Ćwiczenia grafomotoryczne o tematyce strażackiej

Dzień 4 maja jest świętem wszystkich dzielnych strażaków! Nasze strażackie zajęcia polecam rozpocząć od rozmowy na temat tego, kim są strażacy, co robią i jak dzielnie ratują nasze życie.

Wprowadzenie do tematyki strażackiej

Sama jednak nie mam jednego gotowego startu dla wszystkich grup, ponieważ każde dziecko jest inne. Pierwsze z nich, najczęściej stosowane w najstarszych grupach przedszkolnych, to rozpoczęcie od fragmentu wiersza „Pali się!” Jana Brzechwy. Staram się go przeczytać tak żywiołowo, wręcz aktorsko, aby dzieci mogły w różnych momentach dopowiadać, a nawet się włączać. Później, po przeczytaniu, nie zostawiam tego tekstu samego sobie, tylko zadaję do niego pytania.

Drugie rozwiązanie to próba ułożenia logicznej historii z 9 podanych kart. Dzieci układając karty, rozważają i przy tym rozmawiają, dyskutują, co mogłoby być na początku, a co następnie, na końcu. Staram się również z nimi porozmawiać o tym, co mogło zdarzyć się przed, czyli dlaczego taki pożar się zaczął, a także o tym, co działo się po, czyli jak poradzą sobie na przykład z odbudową spalonego domu.

Rozwijanie słownictwa i ćwiczenia artykulacyjne

Po wprowadzeniu dzieci w temat straży pożarnej zaczynam ćwiczyć z nimi język i buzię, czyli wykonywać ćwiczenia artykulatorów związanych ze strażakami. Gdy buzie są już rozćwiczone, przechodzimy do rozwijania słownictwa i poznawania specyficznych nazw związanych ze strażakami.

Po poznaniu słownictwa związanego ze strażą pożarną, przyszedł czas na poznanie dźwięków, jakie wydawać mogą różne przedmioty znajdujące się w remizie strażackiej, ale nie tylko. Kiedy zaczynamy temat dźwięków i straży, oczywiście jako pierwszy pojawia się (nie do końca poprawnie wykonany) dźwięk wozu strażackiego czy też syreny: [ijoijoijoijo].

I stop! Nie wiem jak Wy, ale ja od razu poprawiam dzieci. Warto wykorzystać te wozy strażackie i zaprezentować kilka z nich, bo przecież są różne samochody i różne dźwięki wydają, prawda? Ja w tym ćwiczeniu dźwiękowym i fonacyjnym zarazem nie zatrzymuję się jednak tylko na wozach strażackich, ale włączam do tego dźwięki hydrantu, węża strażackiego, alarmu i kilku innych.

Zabawy dźwiękonaśladowcze i plastyczne

Skoro jest aż tyle dźwięków, a zwykłe ich powtarzanie może się znudzić, czemu nie przenieść ich do gry? Na początku każde dziecko na kartce A4 rysuje domek; taki, jaki chce, jaki mu się podoba. Później opowiadam historię o tym, jak przydarzył się pożar i niestety nasze domki zaczęły się palić.

Ostatnie zadanie to wspaniała zabawa paluszkowa czy też „piąstkowa”, bo pracować będą nasze pięści i wystawione w górę kciuki. Naszym zadaniem jest zbudowanie drabiny, na jaką wspina się strażak. Możemy to zadanie wykonywać w mniejszych grupkach dzieci.

Ćwiczenia grafomotoryczne - przykłady i cele

Ćwiczenia z zakresu sprawności grafomotorycznej dla dzieci 5-6-letnich w naszym przedszkolu prowadzą panie nauczycielki B. Sołek i A. M. Przykładowe ćwiczenia obejmują:

• Pogrubianie konturu, czyli wodzenie po wzorze.
• Wędrówka po labiryncie.
• Rysowanie po śladzie.
• Swobodne rysowanie.
• Wypełnianie konturów.
• Łączenie kropek.
• Malowanie palcami.
• Zabawy według upodobań dziecka.

Problemy związane ze sprawnością grafomotoryczną

Wśród problemów, które mogą wpływać na rozwój grafomotoryczny dzieci, wyróżniamy:

1. Ogólną słabą sprawność ruchową całego ciała, a szczególnie małą sprawność motoryczną rąk.
2. Dziecko z zakłóceniami funkcji wzrokowych odznacza się małą pomysłowością, chętnie „ściąga” od kolegów, rozwiązując ten sam temat na znacznie niższym poziomie.
3. Dziecko z dużym napięciem mięśni palców nadmiernie przyciska ołówek, rysuje linie grube, czasem przedziera papier, co wpływa na estetykę pracy.
4. Dzieci o małym napięciu mięśniowym również mają problemy z rysowaniem. Kreślą linie nikłe, „drżące”, niepewne.

Wpływ rozwoju fizycznego i samoobsługi na motorykę

Na rozwój manualny wpływa ogólny rozwój fizyczny dziecka. Nie zabraniajmy, więc mu biegania, wspinania się, czołgania czy jazdy rowerkiem. W nabieraniu płynności ruchów pomaga samoobsługa dziecka, taka jak wiązanie butów czy zapinanie guzików.

Bardzo popularne w usprawnianiu koordynacji ruchowej całego ciała są ćwiczenia kinezjologii edukacyjnej dr Paula Dennisona. Poza tym ćwiczenia te wspomagają proces uczenia się, pozwalają rozwinąć dziecku swoje naturalne możliwości i przezwyciężyć trudności w nauce.

Praca nad sprawnością grafomotoryczną "dużą" i prawidłowym chwytem

Pracując nad sprawnością grafomotoryczną "dużą", rozpoczynamy od ruchów dużych, rozluźniających dziecięce mięśnie w ramionach i przedramionach. Naukę pisania i rysowania należy zacząć od prawidłowego trzymania ołówka czy kredki. Jeśli pokaz poprawnego chwytu i nacisku nie wystarcza, można wykorzystać specjalną nasadkę, która również pozwala kontrolować siłę nacisku na kredkę.

Kolejnym problemem jest regulowanie napięcia mięśniowego. Jeśli dziecko zbyt mocno przyciska ołówek, trzeba uczyć je zwalniać napięcie, kontrolować. Można też stosować zabawy typu: „Czyja kredka?” - dorosły trzyma jeden koniec kredki, dziecko (trzymając trzema palcami) drugi. Ćwiczenie polega na tym, aby dziecko starało się zabrać kredkę dorosłemu, który mocno ją trzyma.

Ćwiczenia ruchowo-słuchowo-wzrokowe

Ćwiczenia ruchowo-słuchowo-wzrokowe to ćwiczenia grafomotoryczne, którym towarzyszy muzyka. Stanowią one zasadniczą część Metody Dobrego Startu (M. Bogdanowicz). Włączenie do ćwiczeń elementów słowno-muzycznych umożliwia jednocześnie usprawnienie wszystkich trzech analizatorów (wzrokowego, słuchowego i kinestetyczno-ruchowego) uczestniczących w czynności czytania i pisania.

Do każdego wzoru graficznego dobrana jest właściwa piosenka, której rytmika umożliwia odtworzenie wzoru, delikatnie narzucając i sugerując wszystkim jednakowe tempo. Przy poprawnie wykonanym ćwiczeniu, dziecko może narysować dany wzór kilkakrotnie, utrwalając i automatyzując prawidłowe ruchy dłoni.

tags: #cwiczenia #grafomotoryczne #tematyka #strazak