu Gminy Turawa.
Jednostka pozyskała również z Policji samochód Renault Trafic, który dzięki pracy strażaków i środkom ze zbiórki złomu, został przerobiony na lekki samochód ratownictwa drogowego. Ze środków pozostałych po przetargu oraz dofinansowania z Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska zakupiono ciężki zestaw hydrauliczny WEBER wraz z akcesoriami. 21 grudnia 2017 roku, po 34 latach eksploatacji i udziale w ponad 1500 zdarzeniach, został sprzedany wysłużony samochód Jelcz 005. Pojazd został zakupiony przez kolekcjonera, który zamierza go odrestaurować. Jednostka należy również do VI Opolskiej Kompanii Gaśniczej.
Ludzie i Wielkie Akcje
Struktura i zaangażowanie członków
Jednostka zrzesza 61 członków, z czego 28 aktywnie uczestniczy w działaniach ratowniczych. Pozostali członkowie to dwie drużyny harcerskie, członkowie honorowi, wspierający oraz osoby oczekujące na szkolenia. To dynamiczna wspólnota, która nie tylko niesie pomoc, ale także kształtuje postawy obywatelskie i społeczne.
Kluczowe interwencje w historii jednostki
W swojej bogatej historii jednostka brała udział w wielu dużych i wymagających akcjach. Wśród nich wymienić można:
- Pożar rafinerii w Czechowicach-Dziedzicach.
- Wielki pożar w Starej Kuźni.
- Akcje w Koniecpolu w dzisiejszym powiecie częstochowskim.
- Pożar lasu w Kuźni Raciborskiej.
- Wielka powódź w Głuchołazach.
- Powódź w Opolu w 1997 roku.
- Powódź w 2010 roku na terenie gminy Turawa oraz w Popielowie.
- Skutki wielkiej trąby powietrznej w Sieroniowicach.
W całej swojej działalności strażacy z Osowca uczestniczyli w niezliczonej liczbie zdarzeń we wszystkich dziedzinach ratownictwa, co świadczy o ich niezawodności i wszechstronności.
Społeczna i Kulturalna Rola OSP Osowiec
Centrum działalności społecznej
Jednostka z Osowca to znacznie więcej niż tylko działalność ratownicza. To także tętniący życiem ośrodek kulturalny i oświatowy, stanowiący centrum działalności społecznej. Strażacy aktywnie uczestniczą w zawodach sportowo-pożarniczych, organizują tradycyjne wodzenie niedźwiedzia, a przez sześć lat byli współorganizatorami Finałów Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy (WOŚP).
Na przykład, 8 stycznia 2012 roku, w ramach czwartego finału WOŚP w Osowcu, odbyła się zbiórka pod hasłem "Graliśmy z pompą! Zdrowa mama, zdrowy wcześniak, zdrowe dziecko". Od godzin porannych 20 wolontariuszy kwestowało na terenie całej gminy. Od godziny 15:00 rozpoczęło się "granie" przy OSP w Osowcu, oferując wiele atrakcji: zabawy z dziećmi, występy uczniów ze Szkoły Podstawowej w przedstawieniu "TV Osowiec", występy zespołów wokalnych, lokalnego kabaretu w skeczu "Szkoda Babci" oraz efektowne "Światełko do Nieba". Podczas przerw prowadzone były licytacje, a bufet oferował lokalne specjały. Pomimo deszczowej pogody, wydarzenie odwiedziło wielu ludzi o gorących sercach, dzięki których hojności zebrano 20582,86 zł, 32,35 euro i 1 dolara. Zorganizowano także konkurs dla dzieci na hasło Orkiestry. Siostrzane imprezy odbyły się również w Zawadzie i Kotorzu Małym.
Ponadto, od dziesięciu lat jednostka organizuje wymianę młodzieży strażackiej z partnerską gminą Sallfelder Hoehe. Strażacy z Osowca brali udział w zawodach sikawek konnych w Szemrowicach, w zawodach Wasserbal oraz w zawodach smoczych łodzi na Odrze. Są również organizatorami Turniejów Wiedzy Pożarniczej, uczestniczą w pielgrzymkach strażaków, czuwają przy Bożym Grobie i ściśle współpracują z Ośrodkiem Strażackim w Turawie, na terenie którego planują założyć swój oddział. Angażują się również w wiele innych inicjatyw, które świadczą o ich głębokim zakorzenieniu w lokalnej społeczności.
Kierownictwo Ochotniczej Straży Pożarnej w Osowcu
Organizatorzy i komendanci
Przez lata jednostką kierowali wybitni i zaangażowani działacze:
- Po I wojnie światowej organizatorami zakładowej jednostki osowieckiej byli: inż. Ismer - dyrektor zakładu, Otto Heppner, Franz Lypp.
- Od 1946 do 1954 roku komendantem był ogniomistrz Jerzy Osiecki.
- Od 1954 do 1959 roku kierownictwo objął młodszy ogniomistrz Jerzy Lypp.
Prezesi Zarządu OSP Osowiec
W 1959 roku jednostka strażacka z Osowca przyjęła Statut Związku Ochotniczych Straży Pożarnych. Wówczas powołano pierwszy zarząd OSP Osowiec, w którego skład wchodzili:
- Kazimierz Frużyński - prezes
- Jerzy Lypp - naczelnik
- Wilhelm Jakusz - zastępca naczelnika
- Alfons Jakusz - skarbnik
- Piotr Orkisz - sekretarz
Następnie prezesami jednostki byli:
- 1967-1971: Kazimierz Kucharski
- 1971-1976: Artur Przybysz
- 1976: Stanisław Zalewski
- 1990-1996: Hubert Jakusz
- 1996-2001: Helmut Kałuża
- 2001-2011: Jerzy Buchta
- 2011-2016: Andrzej Szczęsny
- Od 2016 do chwili obecnej: Dawid Gallus
Więcej szczegółów oraz wiele innych wiadomości na temat historii OSP Osowiec znajduje się w książce pana Jerzego Farysa pt. „Księga historii ziemi turawskiej”, część pierwsza - dzieje gminy, a także w nowej książce, która ukaże się drukiem niebawem.
Uroczystości 165-lecia OSP Osowiec
Obchody jubileuszowe 5 maja 2018 roku
W uroczystościach z okazji 165-lecia OSP Osowiec, które odbyły się 5 maja 2018 roku, uczestniczyli licznie zaproszeni goście, podkreślając znaczenie jednostki dla regionu:
- Prezes Oddziału Wojewódzkiego Związku Ochotniczych Straży Pożarnych Rzeczypospolitej Polskiej w Opolu - dh. Andrzej Borowski.
- Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej - dh Ryszard Gala.
- Wicemarszałek Województwa Opolskiego - Pan Szymon Ogłaza.
- Dyrektor Wydziału Bezpieczeństwa i Zarządzania Kryzysowego Wojewody Opolskiego - Pan Henryk Ferster.
- Wójt Gminy Turawa - Pan Waldemar Kampa.
- Zastępca Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w Opolu - st. bryg. Witold Trojnar.
- Prezes Zarządu Oddziału Powiatowego Związku Ochotniczych Straży Pożarnych Rzeczypospolitej Polskiej - dh Andrzej Puławski.
- Komendant Miejski Państwowej Straży Pożarnej w Opolu - st. bryg. Paweł Kielar.
- Opiekun z ramienia Komendy Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej w Opolu - bryg. Robert Tadaj.
- Sekretarz Zarządu Oddziału Powiatowego Związku Ochotniczych Straży Pożarnych Rzeczypospolitej Polskiej - dh Barbara Dębska.
- Prezes Zarządu Oddziału Gminnego Związku Ochotniczych Straży Pożarnych Rzeczypospolitej Polskiej - dh Benedykt Śliwa.
- Kapelan Powiatowy - ks. dh Tomasz Piontek.
- Proboszcz parafii - ks. Tadeusz Muc.
- Zastępca Nadleśniczego Nadleśnictwa Turawa - Pan Jarosław Żaba.
- Prezes WIK Turawa - Pani Danuta Wajs.
- Prezes Airprees w Opolu - Pan Bogdan Wanik.
- Radni Rady Gminy w Turawie.
- Delegacja z partnerskiej Gminy Saalfelder Höhe.
- Poczty sztandarowe z OSP Bierdzany, Węgry, Ligota Turawska, Zawada, Kadłub Turawski oraz OSP Radomierowice.
- Delegacje strażaków z wszystkich jednostek Gminy Turawa oraz OSP Łubniany i OSP Jełowa.
Uroczystość była również możliwa dzięki wsparciu licznych sponsorów, którzy przyczynili się do organizacji jubileuszu:
- Wójt Gminy Turawa
- Spółka Aipress
- Nadleśnictwo Turawa
- Nadleśnictwo Kup
- Sołectwo Osowiec
- Komendant Gminny
- WiK Turawa
- Anna Gęga - ośrodek wypoczynkowy Oaza
- Artur Buchta - kominiarstwo
- Kuźnia Osowiec
- Marcin Komor - stolarstwo
- Joachim Miler - blacharstwo samochodowe
- Mariusz Seget - usługi transportowe
- Antoni Oruba - Dydona
- Marcin Błaszczyszyn - piekarnia Osowiec
- Bernard Loch - BEN BUD
- Ewa Morcinek
- Ireneusz Rachwalik
- KO-MA
- Magdalena Piwowarczyk
- Janusz Molenda- Grill bar
- Fotosnajper z Osowca
- Sprzęt- Poż - Krzysztof Zając
- Michał Syboń - stolarstwo
- Ryszard Halupczok - stolarstwo
- Roman Bartyla - Elektrotim
- Marek Pasoń - dekarstwo
- Spółdzielnia Mieszkaniowa Strzelce Opolskie
- Nikodem Klaudiusz
- Pensjonat Zielony
- Hotel Zacisze
- Bogusław Szymczykowski - ślusarstwo
- Wiesław Budnik
- Karina Wróbel - fryzjerstwo
