Kabaret polityczno-literacki "Pożar w Burdelu" przeszedł długą drogę - od kameralnej klubokawiarni na warszawskiej Chłodnej 25 po deski Teatru Polskiego. Współczesne przedstawienia zespołu, często poruszające kontrowersyjne tematy, zyskały rozgłos i stały się ważnym głosem w polskim dyskursie kulturalnym i społecznym.
Eliza Borowska - Teatralne Wcielenia i Edukacja
Eliza Borowska, absolwentka Wydziału Aktorskiego Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie, ma na swoim koncie bogaty dorobek artystyczny. Jej teatralne wcielenia obejmują szerokie spektrum ról, od klasyki po współczesne produkcje. Debiutowała w 2001 roku w spektaklu „Bambini di Praga” Bohumila Hrabala w reżyserii Agnieszki Glińskiej na deskach Teatru Współczesnego w Warszawie. Po ukończeniu studiów w 2003 roku, do 2016 roku była aktorką Teatru Powszechnego im. Zygmunta Hübnera w Warszawie. Od 2017 roku związana jest z Teatrem Polskim w Warszawie.
Jej sceniczne kreacje to między innymi:
- Helena w „Słomkowym kapeluszu” i Panna Młoda w „Albośmy to jacy, tacy…” w reżyserii Piotra Cieplaka
- Fatima z „Powrotu na pustynię” w reżyserii Anny Augustynowicz
- Abigail Williams w „Czarownicach z Salem” w reżyserii Izabelli Cywińskiej
- Marta w „Romeo i Julii” w reżyserii Grażyny Kani
- Elka w „Podróży do wnętrza pokoju” autorstwa i w reżyserii Michała Walczaka
- Warwara w „Letnikach” Maksyma Gorkiego w reżyserii Grzegorza Wiśniewskiego
- Dianna w „Fanta$ym” Juliusza Słowackiego w reżyserii Jana Klata
- Lamia w „Verklärte Nacht” Michała Bajera w reżyserii Natalii Korczakowskiej
- Nina w „Nadobnisiach i Koczkodanach, czyli Zielonej Pigułce” Stanisława Ignacego Witkiewicza w reżyserii Łukasza Kosa
- Candy Starr w „Locie nad kukułczym gniazdem” Dale’a Wassermana w reżyserii Jana Buchwalda
- Pani Hanna (Pani John) w „Szczurach” Gerharta Hauptmanna w reżyserii Mai Kleczewskiej
- Pani de Bruchelle w „Krzyczcie, Chiny!” Siergieja Tretjakowa w reżyserii Pawła Łysaka
- Elżbieta Drużbacka/Maria Teresa Habsburg w „Księgach Jakubowych” Olgi Tokarczuk w reżyserii Eweliny Marciniak
- Nora Helmer w „Domu lalki” Henrika Ibsena w reżyserii Agnieszki Lipiec-Wróblewskiej
- Emilia Szapiro w „Królu” Szczepana Twardocha w reżyserii Moniki Strzępki
- Natalia Haldin - „W oczach Zachodu” Josepha Conrada Korzeniowskiego w reżyserii Janusza Opryńskiego
Nagrody i Wyróżnienia Elizy Borowskiej
Za swoje dokonania artystyczne Eliza Borowska została uhonorowana wieloma nagrodami. W 2003 roku na II Międzynarodowym Festiwalu Szkół Teatralnych zdobyła nagrodę za rolę drugoplanową Warii w „Wiśniowym sadzie” Antoniego Czechowa w reżyserii Agnieszki Glińskiej. W tym samym roku, na IX Ogólnopolskim Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej, została nagrodzona za rolę Młodej Bladej w „Żegnaj, Judaszu” Ireneusza Iredyńskiego, a także otrzymała nagrodę główną festiwalu i nagrodę Jana Machulskiego na XXI Festiwalu Szkół Teatralnych w Łodzi za tę samą rolę. W 2012 roku otrzymała Nagrodę im. Jana Świderskiego za rolę Suki Azy w przedstawieniu „Nieskończona historia” w reżyserii Piotra Cieplaka. W 2020 roku została laureatką Nagrody im. Aleksandra Zelwerowicza za najlepszą kreację aktorską w sezonie za rolę kobiety w spektaklu „Wszystko płynie” Wasilija Grossmana.
Współpraca z Kabaretem "Pożar w Burdelu"
Eliza Borowska jest również związana z grupą kabaretową „Pożar w Burdelu”, z którą występuje na scenie. Kabaret ten, założony we wrześniu 2012 roku przez reżysera i dramatopisarza Michała Walczaka oraz historyka Macieja Łubieńskiego, debiutował na deskach Klubu Komediowego Chłodna 25 w Warszawie. „Pożar w Burdelu” znany jest z odważnego podejścia do tematów społecznych i politycznych, łącząc satyrę z elementami literackimi i muzycznymi. Spektakle kabaretu, często w formie kolejnych odcinków cyklu, poruszają aktualne wydarzenia, prezentując je z ironicznym humorem i często wulgarością zmieszaną z liryzmem.
Kabaret reaguje na współczesne wydarzenia, czego przykładem może być reakcja na pożar Mostu Łazienkowskiego czy instalacji „Tęcza” w Warszawie. W swoich przedstawieniach „Pożar w Burdelu” sięga po postaci historyczne i współczesne, tworząc barwne panoramy życia Warszawy i Polski, często komentując absurdy rzeczywistości politycznej i społecznej.
"Fabryka Patriotów" - Nowe Wyzwanie Telewizyjne
Kabaret „Pożar w Burdelu” z kontrowersyjnym przedstawieniem „Fabryka Patriotów” zadebiutował na małym ekranie. Fabuła spektaklu rozpoczyna się podczas nocnego głosowania w polskim Sejmie, gdzie przyznawane są milionowe dotacje na finansowanie tzw. nacjotechnologii. Przedstawienie miało na celu zaprezentowanie wizji przyszłości polskiej gospodarki i kultury, a także odniesienie się do kwestii bezpieczeństwa narodowego.
Ważne Role i Spektakle w Karierze Elizy Borowskiej
Szczególne uznanie zdobyła rola kobiety w spektaklu „Wszystko płynie” Wasilija Grossmana, za którą otrzymała Nagrodę im. Aleksandra Zelwerowicza. Spektakl ten, oparty na bestsellerowej powieści, porusza trudne tematy, takie jak ludobójstwo i ludzka natura w obliczu władzy. Praca nad tym przedstawieniem, we współpracy z reżyserem Januszem Opryńskim, była dla aktorki głębokim doświadczeniem, wymagającym wyrzeczenia się zewnętrznych barier i skupienia na szczerym przekazie.
W rozmowie z Jackiem Wakar, Eliza Borowska podkreślała znaczenie współpracy z Januszem Opryńskim, nazywając go swoim mentorem i przyjacielem. Podkreślała, że jego reżyseria pozwala jej na odnalezienie własnego głosu i intuicji, przekładając je na efekt sceniczny. Proces twórczy w teatrze Janusza Opryńskiego charakteryzuje się głęboką rozmową, wzajemnym uzupełnianiem się artystów i poszukiwaniem nowych form wyrazu, często odchodząc od tradycyjnie pojmowanego aktorstwa na rzecz bezpośredniej komunikacji z widzem.
Praca nad spektaklami takimi jak „Wszystko płynie” czy „Punkt zero” (opartym na „Łaskawych” Jonathana Littella) wymaga od Elizy Borowskiej szczególnego skupienia i wewnętrznego wyciszenia. Aktorka opisuje to jako proces stawania się narzędziem do wypowiedzenia ważnych słów, co wiąże się z pozbawieniem siebie wewnętrznego bufora bezpieczeństwa. Podkreśla, że takie doświadczenia, choć kosztowne, przynoszą oczyszczenie i przygotowują do dalszego życia i pracy artystycznej.
Instytut Teatralny im. Zbigniewa Raszewskiego w ramach cyklu „Piękni czterdziestoletni” organizuje rozmowy z artystami, którzy wchodzą w kolejny etap swojej kariery. 17 października o godzinie 19:00 w rozmowie z Michałem Smolis udział wzięła Eliza Borowska, dzieląc się swoimi doświadczeniami i refleksjami na temat pracy w teatrze.