Marka Magirus-Deutz od dziesięcioleci jest synonimem niezawodności i innowacyjności w branży pojazdów użytkowych, w tym wozów strażackich. Jej historia sięga daleko wstecz, a rozwiązania techniczne, takie jak silniki chłodzone powietrzem, wyróżniały ją na tle konkurencji. Obecnie firma funkcjonuje pod nazwą Iveco Magirus AG, będąc częścią koncernu Iveco i kontynuując produkcję pojazdów technicznych.
Historia i Współczesność Marki Magirus-Deutz
Spółka Magirus-Deutz, formalnie nieistniejąca od 1983 roku, przeszła transformację, stając się ważnym elementem koncernu Iveco. Pod nazwą Iveco Magirus AG, firma z Ulm w Niemczech nadal odpowiada za produkcję specjalistycznych pojazdów technicznych, w tym nowoczesnych wozów strażackich, kontynuując dziedzictwo niezawodności i innowacji.
Charakterystyka i Specyfika Pojazdów Magirus-Deutz
Silniki Chłodzone Powietrzem ("Wiatrołapy")
Jedną z najbardziej charakterystycznych cech pojazdów Magirus-Deutz są ich silniki chłodzone powietrzem, popularnie nazywane "wiatrołapami". To rozwiązanie ma zarówno swoje zalety, jak i wady:
- Plusy: Auto jest praktycznie nie do przegrzania, a zimą nie trzeba martwić się o zamarzającą wodę w chłodnicy.
- Minusy: Długo się nagrzewają i gdy silnik jest zimny, brakuje mu przyspieszenia. Jeśli Magirus stoi w nieogrzewanym garażu, musi mieć naprawdę mocne baterie. Dodatkowo, nie radzi się na dłużej gasić auta nawet przy włączonym oświetleniu kabiny.
Silniki te, pomimo że są czasem oceniane jako trochę za słabe, spisują się nieźle, charakteryzując się brakiem jakichkolwiek wycieków i stabilnym poziomem oleju między wymianami.
Kabiny i Ergonomia
W kwestii kabiny, opinie użytkowników bywają zróżnicowane, zależnie od rocznika pojazdu. Przykładowo, w Magirusie z 1981 roku z kabiną 1+1+7, kabina jest przestronna, obita beżowym skóropodobnym materiałem. Siedzenia zastępu są co prawda drewniane, ale obite materiałem, z możliwością podłożenia gąbki. Podłoga wykonana jest z blachy ryflowanej inox, a w części kierowca-dowódca wyłożona jest gumową matą tłumiącą odgłosy silnika. Deska rozdzielcza jest wykonana z czarnego tworzywa sztucznego, a zegary umieszczone są bardzo czytelnie. Wcześniejsze kabiny mogły mieć mniej atrakcyjną deskę rozdzielczą, przypominającą tę z Ziła.
Zdolności Terenowe i Ograniczenia
Warto zwrócić uwagę na ograniczenia pojazdów Magirus-Deutz w trudnym terenie. Nawet modele z napędem przednim (lub ogólniej, bez specjalnych modyfikacji terenowych) nie nadają się na teren piaszczysty i bagnisty. Topią się momentalnie, co jest wynikiem małej mocy i często cienkich opon.
Modele Magirus-Deutz w Służbie Straży Pożarnej i na Rynku Wtórnym
Magirus-Deutz 110 D 7 FA
Samochód Magirus-Deutz 110 D 7 FA, wyprodukowany w 1970 roku, to przykład pojazdu, który nadal pojawia się na rynku wtórnym. Informacje o takich egzemplarzach są dostępne, na przykład ze źródeł takich jak Urząd Miejski w Drezdenku.
Magirus Deutz Rosenbauer
Unikatowy wóz strażacki Magirus Deutz Rosenbauer był sprzedawany przez strażaków z OSP Kostrze (Małopolska). Decyzja o sprzedaży była podyktowana otrzymaniem fabrycznie nowego samochodu Volvo FL280 oraz potrzebą pozyskania sprzętu ratownictwa techniczno-drogowego, m.in. hydraulicznych nożyc i rozpieraków.
Magirus trafił do ochotników z OSP Kostrze z JRG 7 Kraków w 2008 roku, po czterech latach służby. Jego specyfikacje obejmują:
- Moc silnika: 305 KM.
- Pojemność kabiny: trzy osoby.
- Pojemność zbiornika na wodę: 4500 l.
- Pojemność zbiornika środka pianotwórczego: 500 l.
- Wydajność autopompy: 1600 l/min.
- Przebieg: 122 tys. km.
Magirus-Deutz FLK 150
Wśród pojazdów specjalnych zarejestrowanych w Centralnej Ewidencji Pojazdów i Kierowców (CEPiK) można znaleźć historyczne egzemplarze wozów strażackich, takie jak Magirus Deutz FLK 150 z 1940 roku.
Magirus-Deutz Uranus
Model Magirus-Deutz Uranus to ciężka, trójosiowa ciężarówka produkowana przez niemieckiego producenta pojazdów użytkowych z Ulm. Pojawił się na rynku w 1954 roku jako A12000 Uranus i był wówczas najmocniejszą ciężarówką produkowaną w Niemczech, wyposażony w chłodzony powietrzem silnik V12 firmy Klöckner-Humboldt-Deutz o mocy 250 KM. Służył jako podwozie dla samochodów pożarniczych, wojskowych pojazdów dźwigowych, a także ciężkich ciągników siodłowych. Istniały również wersje jako ciągniki siodłowe i wywrotki, głównie na eksport.
Przykładowy egzemplarz kolekcjonerski Magirus-Deutz Uranus z 1964 roku (przebieg 52 791 km) charakteryzował się masą własną 23 470 kg i całkowitą 25 000 kg. Wyposażony był w napęd 6x6, wciągarkę linową, 6-biegową skrzynię biegów i sygnalizator ostrzegawczy. Jego zabudowa to samochód dźwigowy typu F Uranus 7 o udźwigu 16 000 kg i obrocie 360°. Egzemplarz ten pochodzący ze straży pożarnej Ulm, został odrestaurowany za około 150 000 EUR i posiadał pełną dokumentację oraz 10 nowych opon Michelin.
Magirus Deutz 170D11 Doka
Model Magirus Deutz 170D11 Doka to pojazd z napędem na wszystkie koła i blokadą mechanizmu różnicowego, często przystosowywany do celów specjalnych lub jako pojazd wyprawowy. Dopuszczalna masa całkowita może być zredukowana do 7,5 tony, a pojazdy często są rejestrowane jako zabytkowe (na tablicach H). Jest w pełni terenowy i w dobrym stanie technicznym.
Wnętrze takiego pojazdu może oferować sypialnię (łóżko o wymiarach 1,95x1,40 m, z możliwością złożenia stelaża dla oryginalnej tylnej kanapy dla 4 osób), toaletę i prysznic z ciepłą wodą podgrzewaną gazowym przepływowym podgrzewaczem. Wyposażenie obejmuje również ławkę, ogrzewanie gazowe, lodówkę i dużo miejsca do przechowywania. Na dachu może być zamontowany ponton o długości 3,3 m, opuszczany za pomocą żurawia. Elektryka często jest rozbudowana, zawierając przetwornicę ładowania z 24 na 12 V o mocy 40A, separację galwaniczną oraz przetwornicę 12V na 230V.
Przykładowe parametry techniczne Magirus Deutz 170D11 Doka z 1974 roku (przebieg 65 000 km) to moc 125,03 kW (169,99 KM), masa własna 7 000 kg, maksymalna waga ładunku 7 499 kg. Posiadał 110-litrowy zbiornik paliwa, a zużycie paliwa wynosiło około 22 l/100km w mieście i 20 l/100km poza miastem. Pojazd ma 6 miejsc, całkowitą długość 6 500 mm, szerokość 2 400 mm i wysokość 3 200 mm.
Praktyczne Aspekty Użytkowania i Zakupu
Zakup Używanych Pojazdów
Przy zakupie używanych pojazdów strażackich Magirus-Deutz zaleca się ostrożność. Niektóre firmy pośredniczące, takie jak wspomniany "Prometeusz", bywają krytykowane za oferowanie pojazdów "nieudolnie podpicowanych", przeraźliwie drogich, z brakiem jakiejkolwiek pomocy w przypadku awarii i bez gwarancji. Najlepszą opcją jest szukanie auta na własną rękę, choć jest to trudne.
Eksploatacja w Niskich Temperaturach
Zimowe odpalanie Magirusa bywa problematyczne. Jeśli auto jest zimne (nawet z dobrymi akumulatorami), może ciężko odpalać i kopcić na biało. Przyczyną może być niska temperatura, filtry paliwa, a w poważniejszych przypadkach, uszczelka. Jako że silniki są chłodzone powietrzem, problem z płynem chłodniczym nie występuje.
Pytania Użytkowników
Użytkownicy pojazdów Magirus-Deutz często wymieniają się doświadczeniami, na przykład pytając o optymalne miejsce do przechowywania dodatkowego sprzętu, takiego jak "Niagara", w modelach typu Magirus 170 D 11.
tags: #auto #strazackie #deutz